پرش به محتوای اصلی

06_آشنایی با فیزیک هسته ای (علوم ریاضی)

بخشی از بانک سؤال طبقه‌بندی‌شده‌ی این مبحث در کوئیز سنتر — رایگان و بدون نیاز به ثبت‌نام

خلاصه‌ی درسنامه

این خلاصه‌ی 30 درصدی درسنامه اصلی است. متن کامل با همه‌ی نکته‌ها، مثال‌های حل‌شده و جمع‌بندی، با ثبت‌نام رایگان در دسترست قرار می‌گیرد.

ساختار هسته

اتم = هسته (پروتون+نوترون) + ابر الکترونی. جرم الکترون/پروتون/نوترون تقریباً 9.1×10319.1\times10^{-31}، 1.673×10271.673\times10^{-27}، 1.675×10271.675\times10^{-27} کیلوگرم؛ 1u=1.66054×10271u=1.66054\times10^{-27}kg (بر پایهٔ کربن-۱۲). نسبت شعاع اتم به هسته حدود rاتم/rهسته105r_{\text{اتم}}/r_{\text{هسته}}\approx10^5 — مانند مگسی در مرکز یک استادیوم فوتبال.

کمیت‌های بنیادی: A=Z+NA=Z+N (عدد جرمی = عدد اتمی + عدد نوترونی)؛ نماد هسته: ZAX{}^A_ZX. ذکر NN یا حتی ZZ اغلب اضافی است چون نماد شیمیایی عنصر را مشخص می‌کند.

ایزوتوپ‌ها: ZZ یکسان، NN متفاوت. فراوانی طبیعی: 11H{}^1_1H (۹۹.۹۸۸۵٪)، 12H{}^2_1H دوتریم (۰.۰۱۱۵٪)، 13H{}^3_1H تریتیم (نادر)؛ 612C{}^{12}_6C (۹۸.۹۳٪)، 613C{}^{13}_6C (۱.۰۷٪)؛ 92235U{}^{235}_{92}U (۰.۷۱۶٪)، 92238U{}^{238}_{92}U (۹۹.۲۸۴٪). خواص شیمیایی یکسان اما هسته‌ای متفاوت؛ جداسازی فقط با اختلاف جرم ممکن است.

چگالی هسته: ρ1014g/cm3\rho\approx10^{14}\text{g/cm}^3؛ با فرمول r=r0A1/3r=r_0A^{1/3} (r01.2×1015r_0\approx1.2\times10^{-15}m) همهٔ هسته‌ها چگالی تقریباً یکسان دارند.

نیروی هسته‌ای: کوتاه‌برد و جاذبه، مستقل از بار الکتریکی، در فاصلهٔ کم قوی‌تر از دافعهٔ الکتروستاتیک اما در فاصلهٔ >3×1015>3\times10^{-15}m ناگهان صفر می‌شود. چون هر پروتون با همهٔ پروتون‌های دیگر دافعه دارد ولی هر نوکلئون فقط با نزدیک‌ترین‌ها جاذبه دارد، هسته‌های سنگین به نوترون بیشتری نیاز دارند: هسته‌های سبک (Z<20Z<20) روی خط NZN\approx Z، سنگین‌ها N>ZN>Z؛ پایدارترین با بیشترین ZZ: بیسموت؛ هیچ هستهٔ پایداری با Z>83Z>83 وجود ندارد.

انرژی بستگی: Δm=Zmp+Nmnmهسته\Delta m=Zm_p+Nm_n-m_{\text{هسته}}، Eb=Δmc2E_b=\Delta mc^2. بیشترین Eb/AE_b/A برای A56A\approx56–۶۲ (آهن/نیکل) است — کلید فهم شکافت و گداخت.

ترازهای انرژی هسته: نوکلئون‌ها هم مانند الکترون‌ها ترازهای انرژی کوانتیده دارند، اما اختلاف انرژی بین ترازها در حد چند keV تا MeV است (در الکترون‌های اتمی فقط چند eV). هستهٔ برانگیخته با ستاره نشان داده می‌شود: ZAX{}^A_ZX^*.

پرتوزایی طبیعی و نیمه‌عمر

بکرل در ۱۸۹۶ کشف کرد؛ هستهٔ ناپایدار خودبه‌خود واپاشیده و انرژی آزاد می‌کند. در همهٔ واپاشی‌ها، دو قانون پایستگی برقرار است: Aقبل=Aبعد\sum A_{\text{قبل}}=\sum A_{\text{بعد}} و Zقبل=Zبعد\sum Z_{\text{قبل}}=\sum Z_{\text{بعد}}.

پرتو ماهیت بار نفوذ در سرب
آلفا هستهٔ 24He{}^4_2He +2e+2e 0.01\sim0.01mm
بتا منفی/مثبت الکترون/پوزیترون e\mp e 0.1\sim0.1mm
گاما فوتون 00 100\sim100mm
α: ZAXZ2A4Y+24He(هسته‌های سنگین, A>200)\alpha:\ {}^A_ZX\to{}^{A-4}_{Z-2}Y+{}^4_2He\qquad(\text{هسته‌های سنگین},\ A>200)
β: ZAXZ+1AY+10e(np+e+νˉe)\beta^-:\ {}^A_ZX\to{}^A_{Z+1}Y+{}^0_{-1}e\qquad(n\to p+e^-+\bar\nu_e)
β+: ZAXZ1AY++10e(pn+e++νe)\beta^+:\ {}^A_ZX\to{}^A_{Z-1}Y+{}^0_{+1}e\qquad(p\to n+e^++\nu_e)
γ: ZAXZAX+γ\gamma:\ {}^A_ZX^*\to{}^A_ZX+\gamma

پوزیترون با برخورد به الکترون نابود می‌شود و دو فوتون گاما با انرژی ۰.۵۱۱MeV تولید می‌کند (پایهٔ دستگاه PET). واپاشی آلفا کاربرد در آشکارساز دود دارد؛ گاما در جراحی «چاقوی گاما» (کبالت-۶۰).

جدول خلاصهٔ تغییرات:

واپاشی ΔZ\Delta Z ΔN\Delta N ΔA\Delta A
α\alpha 2-2 2-2 4-4
β\beta^- +1+1 1-1 00
β+\beta^+ 1-1 +1+1 00
γ\gamma 00 00 00

نیمه‌عمر: N=N0(1/2)n, n=t/T1/2N=N_0(1/2)^n,\ n=t/T_{1/2} (باید صحیح باشد). نمونه‌ها: اورانیم-۲۳۸ (4.5×1094.5\times10^9سال)، کربن-۱۴ (۵۷۳۰سال)، ید-۱۳۱ (۸روز). رابطهٔ دقیق‌تر (فراتر از کتاب): N=N0eλt, λ=ln2/T1/2N=N_0e^{-\lambda t},\ \lambda=\ln2/T_{1/2}.

مثال‌ها: پس از ۴۰ روز از ید-۱۳۱ (نیمه‌عمر ۸روز): n=5N/N0=1/32n=5\Rightarrow N/N_0=1/32. اگر پس از ۹ روز کسر باقی‌مانده 1/81/8 باشد: n=3T1/2=3n=3\Rightarrow T_{1/2}=3روز. زغالی با 1.56%1.56\% کربن-۱۴ عادی: n=6t=6×5730=34380n=6\Rightarrow t=6\times5730=34380سال.

جدول کاهش: n=0N/N0=1n=0\to N/N_0=1؛ n=11/2n=1\to1/2؛ n=21/4n=2\to1/4؛ n=31/8n=3\to1/8؛ n=41/16n=4\to1/16؛ n=51/32n=5\to1/32. نیمه‌عمرهای مهم دیگر: رادون-۲۲۲ (۳.۸۳روز، کاربرد در گاز رادون)، بیسموت-۲۱۲ (~۶۰دقیقه).

شکافت هسته‌ای

92235U+01n92236U56141Ba+3692Kr+301n{}^{235}_{92}U+{}^1_0n\to{}^{236}_{92}U^*\to{}^{141}_{56}Ba+{}^{92}_{36}Kr+3{}^1_0n

نوترون کُند (0.04\approx0.04eV) احتمال جذب بالاتری در U-235 دارد؛ نوترون تند بیشتر توسط U-238 جذب می‌شود. انرژی هر شکافت 200\approx200MeV — حدود ۷۰میلیون برابر یک واکنش شیمیایی. میانگین ۲.۷ نوترون آزاد می‌شود که واکنش زنجیری می‌سازد: زیربحرانی (خاموش)، بحرانی (توان ثابت — حالت عادی راکتور)، فرابحرانی (توان افزایشی).

از هر ۱۴۰ اتم اورانیم طبیعی، فقط ۱ عدد U-235 است (۰.۷۲٪) — به همین دلیل در معدن واکنش زنجیری رخ نمی‌دهد. غنی‌سازی درصد U-235 را بالا می‌برد: طبیعی ۰.۷۲٪، راکتور تجاری ۳–۵٪، پژوهشی ~۲۰٪، بمب اتمی بیش از ۹۰٪ — با پخش گازی یا سانتریفوژ گازی.

راکتور شکافت (PWR): سوخت (UO2UO_2 با ۳٪ غنا)، کندساز — کاهش تندی نوترون تند به کند (آب معمولی، آب سنگین، گرافیت)، میله‌های کنترل — جذب نوترون اضافی (کادمیم، بور، ایندیم)، شارهٔ خنک‌کننده (آب تحت فشار ~۱۵۰atm). چرخه: شکافت→گرمای قلب راکتور→آب داغ تحت فشار→تبادلگر گرما→بخار→توربین→مولد الکتریکی.

گداخت هسته‌ای

12H+13H24He+01n+17.6MeV{}^2_1H+{}^3_1H\to{}^4_2He+{}^1_0n+17.6\text{MeV}

مقایسه با شکافت: انرژی به‌ازای هر نوکلئون در گداخت D-T (3.5\approx3.5MeV/نوکلئون) حدود ۴برابر شکافت (0.85\approx0.85MeV/نوکلئون)؛ سوخت دوتریم فراوان است (اورانیم-۲۳۵ نادر)؛ پسماند پرتوزای کمتر؛ نیاز به دمای >108°C>10^8°C چون هسته‌ها باید بر دافعهٔ الکتروستاتیک غلبه کنند.

خورشید با pp chain در دمای >2×107°C>2\times10^7°C انرژی می‌سازد. ITER (فرانسه، از ۲۰۰۷، هدف ۵۰۰MW، شروع ۲۰۳۵) از توکامک برای نگهداری پلاسمای 108°C10^8°C استفاده می‌کند. بمب هیدروژنی از انفجار بمب شکافت برای رسیدن به دمای گداخت استفاده می‌کند.

ذرات بنیادی (تکمیلی)

پروتون=uuduud، نوترون=uddudd؛ گل‌من و تسوایگ (۱۹۶۴) مدل کوارک را پیشنهاد دادند. مقیاس اندازه: کوارک (101810^{-18}m) → هسته (101510^{-15}m) → اتم (101010^{-10}m).

جمع‌بندی کنکوری

مجموع AA و ZZ قبل/بعد واپاشی ثابت است؛ گاما تنها واپاشی بدون تغییر A,Z,NA,Z,N است؛ β\beta^-: ZZ زیاد می‌شود؛ β+\beta^+: ZZ کم می‌شود؛ در N=N0(1/2)nN=N_0(1/2)^n فقط nn صحیح؛ ذرات آلفا فقط از راه تنفس/گوارش خطرناکند؛ گاما بیشترین نفوذ را دارد؛ اورانیم طبیعی فقط ۰.۷۲٪ ایزوتوپ ۲۳۵ دارد؛ گداخت به‌ازای هر نوکلئون بیش از ۴برابر شکافت انرژی می‌دهد.

فرمول کلیدی رابطه
عدد جرمی A=Z+NA=Z+N
نیمه‌عمر N=N0(1/2)nN=N_0(1/2)^n
انرژی-جرم E=Δmc2E=\Delta mc^2
شکافت U-235 200\approx200MeV
گداخت D-T 17.6\approx17.6MeV

نمونه تست

پاسخنامه‌ی تحلیلی سه‌بخشی برای هر سؤال

  • چرا گزینه‌ی درست، درست است
  • چرا هر گزینه‌ی دیگر غلط است
  • تله‌ی تستی‌ای که باید بشناسی

1. هسته‌ای با عدد جرمی AA و عدد اتمی ZZ تحت واپاشی β\beta^- قرار می‌گیرد. اگر محصول این واپاشی را ZAY{}^{A}_{Z'}Y بنامیم، نسبت ZN\frac{Z'}{N'} (که NN' عدد نوترونی هسته YY است) کدام است؟

  • ZAZ\frac{Z}{A-Z}
  • Z+1AZ1\frac{Z+1}{A-Z-1}
  • Z+1AZ\frac{Z+1}{A-Z}
  • ZAZ1\frac{Z}{A-Z-1}

پاسخنامه‌ی تحلیلی

گزینه «Z+1AZ1\frac{Z+1}{A-Z-1}» درست است چون در واپاشی بتای منفی ZZ یک واحد افزایش و NN یک واحد کاهش می‌یابد. بنابراین Z=Z+1Z' = Z+1 و N=(AZ)1=AZ1N' = (A - Z) - 1 = A - Z - 1، در نتیجه نسبت Z/NZ'/N' برابر Z+1AZ1\frac{Z+1}{A-Z-1} می‌شود. **تلهٔ تستی:** N' نباید با AZA-Z (نوترون‌های هستهٔ اولیه) اشتباه گرفته شود؛ چون یک نوترون در واپاشی β\beta^- به پروتون تبدیل شده، NN' یک واحد کمتر از AZA-Z است.

2. هسته‌ای پایدار از عنصری با Z=38Z = 38 در نظر بگیرید. با توجه به روند تغییرات نسبت N/ZN/Z در هسته‌های پایدار، کدام گزینه در مورد تعداد نوترون‌های این هسته به درستی بیان شده است؟

  • NN کمتر از 3838 است.
  • NN برابر 3838 است.
  • NN از 3838 بیشتر است.
  • نمی‌توان با قطعیت در مورد NN اظهار نظر کرد.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

گزینهٔ «NN از 3838 بیشتر است.» درست است. طبق روند نمودار NN بر حسب ZZ برای هسته‌های پایدار، فقط برای هسته‌های سبک (Z<20Z<20) تقریباً NZN\approx Z برقرار است؛ Z=38Z=38 در این بازه نیست (استرانسیم، یک عنصر نسبتاً سنگین است) و طبق روند کلی، برای این دسته از هسته‌ها NN از ZZ بیشتر می‌شود تا دافعهٔ الکتروستاتیکیِ فزایندهٔ پروتون‌ها جبران شود. گزینهٔ «NN برابر 3838 است.» نادرست است: این رابطه (NZN\approx Z) فقط مختص هسته‌های سبک با Z<20Z<20 است، نه Z=38Z=38. گزینهٔ «NN کمتر از 3838 است.» با روند کلی نوار پایداری (که همواره NZN\geq Z برای هسته‌های پایدار است) ناسازگار است. گزینهٔ «نمی‌توان با قطعیت اظهار نظر کرد» نادرست است چون روند کلی نمودار NN-ZZ برای پیش‌بینیِ کیفیِ این مقایسه کافی است. **تلهٔ تستی:** مرز Z<20Z<20 برای رابطهٔ NZN\approx Z باید دقیقاً به‌خاطر سپرده شود؛ فراموش‌کردن این مرز و تعمیم NZN\approx Z به همهٔ هسته‌ها (حتی متوسط/سنگین) شایع‌ترین اشتباه در این نوع سؤال است.

3. در یک واکنش زنجیری شکافت، اگر در هر شکافت به طور میانگین ۲٫۷ نوترون آزاد شود و احتمال جذب هر نوترون توسط یک هستهٔ 235U{}^{235}\text{U} پیش از خروج از مجموعه ۰٫۴ باشد، برای حفظ حالت بحرانی در راکتور، حداقل کسر نوترون‌های جذب شده توسط میله‌های کنترل باید چند درصد از کل نوترون‌های تولیدی باشد؟ (فرض کنید هر نوترون جذب شده توسط 235U{}^{235}\text{U} دقیقاً یک شکافت ایجاد می‌کند و هیچ نوترونی از مجموعه خارج نمی‌شود مگر آن‌هایی که جذب نشده‌اند.)

  • حدود ۷٫۴٪
  • حدود ۶۳٪
  • حدود ۶۰٪
  • حدود ۳۷٪

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«حدود ۷٫۴٪» درست است. **گام ۱ — شرط بحرانی:** به‌ازای هر شکافت باید دقیقاً یک شکافتِ جدید در نسل بعد رخ دهد. **گام ۲ — نوشتن معادله:** از 2.72.7 نوترونِ تولیدی، کسر xx را میله‌های کنترل می‌بلعند؛ از 2.7(1x)2.7(1-x) نوترونِ باقی‌مانده، کسر 0.40.4 جذب 235U{}^{235}\text{U} می‌شود و شکافت می‌دهد: 2.7(1x)(0.4)=12.7\,(1-x)\,(0.4)=1 **گام ۳ — حل:** 1x=11.08=0.92591-x=\dfrac{1}{1.08}=0.9259، پس x=0.07417.4%x=0.0741\approx 7.4\%. **وارسی مستقل:** بدون میله‌های کنترل ضریب تکثیر k=2.7×0.4=1.08k=2.7\times0.4=1.08 است. برای پایین‌آوردن 1.081.08 به 11 باید کسر 1.0811.08=0.0741\dfrac{1.08-1}{1.08}=0.0741 از نوترون‌ها حذف شود — دقیقاً همان عدد، از راهی کاملاً متفاوت. **رد گزینه‌های دیگر:** «حدود ۶۳٪» حاصل نادیده‌گرفتن ضریب 0.40.4 است (2.7(1x)=1x=112.7=0.632.7(1-x)=1\Rightarrow x=1-\frac{1}{2.7}=0.63). «حدود ۶۰٪» همان 10.41-0.4 است، یعنی کسر نوترون‌هایی که جذب سوخت نمی‌شوند — نه کسری که میله‌ها می‌گیرند. «حدود ۳۷٪» برابر 12.7\frac{1}{2.7} است، یعنی کسر نوترون‌های لازم برای ادامهٔ زنجیره، نه کسر حذف‌شده. **تلهٔ تستی:** عدد 1.081.08 (که از 2.7×0.42.7\times0.4 می‌آید) تنها 8%8\% بالای یک است، اما کسری که باید حذف شود 0.081.08=7.4%\frac{0.08}{1.08}=7.4\% است نه 8%8\%؛ مخرج باید 1.081.08 باشد نه 11.

4. در یک واکنش گداخت دوتریم-تریتیم، انرژی آزاد شده 17.6MeV17.6\,\text{MeV} است. اگر از این انرژی، 80%80\% به صورت انرژی جنبشی نوترون و 20%20\% به صورت انرژی جنبشی ذرهٔ آلفا باشد، تندی نوترون تولید شده چند درصد تندی ذرهٔ آلفا است؟ (جرم نوترون 1.008665u1.008665\,\text{u} و جرم ذرهٔ آلفا 4.002603u4.002603\,\text{u} است.)

  • حدود 200%200\%
  • حدود 25%25\%
  • حدود 400%400\%
  • حدود 1590%1590\%

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«حدود 400%400\%» درست است. **گام ۱ — انرژی جنبشی هر ذره:** En=0.8×17.6=14.08MeVE_n=0.8\times17.6=14.08\,\text{MeV} و Eα=0.2×17.6=3.52MeVE_\alpha=0.2\times17.6=3.52\,\text{MeV}. **گام ۲ — از انرژی به تندی:** از K=12mv2K=\frac12 mv^2 داریم v=2K/mv=\sqrt{2K/m}، پس vnvα=EnEαmαmn\frac{v_n}{v_\alpha}=\sqrt{\frac{E_n}{E_\alpha}\cdot\frac{m_\alpha}{m_n}} **گام ۳ — جای‌گذاری:** EnEα=14.083.52=4\frac{E_n}{E_\alpha}=\frac{14.08}{3.52}=4 و mαmn=4.0026031.008665=3.968\frac{m_\alpha}{m_n}=\frac{4.002603}{1.008665}=3.968، پس vnvα=4×3.968=15.87=3.98\frac{v_n}{v_\alpha}=\sqrt{4\times3.968}=\sqrt{15.87}=3.98 یعنی تندی نوترون حدود 398%400%398\%\approx400\% تندی ذرهٔ آلفاست. **وارسی مستقل (از راه تکانه):** دوتریم و تریتیم عملاً از حالت سکون گداخته می‌شوند، پس تکانهٔ کل صفر است و mnvn=mαvαm_nv_n=m_\alpha v_\alpha، یعنی vnvα=mαmn=3.97\frac{v_n}{v_\alpha}=\frac{m_\alpha}{m_n}=3.97. این عدد مستقل از تقسیم انرژی به‌دست آمد و با 3.983.98 می‌خواند. **رد گزینه‌های دیگر:** «200%200\%» فقط En/Eα=4=2\sqrt{E_n/E_\alpha}=\sqrt4=2 را گرفته و ضریب جرمی را جا انداخته. «25%25\%» نسبت معکوس (vα/vn=1/3.98v_\alpha/v_n=1/3.98) است. «1590%1590\%» جذر نگرفته و خودِ 4×3.968=15.874\times3.968=15.87 را گزارش کرده. **تلهٔ تستی:** نسبت تندی‌ها هرگز برابر نسبت انرژی‌ها نیست؛ هم باید جذر گرفته شود و هم ضریب جرمیِ **معکوس** (mα/mnm_\alpha/m_n، نه mn/mαm_n/m_\alpha) وارد شود.

5. نمونه‌ای از یک ایزوتوپ پرتوزا با نیمه‌عمر T1/2T_{1/2} داریم. در زمان t=0t = 0، تعداد هسته‌های مادر N0N_0 است. اگر در بازهٔ زمانی t=2T1/2t = 2T_{1/2} تا t=4T1/2t = 4T_{1/2}، تعداد هسته‌های مادر واپاشی‌شده برابر ΔN\Delta N باشد، نسبت ΔNN0\frac{\Delta N}{N_0} کدام است؟

  • 14\frac{1}{4}
  • 316\frac{3}{16}
  • 18\frac{1}{8}
  • 116\frac{1}{16}

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«316\frac{3}{16}» درست است. در t=2T1/2t = 2T_{1/2}: N2=N0(1/2)2=N0/4N_2 = N_0 (1/2)^2 = N_0/4. در t=4T1/2t = 4T_{1/2}: N4=N0(1/2)4=N0/16N_4 = N_0 (1/2)^4 = N_0/16. تعداد واپاشی‌شده در این بازه: ΔN=N2N4=N0/4N0/16=(4N0N0)/16=3N0/16\Delta N = N_2 - N_4 = N_0/4 - N_0/16 = (4N_0 - N_0)/16 = 3N_0/16، بنابراین ΔNN0=316\frac{\Delta N}{N_0} = \frac{3}{16}. سایر گزینه‌ها غلطند زیرا یا واپاشی را از ابتدا محاسبه کرده‌اند یا نیمه‌عمر را اشتباه گرفته‌اند. **تلهٔ تستی:** سؤال بازهٔ زمانی از t=2T1/2t=2T_{1/2} تا t=4T1/2t=4T_{1/2} را می‌خواهد، نه از صفر تا 4T1/24T_{1/2}؛ باید تفاضل دو مقدار NN در این دو لحظه گرفته شود، نه فقط NN در لحظهٔ پایانی.

6. هستهٔ 92235U{}^{235}_{92}\text{U} پس از جذب یک نوترون کند به هستهٔ برانگیختهٔ 92236U{}^{236}_{92}\text{U}^* تبدیل می‌شود و سپس دچار شکافت می‌گردد. محصولات این شکافت عبارت‌اند از یک هستهٔ 55140Cs{}^{140}_{55}\text{Cs}، یک هستهٔ Z93X{}^{93}_{Z}\text{X} و kk نوترون. عدد اتمی ZZ و تعداد نوترون‌های آزادشده kk به ترتیب کدام است؟

  • 3737 و 33
  • 3838 و 33
  • 3737 و 22
  • 3636 و 44

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«3737 و 33» درست است. **گام ۱ — پایستگی عدد اتمی:** بار الکتریکی نوترون صفر است، پس 92+0=55+Z+0    Z=3792+0=55+Z+0\;\Rightarrow\;Z=37 یعنی هستهٔ دوم روبیدیم (Rb\text{Rb}) است. **گام ۲ — پایستگی عدد جرمی:** هستهٔ واسط A=236A=236 دارد و هر نوترون یک واحد جرمی می‌آورد: 236=140+93+k    k=3236=140+93+k\;\Rightarrow\;k=3 **وارسی مستقل:** تعداد نوترون‌های دو پاره را جداگانه بشماریم: سزیم 14055=85140-55=85 و روبیدیم 9337=5693-37=56؛ مجموع 141141. هستهٔ 92236U{}^{236}_{92}\text{U} خودش 23692=144236-92=144 نوترون دارد، پس 144141=3144-141=3 نوترون آزاد می‌شود — همان k=3k=3. **رد گزینه‌های دیگر:** «3838 و 33» پایستگی بار را نقض می‌کند (55+38=939255+38=93\neq92). «3737 و 22» پایستگی جرم را نقض می‌کند (140+93+2=235236140+93+2=235\neq236؛ نوترونِ جذب‌شده فراموش شده). «3636 و 44» هر دو پایستگی را هم‌زمان نقض می‌کند (55+36=9155+36=91 و 140+93+4=237140+93+4=237). **تلهٔ تستی:** مبنای پایستگی جرم باید 236236 باشد نه 235235؛ فراموش‌کردن نوترونِ فرودی، kk را یک واحد کم می‌کند و دقیقاً به گزینهٔ «3737 و 22» می‌رساند.

7. یک نمونه از ایزوتوپ پرتوزای 53131I{}^{131}_{53}\text{I} با نیمه عمر 88 روز داریم. اگر در زمان t=0t=0، N0N_0 هسته از این ایزوتوپ موجود باشد، پس از گذشت 4040 روز، نسبت تعداد هسته‌های دختر (تولید شده از واپاشی) به تعداد هسته‌های مادر باقی‌مانده، کدام است؟ (محصول واپاشی پایدار است و خود واپاشی نمی‌کند.)

  • 3131
  • 132\frac{1}{32}
  • 3132\frac{31}{32}
  • 3232

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«3131» درست است. تعداد نیمه‌عمرها: n=40/8=5n = 40/8 = 5. هسته‌های مادر باقی‌مانده N=N0(1/2)5=N0/32N = N_0(1/2)^5 = N_0/32 است. تعداد هسته‌های دختر Nدختر=N0N0/32=31N0/32N_\text{دختر} = N_0 - N_0/32 = 31N_0/32 است. نسبت NدخترNمادر=31N0/32N0/32=31\frac{N_\text{دختر}}{N_\text{مادر}} = \frac{31N_0/32}{N_0/32} = 31. سایر گزینه‌ها یا NN0\frac{N}{N_0} را می‌دهند یا به اشتباه نسبت معکوس گرفته‌اند. **تلهٔ تستی:** سؤال نسبت دختر به مادر را می‌خواهد، نه نسبت مادر به اولیه؛ این دو مقدار (3131 در برابر 132\frac{1}{32}) معکوس هم‌اند و به‌راحتی جابه‌جا می‌شوند.

8. یک هسته ZAX{}^{A}_{Z}X با جرم mXm_X داریم. جرم یک نوترون mnm_n، جرم یک پروتون mpm_p و یکای جرم اتمی uu است. اگر mX=A×u+0.05um_X = A \times u + 0.05 \,\text{u}، Z×mp+N×mn=A×u+0.15uZ \times m_p + N \times m_n = A \times u + 0.15 \,\text{u} و Eb=Δmc2E_b = \Delta m \cdot c^2 باشد، انرژی بستگی این هسته بر حسب MeV\text{MeV} کدام است؟ (1u931MeV/c21\,\text{u} \approx 931\,\text{MeV}/c^2)

  • 0.10×93193.10.10 \times 931 \approx 93.1
  • 0.05×93146.550.05 \times 931 \approx 46.55
  • 0.15×931139.650.15 \times 931 \approx 139.65
  • (A2)×0.10×931(A-2) \times 0.10 \times 931

پاسخنامه‌ی تحلیلی

گزینهٔ «0.10×93193.10.10 \times 931 \approx 93.1» درست است. کسر جرمی: Δm=(Zmp+Nmn)mX=(A×u+0.15u)(A×u+0.05u)=0.10u\Delta m = (Z m_p + N m_n) - m_X = (A\times u + 0.15\,\text{u}) - (A\times u + 0.05\,\text{u}) = 0.10\,\text{u}. انرژی بستگی: Eb=Δm×c2=0.10×93193.1MeVE_b = \Delta m \times c^2 = 0.10 \times 931 \approx 93.1\,\text{MeV}. گزینهٔ «0.05×93146.550.05 \times 931 \approx 46.55» فقط یکی از دو عبارتِ دادهٔ سؤال (0.05u0.05\,\text{u}) را بدونِ کسر از عبارتِ دیگر به کار برده. گزینهٔ «0.15×931139.650.15 \times 931 \approx 139.65» فقط عبارتِ دیگر (0.15u0.15\,\text{u}) را بدونِ کسر به کار برده. گزینهٔ «(A2)×0.10×931(A-2)\times0.10\times931» وابستگیِ نادرستی به AA اضافه کرده، درحالی‌که Δm\Delta m در این سؤال یک عددِ ثابت (مستقل از AA) است چون جملاتِ A×uA\times u در تفریق حذف می‌شوند. **تلهٔ تستی:** در این نوع سؤالِ نمادین، جملاتِ A×uA\times u در mXm_X و در Zmp+NmnZm_p+Nm_n باید کاملاً حذف شوند؛ فقط عبارت‌هایِ عددیِ اضافه (0.05u0.05\,\text{u} و 0.15u0.15\,\text{u}) در پاسخِ نهایی باقی می‌مانند.

9. در یک واکنش زنجیری شکافت، هر هستهٔ 92235U{}^{235}_{92}\text{U} پس از جذب یک نوترون کند به دو هستهٔ سبک‌تر و 33 نوترون تبدیل می‌شود و 200MeV200\,\text{MeV} انرژی آزاد می‌کند. واکنش با **یک** شکافت آغازین (نسل صفر) شروع می‌شود و ضریب تکثیر k=2k=2 است، یعنی هر شکافت دقیقاً 22 شکافت جدید در نسل بعد ایجاد می‌کند. انرژی کل آزادشده از نسل صفر تا پایان نسل پنجم چند MeV\text{MeV} است؟

  • 200×25200 \times 2^5
  • 200×(261)200 \times (2^6 - 1)
  • 200×(251)200 \times (2^5 - 1)
  • 200×26200 \times 2^6

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«200×(261)200\times(2^6-1)» درست است. **گام ۱ — تعداد شکافت در هر نسل:** نسل صفر یک شکافت دارد و هر نسل دو برابر نسل قبل می‌شود: 1,  2,  22,  23,  24,  251,\;2,\;2^2,\;2^3,\;2^4,\;2^5 **گام ۲ — مجموع شکافت‌ها:** این یک تصاعد هندسی با جملهٔ اول 11، قدرنسبت 22 و **شش** جمله (نسل 00 تا 55) است: S=26121=261=63S=\frac{2^6-1}{2-1}=2^6-1=63 **گام ۳ — انرژی کل:** E=200×63=200×(261)MeVE=200\times63=200\times(2^6-1)\,\text{MeV}. **وارسی مستقل (شمارش مستقیم):** 1+2+4+8+16+32=631+2+4+8+16+32=63 ✓ — بدون استفاده از فرمول تصاعد، همان عدد به‌دست می‌آید. **رد گزینه‌های دیگر:** «200×25200\times2^5» فقط شکافت‌های نسل پنجم (3232 شکافت) را حساب کرده و پنج نسل قبلی را نادیده گرفته. «200×(251)200\times(2^5-1)» مجموع نسل 00 تا 44 است (3131 شکافت) و نسل پنجم را جا انداخته. «200×26200\times2^6» یک واحد از مجموع بیشتر است (6464 به‌جای 6363)؛ چنین جمعی هیچ نسلی متناظر ندارد. **تلهٔ تستی:** «تا پایان نسل پنجم» با احتساب نسل صفر یعنی **شش** جمله؛ نوشتن 2512^5-1 (پنج جمله) یا 252^5 (فقط جملهٔ آخر) دو خطای پرتکرارِ همین سؤال‌اند.

10. در یک واکنش زنجیری شکافت، اگر به ازای هر شکافت به طور میانگین ۳ نوترون آزاد شود و احتمال جذب هر نوترون توسط سوخت 13\frac{1}{3} باشد، برای آن که راکتور در حالت بحرانی کار کند، ضریب تکثیر مؤثر (keffk_{eff}) باید برابر کدام گزینه باشد؟ (ضریب تکثیر مؤثر نسبت تعداد شکافت‌های نسل بعد به تعداد شکافت‌های نسل قبل است.)

  • 23\frac{2}{3}
  • 13\frac{1}{3}
  • 11
  • 33

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«11» درست است. **گام ۱ — تعریف:** حالت بحرانی یعنی تعداد شکافت‌ها (و در نتیجه توان راکتور) از نسلی به نسل بعد ثابت بماند، که دقیقاً یعنی keff=1k_{eff}=1. **گام ۲ — بررسی سازگاری داده‌ها:** هر شکافت 33 نوترون می‌دهد و 13\frac13 آن‌ها جذب سوخت می‌شوند و شکافت جدید می‌سازند: keff=3×13=1k_{eff}=3\times\frac13=1 پس داده‌های سؤال دقیقاً با حالت بحرانی سازگارند. **وارسی مستقل:** اگر از 10610^6 شکافت شروع کنیم، 3×1063\times10^6 نوترون تولید می‌شود و 13\frac13 آن‌ها یعنی 10610^6 نوترون شکافت جدید می‌سازند؛ تعداد شکافت‌ها بدون تغییر ماند ⇒ keff=1k_{eff}=1. **رد گزینه‌های دیگر:** «13\frac13» فقط احتمال جذب است، نه ضریب تکثیر؛ ضریب تکثیر حاصل‌ضرب این احتمال در تعداد نوترون‌های آزادشده است. «33» فقط تعداد نوترون‌های تولیدی در هر شکافت است و احتمال جذب را نادیده گرفته. «23\frac23» کسر نوترون‌های **جذب‌نشده** است و هیچ ربطی به ضریب تکثیر ندارد. **تلهٔ تستی:** در این سؤال دو عدد 33 و 13\frac13 عمداً معکوس یکدیگرند تا حاصل‌ضربشان دقیقاً 11 شود؛ برداشتن یکی از این دو به‌تنهایی به‌عنوان پاسخ، شایع‌ترین خطاست.

مباحث مرتبط

ادامه‌ی این مبحث رو ببین

با ثبت‌نام رایگان، به بانک کامل سؤال، شبیه‌ساز کنکور و تحلیل پیشرفت دسترسی داری

ثبت‌نام رایگان