از افراد بسیاری که در فراهم‌شدن این اثر نقش داشتند، صمیمانه سپاسگزارم. از استادان و همکاران دانشگاه هاروارد و دانشگاه شیکاگو تشکر می‌کنم که در شکل‌گیری این پروژه و مراحل آغازین نگارش بسیاری از فصل‌ها راهنمایم بودند. به‌ویژه از باب جِوِلِ فقید برای تشویقش به نوشتن دربارهٔ فرزندپروری و مسائل خانواده سپاسگزارم. همچنین از لَری هِجز که در دوران دانشجویی‌ام روش انجام فراتحلیل را به من آموخت، قدردانی می‌کنم.
از دانشگاهیانی که دیدگاه‌هایشان مسیر این کتاب را شکل داد نیز سپاسگزارم؛ از جمله وندی نِیلور، کلود گلدنبرگ و دیک کارپنتر. دوستان عزیزی نیز با دلگرمی‌شان تأثیر عمیقی بر من گذاشتند: وین رالند، کریس اولمن، ریک اسمیت، دن جانستون، لَری و وادا دِوِرد، جسیکا چوی، سیلوا لی و رندی جانسون. از حمایت همگی شما بسیار سپاسگزارم.
بسیار خوشبختم که ۲۴ سال در کنار همسرم، هی‌لی، زندگی کرده‌ام و از حمایت بی‌دریغ او برخوردار بوده‌ام. بدون دعا و پشتیبانی او، این اثر هرگز به پایان نمی‌رسید. به داشتن سه پسر دوست‌داشتنی افتخار می‌کنم و از آنان برای محبت و الهامی که به من بخشیده‌اند سپاسگزارم. همچنین خداوند را برای نیرو و توفیقی که در تکمیل این پروژه به من عطا کرد شکر می‌کنم و از دلگرمی و توان او سپاسگزارم.