Passive Voice

پاسخنامه‌ی تحلیلی

پاسخ درست «was carried out» است. عملیات اجرا می‌شود و خودش چیزی را اجرا نمی‌کند، پس ساختارِ مجهول لازم است؛ و چون جمله به رخدادی کاملاً پایان‌یافته در گذشته اشاره دارد، گذشتهٔ سادهٔ مجهول درست است. «had carried out» معلومِ ماضیِ بعید است و عملیات را انجام‌دهندهٔ کار نشان می‌دهد، ضمنِ اینکه هیچ رخدادِ گذشتهٔ دیگری در جمله نیست تا ماضیِ بعید به آن تکیه کند. «has carried out» هم معلوم است و هم زمانش را به حال گره می‌زند، در حالی‌که ماجرا کاملاً بسته و مربوط به گذشته است. «was carrying out» گذشته هست ولی معلوم و استمراری است و کارِ در جریان را می‌رساند نه نتیجهٔ کاملِ آن. تلهٔ تستی: فعلِ دوکلمه‌ایِ carry out در مجهول هم هر دو جزءش را نگه می‌دارد؛ کسانی که فقط دنبالِ فعلِ کمکیِ درست می‌گردند معمولاً گزینه‌ای را برمی‌دارند که زمانش درست ولی وجهش معلوم است.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

پاسخ درست «quickly caused» است. اینجا جهتِ کنش برعکسِ حالتِ رایجِ این مبحث است: «افتِ ناگهانیِ بازار» خودش عاملِ ایجادِ وحشت است، نه چیزی که وحشت بر آن وارد شود، پس فعل باید معلوم بماند؛ ضمناً «a wave of panic» بلافاصله بعد از جای خالی مفعولِ مستقیم است و فعلِ مجهول نمی‌تواند چنین مفعولی بگیرد. «was quickly caused» فاعل را گیرندهٔ کنش نشان می‌دهد و مفعولِ پس از خود را بی‌جایگاه می‌گذارد. «has been quickly caused» همان وارونگیِ نقش را دارد، به‌علاوهٔ زمانِ حالِ کامل که با روایتِ گذشتهٔ جمله نمی‌خواند. «had been quickly caused» هم مجهول است و هم ماضیِ بعیدی می‌آورد که هیچ رخدادِ گذشتهٔ دیگری برای اتکا ندارد. تلهٔ تستی: در فصلی که موضوعش مجهول است، ذهن به‌طور خودکار سراغِ فرمِ مجهول می‌رود؛ سریع‌ترین آزمونِ ضدِ این عادت، نگاه‌کردن به اسمِ بلافاصله‌بعدِ جای خالی است — اگر مفعول باشد، هر گزینهٔ مجهولی خودبه‌خود حذف می‌شود.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

پاسخ درست «had been removed» است. دو تصمیم هم‌زمان لازم است: اسناد حذف می‌شوند و چیزی را حذف نمی‌کنند (پس مجهول)، و عبارتِ «By the time the regulatory committee finally arrived» نشان می‌دهد این کار پیش از رسیدنِ کمیته کامل شده بوده (پس ماضیِ بعید). «had removed» زمانِ درستی دارد ولی معلوم است و اسناد را حذف‌کننده نشان می‌دهد. «were removing» هم معلوم است و هم استمراری، یعنی کاری در جریان که با «کامل‌شدن پیش از رسیدنِ کمیته» ناسازگار است. «have been removed» مجهول است اما حالِ کامل، و ترتیبِ دو رخدادِ گذشته را نشان نمی‌دهد. تلهٔ تستی: هر جا «by the time» با فعلِ گذشته بیاید، بندِ دیگر تقریباً همیشه ماضیِ بعید می‌خواهد؛ انتخابِ حالِ کامل به‌جای ماضیِ بعید رایج‌ترین خطای این ساختار است چون هر دو «کامل‌بودن» را می‌رسانند.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

پاسخ درست «suddenly occurred» است. فعلِ occur ناگذر است، یعنی هرگز مفعولِ مستقیم نمی‌گیرد، و فعلی که مفعول نگیرد اصلاً نمی‌تواند مجهول شود؛ عوارض خودشان رخ می‌دهند و کسی آن‌ها را پدید نمی‌آورد. زمان هم گذشتهٔ ساده است چون به رخدادی پایان‌یافته اشاره دارد. «were suddenly occurred» دقیقاً همین خطای مجهول‌سازیِ فعلِ ناگذر است و از رایج‌ترین غلط‌های این مبحث به شمار می‌رود. «had been suddenly occurred» همان خطا را دارد و ماضیِ بعیدِ بی‌قرینه‌ای هم به آن اضافه می‌کند. «was suddenly occurring» گرچه معلوم است، فعلِ کمکیِ مفرد را با فاعلِ جمعِ complications به کار برده و از نظرِ تطابقِ عدد نادرست است. تلهٔ تستی: ناگذربودنِ فعل را نمی‌توان از فرمِ ظاهری فهمید؛ آزمونِ قطعی این است که بپرسی «آیا می‌شود بعد از این فعل مفعول گذاشت؟» — اگر نه، ساختارِ مجهول به‌کلی منتفی است، هرقدر هم فرمِ گزینه مرتب به نظر برسد.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

پاسخ درست «must be strictly observed» است. مقررات رعایت می‌شوند و خودشان چیزی را رعایت نمی‌کنند، پس مجهول لازم است؛ و ترکیبِ مُدال با مجهول فقط یک فرم دارد: مُدال + be + اسمِ مفعول. زمان هم آینده است، چون «starting from the next fiscal year» به آغازی در آینده اشاره می‌کند. «must strictly observe» فرمِ معلوم است و مقررات را رعایت‌کننده نشان می‌دهد. «must have strictly observed» علاوه بر معلوم‌بودن، استنتاجی دربارهٔ گذشته می‌سازد که با زمانِ آیندهٔ جمله در تضاد است. «must have been strictly observed» مجهول هست ولی همان اشکالِ زمانی را دارد و به گذشته اشاره می‌کند نه به الزامی که از سالِ مالیِ بعد آغاز می‌شود. تلهٔ تستی: تفاوتِ «must be done» و «must have been done» فقط دستوری نیست؛ اولی الزام برای حال یا آینده است و دومی حدس دربارهٔ گذشته — قرینهٔ زمانیِ جمله تنها چیزی است که این دو را از هم جدا می‌کند.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

پاسخ درست «interested» است. دانشمندِ جوان گیرندهٔ حسِ علاقه است، نه چیزی که در دیگران علاقه ایجاد کند، و برایِ توصیفِ احساسِ درونیِ شخص از اسمِ مفعول (صفتِ ed-دار) استفاده می‌شود. «interesting» صفتِ ing-دار است و منشأِ علاقه را توصیف می‌کند، پس اگر انتخاب شود معنا این می‌شود که خودِ دانشمند برای دیگران جالب است، نه اینکه به کشفِ الگوها علاقه‌مند باشد. «interest» اسم یا فعل است و پس از فعلِ ربطیِ was نمی‌تواند نقشِ صفت بگیرد. «interestingly» قید است و قید هرگز پس از فعلِ ربطی نمی‌نشیند، چون آنجا به یک صفت برای توصیفِ فاعل نیاز است. تلهٔ تستی: قیدِ incredibly پیش از جای خالی، جایگاه را «صفت» تثبیت می‌کند و دو گزینهٔ اسم و قید را یک‌جا حذف می‌کند؛ تصمیمِ واقعی فقط بینِ دو صفتِ ed-دار و ing-دار است و آن هم با پرسیدنِ «فاعل منشأِ احساس است یا گیرندهٔ آن؟» گرفته می‌شود.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

پاسخ درست «not be leaked» است. صفتِ essential از الزام‌آورهایی است که بندِ that پس از خود را به وجهِ التزامی می‌برد، و در این وجه فعل همیشه شکلِ ساده می‌گیرد، بدونِ زمان و بدونِ نشانهٔ شخص؛ چون اطلاعات فاش می‌شوند و چیزی را فاش نمی‌کنند، همین شکلِ ساده باید مجهول شود و منفیِ آن با not پیش از be ساخته می‌شود. «doesn't leak» فعلِ صرف‌شدهٔ زمان‌دار و معلوم است و هر دو شرطِ ساختار را می‌شکند. «isn't leaked» وجهِ مجهول را درست گرفته اما همچنان فعلی صرف‌شده است و در بندِ التزامی جایگاهی ندارد. «not leak» منفی‌سازی و شکلِ ساده را درست انجام داده ولی معلوم است و اطلاعات را فاش‌کننده نشان می‌دهد. تلهٔ تستی: در بندِ التزامی، فعلِ منفی با not + شکلِ سادهٔ فعل ساخته می‌شود و هرگز از don't یا doesn't کمک نمی‌گیرد؛ همین بی‌شباهتی با منفیِ عادی است که گزینهٔ درست را «غلط» جلوه می‌دهد.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

پاسخ درست «is believed» است. نسخهٔ خطی نمی‌تواند خودش باور داشته باشد؛ دیگران دربارهٔ آن چنین باوری دارند، و برایِ بیانِ نظرِ عمومی بدونِ نام‌بردن از صاحبِ نظر، ساختارِ گزارشیِ مجهولِ S + is believed + to + فعل به کار می‌رود. «believes» معلوم است و نسخهٔ خطی را باورکننده نشان می‌دهد. «has believed» همان وارونگیِ نقش را دارد و زمانِ حالِ کاملش هم با گزارهٔ همیشگیِ جمله نمی‌خواند. «is believing» علاوه بر معلوم‌بودن، فعلِ ذهنیِ believe را استمراری کرده، در حالی‌که افعالِ حالت در معنایِ «عقیده‌داشتن» استمراری نمی‌گیرند. تلهٔ تستی: ساختارِ گزارشیِ مجهول همیشه دو نشانه دارد — فاعلی که نمی‌تواند فاعلِ منطقیِ فعل باشد، و یک to بلافاصله بعد از جای خالی؛ دیدنِ همین دو نشانه بدونِ ترجمهٔ کاملِ جمله برای انتخاب کافی است.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

پاسخ درست «eventually resulted» است. ترکیبِ result in ناگذر است و مفعولِ مستقیم نمی‌گیرد، پس هرگز مجهول نمی‌شود؛ مذاکرات خودشان به توافق منتهی شدند و کسی آن‌ها را «منتهی نکرد». «were eventually resulted» همان خطای مجهول‌سازیِ فعلِ ناگذر است. «have been eventually resulted» علاوه بر همین خطا، زمانِ حالِ کامل را هم وارد می‌کند که با قیدِ زمانیِ بستهٔ «last night» ناسازگار است. «had eventually resulted» از نظرِ وجه درست است ولی ماضیِ بعید می‌آورد، در حالی‌که در جمله هیچ رخدادِ گذشتهٔ دومی نیست که این یکی پیش از آن اتفاق افتاده باشد. تلهٔ تستی: وجودِ حرفِ اضافه پس از فعل (result in) به‌خودیِ‌خود نشانهٔ گذرابودن نیست؛ فعلی گذراست که بتواند مفعول را بدونِ واسطهٔ حرفِ اضافه بگیرد، و فقط چنین فعلی مجهول می‌شود.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

پاسخ درست «is being built» است. آزمایشگاه ساخته می‌شود و چیزی را نمی‌سازد (پس مجهول)، و کار در همین حالا در جریان است نه تمام‌شده (پس استمراری)؛ ترکیبِ این دو یعنی حالِ استمراریِ مجهول با فرمِ is being + اسمِ مفعول. «is building» زمانِ درستی دارد ولی معلوم است و آزمایشگاه را سازنده نشان می‌دهد. «has built» هم معلوم است و هم کارِ تمام‌شده را می‌رساند، در حالی‌که هدفِ جمله توصیفِ پروژه‌ای در حالِ اجراست. «was building» علاوه بر معلوم‌بودن، زمان را بی‌دلیل به گذشته می‌برد. تلهٔ تستی: در مجهولِ استمراری دو فعلِ کمکی پشتِ‌هم می‌آید (is + being) و این تجمعِ کمکی‌ها ساختار را در نگاهِ اول «سنگین» و مشکوک نشان می‌دهد؛ همین است که باعث می‌شود بسیاری فرمِ سبک‌ترِ معلوم را انتخاب کنند.