پرش به محتوای اصلی

Conditional Sentences & Wishes

بخشی از بانک سؤال طبقه‌بندی‌شده‌ی این مبحث در کوئیز سنتر — رایگان و بدون نیاز به ثبت‌نام

خلاصه‌ی درسنامه

این خلاصه‌ی 30 درصدی درسنامه اصلی است. متن کامل با همه‌ی نکته‌ها، مثال‌های حل‌شده و جمع‌بندی، با ثبت‌نام رایگان در دسترست قرار می‌گیرد.

Conditional Sentences & Wishes (فصل ۲۰)

نمای کلی — یک قانون، نه چند قانون

فصل ۲۰ یک سیستم منسجم داره: واقعی (Real) با زمان‌های واقعی بیان می‌شه، غیرواقعی (Unreal) زمان رو یک قدم به عقب می‌بره (past برای حال، past perfect برای گذشته)، و Wish هم دقیقاً همین منطق unreal رو داره.

جدول مرجع اصلی

نوع شرط If-Clause Result Clause مثال
Real / Present simple present simple present If I have time, I watch TV.
Real / Future simple present will + base If I have time, I will watch TV.
Unreal / Present simple past would + base If I had time, I would watch TV.
Unreal / Past past perfect would have + p.p. If I had had time, I would have watched TV.

انگلیسی برای نشان‌دادن غیرواقعی‌بودن، زمان رو یک مرحله عقب می‌بره: حال واقعی ← past برای unreal حال؛ گذشته‌ی واقعی ← past perfect برای unreal گذشته.

مهم‌ترین تله‌ی فصل: هرگز will در if-clause نمی‌آد. ❌ If it will rain tomorrow, I will stay home. ✅ If it rains tomorrow, I will stay home. طراح سؤال روی این حساب باز می‌کنه که زبان‌آموز فکر کنه چون result clause آینده است، پس if-clause هم باید آینده باشه — این منطق در انگلیسی کار نمی‌کنه.

شرط‌های واقعی — عادت، حقیقت، آینده، دستور

وقتی if-clause با simple present درسته، result clause انعطاف زیادی داره: simple present (عادت/حقیقت)، will (آینده‌ی مشخص)، can/may/might (احتمال)، should (توصیه)، یا imperative (دستور).

  • If I don't eat breakfast, I always get hungry during class. (عادت تکراری)
  • If I don't eat breakfast tomorrow, I will get hungry. (آینده‌ی مشخص)
  • Water freezes if the temperature reaches 32°F. (حقیقت علمی)
  • If anyone calls, please take a message. (دستور)

نکته: should در if-clause به معنای «باید» نیست، بلکه «اگر احتمالاً» است: If you should see Tom, please tell him to call me — رسمی و کمی کمتر محتمل. برای حقایق علمی و قوانین طبیعت، simple present در هر دو clause طبیعی‌تر و دقیق‌تره — Water freezes if the temperature reaches 32°F بهتر از استفاده‌ی will در این نوع جمله‌هاست.

Unreal in the Present/Future

ساختار: If + simple past → would/could + base verb. این جمله‌ها می‌گن «این وضعیت الان وجود نداره، اما اگر داشت...»

  • If I taught this class, I wouldn't give tests. (واقعیت: تدریس نمی‌کنم)
  • If I were you, I would accept their invitation. (واقعیت: من تو نیستم)

تله‌ی were vs. was: در همه‌ی آزمون‌های استاندارد، در شرط‌های غیرواقعیِ حال برای همه‌ی ضمایر (I, he, she, it) از were استفاده می‌شه: ✅ If I were you... ❌ If I was you...

تفاوت would و could در result clause: would نتیجه‌ی محتمل و طبیعی رو نشون می‌ده، could امکان یا توانایی بالقوه: If I had money, I would/could buy a car — هر دو درستن اما معنی متفاوت دارن. در تست باید همیشه به context جمله توجه کرد تا معنی دقیق مشخص بشه، چون هر دو گزینه از نظر دستوری درستن.

Unreal in the Past

ساختار: If + past perfect → would have + past participle. این جمله‌ها می‌گن «این اتفاق در گذشته نیفتاد، اما اگر افتاده بود...»

  • If you had told me about the problem, I would have helped you.
  • If they had studied, they would have passed the exam.
  • If I had had enough money, I would have bought a car (توجه: had had = past perfect فعل have، دو had کنار هم کاملاً درسته).

تله‌ی مهم: would have هرگز در if-clause نمی‌آد. ❌ If you would have told me... ✅ If you had told me, I would have helped you. این ساختار غلط در گفتار غیررسمی («If you would've told me») گاهی شنیده می‌شه ولی در انگلیسی رسمی و آزمون‌های استاندارد همیشه گزینه‌ی نادرسته.

Progressive در جملات شرطی

اگه موقعیت در حال انجامه (نه یک حقیقت کلی)، باید progressive به‌کار بره:

  • حال واقعی: It is raining right now, so I will not go for a walk.
  • حال غیرواقعی: If it were not raining right now, I would go for a walk.
  • گذشته‌ی غیرواقعی: If it had not been raining, I would have gone for a walk.

ساختار: Unreal Present با were + -ing (If she were sleeping right now...)، Unreal Past با had been + -ing (If she had been sleeping when I called...). اشتباه رایج: نوشتن was + -ing به‌جای were + -ing.

Mixed Time — وقتی if و result از دو زمان متفاوت‌اند

if-clause و result clause همیشه هم‌زمان نیستن؛ گاهی یک اتفاق گذشته الان هم اثر داره.

  • گذشته ← حال: If I had eaten breakfast several hours ago, I would not be hungry now. (if-clause گذشته، result حال)
  • حال ← گذشته: If he were a good student, he would have studied for the test yesterday. (if-clause حال، result گذشته)

Mixed conditionals مهم‌ترین تله‌ی پیشرفته‌ی این فصل هستن — باید به معنی توجه کرد، نه فقط الگوی ظاهری جمله. اکثر زبان‌آموزان فکر می‌کنن اگه if-clause past perfect باشه، result باید حتماً would have باشه؛ یا اگه if-clause simple past باشه، result باید would (بدون have) باشه. اما در mixed conditional این قانون نقض می‌شه: If he were a good student, he would have studied for the test yesterday — if-clause حال است (unreal present) اما result گذشته (would have)، چون معنی این است که «او الان دانش‌آموز خوبی نیست، پس دیروز هم درس نخوند.»

Omitting If — حذف If با وارونگی

با if بدون if (inversion)
If I were you... Were I you...
If I had known... Had I known...
If anyone should call... Should anyone call...

مثال: Had she arrived earlier, she would have met him = If she had arrived earlier... / Were I to win the lottery, I would travel the world = If I were to win the lottery... / Should you need help, please call me = If you should need help... تله: فقط با were، had، should می‌شه if رو حذف و inversion کرد؛ با فعل‌های دیگه غیرمجازه: ❌ Knew I the answer, I would tell you. این ساختار در نوشتار رسمی، ادبی و اخبار زیاد دیده می‌شه.

Implied Conditions — شرط‌های پنهان

گاهی شرط ذکر نشده ولی از but, without, otherwise فهمیده می‌شه:

  • I would have gone with you, but I had to study. ← شرط پنهان: If I hadn't had to study, I would have gone.
  • Without your help, I never would have succeeded. ← If you hadn't helped me...
  • She ran; otherwise, she would have missed her bus. ← If she hadn't run, she would have missed her bus.

Wish درباره‌ی حال و گذشته

منطق wish دقیقاً مثل unreal conditional است: wish + past درباره‌ی حال، wish + past perfect درباره‌ی گذشته.

  • I wish I knew French. (واقعیت: بلد نیستم)
  • I wish it weren't raining right now.
  • I wish John had come to the party. (واقعیت: نیامد)
  • I wish Mary could have come. (واقعیت: نتوانست بیاید)

wish vs. hope: wish درباره‌ی چیز غیرواقعی/خلاف‌واقعه (past/past perfect)، hope درباره‌ی چیز واقعی و ممکنه (present/future): I wish I were rich در برابر I hope I get rich someday.

تله‌ی رایج: برای گذشته‌ی wish از past perfect استفاده می‌شه، نه would have: ❌ I wish Josh would have come to the party. ✅ I wish Josh had come to the party.

Wish درباره‌ی آینده + Wish + Would

ساختارها: I wish + were going to / could / would + فعل ساده. مثال‌ها: I wish she could come tomorrow. / I wish it would stop raining.

wish + would فقط برای اکشن و رویداد است، نه برای حالت‌های ایستا (state): ❌ I wish I would be taller (being tall = state). ✅ I wish I were taller. / ❌ I wish you would know the answer. ✅ I wish you knew the answer. و وقتی subject در wish و would یکی باشه، معمولاً غلطه: ❌ I wish I would go with you. ✅ I wish I could go with you. منطق این قانون: وقتی subject یکیه، آرزو درباره‌ی توانایی یا وضعیت خودته، نه تغییر رفتار دیگری؛ برای این موارد از could یا simple past استفاده می‌شه. wish + would کاربردهای خاصی هم داره: درخواست تغییر رفتار (I wish you would stop making that noise)، گله و نارضایتی (I wish he would call me more often)، و آرزوی تغییر در وضعیت خارجی (I wish it would stop raining).

جمع‌بندی — تله‌های تستی فصل ۲۰

۱. will در if-clause ❌ | ۲. was به‌جای were در unreal present ❌ | ۳. would have در if-clause ❌ | ۴. wish + would have برای گذشته ❌ | ۵. wish + would برای state ❌ | ۶. wish + will ❌ | ۷. اشتباه در mixed conditional | ۸. inversion نادرست با if حذف‌شده | ۹. فراموش‌کردن progressive در موقعیت در حال انجام | ۱۰. wish + would با subject یکسان.

قانون طلایی برای حل هر سؤال این فصل: از خودت بپرس «این وضعیت واقعی است یا فرضی؟ درباره‌ی حال است یا گذشته؟» — جواب این دو سؤال، ساختار درست رو تعیین می‌کنه.

نمونه تست

پاسخنامه‌ی تحلیلی سه‌بخشی برای هر سؤال

  • چرا گزینه‌ی درست، درست است
  • چرا هر گزینه‌ی دیگر غلط است
  • تله‌ی تستی‌ای که باید بشناسی

1. ..................... the severe weather conditions over the entire region, the delayed flight would certainly have departed on time last night.

  • Had it not been for
  • If it was not for
  • Were it not to be
  • If it had not been

پاسخنامه‌ی تحلیلی

پاسخ درست «Had it not been for» است. ساختارِ if it had not been for با حذفِ if و وارونگیِ had به Had it not been for تبدیل می‌شود و شرطی غیرواقعی در گذشته می‌سازد؛ بندِ نتیجه هم با would have departed آمده که دقیقاً همین زمان را تأیید می‌کند. «If it was not for» نادرست است چون در شرطِ غیرواقعی was به‌کار نمی‌رود و ضمناً زمانش گذشتهٔ ساده است نه گذشتهٔ کامل. «Were it not to be» نادرست است چون این ترکیب به فرضی در حال/آینده اشاره می‌کند و با نتیجهٔ گذشته نمی‌خواند. «If it had not been» نادرست است چون حرفِ اضافهٔ for را ندارد و بدونِ آن جمله ناقص می‌ماند. تلهٔ تستی: تفاوتِ اصلیِ این چهار گزینه زمان است، نه معنا؛ نتیجهٔ would have departed تنها نشانه‌ای است که گذشتهٔ کامل را الزامی می‌کند.

2. I am completely exhausted today. If I ..................... so late last night, I wouldn't be feeling this tired right now.

  • didn't stay up
  • hadn't stayed up
  • wouldn't stay up
  • haven't stayed up

پاسخنامه‌ی تحلیلی

پاسخ درست «hadn't stayed up» است. این یک شرطیِ ترکیبی است: قیدِ last night شرط را در گذشته می‌نشاند، پس بندِ شرط باید گذشتهٔ کامل باشد، در حالی‌که بندِ نتیجه با wouldn't be feeling و قیدِ right now به همین لحظه اشاره می‌کند. «didn't stay up» نادرست است چون گذشتهٔ ساده در جملهٔ شرطی معنایِ غیرواقعیِ حال می‌دهد و با قیدِ last night ناسازگار است. «wouldn't stay up» نادرست است چون would هرگز داخلِ if-clause نمی‌آید. «haven't stayed up» نادرست است چون حالِ کامل شرط را واقعی می‌کند و با نتیجهٔ فرضیِ would نمی‌خواند. تلهٔ تستی: در شرطیِ ترکیبی نباید زمانِ دو بند را یکسان گرفت؛ قیدِ last night مالِ بندِ شرط و قیدِ right now مالِ بندِ نتیجه است.

3. I honestly wish you ..................... that annoying noise while I am trying to concentrate on my final examinations.

  • will stop making
  • have stopped making
  • would stop making
  • had stopped making

پاسخنامه‌ی تحلیلی

پاسخ درست «would stop making» است. برایِ ابرازِ نارضایتی از رفتارِ شخصِ دیگر و درخواستِ تغییرِ آن، ساختارِ wish + would + فعلِ ساده به‌کار می‌رود؛ سروصدا یک عملِ در جریان و قابلِ‌تغییر است، پس این ساختار کاملاً مناسب است. «will stop making» نادرست است چون will هرگز بعد از wish نمی‌آید و برایِ آرزوهایِ ممکن باید hope به‌کار برود. «have stopped making» نادرست است چون حالِ کامل بعد از wish جایی ندارد و فعل باید یک درجه به عقب برود. «had stopped making» نادرست است چون گذشتهٔ کامل به آرزویی دربارهٔ گذشته اشاره می‌کند، در حالی‌که سروصدا همین حالا در جریان است. تلهٔ تستی: مرزِ wish + would همان تفاوتِ عمل و حالت است؛ اینجا چون سروصداکردن یک عملِ ارادی است، would مجاز می‌شود.

4. _____ the instructions more carefully, she would not have made such a disastrous mistake in the final exam.

  • Had she read
  • If she read
  • Did she read
  • Should she read

پاسخنامه‌ی تحلیلی

پاسخ درست «Had she read» است. با حذفِ if از if she had read، فعلِ کمکیِ had به ابتدای جمله می‌آید و شرطیِ غیرواقعیِ گذشته ساخته می‌شود؛ بندِ نتیجه هم با would not have made آمده که همین زمان را تأیید می‌کند. «If she read» نادرست است چون گذشتهٔ ساده در جملهٔ شرطی حالِ غیرواقعی می‌سازد و با نتیجهٔ would have نمی‌خواند. «Did she read» نادرست است چون فعلِ کمکیِ did اجازهٔ حذفِ if را ندارد؛ فقط were، had و should می‌توانند وارونه شوند. «Should she read» نادرست است چون این ساختار به احتمالی در آینده اشاره می‌کند، نه به کاری که در گذشته انجام نشده. تلهٔ تستی: وارونگی در جملهٔ شرطی فقط با سه فعلِ were، had و should مجاز است و هر وارونگیِ دیگری، هرچقدر هم آشنا به‌نظر برسد، نادرست است.

5. Without the generous financial support from the local government, the historical museum _____ its doors permanently last year.

  • would be closing
  • would have closed
  • will have closed
  • would close

پاسخنامه‌ی تحلیلی

پاسخ درست «would have closed» است. کلمهٔ Without یک شرطِ پنهان می‌سازد و قیدِ last year کلِ ماجرا را در گذشته می‌نشاند، پس نتیجهٔ غیرواقعی باید would have + p.p. باشد. «would be closing» نادرست است چون به وضعیتی در حالِ جریان اشاره می‌کند و با قیدِ last year تناقض دارد. «will have closed» نادرست است چون آیندهٔ کامل در ساختارِ غیرواقعی هیچ جایگاهی ندارد. «would close» نادرست است چون نتیجهٔ شرطِ غیرواقعیِ حال است و رویدادی را که در گذشته رخ نداده نمی‌رساند. تلهٔ تستی: در جمله‌های شرطِ پنهان با without، تنها راهنمای زمان قیدهایی مثلِ last year است؛ خودِ without هیچ زمانی را تحمیل نمی‌کند.

6. If the new intern were a bit more proactive by nature, he ..................... the promotion instead of his colleague yesterday.

  • would soon get
  • will surely get
  • would have got
  • had already got

پاسخنامه‌ی تحلیلی

پاسخ درست «would have got» است. بندِ شرط با were و عبارتِ by nature یک ویژگیِ پابرجا در زمانِ حال را فرض می‌کند، ولی قیدِ yesterday نتیجه را در گذشته می‌نشاند؛ این شرطیِ ترکیبیِ حال‌به‌گذشته است و نتیجه‌اش با would have + p.p. ساخته می‌شود. «would soon get» نادرست است چون به آینده اشاره می‌کند و با yesterday در تضاد است. «will surely get» نادرست است چون will در بندِ نتیجهٔ شرطِ غیرواقعی نمی‌آید. «had already got» نادرست است چون گذشتهٔ کامل فرمِ بندِ شرط است، نه بندِ نتیجه. تلهٔ تستی: دیدنِ were در بندِ شرط ذهن را به‌سمتِ would + فعلِ ساده می‌برد؛ ولی قیدِ زمانِ بندِ نتیجه است که تصمیم می‌گیرد، نه فرمِ بندِ شرط.

7. I genuinely wish I _____ to the concert with you last night; I heard it was an absolutely spectacular performance.

  • had gone
  • have gone
  • was going
  • would go

پاسخنامه‌ی تحلیلی

پاسخ درست «had gone» است. آرزو دربارهٔ رویدادی در گذشته (last night) است و آرزویِ مربوط به گذشته همیشه با wish + گذشتهٔ کامل ساخته می‌شود. «have gone» نادرست است چون حالِ کامل بعد از wish نمی‌آید؛ فعل باید یک درجه از زمانِ واقعی عقب‌تر برود. «was going» نادرست است چون گذشتهٔ استمراری در این جایگاه به وضعیتی در حال اشاره می‌کند و با last night نمی‌خواند. «would go» نادرست است چون فاعلِ wish و فاعلِ would یکی است و در این حالت این ساختار به‌کار نمی‌رود، ضمناً به گذشته هم اشاره نمی‌کند. تلهٔ تستی: جملهٔ دومِ متن (I heard it was spectacular) نشان می‌دهد گوینده در کنسرت نبوده؛ همین قرینه، آرزو را قطعاً به گذشته می‌بندد.

8. He behaved so arrogantly during yesterday's meeting. I strongly wish he ..................... a little more respect toward his senior colleagues on that occasion.

  • has shown
  • had shown
  • would show
  • were showing

پاسخنامه‌ی تحلیلی

پاسخ درست «had shown» است. عبارتِ on that occasion و فعلِ گذشتهٔ behaved نشان می‌دهند آرزو دربارهٔ رفتاری در گذشته است، و آرزویِ گذشته با wish + گذشتهٔ کامل بیان می‌شود. «has shown» نادرست است چون حالِ کامل بعد از wish جایی ندارد. «would show» نادرست است چون به تغییرِ رفتار در حال یا آینده اشاره می‌کند، در حالی‌که جلسه تمام شده است. «were showing» نادرست است چون استمراریِ غیرواقعیِ حال است و به رویدادی تمام‌شده در گذشته نمی‌خورد. تلهٔ تستی: wish + would برایِ گلایه از رفتارِ دیگری کاملاً درست است، اما فقط وقتی آن رفتار هنوز ادامه دارد؛ به‌محضِ اینکه قیدِ زمان ماجرا را در گذشته ببندد، این ساختار غلط می‌شود.

9. If I _____ how extremely difficult this academic course was going to be, I never would have enrolled in it.

  • would know
  • could know
  • had known
  • have known

پاسخنامه‌ی تحلیلی

پاسخ درست «had known» است. بندِ نتیجه با never would have enrolled آمده که فرمِ نتیجهٔ شرطِ غیرواقعیِ گذشته است، پس بندِ شرط باید گذشتهٔ کامل باشد. «would know» نادرست است چون would هرگز داخلِ if-clause نمی‌آید؛ این پرتکرارترین خطای جملات شرطی است. «could know» نادرست است چون فعلِ کمکیِ could هم در بندِ شرط جایی ندارد و ضمناً به گذشته اشاره نمی‌کند. «have known» نادرست است چون حالِ کامل شرط را واقعی می‌کند و با نتیجهٔ فرضیِ گذشته ناسازگار است. تلهٔ تستی: وقتی بندِ نتیجه would have + p.p. دارد، بندِ شرط تنها یک شکلِ ممکن دارد؛ همهٔ گزینه‌های دیگر فارغ از معنا، به‌دلیلِ ساختار حذف می‌شوند.

10. _____ I a billionaire, I would generously donate a substantial portion of my immense wealth to charity.

  • Were
  • If
  • Had
  • Should

پاسخنامه‌ی تحلیلی

پاسخ درست «Were» است. با حذفِ if از if I were a billionaire، فعلِ were به ابتدای جمله می‌آید و شرطیِ غیرواقعیِ حال ساخته می‌شود؛ بندِ نتیجه هم با would generously donate آمده که همین را تأیید می‌کند. «If» نادرست است چون با حفظِ if دیگر جایی برایِ فعل نمی‌ماند و جمله فاقدِ فعلِ بندِ شرط می‌شود. «Had» نادرست است چون وارونگی با had به گذشتهٔ غیرواقعی اشاره می‌کند و نتیجه‌اش باید would have donated باشد. «Should» نادرست است چون این وارونگی احتمالی در آینده را می‌رساند، نه فرضی خلافِ واقعیتِ امروز. تلهٔ تستی: در وارونگیِ شرطیِ غیرواقعیِ حال همیشه were به‌کار می‌رود و was حتی برایِ فاعلِ مفرد هم پذیرفته نیست.

مباحث مرتبط

Present & Past: Simple and Progressiveزمان‌های کامل (Perfect Tenses)Future TimeVerbs in TimeSubject-Verb AgreementPluralArticlesPronounsModals, Part 1Modals, Part 2

ادامه‌ی این مبحث رو ببین

با ثبت‌نام رایگان، به بانک کامل سؤال، شبیه‌ساز کنکور و تحلیل پیشرفت دسترسی داری

ثبت‌نام رایگان