پرش به محتوای اصلی

شکست نور — علوم تیزهوشان هشتم (استعداد درخشان)

بخشی از بانک سؤال طبقه‌بندی‌شده‌ی این مبحث در کوئیز سنتر — رایگان و بدون نیاز به ثبت‌نام

خلاصه‌ی درسنامه

این خلاصه‌ی 30 درصدی درسنامه اصلی است. متن کامل با همه‌ی نکته‌ها، مثال‌های حل‌شده و جمع‌بندی، با ثبت‌نام رایگان در دسترست قرار می‌گیرد.

شکست نور (علوم تیزهوشان هشتم)

وقتی نور مایل از یک محیط شفاف به محیط شفاف دیگری می‌رود، مسیرش تغییر می‌کند. این شکست نور جلوه‌هایی مثل درخشش قطره‌های شبنم، رنگین‌کمان، سراب و شکسته دیده شدن مداد در لیوان را پدید می‌آورد.

علت شکست نور

نور در محیط‌های شفاف گوناگون سرعت‌های متفاوتی دارد و همین تفاوت سرعت باعث شکست می‌شود. تمثیل: اگر یک چرخ خودرو در اتوبان وارد شانهٔ خاکی شود، چرخ خاکی کندتر می‌رود و در زمان برابر مسافت کمتری می‌پیماید، پس خودرو تغییر جهت می‌دهد. نور هم وقتی از محیط رقیق با سرعت زیاد به محیط غلیظ با سرعت کم می‌رود، مسیرش را عوض می‌کند و هرچه اختلاف سرعت بیشتر باشد، انحراف بیشتر است. در مدل‌سازی با قرقره، قرقره‌ای که با زاویهٔ حدود ۶۰ درجه از سرامیک به پارچه هل داده می‌شود، هنگام ورود به پارچه کند می‌شود و مسیرش به سمت خط عمود بر مرز نزدیک می‌شود و هنگام بازگشت به سرامیک از عمود دور می‌شود؛ چرخ اول زودتر کند می‌شود و چرخ دوم جلو می‌افتد. سرامیک مثل هوا (رقیق)، پارچه مثل آب یا شیشه (غلیظ) و نخ بازشده مثل پرتو است.

سرعت نور

گالیله شب‌هنگام با دستیارش روی دو تپه فانوس‌هایی را با پارچه پوشاند و برداشت تا زمان رفت‌وبرگشت نور را بسنجد، اما این زمان در برابر زمان واکنش انسان ناچیز بود و نوشت: «اگر سرعت نور بی‌نهایت نباشد، بسیار زیاد است.» رومر در ۱۶۷۶ با رصد قمر یو در مشتری دید که وقتی زمین از مشتری دور می‌شود، گرفتگی قمر دیرتر از پیش‌بینی دیده می‌شود، چون نور مسیر بیشتری می‌پیماید؛ از این اختلاف زمان و قطر مدار زمین نخستین عدد محدود (حدود 2.2×108 m/s2.2\times10^8\,\text{m/s}ادامهٔ فرمول را افقی ببین) به دست آمد. فیزو در ۱۸۴۹ نور را از میان دندانه‌های چرخی دندانه‌دار به آینه‌ای در حدود ۸٫۶ کیلومتری فرستاد؛ در سرعت چرخش معینی نور بازگشتی با دندانهٔ بعدی مسدود می‌شد و از آن زمان رفت‌وبرگشت و سرعتی حدود 3.1×108 m/s3.1\times10^8\,\text{m/s}ادامهٔ فرمول را افقی ببین به دست آمد. فوکو با آینهٔ چرخان نشان داد سرعت نور در آب کمتر از هواست و مایکلسون آن را دقیق‌تر سنجید.

ضریب شکست n=cvn=\frac{c}{v}ادامهٔ فرمول را افقی ببین است و سرعت نور در خلأ 3×108 m/s3\times10^8\,\text{m/s}ادامهٔ فرمول را افقی ببین بیشترین مقدار است. تقریباً: هوا ۱، آب ۱٫۳۳ (سرعت 2.26×1082.26\times10^8ادامهٔ فرمول را افقی ببین)، شیشه ۱٫۵ (سرعت 2×1082\times10^8ادامهٔ فرمول را افقی ببین) و الماس ۲٫۴۲. محیط غلیظ‌تر از نظر نوری یعنی nnادامهٔ فرمول را افقی ببین بیشتر و سرعت کمتر.

قانون شکست (اسنل)

پرتو تابش، پرتو شکسته و خط عمود در یک صفحه‌اند و قانون اسنل برقرار است: n1sin⁡θ1=n2sin⁡θ2n_1\sin\theta_1=n_2\sin\theta_2ادامهٔ فرمول را افقی ببین؛ زاویه‌ها با خط عمود سنجیده می‌شوند. از رقیق به غلیظ (هوا به آب) سرعت کم و پرتو به عمود نزدیک می‌شود؛ از غلیظ به رقیق سرعت زیاد و پرتو از عمود دور می‌شود؛ و پرتو عمودی بدون انحراف می‌گذرد، هرچند سرعتش تغییر می‌کند. پرتو ۴۵ درجه از هوا به آب: sin⁡θ2=0.7071.33\sin\theta_2=\frac{0.707}{1.33}ادامهٔ فرمول را افقی ببین پس حدود 32∘32^\circادامهٔ فرمول را افقی ببین. پرتو ۲۰ درجه از شیشه به هوا: sin⁡θ2=1.5×0.342\sin\theta_2=1.5\times0.342ادامهٔ فرمول را افقی ببین پس حدود 31∘31^\circادامهٔ فرمول را افقی ببین. پرتوی که از تیغهٔ شیشه‌ای با دو سطح موازی می‌گذرد، موازی پرتو ورودی و فقط جابه‌جا خارج می‌شود، چون دو شکست عکس هم‌اند. ضریب شکست برای رنگ‌های مختلف کمی فرق دارد؛ پس منشور نور سفید را به طیف رنگ‌ها تجزیه می‌کند (بنفش بیشتر و قرمز کمتر می‌شکند) و رنگین‌کمان از شکست و بازتاب در قطره‌های باران پدید می‌آید.

آزمایش دود و لیزر

نیمی از لیوانی ساده را با آب و چند قطره مایع ظرف‌شویی پر می‌کنیم، نیمهٔ بالا را با دود کاغذ پر و با مقوا می‌پوشانیم و نور لیزر را از دود به آب می‌فرستیم. در مرز، پرتو از هوا به آب به عمود نزدیک و از آب به هوا از عمود دور می‌شود و مسیرها برگشت‌پذیرند. لیزر در هوا و آب تمیز دیده نمی‌شود، چون پرتو از کنار ما می‌گذرد و به چشم نمی‌رسد؛ ذرات دود و قطره‌های ریز مایع ظرف‌شویی نور را پخش می‌کنند و بخشی از آن به چشم می‌رسد، پس مسیر پرتو روشن می‌شود.

بازتاب کلی

اگر نور را از آب به دود بتابانیم و زاویهٔ تابش را زیاد کنیم، زاویهٔ خروجی هم زیاد می‌شود تا پرتو خروجی مماس بر سطح آب شود؛ با زاویهٔ بیشتر، نور دیگر از آب خارج نمی‌شود و کاملاً در آب بازمی‌تابد: بازتاب کلی. شرایط: نور از محیط غلیظ به رقیق برود و زاویهٔ تابش از زاویهٔ حدی بیشتر باشد. زاویهٔ حدی زاویه‌ای است که زاویهٔ شکست آن ۹۰ درجه شود: sin⁡θc=n2n1\sin\theta_c=\frac{n_2}{n_1}ادامهٔ فرمول را افقی ببین. برای آب حدود 48.8∘48.8^\circادامهٔ فرمول را افقی ببین، شیشه 41.8∘41.8^\circادامهٔ فرمول را افقی ببین و الماس 24.4∘24.4^\circادامهٔ فرمول را افقی ببین است. الماس زاویهٔ حدی بسیار کوچکی دارد؛ نور بارها در آن بازتاب کلی می‌کند و از بالا بیرون می‌آید و می‌درخشد. پرتوی که در آب با زاویهٔ ۶۰ درجه به سطح برسد بازتاب کلی می‌کند، اما با ۴۰ درجه با زاویهٔ حدود ۵۹ درجه خارج می‌شود. بازتاب کلی برخلاف آینه همهٔ نور را بی‌اتلاف بازمی‌تاباند.

کاربردها: در فیبر نوری نور با بازتاب‌های کلی پیاپی در رشتهٔ شیشه‌ای صدها کیلومتر می‌رود و در اینترنت، تلفن و آندوسکوپی به کار می‌رود؛ در هسته‌ای با n=1.50n=1.50ادامهٔ فرمول را افقی ببین و غلافی با 1.461.46ادامهٔ فرمول را افقی ببین، زاویهٔ حدی حدود 76.7∘76.7^\circادامهٔ فرمول را افقی ببین است و پرتوهای تقریباً موازی محور در فیبر می‌مانند. سراب هم از شکست و بازتاب کلی نور آسمان در لایه‌های گرم هوای نزدیک جادهٔ داغ است.

در پریسکوپ منشوری، در هر گوشه منشوری با زاویه‌های ۴۵، ۴۵ و ۹۰ درجه است؛ نور عمود بر یک وجه کوچک بدون شکست وارد می‌شود و با زاویهٔ ۴۵ درجه به وتر می‌خورد که از زاویهٔ حدی شیشه بیشتر است، پس بازتاب کلی می‌کند و ۹۰ درجه منحرف می‌شود. منشور نسبت به آینه همهٔ نور را بازمی‌تاباند، تصویر دوگانه نمی‌دهد، اکسید نمی‌شود و روکش نمی‌خواهد. در دوربین دوچشمی در هر لوله دو منشور عمود بر هم نور را دو بار برمی‌گردانند، تصویر وارون عدسی شیئی را راست می‌کنند، با تا کردن مسیر نور طول دوربین را کم می‌کنند و فاصلهٔ عدسی‌های شیئی را بیشتر از فاصلهٔ چشم‌ها می‌گیرند تا حس عمق بیشتر شود.

عمق ظاهری و واقعی

اگر از بالا به لیوان پر از آب و لیوان خالی نگاه کنیم، لیوان پر کم‌عمق‌تر دیده می‌شود. از سکه‌ای در ته آب، پرتو عمودی بدون شکست و پرتو مایل هنگام خروج از آب به هوا از عمود دور می‌شود؛ چشم امتداد پرتوها را به عقب دنبال می‌کند و آنها را در نقطه‌ای بالاتر از سکه قطع می‌بیند. برای دید تقریباً عمودی عمق ظاهری h′=hnh'=\frac{h}{n}ادامهٔ فرمول را افقی ببین است و در آب حدود سه‌چهارم عمق واقعی است: استخر ۲ متری حدود ۱٫۵ متر دیده می‌شود که برای کسی که شنا نمی‌داند خطرناک است. ماهیگیر باید پایین‌تر از جایی که ماهی را می‌بیند نیزه بزند و ماهی‌خوار عمودی شیرجه می‌زند تا شکستی در کار نباشد. مداد نیمه‌فرو در آب شکسته دیده می‌شود.

پرسش کتاب: اگر از بالا ارتفاع مایع لیوان اول کمتر از لیوان دوم دیده شود، ضریب شکست مایع اول بیشتر است؛ پس سرعت نور در مایع دوم بیشتر است (گزینهٔ درست). شکست در هر دو لیوان و حتی هنگام نگاه از بالا رخ می‌دهد و «غلظت» فقط به معنای غلظت نوری درست است، نه چگالی جرمی؛ مثلاً روغن از آب سبک‌تر است ولی ضریب شکستش بیشتر است.

منشور و عدسی

منشور جسم شفافی با دو سطح غیرموازی است که پرتو را با دو شکست به سمت قاعده منحرف می‌کند. عدسی جسم شفافی با سطح‌های خمیده است و می‌توان آن را مجموعه‌ای از منشورها دانست که هر کدام پرتو را به سمت قاعدهٔ خود می‌شکند. عدسی همگرا وسطش ضخیم‌تر از لبه‌هاست و پرتوهای موازی را در کانون حقیقی جمع می‌کند (ذره‌بین، دوربین، عینک دوربینی، پروژکتور)؛ عدسی واگرا وسطش نازک‌تر است و پرتوها را واگرا می‌کند و امتدادشان از کانون مجازی می‌گذرد (عینک نزدیک‌بینی). در پرسش کتاب، عدسی دوسو محدب، هلالی با وسط ضخیم و تخت-محدب همگرا و هلالی با دو سر پهن و وسط نازک واگراست.

رابطهٔ عدسی نازک همان 1f=1p+1q\frac{1}{f}=\frac{1}{p}+\frac{1}{q}ادامهٔ فرمول را افقی ببین و m=−qpm=-\frac{q}{p}ادامهٔ فرمول را افقی ببین است؛ در همگرا ffادامهٔ فرمول را افقی ببین مثبت و در واگرا منفی است. ذره‌بین با f=10 cmf=10\,\text{cm}ادامهٔ فرمول را افقی ببین برای جسم در ۶ سانتی‌متری تصویر مجازی، مستقیم و ۲٫۵ برابر در ۱۵ سانتی‌متری می‌سازد. دوربین عکاسی با f=50 mmf=50\,\text{mm}ادامهٔ فرمول را افقی ببین از جسم ۲ متری تصویر حقیقی، وارون و کوچکی در ۵۱٫۳ میلی‌متری می‌سازد. توان عدسی P=1fP=\frac{1}{f}ادامهٔ فرمول را افقی ببین با ffادامهٔ فرمول را افقی ببین بر حسب متر و یکای دیوپتر است: عدسی ۲۵ سانتی‌متری +4+4ادامهٔ فرمول را افقی ببین دیوپتر و عینک نزدیک‌بینی −2-2ادامهٔ فرمول را افقی ببین دیوپتر. تصویر عدسی همگرا وقتی بزرگ‌تر از جسم است که جسم نزدیک‌تر از 2f2fادامهٔ فرمول را افقی ببین باشد: میان ffادامهٔ فرمول را افقی ببین و 2f2fادامهٔ فرمول را افقی ببین تصویر حقیقی، وارون و بزرگ (پروژکتور) و درون کانون تصویر مجازی، مستقیم و بزرگ (ذره‌بین). اگر پرتوهای موازی پس از عبور از جعبه‌ای واگرا شوند، درون آن عدسی مقعر است یا عدسی محدبی که پرتوها پس از کانونش از جعبه خارج می‌شوند؛ منشور پرتوهای موازی را فقط منحرف می‌کند و موازی می‌مانند.

عدسی فرنل

شکست نور فقط در سطح عدسی رخ می‌دهد و درون شیشه نور مستقیم می‌رود. پس می‌توان بخش‌های داخلی عدسی را حذف کرد و فقط شیب هر بخش سطح را نگه داشت؛ عدسی به حلقه‌های دندانه‌ای و تخت تبدیل می‌شود و همان کار را می‌کند: عدسی فرنل. این عدسی سبک، نازک، ارزان‌تر و در قطرهای بزرگ ساختنی است (فانوس دریایی، چراغ خودرو، ذره‌بین کارتی و کورهٔ خورشیدی)، اما در لبهٔ پله‌ها بازتاب و پراکندگی دارد و کیفیت تصویرش کمتر است. عدسی‌ای با قطر ۲۰ و ضخامت ۴ سانتی‌متر حدود ۶۰۰ سانتی‌متر مکعب شیشه دارد، اما معادل فرنل آن با ضخامت ۳ میلی‌متر حدود ۹۴ سانتی‌متر مکعب، یعنی حدود ۷ برابر سبک‌تر. آینهٔ مقعر را هم می‌توان همین‌طور تخت کرد، چون در بازتاب هم شیب سطح تعیین‌کننده است؛ آینه‌های فرنل در نیروگاه‌های خورشیدی نور را روی گیرندهٔ مرکزی جمع می‌کنند.

پدیده‌های دیگر

چشمک زدن ستاره‌ها از تغییر ضریب شکست جو است. شکست جو خورشید را حدود نیم درجه بالاتر نشان می‌دهد و چون خورشید هر ۴ دقیقه یک درجه جابه‌جا می‌شود، طلوع حدود ۲ دقیقه زودتر و غروب حدود ۲ دقیقه دیرتر دیده می‌شود. عدسی چشم تصویر را روی شبکیه می‌سازد و عینک نزدیک‌بینی واگرا و عینک دوربینی همگراست.

مثال‌های تمرینی

  • پرتو ۳۰ درجه از هوا به شیشه با n=1.5n=1.5ادامهٔ فرمول را افقی ببین: sin⁡θ2=0.51.5≈0.333\sin\theta_2=\frac{0.5}{1.5}\approx0.333ادامهٔ فرمول را افقی ببین پس حدود 19.5∘19.5^\circادامهٔ فرمول را افقی ببین.
  • سرعت نور در شیشه 3×1081.5=2×108 m/s\frac{3\times10^8}{1.5}=2\times10^8\,\text{m/s}ادامهٔ فرمول را افقی ببین است و عبور نور از یک کیلومتر آب حدود ۴٫۴ میکروثانیه طول می‌کشد.
  • عدسی همگرا با f=20 cmf=20\,\text{cm}ادامهٔ فرمول را افقی ببین برای جسم در ۳۰ سانتی‌متری: q=60 cmq=60\,\text{cm}ادامهٔ فرمول را افقی ببین و m=−2m=-2ادامهٔ فرمول را افقی ببین؛ تصویر حقیقی، وارون و دو برابر.
  • در روش رومر اگر اختلاف زمان حدود ۱۰۰۰ ثانیه و اختلاف مسافت قطر مدار زمین (حدود 3×1011 m3\times10^{11}\,\text{m}ادامهٔ فرمول را افقی ببین) باشد، c=3×10111000=3×108 m/sc=\frac{3\times10^{11}}{1000}=3\times10^8\,\text{m/s}ادامهٔ فرمول را افقی ببین.

یادآوری روش حل: برای هر مسئلهٔ شکست ابتدا خط عمود را رسم کن، تعیین کن نور از رقیق به غلیظ می‌رود یا برعکس و سپس با قانون اسنل زاویه را حساب کن؛ اگر حاصل سینوس بیشتر از ۱ شد، بازتاب کلی رخ داده است. برای عدسی‌ها، مثل آینه‌ها، دو پرتو خاص (موازی محور و گذرنده از مرکز عدسی) را رسم کن تا محل تصویر پیدا شود.

اشتباه‌های رایج

اشتباه درست
نور در محیط غلیظ سریع‌تر است. کندتر است؛ v=cnv=\frac{c}{n}ادامهٔ فرمول را افقی ببین.
نور عمود بر سطح منحرف می‌شود. منحرف نمی‌شود؛ فقط سرعتش عوض می‌شود.
از هوا به آب پرتو از عمود دور می‌شود. به عمود نزدیک می‌شود.
بازتاب کلی از رقیق به غلیظ هم رخ می‌دهد. فقط از غلیظ به رقیق و با زاویهٔ بیشتر از زاویهٔ حدی.
عمق ظاهری بیشتر از واقعی است. کمتر است.
عدسی همگرا وسطش نازک‌تر است. وسطش ضخیم‌تر است.

سؤال تستی

۵ تست با پاسخنامه‌ی تحلیلی — برای دیدن بزن

پاسخنامه‌ی تحلیلی سه‌بخشی برای هر سؤال

  • چرا گزینه‌ی درست، درست است
  • چرا هر گزینه‌ی دیگر غلط است
  • تله‌ی تستی‌ای که باید بشناسی

1. هنگام عبور مایل نور از هوا به شیشه، معمولاً کدام تغییر رخ می‌دهد؟

  • پرتو بدون تغییر سرعت ادامه می‌یابد.
  • پرتو درون شیشه مسیر دایره‌ای می‌گیرد.
  • پرتو به خط عمود نزدیک می‌شود.
  • پرتو از خط عمود دورتر می‌شود.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«پرتو به خط عمود نزدیک می‌شود.» درست است، زیرا شیشه ضریب شکست بیشتری دارد و پرتو در این گذار به عمود نزدیک می‌شود. «پرتو از خط عمود دورتر می‌شود.» نادرست است، چون این جهت خم‌شدن برای گذار به محیط کم‌ضریب‌تر است. «پرتو بدون تغییر سرعت ادامه می‌یابد.» نادرست است، چون سرعت نور در دو محیط شفاف یکسان نیست. «پرتو درون شیشه مسیر دایره‌ای می‌گیرد.» نادرست است، چون شکست نور به معنی حرکت دایره‌ای در محیط نیست. تلهٔ تستی: ضریب شکست را با جهت خم‌شدن در گذار برعکس نکن. گزینهٔ درست «پرتو به خط عمود نزدیک می‌شود.» است.

2. زاویهٔ تابش پرتو به سطح، در مسائل شکست از کجا سنجیده می‌شود؟

  • از خط عمود بر سطح در نقطهٔ برخورد.
  • از امتداد پرتو شکسته در محیط دوم.
  • از لبهٔ دور سطح نسبت به پرتو.
  • از خود سطح در نقطهٔ برخورد.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«از خط عمود بر سطح در نقطهٔ برخورد.» درست است، زیرا زاویهٔ تابش طبق تعریف از خط عمود محاسبه می‌شود. «از خود سطح در نقطهٔ برخورد.» نادرست است، چون زاویه با سطح مکمل زاویه با عمود است، اما تعریف استاندارد زاویهٔ تابش نیست. «از امتداد پرتو شکسته در محیط دوم.» نادرست است، چون این خط پس از مرز قرار دارد و مبنای زاویهٔ تابش نیست. «از لبهٔ دور سطح نسبت به پرتو.» نادرست است، چون لبهٔ دور سطح در نقطهٔ برخورد نقشی در تعریف ندارد. تلهٔ تستی: خط عمود را با خود سطح اشتباه نگیر. گزینهٔ درست «از خط عمود بر سطح در نقطهٔ برخورد.» است.

3. اگر نور عمود بر مرز هوا و آب بتابد، چه اتفاقی برای راستای آن می‌افتد؟

  • در مرز متوقف می‌شود و دیگر عبور نمی‌کند.
  • راستایش عوض می‌شود، اما سرعت ثابت می‌ماند.
  • راستایش عوض نمی‌شود، هرچند سرعت تغییر می‌کند.
  • از عمود دور می‌شود و سپس برمی‌گردد.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«راستایش عوض نمی‌شود، هرچند سرعت تغییر می‌کند.» درست است، زیرا تابش عمودی باعث تغییر راستا نمی‌شود، ولی محیط تازه سرعت نور را تغییر می‌دهد. «در مرز متوقف می‌شود و دیگر عبور نمی‌کند.» نادرست است، چون مرز شفاف مانع عبور نور نیست. «راستایش عوض می‌شود، اما سرعت ثابت می‌ماند.» نادرست است، چون با تغییر محیط، سرعت عوض می‌شود حتی اگر راستا نچرخد. «از عمود دور می‌شود و سپس برمی‌گردد.» نادرست است، چون زاویهٔ تابش صفر است و پرتو در جهت عمود می‌ماند. تلهٔ تستی: ثابت‌ماندن راستا را با ثابت‌ماندن سرعت یکی ندان. گزینهٔ درست «راستایش عوض نمی‌شود، هرچند سرعت تغییر می‌کند.» است.

4. ضریب شکست یک محیط شفاف نسبت به خلأ چه چیزی را بیان می‌کند؟

  • نسبت بسامد نور در محیط به بسامد خلأ.
  • نسبت جرم محیط به جرم نور.
  • نسبت طول مسیر نور به ضخامت محیط.
  • نسبت سرعت نور در خلأ به سرعت آن در محیط.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«نسبت سرعت نور در خلأ به سرعت آن در محیط.» درست است، زیرا ضریب شکست از نسبت سرعت خلأ به سرعت نور در محیط تعریف می‌شود. «نسبت بسامد نور در محیط به بسامد خلأ.» نادرست است، چون بسامد نور هنگام شکست ثابت می‌ماند. «نسبت جرم محیط به جرم نور.» نادرست است، چون نور جرم سکون برای این تعریف ندارد. «نسبت طول مسیر نور به ضخامت محیط.» نادرست است، چون این نسبت تعریف ضریب شکست نیست. تلهٔ تستی: تعریف ضریب شکست را با بسامد یا جرم جایگزین نکن. گزینهٔ درست «نسبت سرعت نور در خلأ به سرعت آن در محیط.» است.

5. نور از آب به هوا می‌رود و از عمود دور می‌شود؛ کدام نتیجه سازگار است؟

  • ضریب شکست آب از هوا بیشتر است.
  • ضریب شکست هوا از آب بیشتر است.
  • سرعت نور در آب از هوا بیشتر است.
  • آب و هوا ضریب شکست برابر دارند.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«ضریب شکست آب از هوا بیشتر است.» درست است، زیرا نور در گذار از محیط پرضریب‌تر به کم‌ضریب‌تر از عمود دور می‌شود. «ضریب شکست هوا از آب بیشتر است.» نادرست است، چون اگر مقصد پرضریب‌تر بود، پرتو به عمود نزدیک می‌شد. «سرعت نور در آب از هوا بیشتر است.» نادرست است، چون محیط پرضریب‌تر سرعت کمتری برای نور دارد. «آب و هوا ضریب شکست برابر دارند.» نادرست است، چون جهت خم‌شدن نشان می‌دهد ضریب‌ها برابر نیستند. تلهٔ تستی: جهت خم‌شدن را از محیط آغاز و مقصد بخوان. گزینهٔ درست «ضریب شکست آب از هوا بیشتر است.» است.

نمونه سؤال تشریحی

۳ سؤال امتحانی با پاسخ نمونه — برای دیدن بزن

۱. علت شکست نور را توضیح دهید و بگویید پرتو هنگام رفتن از هوا به آب و از آب به هوا چگونه منحرف می‌شود.

پاسخ نمونه

نور در محیط‌های شفاف مختلف سرعت متفاوتی دارد (v=cnv=\frac{c}{n}ادامهٔ فرمول را افقی ببین). وقتی مایل از یک محیط به محیط دیگر می‌رود، بخشی از جبههٔ نور زودتر سرعتش عوض می‌شود و مسیر می‌چرخد؛ مثل خودرویی که یک چرخش وارد شانهٔ خاکی شود.

  • هوا به آب (رقیق به غلیظ): سرعت کم می‌شود و پرتو به خط عمود نزدیک می‌شود؛ مثلاً ۴۵ درجه حدود ۳۲ درجه می‌شود.
  • آب به هوا (غلیظ به رقیق): سرعت زیاد می‌شود و پرتو از خط عمود دور می‌شود.

پرتوی که عمود بر سطح بتابد منحرف نمی‌شود و فقط سرعتش تغییر می‌کند.

۲. بازتاب کلی چیست، چه شرایطی دارد و زاویهٔ حدی آب چقدر است؟ یک کاربرد آن را توضیح دهید.

پاسخ نمونه

وقتی نور از محیط غلیظ به رقیق می‌رود و زاویهٔ تابش از زاویهٔ حدی بیشتر شود، نور از محیط خارج نمی‌شود و کاملاً به همان محیط بازمی‌تابد؛ این بازتاب کلی است. شرایط: حرکت از غلیظ به رقیق و زاویهٔ تابش بیشتر از زاویهٔ حدی.

زاویهٔ حدی با sin⁡θc=n2n1\sin\theta_c=\frac{n_2}{n_1}ادامهٔ فرمول را افقی ببین به دست می‌آید؛ برای آب به هوا sin⁡θc=11.33≈0.75\sin\theta_c=\frac{1}{1.33}\approx0.75ادامهٔ فرمول را افقی ببین و θc≈48.8∘\theta_c\approx48.8^\circادامهٔ فرمول را افقی ببین.

کاربرد: در فیبر نوری نور با بازتاب‌های کلی پیاپی و بدون اتلاف در رشتهٔ شیشه‌ای صدها کیلومتر پیش می‌رود و برای اینترنت و آندوسکوپی به کار می‌رود.

۳. چرا استخر کم‌عمق‌تر از واقع دیده می‌شود؟ عمق ظاهری استخری با عمق واقعی ۳ متر را حساب کنید.

پاسخ نمونه

پرتوهایی که از کف استخر می‌آیند، هنگام خروج از آب به هوا از خط عمود دور می‌شوند. چشم امتداد این پرتوها را به عقب دنبال می‌کند و آنها را در نقطه‌ای بالاتر از کف قطع می‌بیند؛ پس کف بالاتر و استخر کم‌عمق‌تر دیده می‌شود.

برای دید تقریباً عمودی h′=hnh'=\frac{h}{n}ادامهٔ فرمول را افقی ببین:

h′=31.33≈2.26 mh'=\frac{3}{1.33}\approx2.26\,\text{m}ادامهٔ فرمول را افقی ببین

یعنی استخر ۳ متری حدود ۲٫۳ متر دیده می‌شود.

مباحث مرتبط

ادامه‌ی این مبحث رو ببین

با ثبت‌نام رایگان، به بانک کامل سؤال، شبیه‌ساز کنکور و تحلیل پیشرفت دسترسی داری

ثبت‌نام رایگان