پرش به محتوای اصلی

درس 19 (عربی هفتم)

بخشی از بانک سؤال طبقه‌بندی‌شده‌ی این مبحث در کوئیز سنتر — رایگان و بدون نیاز به ثبت‌نام

خلاصه‌ی درسنامه

این خلاصه‌ی 30 درصدی درسنامه اصلی است. متن کامل با همه‌ی نکته‌ها، مثال‌های حل‌شده و جمع‌بندی، با ثبت‌نام رایگان در دسترست قرار می‌گیرد.

درس 19 (عربی هفتم)

درس نوزدهم «اَلْأَيَّامُ وَ الْفُصُولُ وَ الْأَلْوَانُ» (روزها و فصل‌ها و رنگ‌ها) است. متنِ درس گفت‌وگویی است میان معلم و دانش‌آموز درباره‌ی روزهای هفته، چهار فصل، ویژگیِ هوای هر فصل، و رنگ‌ها همراه با مثالِ هر رنگ. قاعده‌ی اصلیِ درس: وزنِ «أَفْعَلُ» در رنگ‌ها.

روزهای هفته — أَيَّامُ الْأُسْبُوعِ

اَلسَّبْتُ (شنبه) / اَلْأَحَدُ (یکشنبه) / اَلْإِثْنَيْنِ (دوشنبه) / اَلثُّلَاثَاءُ (سه‌شنبه) / اَلْأَرْبِعَاءُ (چهارشنبه) / اَلْخَمِيسُ (پنجشنبه) / اَلْجُمُعَةُ (جمعه).

پنج روز از روی عدد ساخته شده‌اند: أَحَد (یک)، اِثْنَان (دو)، ثَلَاثَة (سه)، أَرْبَعَة (چهار)، خَمْسَة (پنج). دو استثنا: «اَلْجُمُعَةُ» از «جَمَعَ» (جمع‌شدن) و «اَلسَّبْتُ» از «سَبَتَ» (آرامش‌گرفتن) می‌آید.

فصل‌ها و رنگ‌ها

فصل‌ها: اَلرَّبِيعُ (بهار) / اَلصَّيْفُ (تابستان) / اَلْخَرِيفُ (پاییز) / اَلشِّتَاءُ (زمستان).

رنگ‌ها با مثالِ خودِ متن:

رنگ معنی مثال
أَسْوَدُ سیاه اَلْغُرَابُ أَسْوَدُ (کلاغ سیاه است)
أَبْيَضُ سفید اَلسَّحَابُ أَبْيَضُ (ابر سفید است)
أَحْمَرُ قرمز اَلرُّمَّانُ أَحْمَرُ (انار قرمز است)
أَخْضَرُ سبز اَلشَّجَرُ أَخْضَرُ (درخت سبز است)
أَزْرَقُ آبی اَلْبَحْرُ أَزْرَقُ (دریا آبی است)
أَصْفَرُ زرد اَلْمَوْزُ أَصْفَرُ (موز زرد است)

واژگانِ دیگر: اَلْيَوْمَ (امروز)، أَمْسِ (دیروز)، غَداً (فردا)، مُعْتَدِلٌ (معتدل)، حَارٌّ (گرم)، بَارِدٌ (سرد)، سُقُوطٌ (ریختن)، أَوْرَاقٌ (برگ‌ها؛ مفرد: وَرَقَةٌ)، فَوَاكِهُ (میوه‌ها)، لَذِيذٌ (خوشمزه)، أَلْوَانٌ (رنگ‌ها؛ مفرد: لَوْنٌ)، عَلَمٌ (پرچم).

قاعده‌ی اصلی: وزنِ «أَفْعَلُ»

رنگ‌ها در عربی بر وزنِ «أَفْعَلُ» می‌آیند. سه نشانه‌ی این وزن: با همزه‌ی مفتوح شروع می‌شود، حرفِ دومش ساکن است، و به ضمه ختم می‌شود (چون در جمله‌های درس خبرِ مبتدا و مرفوع است).

مثلاً «أَسْوَدُ» = أ + س (ساکن) + وَ + دُ؛ ریشه‌اش س‑و‑د است. همین الگو در أَبْيَضُ (ب‑ي‑ض)، أَحْمَرُ (ح‑م‑ر)، أَخْضَرُ (خ‑ض‑ر)، أَزْرَقُ (ز‑ر‑ق) و أَصْفَرُ (ص‑ف‑ر) هم دیده می‌شود.

مؤنثِ رنگ‌ها بر وزنِ «فَعْلَاءُ» است، نه با اضافه‌کردنِ «ة»:

مذکر مؤنث
أَسْوَدُ سَوْدَاءُ
أَبْيَضُ بَيْضَاءُ
أَحْمَرُ حَمْرَاءُ
أَخْضَرُ خَضْرَاءُ
أَزْرَقُ زَرْقَاءُ
أَصْفَرُ صَفْرَاءُ

مثال: اَلْوَرَقَةُ خَضْرَاءُ (برگ سبز است) — چون «وَرَقَة» مؤنث است.

دو ساختارِ دیگرِ درس

۱. جمله‌ی اسمیه با خبرِ رنگ: مبتدا + خبر (رنگ) — اَلْغُرَابُ أَسْوَدُ / اَلْبَحْرُ أَزْرَقُ. خبر در این جمله‌ها تنوین نمی‌گیرد، چون وزنِ «أَفْعَلُ» غیرمنصرف است.

۲. «لَا … وَلَا» (نه… نه): «اَلْخَرِيفُ لَا حَارٌّ وَلَا بَارِدٌ» = پاییز نه گرم است نه سرد.

تله‌های مهمِ درس

۱. رنگ تنوین نمی‌گیرد. درست: أَسْوَدُ، أَحْمَرُ — غلط: أَسْوَدٌ، أَحْمَرٌ.

۲. وزنِ «أَفْعَلُ» فقط برای رنگ نیست. همین وزن، وزنِ اسمِ تفضیل هم هست: أَكْبَرُ (بزرگ‌تر)، أَجْمَلُ (زیباتر)، أَفْضَلُ (بهتر). سه راهِ تشخیص: اسمِ تفضیل معمولاً با «مِنْ» می‌آید؛ مؤنثش وزنِ «فُعْلَى» دارد (أَكْبَرُ ← كُبْرَى)، نه «فَعْلَاءُ»؛ و معنایش مقایسه‌ای است، نه توصیفی.

۳. کلماتی مثلِ «أَخْضَرُ» فعل نیستند. با اینکه مثلِ فعلِ مضارعِ متکلم (أَكْتُبُ = می‌نویسم) با همزه شروع می‌شوند، اسم/صفت‌اند و در جمله نقشِ خبر دارند.

۴. مؤنثِ رنگ با «ة» ساخته نمی‌شود. «أَخْضَرَة» غلط است؛ درست «خَضْرَاءُ» است.

۵. «اَلْإِثْنَيْنِ» و «أَمْسِ» استثنا هستند. «اَلْإِثْنَيْنِ» همیشه به همین شکل (با ـَيْنِ) می‌آید، حتی وقتی مبتدا یا فاعل باشد؛ و «أَمْسِ» در عربیِ فصیح همیشه با کسره خوانده می‌شود. در مقابل «اَلْيَوْمَ» (امروز) همیشه منصوب و «غَداً» با تنوینِ فتحه است.

۶. «لَوْنٌ» مفرد است و «أَلْوَانٌ» جمع. «مَا أَلْوَانُ عَلَمِ…؟» یعنی «رنگ‌های پرچم چیست؟» — جمع، نه مفرد. همچنین «فَصْلٌ» جمعش «فُصُولٌ» است؛ «فَصْلَات» غلط است.

۷. «اَلسَّبْتُ» از «سَبْعَة» (هفت) نیست. از فعلِ «سَبَتَ» (آرامش‌گرفتن، دست از کار کشیدن) می‌آید و با «شَبَّات» عبری هم‌ریشه است؛ یعنی «روزِ آرامش»، نه «روزِ هفتم».

نمونه‌ی تحلیل‌شده

صورتِ سؤال: کدام گزینه برای جای خالیِ جمله‌ی «اَلْوَرَقَةُ ......» درست است؟ (برگ سبز است)
۱) أَخْضَرُ ۲) أَخْضَرَ ۳) خَضْرَاءُ ۴) خُضْرٌ

پاسخ: گزینه‌ی ۳. «وَرَقَةٌ» با تای تأنیث مؤنث است، و مؤنثِ رنگِ وزنِ «أَفْعَلُ» بر وزنِ «فَعْلَاءُ» می‌آید. پس «أَخْضَرُ» مؤنثش «خَضْرَاءُ» است. گزینه‌های ۱ و ۲ مذکرند و با موصوفِ مؤنث نمی‌خوانند.

صورتِ سؤالِ دوم: در میانِ «أَحْمَرُ، أَخْضَرُ، أَصْفَرُ، أَكْبَرُ» کدام‌یک از نظرِ کاربرد (نه وزنِ ظاهری) با بقیه فرق دارد؟
۱) أَحْمَرُ ۲) أَخْضَرُ ۳) أَصْفَرُ ۴) أَكْبَرُ

پاسخ: گزینه‌ی ۴. هر چهار کلمه بر وزنِ «أَفْعَلُ»اند، اما سه‌تای اول نامِ رنگ‌اند (توصیفی و ثابت) و «أَكْبَرُ» اسمِ تفضیل است (مقایسه‌ای، معمولاً با «مِنْ»). نشانه‌ی دوم: مؤنثِ رنگ‌ها حَمْرَاءُ/خَضْرَاءُ/صَفْرَاءُ است، ولی مؤنثِ «أَكْبَرُ» می‌شود «كُبْرَى»، نه «كَبْرَاء».

فراتر از کتاب

  • جمعِ رنگ‌ها بر وزنِ «فُعْلٌ» می‌آید. در قرآن: ﴿جُدَدٌ بِيضٌ وَحُمْرٌ … وَغَرَابِيبُ سُودٌ﴾ (فاطر: ۲۷) که «بِيضٌ، حُمْرٌ، سُودٌ» جمعِ أَبْيَضُ، أَحْمَرُ و أَسْوَدُ هستند.

چک‌لیستِ امتحان

  • رنگ‌ها بر وزنِ «أَفْعَلُ» و بدونِ تنوین.
  • مؤنثشان «فَعْلَاءُ»، نه با «ة».
  • «اَلْيَوْمَ» منصوب، «أَمْسِ» مجرور — حفظی.
  • جمعِ مکسر: فَصْلٌ ← فُصُولٌ، لَوْنٌ ← أَلْوَانٌ.

نمونه تست

پاسخنامه‌ی تحلیلی سه‌بخشی برای هر سؤال

  • چرا گزینه‌ی درست، درست است
  • چرا هر گزینه‌ی دیگر غلط است
  • تله‌ی تستی‌ای که باید بشناسی

1. کدام جمله از نظر تطابق جنسیتی میان مبتدا و خبر (رنگ) نادرست است؟

  • اَلْبَحْرُ أَزْرَقُ.
  • اَلْغُرَابُ أَسْوَدُ.
  • اَلشَّجَرُ أَخْضَرُ.
  • اَلسَّمَاءُ أَزْرَقُ.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«اَلسَّمَاءُ أَزْرَقُ.» نادرست است چون «سَمَاء» در عربی اسم مؤنث سماعی است و خبر آن باید به صورت مؤنث یعنی «زَرْقَاءُ» بیاید، نه مذکر «أَزْرَقُ». «اَلْبَحْرُ أَزْرَقُ.» درست است زیرا «بَحْر» مذکر است و خبر مذکر «أَزْرَقُ» برای آن مناسب است. «اَلْغُرَابُ أَسْوَدُ.» درست است زیرا «غُرَاب» مذکر است. «اَلشَّجَرُ أَخْضَرُ.» درست است زیرا «شَجَر» مذکر است (در عربی «شَجَر» مذکر به کار می‌رود). تلهٔ تستی این سؤال این است که دانش‌آموز گمان می‌کند هر اسمی که به «ة» ختم نشود مذکر است، در حالی که برخی اسم‌های مؤنث (مثل سماء) بدون علامت مؤنث هستند.

2. کدام گزینه از نظر ریشه‌شناسی روزهای هفته نادرست است؟

  • اَلْأَحَدُ از عدد «أَحَد» (یک) گرفته شده است.
  • اَلْإِثْنَيْنِ از عدد «اِثْنَانِ» (دو) گرفته شده است.
  • اَلسَّبْتُ از عدد «سَبْعَة» (هفت) گرفته شده است.
  • اَلْخَمِيسُ از عدد «خَمْسَة» (پنج) گرفته شده است.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«اَلسَّبْتُ از عدد «سَبْعَة» (هفت) گرفته شده است.» نادرست است زیرا «اَلسَّبْتُ» از فعل «سَبَتَ» (آرامش گرفتن) و هم‌ریشه با «شَبَّات» عبری است و ربطی به عدد هفت ندارد. «اَلْأَحَدُ از عدد «أَحَد» (یک) گرفته شده است.» درست است. «اَلْإِثْنَيْنِ از عدد «اِثْنَانِ» (دو) گرفته شده است.» درست است. «اَلْخَمِيسُ از عدد «خَمْسَة» (پنج) گرفته شده است.» درست است. تلهٔ تستی این سؤال این است که دانش‌آموز با توجه به شباهت ظاهری «سَبْت» و «سَبْعَة» اشتباه می‌کند و ریشه‌شناسی نادرست را می‌پذیرد.

3. در کدام گزینه، کلمه از نظر اعراب به‌درستی در جمله به کار نرفته است؟

  • «اَلْيَوْمَ اَلْجُمُعَةُ.»
  • «أَمْسِ اَلْأَحَدُ.»
  • «سَأَذْهَبُ غَداً.»
  • «فِي يَوْمِ اَلْإِثْنَيْنِ.»

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«أَمْسِ اَلْأَحَدُ.» نادرست است زیرا «أَمْسِ» (دیروز) در عربی فصیح همیشه مجرور است و با کسره خوانده می‌شود، اما در اینجا به‌صورت مرفوع (بدون کسره) آمده است. «اَلْيَوْمَ اَلْجُمُعَةُ.» درست است چون «اَلْيَوْمَ» ظرف زمان و منصوب است. «سَأَذْهَبُ غَداً.» درست است چون «غَداً» ظرف زمان و منصوب با تنوین فتحه است. «فِي يَوْمِ اَلْإِثْنَيْنِ.» درست است چون «يَوْمِ» مجرور به حرف جر است و «اَلْإِثْنَيْنِ» نیز به تبع آن مجرور است. تلهٔ تستی این سؤال این است که دانش‌آموز نمی‌داند «أَمْسِ» همیشه مجرور است (حتی در جایگاه مبتدا) و آن را مانند سایر ظروف زمان تلفظ می‌کند.

4. در جمله‌ی «مَا أَلْوَانُ الْعَلَمِ؟» کلمه‌ی «أَلْوَانٌ» چه نوع جمعی است و کدام گزینه از نظر وزن با آن هم‌خانواده است؟

  • جمع مؤنث سالم و هم‌خانواده با «فَاعِلَاتٌ»
  • جمع مکسر و هم‌خانواده با «فُصُولٌ»
  • جمع مذکر سالم و هم‌خانواده با «فَاعِلُونَ»
  • جمع مکسر و هم‌خانواده با «أَعْلَامٌ»

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«جمع مکسر و هم‌خانواده با «فُصُولٌ»» درست است زیرا «أَلْوَانٌ» جمع مکسر «لَوْنٌ» است و «فُصُولٌ» نیز جمع مکسر «فَصْلٌ» است و هر دو بر وزن «فُعُولٌ» می‌باشند. «جمع مذکر سالم و هم‌خانواده با «فَاعِلُونَ»» رد می‌شود زیرا «أَلْوَانٌ» با واو و نون جمع بسته نشده است. «جمع مؤنث سالم و هم‌خانواده با «فَاعِلَاتٌ»» رد می‌شود زیرا «أَلْوَانٌ» با الف و تاء جمع بسته نشده است. «جمع مکسر و هم‌خانواده با «أَعْلَامٌ»» رد می‌شود زیرا «أَعْلَامٌ» وزن «أَفْعَالٌ» دارد، نه «فُعُولٌ». تلهٔ تستی این سؤال این است که دانش‌آموز بین دو جمع مکسر «فُعُولٌ» و «أَفْعَالٌ» اشتباه می‌کند و گزینه‌ی نزدیک اما نادرست را انتخاب می‌کند.

5. کدام جمله از نظر ساختار «لَا ... وَلَا ...» نادرست است؟

  • اَلْخَرِيفُ لَا حَارٌّ وَلَا بَارِدٌ.
  • اَلرَّبِيعُ لَا حَارٌّ وَلَا بَارِدٌ.
  • اَلصَّيْفُ لَا حَارٌّ وَلَا بَارِدٌ.
  • اَلشِّتَاءُ لَا حَارٌّ وَلَا بَارِدٌ.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«اَلصَّيْفُ لَا حَارٌّ وَلَا بَارِدٌ.» نادرست است زیرا تابستان گرم است، پس نفی گرمی از آن معنا ندارد. «اَلْخَرِيفُ لَا حَارٌّ وَلَا بَارِدٌ.» درست است زیرا پاییز نه گرم است نه سرد. «اَلرَّبِيعُ لَا حَارٌّ وَلَا بَارِدٌ.» درست است زیرا بهار معتدل است. «اَلشِّتَاءُ لَا حَارٌّ وَلَا بَارِدٌ.» درست است زیرا زمستان سرد است (نفی گرمی از آن صحیح است). تلهٔ تستی این سؤال این است که دانش‌آموز فقط به ساختار دستوری توجه می‌کند و از معنای جمله (منطق) غافل می‌شود.

مباحث مرتبط

ادامه‌ی این مبحث رو ببین

با ثبت‌نام رایگان، به بانک کامل سؤال، شبیه‌ساز کنکور و تحلیل پیشرفت دسترسی داری

ثبت‌نام رایگان