پرش به محتوای اصلی

هوازدگی و فرسایش سنگ‌ها (علوم هشتم)

بخشی از بانک سؤال طبقه‌بندی‌شده‌ی این مبحث در کوئیز سنتر — رایگان و بدون نیاز به ثبت‌نام

خلاصه‌ی درسنامه

این خلاصه‌ای از درسنامه‌ی کامل است. متن کامل با همه‌ی نکته‌ها، مثال‌های حل‌شده و جمع‌بندی، با ثبت‌نام رایگان در دسترست قرار می‌گیرد.

فصل 13 (علوم تجربی هشتم)

هوازدگی چیست؟

هوازدگی مجموعه فرایندهایی است که سنگ‌ها را در گذر زمان خرد و به قطعات ریزتر تبدیل می‌کند. اهمیتش این است که پیش‌نیاز تشکیل خاک است؛ بدون آن زندگی روی خشکی ممکن نبود.

دو نوع اصلی دارد:

  • فیزیکی: ترکیب شیمیایی سنگ تغییر نمی‌کند؛ فقط اندازه و شکل عوض می‌شود.
  • شیمیایی: ترکیب شیمیایی سنگ تغییر می‌کند و مادهٔ تازه‌ای می‌سازد.

زنجیرهٔ علّی مهم: هوازدگی ← خرد شدن سنگ ← فرسایش ← رسوب‌گذاری ← سنگ رسوبی جدید.

هوازدگی فیزیکی

پنج عامل اصلی دارد:

۱. یخ زدن آب در شکاف‌ها (مهم‌ترین): آب باران وارد درز سنگ می‌شود؛ در سرما یخ می‌زند و چون یخ حجم بیشتری از آب دارد به دیواره‌ها فشار می‌آورد. تکرار چرخهٔ یخ‌زدن و ذوب، شکاف را بزرگ‌تر و سنگ را خرد می‌کند.

۲. جریان آب: رودخانه سنگ‌ها را جابه‌جا می‌کند؛ برخوردشان با هم آن‌ها را خرد و گردتر می‌کند.

۳. ریشهٔ گیاهان: ریشه در شکاف سنگ رشد می‌کند، حجمش زیاد می‌شود و سنگ را می‌شکافد — مثل درختی که آسفالت را بالا می‌آورد. جانوران هم با حفاری نقش مشابهی دارند.

۴. رها شدن فشار: اگر لایه‌های بالایی فرسایش یابند، فشار از روی سنگ زیرین برداشته می‌شود؛ سنگ انبساط می‌کند و ورقه‌ورقه می‌شود.

۵. باد: ذرات شن و ماسه که باد حملشان می‌کند، سطح سنگ‌ها را می‌سایند؛ شکل‌های عجیب صخره‌های بیابانی نتیجهٔ همین است.

هوازدگی شیمیایی

اینجا ترکیب سنگ عوض می‌شود و مادهٔ جدیدی پدید می‌آید — مثل پوستهٔ تخم‌مرغ (کربنات کلسیم) که با سرکه واکنش می‌دهد.

مهم‌ترین نمونه، تشکیل غار در سنگ آهک است: آب باران با CO₂ هوا ترکیب و به آب اسیدیِ ضعیفی تبدیل می‌شود؛ این آب به سنگ آهک نفوذ می‌کند، آن را حل می‌کند و غار پدید می‌آید. پس غارها نتیجهٔ هوازدگی شیمیاییاند، نه فیزیکی.

آهن: آهن خالص در طبیعت پیدا نمی‌شود، چون با اکسیژن هوا واکنش می‌دهد و اکسید آهن (زنگ‌زدگی) می‌سازد. تنها استثنا شهاب‌سنگ‌هایند.

هوازدگی شیمیایی در مناطق مرطوب و گرم (مثل گیلان) بسیار سریع‌تر از مناطق خشک (مثل کرمان) است؛ برای همین آنجا خاک بیشتری ساخته می‌شود.

فرسایش

فرسایش: جابه‌جایی قطعات خردشده به مکانی دیگر توسط عوامل طبیعی. هوازدگی سنگ را در همان جا خرد می‌کند، فرسایش آن را حمل می‌کند.

عوامل فرسایش: آب جاری (مهم‌ترین)، باد، یخچال و نیروی جاذبه.

فاصلهٔ حمل بیشتر→برخورد بیشتر→لبه‌های تیز از بین می‌رود→سنگ گردتر\text{فاصلهٔ حمل بیشتر} \rightarrow \text{برخورد بیشتر} \rightarrow \text{لبه‌های تیز از بین می‌رود} \rightarrow \text{سنگ گردتر}ادامهٔ فرمول را افقی ببین

اما سنگ‌های حمل‌شده با یخچال زاویه‌دار می‌مانند، چون درون یخ جاسازی می‌شوند (مثل کشمش در کیک) و با هم برخورد نمی‌کنند.

وقتی رودخانه ذرات را به دریا می‌رساند، بر اساس اندازه ته‌نشین می‌شوند: اول درشت‌ها، بعد متوسط‌ها و در آخر ریزها (گل و لای) — و لایه‌های رسوبی شکل می‌گیرد.

چرخهٔ سنگ

چرخهٔ سنگ: فرایندهای پیوسته‌ای که سنگ‌ها و کانی‌ها را به یکدیگر تبدیل می‌کنند. هر سنگی با هوازدگی و فرسایش به رسوب تبدیل می‌شود، رسوبات زیر فشار سنگی می‌شوند، سنگ رسوبی با گرما و فشار دگرگون می‌شود، دگرگونی با ذوب به ماگما و با انجماد به سنگ آذرین تبدیل می‌شود — و چرخه از سر گرفته می‌شود.

این چرخه آهسته و پیوسته است و میلیون‌ها سال طول می‌کشد؛ مگر در رویدادهای ناگهانی مثل فوران آتشفشان.

نکات فراتر

  • باران طبیعی هم کمی اسیدی است: حتی باران تمیز به‌خاطر حل شدن CO₂ هوا pH حدود ۵.۶ دارد و همین باران عامل تشکیل غارهاست؛ باران اسیدی صنعتی این روند را بسیار تند می‌کند.
  • سطح تماس بیشتر یعنی هوازدگی شیمیایی تندتر: شکستن سنگ بزرگ به قطعات کوچک، مجموع سطح در تماس با آب و هوا را زیاد می‌کند؛ پس هوازدگی فیزیکی مقدمهٔ تسریع هوازدگی شیمیایی است.

اشتباهات رایج

  • هوازدگی و فرسایش یکی نیستند: هوازدگی خرد شدن در همان محل، فرسایش جابه‌جایی است.
  • در هوازدگی فیزیکی ترکیب شیمیایی عوض نمی‌شود؛ فقط شکل و اندازه.
  • همهٔ سنگ‌های حمل‌شده گرد نیستند؛ سنگ‌های یخچالی زاویه‌دار می‌مانند.
  • آهن خالص روی زمین نیست؛ فقط در شهاب‌سنگ‌ها یافت می‌شود.
  • چرخهٔ سنگ نقطهٔ شروع ثابتی ندارد؛ از هر نوع سنگی می‌توان آغاز کرد.

نمونه سؤال

سؤال ۱: سنگ AAادامهٔ فرمول را افقی ببین را رودخانه‌ای طولانی حمل کرده و کاملاً گرد و صاف است؛ سنگ BBادامهٔ فرمول را افقی ببین را یخچال حمل کرده و هنوز زاویه‌دار و تیز است. با اینکه هر دو حمل شده‌اند، چرا شکلشان فرق دارد؟

پاسخ: سنگ AAادامهٔ فرمول را افقی ببین در آب آزادانه حرکت کرده و مدام با سنگ‌های دیگر و بستر رودخانه برخورد کرده؛ همین برخوردها لبه‌های تیزش را ساییده‌اند. سنگ BBادامهٔ فرمول را افقی ببین درون تودهٔ یخ جاسازی شده و برخوردی نداشته، فقط همراه یخ کشیده شده؛ پس زوایای تیزش مانده است.

سؤال ۲: دو منطقهٔ XXادامهٔ فرمول را افقی ببین و YYادامهٔ فرمول را افقی ببین هر دو از سنگ آهک‌اند. XXادامهٔ فرمول را افقی ببین مرطوب و گرم است و YYادامهٔ فرمول را افقی ببین خشک و کم‌باران. در زمان مساوی، در کدام منطقه غارهای آهکیِ بزرگ‌تری انتظار داریم؟ چرا؟

پاسخ: در منطقهٔ XXادامهٔ فرمول را افقی ببین. غار نتیجهٔ هوازدگی شیمیایی است: آب باران با CO2CO_2ادامهٔ فرمول را افقی ببین هوا آب اسیدی ضعیف می‌سازد که سنگ آهک را حل می‌کند. این واکنش هم آب کافی می‌خواهد و هم دمای بالاتر تندترش می‌کند؛ پس YYادامهٔ فرمول را افقی ببین به‌خاطر کمبود رطوبت هوازدگی شیمیایی بسیار کندتری دارد.

جمع‌بندی

هوازدگی خرد شدن تدریجی سنگ‌هاست: فیزیکی بدون تغییر ترکیب و شیمیایی با تغییر ترکیب. سپس فرسایش قطعات را با آب، باد، یخچال یا جاذبه حمل می‌کند و در دریا ته‌نشین می‌شوند. رسوبات زیر فشار سنگ رسوبی می‌شوند و چرخهٔ سنگ — آهسته و پیوسته — ادامه پیدا می‌کند.

سؤال تستی

۵ تست با پاسخنامه‌ی تحلیلی — برای دیدن بزن

پاسخنامه‌ی تحلیلی سه‌بخشی برای هر سؤال

  • چرا گزینه‌ی درست، درست است
  • چرا هر گزینه‌ی دیگر غلط است
  • تله‌ی تستی‌ای که باید بشناسی

1. دانش‌آموزی دو رویداد را مشاهده می‌کند: در رویداد اول، تکه‌سنگی در اثر یخ زدن آب داخل شکافش می‌شکند اما در همان نقطه باقی می‌ماند. در رویداد دوم، همان قطعات شکسته توسط آب رودخانه به مکان دیگری برده می‌شوند. کدام گزینه این دو رویداد را به‌ترتیب درست نام‌گذاری می‌کند؟

  • هر دو رویداد نمونه‌ای از فرسایش هستند
  • رویداد اول هوازدگی و رویداد دوم فرسایش است
  • رویداد اول فرسایش و رویداد دوم هوازدگی است
  • هر دو رویداد نمونه‌ای از هوازدگی هستند

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«رویداد اول هوازدگی و رویداد دوم فرسایش است» درست است؛ خرد شدن سنگ در همان محل، هوازدگی نام دارد و جابه‌جایی قطعات خردشده به مکانی دیگر، فرسایش نامیده می‌شود. «رویداد اول فرسایش و رویداد دوم هوازدگی است» جای دو فرایند را برعکس کرده است. «هر دو رویداد نمونه‌ای از هوازدگی هستند» نادرست است چون رویداد دوم جابه‌جایی است نه خرد شدن. «هر دو رویداد نمونه‌ای از فرسایش هستند» نادرست است چون رویداد اول اصلاً جابه‌جایی ندارد. تلهٔ تستی: هوازدگی و فرسایش را یک پدیده تصور نکنید؛ معیار تفکیک، «ثابت ماندن در محل» در برابر «جابه‌جا شدن» است، نه نوع عاملی که آن‌ها را ایجاد می‌کند.

2. اگر به‌طور فرضی هیچ نوع هوازدگی در سطح زمین رخ نمی‌داد، کدام یک از پیامدهای زیر مستقیم‌ترین نتیجهٔ این وضعیت بود؟

  • چرخهٔ آب در طبیعت به‌طور کامل متوقف می‌شد
  • دمای میانگین سطح زمین به‌شدت افزایش می‌یافت
  • میدان مغناطیسی زمین دستخوش تغییر می‌شد
  • خاک قابل‌توجهی روی سطح زمین تشکیل نمی‌شد

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«خاک قابل‌توجهی روی سطح زمین تشکیل نمی‌شد» درست است؛ هوازدگی پیش‌نیاز تشکیل خاک است و بدون خرد شدن سنگ‌ها، مادهٔ اولیهٔ خاک فراهم نمی‌شود. «چرخهٔ آب در طبیعت به‌طور کامل متوقف می‌شد» نادرست است چون تبخیر و بارش به هوازدگی سنگ وابسته نیستند. «دمای میانگین سطح زمین به‌شدت افزایش می‌یافت» نادرست است چون هوازدگی سنگ ارتباط مستقیمی با دمای کلی سیاره ندارد. «میدان مغناطیسی زمین دستخوش تغییر می‌شد» نادرست است چون این میدان از هستهٔ زمین منشأ می‌گیرد نه از سطح آن. تلهٔ تستی: گزینه‌های نامرتبط با مقیاسِ بزرگ سیاره‌ای (دما، میدان مغناطیسی، چرخهٔ آب) صرفاً برای منحرف کردن ذهن از پیامد واقعی و مستقیم یعنی نبود خاک آورده شده‌اند.

3. کدام گزینه، ترتیب درست رویدادهایی را نشان می‌دهد که از هوازدگی یک سنگ تا تشکیل یک سنگ رسوبی جدید رخ می‌دهد؟

  • رسوب‌گذاری، فرسایش، هوازدگی، سنگی شدن
  • سنگی شدن، هوازدگی، فرسایش، رسوب‌گذاری
  • هوازدگی، فرسایش، رسوب‌گذاری، سنگی شدن
  • فرسایش، هوازدگی، سنگی شدن، رسوب‌گذاری

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«هوازدگی، فرسایش، رسوب‌گذاری، سنگی شدن» درست است؛ ابتدا سنگ هوازده و خرد می‌شود، سپس قطعات خردشده توسط عوامل طبیعی جابه‌جا می‌شوند (فرسایش)، آنگاه در مکانی ته‌نشین می‌شوند (رسوب‌گذاری) و سرانجام تحت فشار به سنگ رسوبی تبدیل می‌شوند (سنگی شدن). «فرسایش، هوازدگی، سنگی شدن، رسوب‌گذاری» ترتیب فرسایش و هوازدگی را برعکس کرده و رسوب‌گذاری را نیز پس از سنگی‌شدن آورده که منطقی نیست. «رسوب‌گذاری، فرسایش، هوازدگی، سنگی شدن» رسوب‌گذاری را پیش از خرد شدن سنگ قرار داده که ناممکن است. «سنگی شدن، هوازدگی، فرسایش، رسوب‌گذاری» فرایند نهایی را در ابتدا آورده است. تلهٔ تستی: فرسایش همیشه باید پس از هوازدگی بیاید، چون تا سنگی خرد نشده باشد چیزی برای جابه‌جا کردن وجود ندارد؛ این ترتیب علّی هرگز نباید برعکس شود.

4. چند مورد از عبارت‌های زیر دربارهٔ هوازدگی درست است؟ ۱) هوازدگی همیشه پدیده‌ای مخرب و بدون فایده است. ۲) هوازدگی پیش‌نیاز تشکیل خاک روی سطح زمین است. ۳) خاک تنها از ذرات سنگ هوازده تشکیل می‌شود و مادهٔ آلی ندارد. ۴) شدت هوازدگی می‌تواند بر کیفیت خاک یک منطقه اثر بگذارد.

  • چهار مورد
  • یک مورد
  • دو مورد
  • سه مورد

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«دو مورد» درست است. عبارت «هوازدگی پیش‌نیاز تشکیل خاک روی سطح زمین است» درست است چون بدون خرد شدن سنگ، خاکی شکل نمی‌گیرد. عبارت «شدت هوازدگی می‌تواند بر کیفیت خاک یک منطقه اثر بگذارد» نیز درست است چون خاک مناطق مرطوب که هوازدگی شیمیایی سریع‌تری دارند معمولاً حاصلخیزتر است. عبارت «هوازدگی همیشه پدیده‌ای مخرب و بدون فایده است» نادرست است چون هوازدگی هم مفید (تشکیل خاک) و هم مضر (فرسایش خاک حاصلخیز) است. عبارت «خاک تنها از ذرات سنگ هوازده تشکیل می‌شود و مادهٔ آلی ندارد» نادرست است چون خاک ترکیبی از ذرات سنگ هوازده، مواد آلی، آب و هوا است. بر پایهٔ همین شمارش، گزینه‌های «یک مورد»، «سه مورد»، «چهار مورد» با تعداد واقعیِ عبارت‌های درست هم‌خوانی ندارند و نادرست‌اند. تلهٔ تستی: در سؤال‌های «چند مورد درست است»، هر عبارت باید کاملاً مستقل از بقیه سنجیده شود؛ نادرست‌بودنِ دو عبارتِ افراطی («همیشه» و «تنها») نباید باعث شود دو عبارتِ درستِ باقی‌مانده هم نادرست فرض شوند.

5. باستان‌شناسی در حال مطالعهٔ یک منطقهٔ کوهستانی است. او مشاهده می‌کند که قطعات سنگیِ ریز و درشتِ فراوانی در دامنهٔ کوه، درست در پای صخره‌های مادر خود، انباشته شده‌اند و هیچ جابه‌جایی قابل‌توجهی نداشته‌اند. کدام گزینه بهترین توصیف علمی از وضعیت این قطعات سنگی است؟

  • این قطعات دچار فرسایش شدید شده‌اند اما هنوز هوازده نشده‌اند
  • این قطعات نمونه‌ای از رسوب‌گذاریِ دریایی در بستر دریا هستند
  • این قطعات لزوماً باید از جنس سنگ آهکِ محلول باشند
  • این قطعات دچار هوازدگی شده‌اند، ولی فرسایش قابل‌توجهی نداشته‌اند

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«این قطعات دچار هوازدگی شده‌اند، ولی فرسایش قابل‌توجهی نداشته‌اند» درست است؛ خرد شدن سنگ مادر همان هوازدگی است، و چون قطعات همچنان در پای همان صخره باقی مانده‌اند و جابه‌جا نشده‌اند، فرسایشِ مؤثری روی آن‌ها رخ نداده است. «این قطعات دچار فرسایش شدید شده‌اند اما هنوز هوازده نشده‌اند» نادرست است چون اصلاً جابه‌جایی رخ نداده و از طرفی خرد شدن نشانهٔ هوازدگی است نه نبود آن. «این قطعات نمونه‌ای از رسوب‌گذاریِ دریایی در بستر دریا هستند» نادرست است چون رسوب‌گذاری دریایی نیازمند حمل و ته‌نشینی در آب دریاست، نه انباشت در پای کوه. «این قطعات لزوماً باید از جنس سنگ آهکِ محلول باشند» نادرست است چون هر نوع سنگی می‌تواند هوازده شود، نه فقط سنگ آهک. تلهٔ تستی: انباشتگی قطعات در محل، نشانهٔ هوازدگیِ بدون فرسایشِ مؤثر است؛ نباید صرفِ «خرد شدن» را با «جابه‌جا شدن» یکی گرفت.

نمونه سؤال تشریحی

۳ سؤال امتحانی با پاسخ نمونه — برای دیدن بزن

۱. دو قطعه از یک سنگ پس از خردشدن بررسی می‌شوند و ترکیب شیمیایی هر دو با سنگ اولیه یکسان است. الف) این تغییر را هوازدگی فیزیکی یا شیمیایی می‌نامید؟ ب) تفاوت اصلی این دو نوع هوازدگی را از نظر آنچه در سنگ تغییر می‌کند شرح دهید.

پاسخ نمونه

پاسخ کامل:
الف) این نمونه هوازدگی فیزیکی است، زیرا سنگ به قطعات کوچک‌تر تبدیل شده ولی ترکیب شیمیایی آن ثابت مانده است.
ب) در هوازدگی فیزیکی اندازه و شکل سنگ تغییر می‌کند و مادهٔ تازه‌ای ساخته نمی‌شود؛ در هوازدگی شیمیایی ترکیب سنگ تغییر می‌کند و مواد جدید به وجود می‌آیند. هر دو می‌توانند به خردشدن یا تغییر ظاهر سنگ بینجامند، اما تغییر ترکیب معیار تمایز آن‌هاست.

کجا بخوانم:
درسنامهٔ «علوم تجربی هشتم _ فصل سیزدهم» — بخشِ «دو نوع اصلی هوازدگی»

نکته مهم:
برای تشخیص نوع هوازدگی، تغییر ترکیب را از تغییر اندازه و شکل جدا کنید.

۲. آب باران وارد شکاف سنگ می‌شود و چند بار در شب یخ می‌زند و روز ذوب می‌شود. الف) زنجیرهٔ رخدادها را تا شکستن سنگ شرح دهید. ب) توضیح دهید چرا این نمونه هوازدگی فیزیکی است.

پاسخ نمونه

پاسخ کامل:
الف) آب وارد شکاف می‌شود؛ با افت دما یخ می‌زند و حجمش افزایش می‌یابد؛ یخ به دیواره فشار می‌آورد؛ ذوب روزانه و یخ‌زدن دوباره این فشار را تکرار می‌کند؛ شکاف گسترش می‌یابد و سرانجام سنگ خرد می‌شود.
ب) در این فرایند سنگ به قطعات کوچک‌تر تقسیم می‌شود اما جنس شیمیایی آن عوض نمی‌شود. اثر یخ عمدتاً مکانیکی و ناشی از افزایش حجم آب است، پس آن را هوازدگی فیزیکی می‌نامیم.

کجا بخوانم:
درسنامهٔ «علوم تجربی هشتم _ فصل سیزدهم» — بخشِ «عامل اول: یخ زدن آب در شکاف‌ها»

نکته مهم:
انبساط آب هنگام یخ‌زدن نیرویی برای گسترش شکاف سنگ فراهم می‌کند.

۳. سنگ‌های بستر رودخانه با گذشت زمان گرد و صاف می‌شوند. الف) برخورد سنگ‌ها چگونه باعث این تغییر می‌شود؟ ب) رابطهٔ مدت یا فاصلهٔ حمل با گردشدن قطعات را توضیح دهید.

پاسخ نمونه

پاسخ کامل:
الف) جریان آب سنگ‌ها را جابه‌جا می‌کند و آن‌ها هنگام حرکت با یکدیگر و بستر رودخانه برخورد می‌کنند. این برخوردها لبه‌های برجسته و تیز را می‌سایند و قطعات را خردتر و هموارتر می‌سازند.
ب) هرچه سنگ بیشتر جابه‌جا شود، برخوردها و سایش بیشتری تجربه می‌کند؛ بنابراین معمولاً لبه‌هایش بیشتر از بین می‌روند و گردتر می‌شود. شکل نهایی فقط به جنس سنگ وابسته نیست و تاریخچهٔ حمل و مقدار برخورد نیز نقش دارد.

کجا بخوانم:
درسنامهٔ «علوم تجربی هشتم _ فصل سیزدهم» — بخشِ «عامل دوم: جریان آب»
درسنامهٔ «علوم تجربی هشتم _ فصل سیزدهم» — بخشِ «اثر فاصله حمل بر شکل سنگ‌ها»

نکته مهم:
گردشدن سنگ رودخانه‌ای حاصل برخورد و سایش در زمان جابه‌جایی است.

مباحث مرتبط

ادامه‌ی این مبحث رو ببین

با ثبت‌نام رایگان، به بانک کامل سؤال، شبیه‌ساز کنکور و تحلیل پیشرفت دسترسی داری

ثبت‌نام رایگان