پرش به محتوای اصلی

علم تجربی، روش علمی و فناوری (علوم هفتم)

بخشی از بانک سؤال طبقه‌بندی‌شده‌ی این مبحث در کوئیزسنتر — رایگان و بدون نیاز به ثبت‌نام

خلاصه‌ی درسنامه

این خلاصه‌ای از درسنامه‌ی کامل است. متن کامل با همه‌ی نکته‌ها، مثال‌های حل‌شده و جمع‌بندی، با ثبت‌نام رایگان در دسترست قرار می‌گیرد.

فصل ۱ — تفکر و تجربه


۱. علم تجربی چیست؟

تعریف: علم تجربی روشی منظم و هدفمند برای شناخت جهان پیرامون، حل مسئله‌های زندگی و پاسخ به پرسش‌هاست که بر پایه مشاهده، آزمایش و تفکر استوار است.

علم تجربی فقط «کار در آزمایشگاه» نیست، بلکه ترکیبی از چند عنصر است:

عنصر توضیح
کنجکاوی پرسیدن سؤال از پدیده‌های اطراف
مشاهده استفاده آگاهانه از حواس پنج‌گانه
تجربه آزمایش هدفمند برای یافتن پاسخ
تفکر تحلیل نتایج و نتیجه‌گیری منطقی

۲. مراحل حل مسئله به روش علمی

مشاهده و طرح پرسش → پیش‌بینی (فرضیه) → طراحی و انجام آزمایش → ثبت و بررسی نتایج → نتیجه‌گیری

نکته مهم: پیش‌بینی باید قبل از آزمایش نوشته شود، نه بعد از آن — وگرنه ارزش علمی ندارد.

نکتهٔ آزمایشگاهی: در آزمایش کتاب، دانش‌آموزان بررسی کردند کدام مواد در آب حل می‌شوند: حل‌شونده: نمک خوراکی، جوهرنمک، اتانول، نشاسته. حل‌نشونده: براده آهن، روغن مایع، گوگرد.


۳. علم و فناوری

تعریف فناوری: فناوری یعنی تبدیل علم به عمل — به‌کار بردن دانش علمی برای ساختن چیزی که به نیاز انسان پاسخ می‌دهد.

رابطه: علم ← شناخت پدیده‌ها ← فناوری ← استفاده عملی از آن شناخت

علم فناوری حاصل نیاز برطرف‌شده
الکترومغناطیس تلفن ارتباط از راه دور
مکانیک خودرو و هواپیما جابجایی سریع‌تر
فیزیک هسته‌ای نیروگاه هسته‌ای تولید انرژی

۴. فایده‌ها و زیان‌های فناوری

هر فناوری دو روی دارد. مثال خودرو: فایده — جابجایی سریع‌تر و راحت‌تر؛ زیان — آلودگی هوا از سوخت فسیلی.

نکته امتحانی: دانش‌آموز باید بتواند برای یک فناوری هم فایده و هم زیان بنویسد.


۵. شاخه‌های علوم تجربی و همکاری بین‌رشته‌ای

علوم تجربی چهار شاخه اصلی دارد: فیزیک — شیمی — زیست‌شناسی — زمین‌شناسی. اما پیشرفت واقعی نتیجه همکاری این شاخه‌هاست، نه کار جداگانه. مثال: تولید سوخت هسته‌ای نیازمند همکاری فیزیکدانان، شیمیدانان و مهندسان است.


۶. دانشمندان برجسته

جابربن‌حیان (۱۰۰–۱۹۴ هجری شمسی): دانشمند مسلمان و شاگرد امام صادق(ع)، بر اجرای هدفمند و نظام‌دار فعالیت‌های تجربی تأکید داشت.

محمد بن زکریای رازی: پزشک و شیمی‌دان ایرانی، به‌جای تکیه بر نظریه‌های صرف، بر مشاهده و مقایسهٔ دقیق علائم بیماران تکیه می‌کرد.

ابوریحان بیرونی: دانشمند ایرانی؛ برای اندازه‌گیری دقیق‌تر چگالی مواد، هر اندازه‌گیری را چندبار تکرار می‌کرد — یعنی عملاً از اصل «تکرارپذیری» استفاده می‌کرد.


نکات فراتر از کتاب

۱. متغیرها در طراحی یک آزمایش علمی

نوع متغیر تعریف مثال
متغیر مستقل چیزی که پژوهشگر عمداً تغییرش می‌دهد مقدار نور روی گیاه
متغیر وابسته چیزی که در نتیجه اندازه‌گیری می‌شود میزان رشد گیاه
متغیر کنترل‌شده عواملی که ثابت می‌مانند نوع خاک، دما، مقدار آب

نکتهٔ تیزهوشانی: اگر بیش از یک متغیر هم‌زمان تغییر کند، نمی‌توان گفت کدام‌یک عامل نتیجه بوده است.

۲. گروه شاهد (کنترل) چیست؟

گروه آزمایش: متغیر مستقل روی آن اعمال می‌شود. گروه شاهد: گروهی مشابه که متغیر مستقل روی آن اعمال نمی‌شود، تا نتیجه مقایسه شود.

۳. فرضیه، نظریه و قانون علمی

  • فرضیه: پیش‌بینی قابل‌آزمایش، پیش از انجام آزمایش.
  • نظریهٔ علمی: توضیحی که بارها تأیید شده و «چرایی» یک پدیده را توضیح می‌دهد.
  • قانون علمی: توصیف یا رابطه‌ای (اغلب ریاضی) دربارهٔ «چگونگی» رخ‌دادن پدیده.

نکته مهم: نظریه، برخلاف باور عمومی، «حدس ضعیف» نیست؛ نظریه و قانون هر دو از بالاترین سطوح تأیید در علم‌اند.

۴. مشاهدهٔ کیفی در برابر کمّی

کیفی: توصیفی و بدون عدد («آب گرم است»). کمّی: همراه با عدد و واحد («دمای آب ۴۰ درجه است»).

۵. تکرارپذیری، معیار اعتبار یک یافتهٔ علمی

نتیجهٔ آزمایشی زمانی «علمی» شناخته می‌شود که دانشمندان دیگر، با تکرار همان آزمایش، به همان نتیجه برسند.

۶. رابطهٔ علم، فناوری، جامعه و محیط‌زیست

فناوری روی جامعه و محیط‌زیست هم اثر می‌گذارد. مثال: تولید انبوه خودرو هم بازار کار ایجاد کرده، هم آلودگی هوا را تشدید کرده. سؤال‌های تیزهوشان معمولاً می‌خواهند اثر یک فناوری از چند زاویه (علمی، اجتماعی، اقتصادی، زیست‌محیطی) هم‌زمان بررسی شود.

۷. نمادهای ایمنی در آزمایشگاه

پیش از هر آزمایش، شناخت نمادهای هشدار روی ظرف مواد شیمیایی («قابل‌اشتعال»، «خورنده»، «سمی»، «محرک») ضروری است.


اشتباهات رایج دانش‌آموزان

خیلی‌ها فکر می‌کنند علم تجربی فقط یعنی «کار کردن در آزمایشگاه»، ولی می‌تواند از یک پرسش سادهٔ روزمره هم شروع شود.

خیلی‌ها فکر می‌کنند می‌شود بعد از آزمایش فرضیه را نوشت، ولی فرضیه باید پیش از آزمایش نوشته شود — وگرنه دیگر پیش‌بینی نیست.

خیلی‌ها فکر می‌کنند «فناوری» فقط یعنی وسیله‌های الکترونیکی، ولی هر ابزار یا فرآیندی که با دانش علمی برای رفع یک نیاز ساخته شده فناوری است — از چرخ گاری تا گوشی هوشمند.

خیلی‌ها فکر می‌کنند علم و فناوری دو مسیر جدا از هم‌اند، ولی رابطهٔ آن‌ها دوطرفه است: علم به فناوری جهت می‌دهد و فناوری با ابزارهای تازه (مثل میکروسکوپ) به علم کمک می‌کند.

خیلی‌ها فکر می‌کنند «نتیجه‌گیری» آخرین مرحلهٔ روش علمی است، ولی نتیجهٔ یک آزمایش اغلب پرسش‌های تازه‌ای ایجاد می‌کند — روش علمی یک چرخهٔ تکرارشونده است.


نمونه سؤال

سؤال‌های عادی

سؤال ۱. کدام گزینه به‌درستی «فناوری» را تعریف می‌کند؟

۱) هر وسیلهٔ الکترونیکی روزمره ۲) به‌کاربردن دانش علمی برای ساختن چیزی که نیاز انسان را برطرف کند ۳) هرگونه آزمایش در آزمایشگاه مدرسه ۴) کشف قوانین طبیعت بدون استفادهٔ عملی

پاسخ تشریحی: گزینهٔ ۲ درست است. طبق تعریف کتاب، فناوری یعنی تبدیل علم به عمل؛ سایر گزینه‌ها یا زیرمجموعهٔ محدودی از فناوری‌اند یا تعریف چیز دیگری (آزمایش، یا علم بدون کاربرد).

سؤال‌های تیزهوشانی

سؤال ۲. یک دانش‌آموز می‌خواهد بررسی کند مقدار نور روی سرعت رشد گیاه اثر دارد یا نه. دو گلدان یکسان (خاک، بذر، آب یکسان) تهیه می‌کند؛ یکی در نور کامل، دیگری در سایه. بعد از دو هفته ارتفاع را با خط‌کش مقایسه می‌کند. متغیر مستقل و وابسته به‌ترتیب کدام‌اند؟

۱) نوع خاک — ارتفاع گیاه ۲) مقدار نور — ارتفاع گیاه ۳) ارتفاع گیاه — مقدار نور ۴) مقدار آب — نوع بذر

پاسخ تشریحی: گزینهٔ ۲. متغیر مستقل چیزی است که پژوهشگر عمداً تغییر می‌دهد («مقدار نور»)؛ متغیر وابسته چیزی است که اندازه‌گیری می‌شود («ارتفاع گیاه»). نوع خاک، بذر و آب متغیرهای کنترل‌شده‌اند.

سؤال ۳. کدام گزینه دربارهٔ رابطهٔ «فرضیه»، «نظریهٔ علمی» و «قانون علمی» نادرست است؟

۱) فرضیه پیش از آزمایش نوشته می‌شود و باید قابل‌آزمایش باشد ۲) نظریهٔ علمی توضیح می‌دهد چرا پدیده اتفاق می‌افتد و بارها تأیید شده ۳) قانون علمی سطح پایین‌تر و نامطمئن‌تری از فرضیه است و هنوز به اثبات نرسیده ۴) قانون علمی معمولاً یک رابطهٔ ریاضی از چگونگی رخداد را بیان می‌کند

پاسخ تشریحی: گزینهٔ ۳ نادرست است (پاسخ سؤال). قانون علمی، برخلاف تصور رایج، سطح پایین‌تر یا نسخهٔ اثبات‌نشدهٔ فرضیه نیست؛ قانون و نظریه هر دو از بالاترین سطوح تأیید علمی‌اند، فقط نقش متفاوتی دارند.


نکات کلیدی برای امتحان

  • تعریف فناوری: تبدیل علم به عمل
  • تعریف علم تجربی: روش منظم برای شناخت جهان و حل مسئله از طریق مشاهده، پرسش و آزمایش
  • جابربن‌حیان: ۱۰۰–۱۹۴ هجری شمسی، شاگرد امام صادق(ع)
  • هر فناوری هم فایده دارد هم زیان؛ در پاسخ امتحانی هر دو باید نوشته شود
  • در طراحی آزمایش، تشخیص متغیر مستقل، وابسته و کنترل‌شده سؤال پرتکرار تیزهوشان است
  • تکرارپذیری معیار اصلی اعتبار یک یافتهٔ علمی است
  • فرضیه (پیش از آزمایش)، نظریه («چرایی») و قانون («چگونگی») سه مفهوم متفاوت‌اند

جمع‌بندی فصل

علم تجربی یک روش منظم برای شناخت و حل مسئله است که با پرسیدن سؤال آغاز می‌شود، با فرضیه و آزمایشی که متغیرهایش کنترل‌شده باشند پیش می‌رود، و با نتیجه‌گیری‌ای پایان می‌یابد که خودش می‌تواند پرسش‌های تازه‌ای بسازد. دانش علمی وقتی به کار عملی تبدیل شود، فناوری نام می‌گیرد که همیشه بدون عارضه نیست. پیشرفت واقعی زمانی اتفاق می‌افتد که متخصصان رشته‌های مختلف در کنار هم کار کنند و یافته‌هایشان از فیلتر تکرارپذیری و آزمایش مستقل عبور کرده باشد.

سؤال تستی

۵ تست با پاسخنامه‌ی تحلیلی — برای دیدن بزن

پاسخنامه‌ی تحلیلی سه‌بخشی برای هر سؤال

  • چرا گزینه‌ی درست، درست است
  • چرا هر گزینه‌ی دیگر غلط است
  • تله‌ی تستی‌ای که باید بشناسی

1. در آزمایشی که تأثیر دما بر سرعت حل شدن قند در آب بررسی می‌شود، دانش‌آموزی دو لیوان با ۱۰۰ میلی‌لیتر آب، یکی در دمای ۲۰ درجهٔ سلسیوس و دیگری در دمای ۴۰ درجهٔ سلسیوس آماده می‌کند و به هر یک یک حبه قند اضافه می‌کند. زمان حل شدن کامل قند را اندازه می‌گیرد. کدام گزینهٔ زیر متغیرهای این آزمایش را به‌درستی مشخص کرده است؟

  • متغیر مستقل: زمان حل شدن، متغیر وابسته: دما، متغیر کنترل: نوع قند
  • متغیر مستقل: مقدار آب، متغیر وابسته: دما، متغیر کنترل: تعداد حبه‌های قند
  • متغیر مستقل: دما، متغیر وابسته: مقدار آب، متغیر کنترل: زمان حل شدن
  • متغیر مستقل: دما، متغیر وابسته: زمان حل شدن، متغیر کنترل: مقدار آب و تعداد حبه‌های قند

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«متغیر مستقل: دما، متغیر وابسته: زمان حل شدن، متغیر کنترل: مقدار آب و تعداد حبه‌های قند» درست است چون دما عاملی است که پژوهشگر عمداً تغییر می‌دهد (متغیر مستقل)، زمان حل شدن نتیجه‌ای است که اندازه‌گیری می‌شود (متغیر وابسته)، و مقدار آب و تعداد حبه‌های قند برای مقایسه درست باید ثابت بمانند (متغیرهای کنترل). «متغیر مستقل: زمان حل شدن، متغیر وابسته: دما، متغیر کنترل: نوع قند» رد می‌شود چون زمان حل شدن متغیر وابسته است نه مستقل، و دما متغیر مستقل است نه وابسته. «متغیر مستقل: مقدار آب، متغیر وابسته: دما، متغیر کنترل: تعداد حبه‌های قند» رد می‌شود چون مقدار آب در هر دو لیوان یکسان است و تغییر نمی‌کند (پس نمی‌تواند متغیر مستقل باشد) و دما وابسته نیست بلکه مستقل است. «متغیر مستقل: دما، متغیر وابسته: مقدار آب، متغیر کنترل: زمان حل شدن» رد می‌شود چون مقدار آب ثابت است و متغیر وابسته نیست، و زمان حل شدن وابسته است نه کنترل. تلهٔ تستی این سؤال این است که دانش‌آموز اغلب متغیر مستقل و وابسته را جابه‌جا می‌کند یا متغیرهای کنترل را با مستقل اشتباه می‌گیرد.

2. در فرآیند حل مسئله به روش علمی، یک دانش‌آموز ابتدا مشاهده می‌کند، سپس آزمایشی طراحی و اجرا می‌کند و بر اساس نتایج، پیش‌بینی خود را می‌نویسد. کدام نقص در این فرآیند وجود دارد؟

  • در روش علمی، آزمایش باید همیشه پس از نتیجه‌گیری نهایی انجام شود.
  • هیچ نقصی وجود ندارد، زیرا پیش‌بینی می‌تواند پس از آزمایش اصلاح شود.
  • پیش‌بینی باید پیش از آزمایش نوشته شود تا ارزش علمی داشته باشد.
  • توالی مراحل اشتباه است؛ ابتدا باید فرضیه نوشته شود، سپس مشاهده انجام گیرد.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«پیش‌بینی باید پیش از آزمایش نوشته شود تا ارزش علمی داشته باشد.» درست است، زیرا فرضیه باید قبل از آزمایش تدوین شود و نوشتن آن پس از آزمایش ارزش علمی آن را از بین می‌برد. «توالی مراحل اشتباه است؛ ابتدا باید فرضیه نوشته شود، سپس مشاهده انجام گیرد.» نادرست است؛ مشاهده اولین مرحله است، نه فرضیه. «در روش علمی، آزمایش باید همیشه پس از نتیجه‌گیری نهایی انجام شود.» نادرست است؛ نتیجه‌گیری پس از آزمایش انجام می‌شود. «هیچ نقصی وجود ندارد، زیرا پیش‌بینی می‌تواند پس از آزمایش اصلاح شود.» نادرست است؛ پیش‌بینی اگر پس از آزمایش نوشته شود دیگر یک پیش‌بینی معتبر نیست. تلهٔ تستی این سؤال این باور نادرست است که می‌توان فرضیه را پس از آزمایش و بر اساس نتایج آن نوشت و همچنان آن را پیش‌بینی علمی نامید، در حالی که ارزش فرضیه به پیشین بودن آن است.

3. کدام گزینه معیار اصلی اعتبار یک یافته علمی را به درستی بیان می‌کند؟

  • تکرارپذیریِ نتایج توسط دیگران.
  • شهرتِ علمیِ پژوهشگرِ انجام‌دهنده.
  • تعداد آزمایش‌هایِ یک پژوهشگر.
  • دقت ابزارهای اندازه‌گیری.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«تکرارپذیریِ نتایج توسط دیگران.» درست است؛ زیرا تکرارپذیری توسط دیگران معیار اصلی اعتبار علمی به شمار می‌رود. «تعداد آزمایش‌هایِ یک پژوهشگر.» نادرست است؛ صرف تعداد آزمایش توسط یک نفر بدون تأیید مستقل اعتبار کافی ایجاد نمی‌کند. «دقت ابزارهای اندازه‌گیری.» نادرست است؛ هرچند دقت مهم است، اما معیار اصلی اعتبار نیست. «شهرتِ علمیِ پژوهشگرِ انجام‌دهنده.» نادرست است؛ اعتبار یک یافته به محتوای آن بستگی دارد، نه به شهرت شخص. تلهٔ تستی این سؤال این است که دانش‌آموز تصور کند دقت ابزار یا تعداد آزمایش‌های یک فرد برای اثبات یک یافته کافی است، در حالی که تکرارپذیری مستقل سنگ محک اصلی علمی بودن یک نتیجه است.

4. کدام گزینه جزء مراحل اصلی روش علمی (حل مسئله به روش علمی) محسوب نمی‌شود؟

  • ثبت اختراع
  • طرح‌کردنِ پرسش
  • پیش‌بینی (فرضیه)
  • طراحی و اجرا

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«ثبت اختراع» جزء مراحل اصلی روش علمی نیست؛ ثبت اختراع یک فرایند حقوقی است و در روش علمی جایی ندارد. «طرح‌کردنِ پرسش» اولین مرحله از روش علمی است. «پیش‌بینی (فرضیه)» دومین مرحله و جزو مراحل اصلی است. «طراحی و اجرا» سومین مرحله و اصلی است. تلهٔ تستی این سؤال این است که دانش‌آموز فکر کند ثبت اختراع که نتیجه فناوری است جزو روش علمی است، در حالی که روش علمی به کشف و تبیین پدیده‌ها می‌پردازد، نه به ثبت قانونی ایده‌ها.

5. یک دانش‌آموز پس از مشاهده حل شدن سریع‌تر قند در آب گرم، این جمله را می‌نویسد: «اگر دمای آب افزایش یابد، قند سریع‌تر حل می‌شود.» او این جمله را یک قانون علمی می‌نامد. کدام نقد به این ادعا وارد است؟

  • این جمله یک فرضیه است، نه قانون، زیرا هنوز آزمایش نشده است.
  • این جمله یک نظریه علمی است، زیرا توضیح می‌دهد چرا قند حل می‌شود.
  • این جمله درست است و می‌تواند یک قانون علمی محسوب شود، زیرا با مشاهده مطابقت دارد.
  • باید بارها توسط دانشمندانِ مستقل تکرار و با رابطه‌ای ریاضی توصیف شود.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«باید بارها توسط دانشمندانِ مستقل تکرار و با رابطه‌ای ریاضی توصیف شود.» درست است؛ زیرا قانون علمی توصیفی کمی و تکرارپذیر از چگونگی یک پدیده است. «این جمله یک فرضیه است، نه قانون، زیرا هنوز آزمایش نشده است.» نادرست است؛ آزمایش انجام شده، اما یک مشاهده ساده برای قانون شدن کافی نیست. «این جمله یک نظریه علمی است، زیرا توضیح می‌دهد چرا قند حل می‌شود.» نادرست است؛ این جمله توضیح چرایی نمی‌دهد، بلکه یک رابطه شرطی را بیان می‌کند. «این جمله درست است و می‌تواند یک قانون علمی محسوب شود، زیرا با مشاهده مطابقت دارد.» نادرست است؛ مطابقت با یک مشاهده شرط کافی برای قانون علمی نیست. تلهٔ تستی این سؤال این است که دانش‌آموز مشاهده منظم یک رابطه را با قانون علمی یکی بداند، در حالی که قانون نیازمند تأیید مکرر و فرمول‌بندی دقیق است.

نمونه سؤال تشریحی

۳ سؤال امتحانی با پاسخ نمونه — برای دیدن بزن

۱. هنگام بررسیِ حل‌شدن یک ماده در آب، پژوهشگری ابتدا مشاهده می‌کند، پرسشی می‌سازد، پیش‌بینی می‌کند و سپس آزمایش انجام می‌دهد. الف) ترتیبِ این مراحل را با ذکرِ نقش هر مرحله توضیح دهید. ب) چرا نوشتنِ پیش‌بینی پس از دیدنِ نتیجه، آن را به فرضیهٔ پیش‌بینی‌کننده تبدیل نمی‌کند؟

پاسخ نمونه

پاسخ کامل:
الف) ابتدا مشاهده و طرح پرسش انجام می‌شود؛ سپس پیش‌بینیِ آزمون‌پذیر نوشته می‌شود؛ بعد آزمایش طراحی و اجرا می‌شود؛ در پایان داده‌ها بررسی و نتیجه‌گیری می‌شود. نتیجه ممکن است پرسش تازه‌ای بسازد و چرخه دوباره آغاز شود.
ب) فرضیه باید پیش از آزمایش، نتیجهٔ احتمالی را پیش‌بینی کند. اگر پس از مشاهدهٔ نتیجه نوشته شود، دیگر پیش‌بینیِ مستقل نیست و ممکن است فقط توضیحی برای نتیجهٔ ازپیش‌دیده‌شده باشد؛ پس آزمون‌پذیری و انصافِ روش آسیب می‌بیند.

کجا بخوانم:
درسنامهٔ «علوم تجربی هفتم _ فصل اول» — بخشِ «۲. مراحل حل مسئله به روش علمی»

نکته مهم:
ترتیب زمانیِ فرضیه مهم است: پیش‌بینی باید پیش از اجرای آزمایش ثبت شود.

۲. دو گلدانِ هم‌نوع با بذر، خاک، آب و دمای برابر آماده شده‌اند؛ تنها مقدار نور در یکی بیشتر است و رشد هر دو پس از دو هفته اندازه‌گیری می‌شود. الف) متغیر مستقل، وابسته و دو متغیر کنترل‌شده را مشخص کنید. ب) نقش گروهی را که در شرایط معمول نور نگه داشته می‌شود توضیح دهید و بگویید چرا تغییر هم‌زمان مقدار آب نتیجه را مبهم می‌کند.

پاسخ نمونه

پاسخ کامل:
الف) متغیر مستقل مقدار نور است؛ متغیر وابسته میزان رشد یا ارتفاع گیاه است؛ نوع بذر و خاک و نیز مقدار آب و دما باید ثابت بمانند.
ب) گلدانِ شرایط معمول می‌تواند گروه شاهد باشد تا رشدِ گروهِ نورِ متفاوت با خط پایه مقایسه شود. اگر مقدار آب هم تغییر کند، معلوم نیست تفاوت رشد از نور پدید آمده یا آب؛ برای نسبت‌دادنِ علت باید عوامل دیگر ثابت باشند.

کجا بخوانم:
درسنامهٔ «علوم تجربی هفتم _ فصل اول» — بخشِ «۱. متغیرها در طراحی یک آزمایش علمی» و «۲. گروه شاهد (کنترل) چیست؟»

نکته مهم:
در هر آزمایشِ مقایسه‌ای یک متغیر مستقل را تغییر دهید و عوامل اثرگذار دیگر را کنترل کنید.

۳. سه مشاهده دربارهٔ آب ثبت شده است: «گرم است»، «دمای آن ۴۰ درجهٔ سلسیوس است» و «پس از سه بار آزمایش، دما در هر بار ۴۰ درجهٔ سلسیوس بود». الف) هر مشاهده را کیفی یا کمّی و در مورد سوم تکرارپذیری را مشخص کنید. ب) توضیح دهید چه اطلاعاتی باعث می‌شود گزارش سوم برای مقایسه با آزمایشگاه دیگر دقیق‌تر باشد.

پاسخ نمونه

پاسخ کامل:
الف) «گرم است» مشاهدهٔ کیفی است؛ دمای ۴۰ درجهٔ سلسیوس مشاهدهٔ کمّی است؛ تکرار سه‌باره با نتیجهٔ یکسان هم مشاهدهٔ کمّی است و هم شواهدی از تکرارپذیری فراهم می‌کند.
ب) عدد و یکا امکان مقایسهٔ روشن‌تری می‌دهند و تکرار نشان می‌دهد نتیجه تنها یک مشاهدهٔ اتفاقی نبوده است. برای مقایسهٔ معتبر، شرایط اندازه‌گیری نیز باید گزارش و تا حد امکان مشابه نگه داشته شود؛ تکرار به‌تنهایی خطای ابزار یا تفاوت شرایط را حذف نمی‌کند.

کجا بخوانم:
درسنامهٔ «علوم تجربی هفتم _ فصل اول» — بخشِ «۴. مشاهدهٔ کیفی در برابر مشاهدهٔ کمّی» و «۵. تکرارپذیری، معیار اعتبار یک یافتهٔ علمی»

نکته مهم:
مشاهدهٔ کمّی باید عدد و یکا داشته باشد؛ تکرارپذیری نیز به شرایط مشابه وابسته است.

مباحث مرتبط

ادامه‌ی این مبحث رو ببین

با ثبت‌نام رایگان، به بانک کامل سؤال، شبیه‌ساز کنکور و تحلیل پیشرفت دسترسی داری

ثبت‌نام رایگان