پرش به محتوای اصلی

فصل 05 (علوم تجربی هفتم)

بخشی از بانک سؤال طبقه‌بندی‌شده‌ی این مبحث در کوئیز سنتر — رایگان و بدون نیاز به ثبت‌نام

خلاصه‌ی درسنامه

این خلاصه‌ی 30 درصدی درسنامه اصلی است. متن کامل با همه‌ی نکته‌ها، مثال‌های حل‌شده و جمع‌بندی، با ثبت‌نام رایگان در دسترست قرار می‌گیرد.

فصل 05 (علوم تجربی هفتم)

این فصل مسیر یک ماده را از دلِ معدن تا خانه دنبال می‌کند: آهن، فولاد، سیمان، بتن، سفال و شیشه — و در پایان یک سؤال مهم: این منابع تا کِی دوام می‌آورند؟

اندوخته‌های زمین

هر ماده‌ای که استفاده می‌کنیم در نهایت از کره‌ی زمین می‌آید. بخشی از آن‌ها (مثل طلا، نمک و الماس) مستقیم به دست می‌آیند، ولی بیشترشان باید فرآوری شوند.

نکته‌ی کلیدی: مواد در معادن معمولاً به شکل ترکیب وجود دارند، نه فلزِ خالص. مثلاً آهن در طبیعت به شکل اکسیدهای آهن پیدا می‌شود — هماتیت (Fe2O3Fe_2O_3) و مگنتیت (Fe3O4Fe_3O_4) — نه آهنِ خالص.

برای همین سنگ معدنِ آهن با فلزِ آهن خیلی فرق دارد: فلز آهن زیر ضربه خم می‌شود و رسانای برق است، ولی سنگ معدن شکننده و نارساناست — و برخلاف فلزِ خالص، در طبیعت فراوان است.

چطور به آهن می‌رسیم؟

اول شناسایی معدن. از خاک و سنگ نمونه برمی‌دارند و آزمایش شیمیایی انجام می‌دهند: اگر به محلولِ آهن (III) کلرید، سدیم هیدروکسید اضافه کنیم، رسوبِ قهوه‌ای هیدروکسید آهن تشکیل می‌شود؛ دیدنِ این رسوب یعنی نمونه آهن دارد. دو معدن مهم ایران: سنگانِ خواف و چغارت (یزد).

بعد استخراج. مشکل این است که در اکسیدهای آهن، اتم‌های آهن و اکسیژن به هم چسبیده‌اند و باید اکسیژن جدا شود. این کار یک تغییر شیمیایی است و انرژی زیادی می‌خواهد.

تولید آهن چهار مرحله دارد:
۱. شناسایی و استخراج — حفاری و بیرون آوردن سنگ معدن
۲. خالص‌سازی — جدا کردن ناخالصی‌های سنگ معدن
۳. ذوب در کوره — مخلوطِ سنگ معدن + کربن + سنگ آهک را حرارت می‌دهند

کربن+اکسیدهای آهنگرمافلز آهن+کربن دی‌اکسید\text{کربن} + \text{اکسیدهای آهن} \xrightarrow{\text{گرما}} \text{فلز آهن} + \text{کربن دی‌اکسید}

یعنی اکسیژن از سنگ معدن جدا می‌شود، با کربن ترکیب و به شکل گاز CO2CO_2 خارج می‌شود؛ آهنِ مذاب ته کوره می‌ماند.

۴. شکل‌دهی — آهن مذاب را در قالب می‌ریزند تا به ورقه، تیرآهن و میلگرد تبدیل شود.

دو نکته: از هر ۱۰۰۰ کیلوگرم سنگ معدن حدود ۵۰۰ کیلوگرم آهن به دست می‌آید؛ و آهنِ خالص نرم است و زیر ضربه خم می‌شود، برای همین آن را به فولاد تبدیل می‌کنند.

متالورژیست و آلیاژ

متالورژیست متخصصی است که خواص فلزها را می‌شناسد و کارش ترکیب‌کردن آن‌ها برای ساختن آلیاژ است.

چرا؟ چون هر فلز فقط بعضی ویژگی‌های خوب را دارد: آلومینیم سبک است، مس رسانای عالی است، آهن محکم است ولی زنگ می‌زند. وقتی ماده‌ای بخواهیم که هم‌زمان سبک و محکم و ضدزنگ باشد، راه‌حل آلیاژسازی است.

آلیاژ ماده‌ای تازه است که از ذوب و اختلاطِ دو یا چند فلز (و گاهی یک نافلز) ساخته می‌شود و ویژگی‌هایی دارد که هیچ‌کدام از اجزایش به‌تنهایی ندارند. مثال روشنش برنز است: مس و قلع هر دو نسبتاً نرم‌اند، ولی برنزِ حاصل از آن‌ها از هر دو سخت‌تر و محکم‌تر است.

آلیاژ اجزا کاربرد
فولاد آهن + کربن ساختمان، خودرو، ابزار
فولاد زنگ‌نزن آهن + کروم + نیکل وسایل آشپزخانه و پزشکی
برنز مس + قلع مجسمه، سکه، ابزار
برنج مس + روی شیرآلات، زیورآلات

فراتر از کتاب: فولاد و چدن هر دو آهن + کربن‌اند؛ فرقشان در درصد کربن است — فولاد زیر ۲٪ کربن دارد و شکل‌پذیر است، ولی چدن ۲ تا ۴٪ کربن دارد و سخت ولی شکننده است.

سرپناهی ایمن: آهک، سیمان، بتن

آهک از حرارت‌دادنِ سنگ آهک به دست می‌آید. مخلوط آب و آهک خاصیت قلیایی (بازی) دارد و ضدعفونی‌کننده است (ورودی استخر، گاوداری، مرغداری).

آهک+خاک رسگرماسیمان\text{آهک} + \text{خاک رس} \xrightarrow{\text{گرما}} \text{سیمان}

بتن = سیمان + شن + ماسه + آب. بعد از خشک‌شدن استحکام زیادی پیدا می‌کند.

چرا فولاد و بتن را با هم به کار می‌برند؟ چون بتن در برابر فشار مقاوم است ولی در برابر کشش ضعیف، و فولاد دقیقاً برعکس. ترکیب این دو (بتن مسلح) ضعف هرکدام را با قوتِ دیگری جبران می‌کند و ساختمان در زلزله آسیب کمتری می‌بیند. هرچه نسبتِ سیمان به ماسه بیشتر باشد بتن قوی‌تر است، و بتنِ مسلح (با سیمِ فلزی) از همه محکم‌تر.

ظرف‌های آشپزخانه از کجا می‌آیند؟

ظرف سفالی و چینی از خاک رس:

خاک رسگِل کوزه‌گریشکل‌دادنپختن و لعاب‌دادن\text{خاک رس} \to \text{گِل کوزه‌گری} \to \text{شکل‌دادن} \to \text{پختن و لعاب‌دادن}

رنگِ سفال از رنگ‌آمیزیِ رویی نمی‌آید، بلکه از اکسید فلزها در دلِ لعاب: کروم ← سبز، آهن ← قرمز و قهوه‌ای، مس ← آبی و سبز. یزد و همدان از شهرهای مشهور سفال‌سازی‌اند.

ظرف شیشه‌ای از ماسه: ماسه (سیلیس، SiO2SiO_2) با افزودن مواد شیمیایی و گرمای زیاد به خمیر شیشه تبدیل می‌شود؛ خمیرِ داغ را با قالب یا دمیدنِ هوا شکل می‌دهند و بعد از سردشدن سخت می‌شود. شیشه‌سازی در ایران بیش از ۲۰۰۰ سال سابقه دارد.

منابع تا کِی دوام می‌آورند؟

سالانه میلیاردها تن از اندوخته‌های طبیعی مصرف می‌شود و دانشمندان پیش‌بینی می‌کنند با همین روند، بسیاری از منابعِ شناخته‌شده تا حدود صد سال دیگر ته می‌کشند؛ طلا، روی و قلع زودتر از بقیه.

محافظت=کاهش مصرف+مصرف دوباره+بازیافت\text{محافظت} = \text{کاهش مصرف} + \text{مصرف دوباره} + \text{بازیافت}
  • کاهش مصرف: از اول کمتر مصرف کنیم — مثلاً زنبیل یا کیسه‌ی پارچه‌ای به‌جای کیسه‌ی پلاستیکی.
  • مصرف دوباره: همان محصول را بدون تغییرِ شکل دوباره استفاده کنیم — شیشه‌ی سس را بشوریم و در آن حبوبات بریزیم.
  • بازیافت: ماده را ذوب یا تجزیه کنیم و از آن محصولی تازه بسازیم — قوطی فلزی را ذوب کنیم و به شمش تبدیل کنیم.

استخراج معدن دو رو دارد: شغل و رونق اقتصادی می‌آورد، ولی زیستگاه جانوران را تخریب و هوا و آب را آلوده می‌کند.

اشتباه‌های رایج

  • «فلزها در معدن خالص‌اند». جز طلا و گاهی مس و نقره، بیشتر فلزها به شکل ترکیب (اکسید، سولفید) در معدن‌اند و باید شیمیایی جدا شوند.
  • «کارِ کوره فقط ذوب‌کردن است». نه — تبدیل سنگ معدن به فلز یک تغییر شیمیایی است، چون ماده‌های تازه (آهن و CO2CO_2) ساخته می‌شوند؛ ذوبِ ساده تغییر فیزیکی است.
  • «آلیاژ یعنی دو فلز کنار هم». فلزها باید در حالت مذاب کاملاً بیامیزند تا ماده‌ای یکدست و تازه پدید بیاید.
  • «سیمان و بتن یکی‌اند». سیمان فقط یکی از اجزای بتن است.
  • «اسکلت ساختمان از آهن خالص است». آهن خالص نرم است؛ آن را به فولاد تبدیل می‌کنند.
  • «بازیافت و مصرف دوباره یکی‌اند». در بازیافت ماده ذوب یا تجزیه می‌شود؛ در مصرف دوباره شکلِ محصول دست‌نخورده می‌ماند.

نمونه سؤال با پاسخ

سؤال ۱: کدام‌یک از تغییرهای زیر یک تغییر شیمیایی است؟
۱) خرد کردن سنگ معدن آهن ۲) ذوب شدن فلز آهن برای قالب‌گیری ۳) جدا شدن اکسیژن از اکسید آهن در کوره و تشکیل فلز آهن و گاز CO2CO_2 ۴) حل شدن نمک در آب

پاسخ: گزینه‌ی ۳. در گزینه‌های ۱ و ۲ و ۴ فقط شکل یا حالتِ ماده عوض می‌شود و ترکیبش دست‌نخورده می‌ماند. اما در گزینه‌ی ۳ اکسید آهن به دو ماده‌ی کاملاً متفاوت (فلز آهن و گاز کربن‌دی‌اکسید) تبدیل می‌شود — یعنی ترکیب ماده عوض شده، و این دقیقاً تعریف تغییر شیمیایی است.

سؤال ۲: از هر ۱۰۰۰ کیلوگرم سنگ معدن آهن، تقریباً ۵۰۰ کیلوگرم فلز آهن به دست می‌آید. کارخانه‌ای می‌خواهد با همین بازده ۲۵ تن فلز آهن تولید کند؛ تقریباً چند تن سنگ معدن لازم دارد؟
۱) ۱۲.۵ تن ۲) ۲۵ تن ۳) ۵۰ تن ۴) ۱۰۰ تن

پاسخ: گزینه‌ی ۳. نسبتِ سنگ معدن به فلزِ تولیدی 1000:5001000:500 یعنی 2:12:1 است؛ پس برای هر ۱ واحد آهن، ۲ واحد سنگ معدن لازم است: 25×2=5025 \times 2 = 50 تن.

جمع‌بندی

  • مواد در معادن به شکل ترکیب‌اند؛ آهن به شکل اکسید (Fe2O3Fe_2O_3، Fe3O4Fe_3O_4)
  • استخراج آهن: کربن + سنگ معدن در کوره ← آهن مذاب + خروج CO2CO_2
  • ۱۰۰۰ کیلوگرم سنگ معدن ← حدود ۵۰۰ کیلوگرم آهن
  • آهن خالص نرم است ← تبدیل به فولاد
  • سیمان = آهک + خاک رس | بتن = سیمان + شن + ماسه + آب
  • بتن مقاوم در برابر فشار، فولاد مقاوم در برابر کشش ← بتن مسلح
  • سفال و چینی از خاک رس | شیشه از ماسه
  • سه راه حفظ منابع: کاهش مصرف، مصرف دوباره، بازیافت

نمونه تست

پاسخنامه‌ی تحلیلی سه‌بخشی برای هر سؤال

  • چرا گزینه‌ی درست، درست است
  • چرا هر گزینه‌ی دیگر غلط است
  • تله‌ی تستی‌ای که باید بشناسی

1. دانش‌آموزی دو قطعه به دست آورده است: قطعه‌ی اول زیر ضربه‌ی چکش خم می‌شود و جریان برق را به‌خوبی از خود عبور می‌دهد؛ قطعه‌ی دوم زیر همان ضربه می‌شکند و جریان برق را از خود عبور نمی‌دهد. با توجه به مقایسه‌ی فلز آهن و سنگ معدن آهن، به‌ترتیب قطعه‌ی اول و قطعه‌ی دوم کدام‌اند؟

  • هر دو قطعه سنگ معدن آهن‌اند که از دو معدن متفاوت استخراج شده‌اند.
  • قطعه‌ی اول سنگ معدن آهن و قطعه‌ی دوم فلز آهن است.
  • قطعه‌ی اول فلز آهن و قطعه‌ی دوم سنگ معدن آهن است.
  • هر دو قطعه فلز آهن‌اند و فقط خلوص آن‌ها متفاوت است.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

فلز آهن نرم و چکش‌خوار است و زیر ضربه خم می‌شود، در حالی که سنگ معدن آهن شکننده است؛ از طرفی فلز آهن رسانای جریان برق است ولی سنگ معدن آهن نارساناست. بنابراین قطعه‌ی اول (خم‌شونده و رسانا) فلز آهن و قطعه‌ی دوم (شکننده و نارسانا) سنگ معدن آهن است، یعنی «قطعه‌ی اول فلز آهن و قطعه‌ی دوم سنگ معدن آهن است» درست است. «قطعه‌ی اول سنگ معدن آهن و قطعه‌ی دوم فلز آهن است» ویژگی‌ها را دقیقاً برعکس نسبت می‌دهد. «هر دو قطعه فلز آهن‌اند و فقط خلوص آن‌ها متفاوت است» رد می‌شود، چون خلوصِ متفاوت نمی‌تواند رسانایی را کاملاً از بین ببرد یا چکش‌خواری را به شکنندگی تبدیل کند؛ این دو رفتار متضاد نشانه‌ی دو ماده‌ی متفاوت (فلز خالص در برابر ترکیب) است. «هر دو قطعه سنگ معدن آهن‌اند که از دو معدن متفاوت استخراج شده‌اند» هم رد می‌شود، چون طبق متن فصل سنگ معدن آهن همواره شکننده و نارساناست و منشأ معدنی نمی‌تواند نمونه‌ای از آن را رسانا و چکش‌خوار کند. تلهٔ تستی: نام یکسان («آهن») باعث می‌شود گمان شود سنگ معدن آهن باید رفتاری شبیه فلز آهن داشته باشد، در حالی‌که سنگ معدن یک ترکیب شیمیایی (اکسید آهن) است، نه فلز خالص، و رفتار فیزیکی‌اش کاملاً متفاوت است.

2. بخشی از مواد موردنیاز بشر مستقیماً و بدون فرآوری از طبیعت گرفته می‌شوند و بخش بزرگ‌تری نیاز به تغییر و فرآوری دارند. کدام گروه از مواد زیر، نمونه‌ی درستی از دسته‌ی «مستقیم» است؟

  • طلا، نمک و الماس
  • فولاد، سیمان و شیشه
  • برنز، برنج و فولاد ساده
  • آهک، بتن و سفال

پاسخنامه‌ی تحلیلی

طبق متن فصل، طلا، نمک و الماس نمونه‌های موادی هستند که مستقیم و بدون فرآیند تغییردهنده از طبیعت به دست می‌آیند، پس «طلا، نمک و الماس» درست است. «فولاد، سیمان و شیشه» رد می‌شود چون هر سه محصول فرآوری صنعتی‌اند (فولاد از ذوب سنگ معدن با کربن، سیمان از حرارت‌دادن آهک و خاک رس، شیشه از ذوب ماسه) و هیچ‌کدام مستقیم از طبیعت برداشته نمی‌شوند. «برنز، برنج و فولاد ساده» رد می‌شود چون این‌ها آلیاژند و آلیاژ همیشه محصول ذوب و ترکیب فلزهاست، نه ماده‌ی خام طبیعی. «آهک، بتن و سفال» هم رد می‌شود چون آهک از حرارت‌دادن سنگ آهک، بتن از مخلوط چند ماده‌ی فرآوری‌شده و سفال از پختن خاک رس به دست می‌آید. تلهٔ تستی: برخی گمان می‌کنند چون آهک یا سفال از یک ماده‌ی طبیعی (سنگ آهک، خاک رس) شروع می‌شوند، خودشان هم «مستقیم» به حساب می‌آیند، در حالی‌که تنها ماده‌ی خامِ آن‌ها طبیعی است، نه خودِ محصول فرآوری‌شده‌ی نهایی.

3. بیشتر فلزها در طبیعت به‌صورت ترکیب (مانند اکسید) یافت می‌شوند، نه به شکل فلز خالص؛ آهن نمونه‌ی بارز این قاعده است. کدام گزینه استثنای درستی برای این قاعده معرفی می‌کند؟

  • آلومینیم، که به‌دلیل فراوانی زیاد همیشه به شکل خالص است.
  • کروم، که هرگز در معدن به‌شکل ترکیب یافت نمی‌شود.
  • طلا، که گاهی به‌صورت فلز خالص در طبیعت یافت می‌شود.
  • آهن، که همیشه به‌صورت فلز کاملاً خالص یافت می‌شود.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

طبق «اشتباهات رایج دانش‌آموزان» در متن فصل، بیشتر فلزها به‌جز طلا و گاهی مس و نقره در معدن به‌شکل ترکیب هستند؛ یعنی طلا یکی از استثناهای شناخته‌شده‌ای است که می‌تواند به‌صورت فلز خالص یافت شود، پس «طلا، که گاهی به‌صورت فلز خالص در طبیعت یافت می‌شود» درست است. «آهن، که همیشه به‌صورت فلز کاملاً خالص یافت می‌شود» دقیقاً برعکس متن فصل است؛ آهن نمونه‌ی اصلی فلزی است که به‌شکل ترکیب (اکسیدهای آهن) یافت می‌شود، نه استثنا. «آلومینیم، که به‌دلیل فراوانی زیاد همیشه به شکل خالص است» هم نادرست است؛ فراوانی زیاد هیچ ربطی به خالص‌بودن ندارد و آلومینیم هم مانند آهن معمولاً به‌شکل ترکیب (در سنگ معدن بوکسیت) یافت می‌شود. «کروم، که هرگز در معدن به‌شکل ترکیب یافت نمی‌شود» هم نادرست است چون کروم هم مانند اغلب فلزها در طبیعت عمدتاً به‌شکل ترکیب وجود دارد. تلهٔ تستی: فراوانیِ زیاد یک فلز در پوسته‌ی زمین (مانند آلومینیم) با «خالص‌بودن» آن دو مفهوم کاملاً متفاوت‌اند؛ فراوان‌بودن دلیلی بر خالص‌بودن نیست.

4. دانش‌آموزی دو نمونه سنگ معدن آهن جمع‌آوری کرده است: نمونه‌ی اول قرمزرنگ است و هیچ واکنشی به آهن‌ربا نشان نمی‌دهد؛ نمونه‌ی دوم سیاه‌رنگ است و کمی به آهن‌ربا جذب می‌شود. با توجه به نکات فصل درباره‌ی اکسیدهای آهن، به‌ترتیب نمونه‌ی اول و نمونه‌ی دوم کدام کانی‌اند؟

  • نمونه‌ی اول مگنتیت و نمونه‌ی دوم هماتیت است.
  • هر دو نمونه هماتیت‌اند، فقط از دو معدن متفاوت‌اند.
  • هر دو نمونه مگنتیت‌اند، فقط درجه‌ی خلوص متفاوتی دارند.
  • نمونه‌ی اول هماتیت و نمونه‌ی دوم مگنتیت است.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

طبق «نکات فراتر از کتاب»، Fe2O3Fe_2O_3 (هماتیت) قرمزرنگ است و Fe3O4Fe_3O_4 (مگنتیت) سیاه‌رنگ است و خاصیت آهن‌ربایی ضعیفی هم دارد. نمونه‌ی اول (قرمز و بدون واکنش به آهن‌ربا) هماتیت و نمونه‌ی دوم (سیاه و کمی مغناطیسی) مگنتیت است، پس «نمونه‌ی اول هماتیت و نمونه‌ی دوم مگنتیت است» درست است. «نمونه‌ی اول مگنتیت و نمونه‌ی دوم هماتیت است» رنگ‌ها و خاصیت مغناطیسی را برعکس به کانی‌ها نسبت می‌دهد. «هر دو نمونه هماتیت‌اند، فقط از دو معدن متفاوت‌اند» رد می‌شود چون هماتیت خاصیت آهن‌ربایی ندارد و نمی‌تواند نمونه‌ی دوم (مغناطیسی) را توضیح دهد. «هر دو نمونه مگنتیت‌اند، فقط درجه‌ی خلوص متفاوتی دارند» هم رد می‌شود چون تفاوت رنگ قرمز در برابر سیاه ناشی از خلوص نیست، بلکه دو کانی متفاوت با ساختار شیمیایی متفاوت‌اند. تلهٔ تستی: رنگ و خاصیت مغناطیسی دو ویژگی مستقل به‌نظر می‌رسند، اما در این‌جا هر دو هم‌زمان باید با یک کانی واحد سازگار باشند؛ نادیده‌گرفتن یکی از دو نشانه باعث انتخاب گزینه‌ی نادرست می‌شود.

5. با اینکه آلومینیم فراوان‌ترین فلز پوسته‌ی زمین است و آهن در رتبه‌ی دوم قرار دارد، در صنعت از آهن بسیار بیشتر از آلومینیم استفاده می‌شود. کدام گزینه دلیل علمی درستی برای این موضوع بیان می‌کند؟

  • چون آلومینیم فقط در اعماق غیرقابل‌دسترسِ زمین یافت می‌شود.
  • چون استخراج آلومینیم از سنگ معدنش (بوکسیت) پرهزینه‌تر و پرانرژی‌تر از استخراج آهن است.
  • چون آلومینیم اصلاً در پوسته‌ی زمین به‌شکل ترکیب یافت نمی‌شود.
  • چون آهن برخلاف آلومینیم، فلز نیست و نوعی آلیاژ محسوب می‌شود.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

طبق «نکات فراتر از کتاب»، اگرچه آلومینیم فراوان‌ترین فلز پوسته‌ی زمین است (حدود ۸٪ از جرم پوسته)، استخراج آن از سنگ معدنش (بوکسیت) پرهزینه‌تر و پرانرژی‌تر از استخراج آهن است؛ به همین دلیل آهن با وجود فراوانی کمتر، کاربرد صنعتی بسیار بیشتری دارد، پس «چون استخراج آلومینیم از سنگ معدنش (بوکسیت) پرهزینه‌تر و پرانرژی‌تر از استخراج آهن است» درست است. «چون آلومینیم اصلاً در پوسته‌ی زمین به‌شکل ترکیب یافت نمی‌شود» رد می‌شود چون آلومینیم هم مانند بیشتر فلزها در طبیعت به‌شکل ترکیب (در بوکسیت) یافت می‌شود، نه فلز خالص. «چون آهن برخلاف آلومینیم، فلز نیست و نوعی آلیاژ محسوب می‌شود» رد می‌شود چون آهن خودش یک فلز خالص است و تازه از ترکیب آن با کربن، آلیاژهایی مانند فولاد ساخته می‌شود. «چون آلومینیم فقط در اعماق غیرقابل‌دسترسِ زمین یافت می‌شود» هم رد می‌شود چون طبق متن، آلومینیم در پوسته‌ی زمین (همان لایه‌ی در دسترس) فراوان‌ترین فلز است. تلهٔ تستی: فراوانی یک فلز در پوسته‌ی زمین با آسانی و ارزانیِ استخراج آن دو موضوع کاملاً جداگانه‌اند؛ فراوان‌بودن به‌تنهایی تضمین‌کننده‌ی کاربرد صنعتی گسترده نیست.

مباحث مرتبط

ادامه‌ی این مبحث رو ببین

با ثبت‌نام رایگان، به بانک کامل سؤال، شبیه‌ساز کنکور و تحلیل پیشرفت دسترسی داری

ثبت‌نام رایگان