عددهای اول (هشتم)
عددهای اول مثل «آجرهای ساختمانیِ» همهٔ عددهای طبیعیاند. در این مبحث یاد میگیریم آنها را بشناسیم، پیدا کنیم و از آنها برای تجزیهٔ عددها استفاده کنیم.
عدد اول و عدد مرکب
عدد اول هر عدد طبیعیِ بزرگتر از است که هیچ شمارندهای جز و خودش ندارد؛ یعنی دقیقاً دو شمارنده دارد. مثلاً اول است چون فقط بر و بخشپذیر است.
عدد مرکب عددی است که بتوان آن را حاصلضرب دو عدد طبیعیِ بزرگتر از نوشت؛ یعنی بیش از دو شمارنده دارد. مثلاً .
عدد ۱ نه اول است و نه مرکب. اول نیست چون فقط یک شمارنده دارد (خودش)، و مرکب هم نیست چون به ضرب دو عدد بزرگتر از نوشته نمیشود. پس عددهای طبیعی سه دسته میشوند: عدد ، عددهای اول، و عددهای مرکب.
یک راه شهودی برای دیدنش: اگر سرباز داشته باشی، میتوانی آنها را در آرایشهای ، ، و بچینی. اما سرباز فقط و میشوند. عددهایی که فقط دو آرایش مستطیلی دارند، همان عددهای اولاند.
تجزیه به عاملهای اول
هر عدد مرکب را میتوان به ضرب عددهای اول نوشت. روش کار ساده است: عدد را به دو عامل بشکن و این کار را ادامه بده تا همهٔ عاملها اول شوند.
اگر از مسیر دیگری هم شروع کنی ()، باز به همان نتیجه میرسی. این همان قضیهٔ اساسی حساب است: هر عدد طبیعی بزرگتر از فقط یک تجزیهٔ اول دارد. جالب است بدانی همین یکتایی دلیل اصلی است که عدد را از تعریف اول بیرون گذاشتهاند؛ اگر اول بود، میشد بینهایت تجزیهٔ متفاوت نوشت.
تلهٔ مهم: نوشتن تجزیهٔ ناقص است، چون خودش مرکب است. تا وقتی همهٔ عاملها اول نشدهاند، کار تمام نیست.
عددهای نسبت به هم اول
اگر ب.م.م دو عدد برابر باشد، آن دو نسبت به هم اولاند. این مفهوم هیچ ربطی به اول بودنِ خودِ عددها ندارد.
- دو عدد اولِ متفاوت همیشه نسبت به هم اولاند: .
- دو عدد مرکب هم میتوانند نسبت به هم اول باشند: و هیچ عامل مشترکی ندارند.
- ولی ، پس و نسبت به هم اول نیستند.
- دو عدد طبیعی متوالی همیشه نسبت به هم اولاند، چون اختلافشان است.
یک نتیجهٔ کاربردی: اگر باشد، آنگاه ک.م.م آنها برابر حاصلضربشان است.
همین نکته در هممخرجکردن کسرها خیلی وقتها کار را کوتاه میکند.
روش غربال — پیدا کردن همهٔ اولها
غربال یعنی عددهای غیراول را حذف کنیم تا فقط اولها بمانند. برای بازهٔ تا :
۱) عدد را خط بزن. ۲) را نگه دار و مضربهای مرکبش را خط بزن. ۳) را نگه دار و مضربهایش را خط بزن. ۴) عددهایی مثل و را رها کن — قبلاً بهعنوان مضربِ عددی کوچکتر خط خوردهاند. ۵) با و همین کار را بکن.
وقتی به میرسی، اولین مضربِ خطنخوردهاش است که از بزرگتر است، پس کار تمام است.
قانون توقف: تا عددی ادامه بده که مربعش از بزرگترین عدد بازه بیشتر شود.
نکتهٔ ظریف: وقتی مضربهای عدد اولِ را خط میزنی، کوچکترین مضربِ هنوز خطنخورده همیشه است. نام رسمی این روش غربال اراتوستنس است، به یادِ ریاضیدان یونانیای که حدود ۲۲۰۰ سال پیش آن را ابداع کرد.
پانزده عدد اولِ کوچکتر از ۵۰ اینها هستند:
تشخیص اول بودن یک عدد خاص
برای بررسی عددِ لازم نیست آن را بر همهٔ عددهای کوچکتر تقسیم کنی. فقط دو نکته را رعایت کن:
- فقط بر عددهای اول تقسیم کن. چون هر عدد مرکب خودش از عاملهای اول ساخته شده؛ اگر بر بخشپذیر نباشد، بر و و هم نیست.
- تا جایی ادامه بده که شود (یعنی تا ).
مثال: آیا اول است؟ چون ، کافی است بر امتحان کنیم. هیچکدام را بدون باقیمانده تقسیم نمیکنند، پس اول است.
مثال دیگر: . چون ، باید تا برویم. و بدون باقیمانده، پس مرکب است.
جدول کوتاهی که وقت زیادی صرفهجویی میکند: برای عددهای کمتر از فقط ؛ کمتر از فقط ؛ کمتر از فقط ؛ و کمتر از تا .
چکهای سریع قبل از تقسیم
قبل از هر تقسیمی، این سه چک را انجام بده تا خیلی از عددها را فوری رد کنی:
- رقم یکان زوج یا صفر است؟ مضرب است.
- مجموع رقمها بر بخشپذیر است؟ مضرب است. مثلاً چون است، مرکب است.
- رقم یکان یا است؟ مضرب است.
یک ابزار اضافی: بخشپذیری بر ۱۱ با تفاضل متناوب رقمها. رقمها را یکیدرمیان با و جمع بزن؛ اگر نتیجه بر بخشپذیر شد (یا صفر شد)، خود عدد هم بخشپذیر است. مثلاً برای : .
هر عدد اولِ غیر از و ، رقم یکانش حتماً ، ، یا است — اما دقت کن که این فقط شرط لازم است، نه کافی: رقم یکانش است ولی .
نکتههای طلایی و تلهها
- تنها عدد اولِ زوج است. بقیه همه فردند؛ این استثنا را فراموش نکن.
- اگر مجموع دو عدد اول فرد شد، حتماً یکی از آنها است (چون جمع دو فرد، زوج میشود).
- هر عدد طبیعی بزرگتر از حداقل یک شمارندهٔ اول دارد.
- هر مضربِ یک عدد (بهجز خودش) حتماً مرکب است.
- عددهایی مثل و ظاهر فریبندهای دارند؛ اول نیستند.
- تقسیم را کامل انجام بده، نه تخمینی.
شمردن شمارندهها بدون فهرستکردن — تکنیک محبوب سؤالهای تیزهوشان: اگر باشد، تعداد شمارندههای طبیعی برابر است با:
مثلاً دارای شمارنده است: . درست درآمد.
چند نکتهٔ جالب
عددهای اول دوقلو دو عدد اول با اختلاف هستند: ، ، . اینکه آیا بینهایت جفت دوقلو وجود دارد، هنوز یکی از مسئلههای حلنشدهٔ ریاضی است.
سهقلوها فقط یک نمونه دارند: . دلیلش ساده است — در هر سه عدد فردِ متوالی حتماً یکی مضرب است، و اگر آن عدد از بزرگتر باشد اول نیست.
حدس گلدباخ (۱۷۴۲) میگوید هر عدد زوجِ بزرگتر از مجموع دو عدد اول است: ، . تا عددهای بسیار بزرگ آزمایش شده و درست بوده، ولی هنوز کسی اثباتش نکرده.
و یک واقعیت مهم: عددهای اول بینهایتاند — این را اقلیدس بیش از ۲۳۰۰ سال پیش اثبات کرد. امروز امنیت اینترنت (رمزنگاری) روی همین عددها بنا شده: ضرب دو عدد اولِ بزرگ آسان است، ولی تجزیهٔ حاصل به عاملهایش بسیار سخت.
یک نمونهٔ کوتاه
مجموع دو عدد اول برابر است. حاصلضرب آن دو چند است؟
چون فرد است، طبق نکتهٔ طلایی یکی از آن دو باید باشد. پس عدد دیگر است. برای اطمینان، را بر چک میکنیم (چون ) و هیچکدام بخشپذیر نیست، پس اول است.
جمعبندی
عددهای طبیعی سه دستهاند: عدد ، عددهای اول (دقیقاً دو شمارنده) و عددهای مرکب. هر عدد مرکب یک تجزیهٔ اولِ یکتا دارد. برای پیدا کردن همهٔ اولهای یک بازه از غربال استفاده کن و برای بررسی یک عدد خاص، فقط بر عددهای اولِ کوچکتر از تقسیمش کن. «نسبت به هم اول» یعنی ب.م.م برابر — و این هیچ ربطی به اول بودنِ خود عددها ندارد.