بخشی از بانک سؤال طبقهبندیشدهی این مبحث در کوئیز سنتر — رایگان و بدون نیاز به ثبتنام
خلاصهی درسنامه
فصل هفتم — درس اول: توان
۱. مفاهیم اصلی
میدانیم: ضرب همپایه (am⋅an=am+n) و ضرب همتوان (am⋅bm=(ab)m). این درس حالت جدید را بررسی میکند: توانِ یک توان — مثلاً (23)4 یعنی چه؟
۲. توضیح و آموزش
(23)4 یعنی 23 را چهار بار در خودش ضرب کنیم:
(23)4=23×23×23×23=23+3+3+3=212=23×4
بهطور کلی، وقتی am را n بار ضرب کنیم:
(am)n=n بارam×⋯×am=an بارm+⋯+m=amn
قانون توان در توان
(am)n=am×n
اگر a عددی دلخواه و m، n عدد طبیعی باشند.
مثالها: (710)7=770، (a2)4=a8، ((−2)3)2=(−2)6=64
وقتی چند عامل در پرانتز باشند، توان روی همه آنها اعمال میشود:
(xy2)3=x3⋅(y2)3=x3⋅y6
۳. فرمولها و روشها
قانون
فرمول
مثال
ضرب همپایه
am⋅an=am+n
23⋅25=28
ضرب همتوان
am⋅bm=(ab)m
34⋅24=64
توان در توان
(am)n=am⋅n
(53)4=512
روش حل مسائل ترکیبی: گام ۱) اعداد قابلتجزیه (مثل 8،27،16،25) را به توان پایه بنویس؛ گام ۲) قانون توان در توان را اعمال کن؛ گام ۳) همپایهها را با قانون ضرب ترکیب کن؛ گام ۴) اگر همتوان بودند، پایهها را ضرب کن.
مثال — حجم مکعب: مکعبی به ضلع 8؛ حجم را با پایه 2 بنویس:
V=83=(23)3=29
مثال — ترکیبی:(x2)5⋅(y3)2⋅x3y4: ابتدا (x2)5=x10 و (y3)2=y6، سپس همپایهها جمع میشوند:
x10⋅x3⋅y6⋅y4=x13y10
مثال — جای خالی:(3□)5=310⇒□×5=10⇒□=2
۴. نکات مهم
توان در توان = ضرب توانها، هیچوقت جمع نکن.
حالت
مثال
قانون
نتیجه
ضرب همپایه
a3×a4
am+n
a7
توان در توان
(a3)4
am×n
a12
توان روی همه عوامل پرانتز اعمال میشود: (ab2)3=a3⋅b6 نه ab6.
توان صفر: (am)0=am×0=a0=1 — قانون توان در توان این را هم توضیح میدهد.
۵. نکات فراتر از کتاب
اثبات دقیقتر: قانون توان در توان نتیجهی مستقیم قانون ضرب همپایه است (همان اثباتی که در بخش ۲ آمد).
ترتیب مهم است — جابهجایی مجاز نیست:(21)12=212112=2121 — توان باید روی هم صورت هم مخرج اعمال شود.
مسائل نامساوی توانی: برای (−2)□>15، فقط توانهای زوج از ۴ به بالا جواب میدهند؛ توانهای فرد (−2) همیشه منفی میشوند.
زنجیره توانها:((a2)3)4=(a6)4=a24 — میتوان مستقیم همه توانها را در هم ضرب کرد (2×3×4=24).
مقایسه اعداد بزرگ توانی: برای مقایسه 236 و 812: 812=(23)12=236 — برابرند. تکنیک تیزهوشان: اعداد را به پایه مشترک تبدیل کن.
پایههای ویژه 0،1،−1:
پایه
رفتار توان
مثال
1
همیشه 1
1500=1
0
همیشه 0 (توان طبیعی مثبت)
07=0
−1
زوج←1، فرد←−1
(−1)100=1، (−1)101=−1
با این جدول، 12024+(−1)2023=1+(−1)=0 بدون محاسبه حل میشود.
الگوی تناوبی رقم یکان: رقم یکان توانهای 2: 2,4,8,6,2,4,8,6,… (دورهی ۴تایی). برای رقم یکان 250: چون 50=4×12+2، رقم یکان همان رقم یکان 22 یعنی 4 است. پایههای 2,3,7,8 دوره ۴تایی؛ 4,9 دوره ۲تایی؛ 5,6,0,1 دوره ۱تایی (رقم یکان ثابت).
۶. اشتباهات رایج
جمع بهجای ضرب: ✗ (a3)4=a3+4=a7 ✓ (a3)4=a3×4=a12. راه جلوگیری: پرانتز با توان بیرونش ← ضرب؛ ضرب دو عدد همپایه ← جمع.
اعمال توان در توان روی ضرب همپایه:35×35=310 و (35)2=310 اینجا تصادفاً برابرند، اما این کلیت ندارد: 35×33=38 در حالیکه (35)3=315 کاملاً چیز دیگری است.
فراموش کردن توان روی همه عوامل پرانتز: ✗ (xy2)3=xy6 ✓ (xy2)3=x3y6.
علامت عدد منفی: ✗ ((−2)3)2=−26 ✓ ((−2)3)2=(−2)6=64 — پایه منفی را همیشه داخل پرانتز نگهدار؛ −26=−64 با (−2)6=64 فرق دارد.
اشتباه در (30)2: ✗ =32=9 ✓ (30)2=30×2=30=1.
سوءتفاهم رایج: خیلیها فکر میکنند (am)n و am×an همیشه یکیاند، ولی فقط در موارد خاص (مثل m=n) تصادفاً به یک جواب میرسند.
۷. نمونه سؤال
سؤال عادی: حاصل (52)3 را بهصورت توان ساده و سپس عدد بنویس. حل: (52)3=52×3=56؛ مقدار عددی: 56=15625
سؤال تیزهوشانی (مقایسه بدون محاسبه): کدام بزرگتر است: 910 یا 319؟ حل: 910=(32)10=320. چون 20>19: 320>319، پس 910 بزرگتر است.
سؤال تیزهوشانی (ترکیبی): حجم مکعبی به ضلع 4 را با پایه 2 بنویس؛ در حجم مکعبی به ضلع 2 ضرب کن. حل: V1=43=(22)3=26، V2=23؛ V1×V2=26×23=29=512
جمعبندی
(am)n=am×n
این قانون از قانون ضرب همپایه نتیجه میشود.
حالت
نوع عملیات
قانون
a3⋅a4
ضرب دو عدد همپایه
a3+4=a7
(a3)4
توانِ یک توان
a3×4=a12
a3⋅b3
ضرب دو عدد همتوان
(ab)3
فصل هفتم — درس دوم: تقسیم اعداد تواندار
۱. مفاهیم اصلی
در تقسیم دو عدد تواندار دو حالت داریم: پایهها یکسان ← توانها را تفریق میکنیم؛ توانها یکسان ← پایهها را تقسیم میکنیم.
۲. تقسیم توانهای همپایه
107÷102=102107=10×10×10×10×10=105(7−2=5)
قانون تقسیم همپایه
am÷an=am−n
شرط: a=0 و m، n عدد طبیعی — چون تقسیم بر صفر معنی ندارد.
وقتی توانها برابرند:am÷am=am−m=a0؛ اما میدانیم am÷am=1، پس a0=1 — این یک اثبات برای قانون توان صفر است.
۳. تقسیم توانهای همتوان
124÷64=6×6×6×612×12×12×12=(612)4=24=16
قانون تقسیم همتوان
am÷bm=(ba)m
شرط: b=0 و m عدد طبیعی
مثالها: 35÷75=(73)5، (−4)3÷63=(3−2)3، 92÷272=(31)2 (پس از سادهکردن 279)
۴. مقایسه دو قانون
موقعیت
شرط
قانون
مثال
پایهها یکسان
m>n، a=0
am÷an=am−n
58÷53=55
توانها یکسان
b=0
am÷bm=(ba)m
64÷34=24
۵. ترکیب قوانین
گامها: ۱) اعداد قابلتجزیه را به توان پایه بنویس ۲) توان در توان را حل کن ۳) همپایههای صورت/مخرج را جمع کن ۴) تقسیم همپایه (تفریق توانها) را انجام بده.
مثال:x11(x2)5×x7: (x2)5=x10، سپس x10×x7=x17، سپس x17÷x11=x6
مثال:610×510307×305: صورت =3012؛ مخرج =(6×5)10=3010؛ نتیجه 3012÷3010=302=900
۶. نکات مهم
ترتیب تفریق مهم است: همیشه توان صورت منهای توان مخرج: am÷an=am−n نه برعکس.
شرط: توان صورت باید از توان مخرج بزرگتر یا مساوی باشد (در سطح نهم)؛ اگر کوچکتر بود وارد توانهای منفی میشویم (پایه دهم).
توان صفر از دریچه تقسیم: an÷an=an−n=a0=1 — دیگر فقط یک قرارداد نیست، اثباتپذیر است.
انتخاب قانون درست: پایهها یکسان؟ ← توانها را کم کن. توانها یکسان؟ ← پایهها را تقسیم کن. هیچکدام؟ ← اول به پایه یا توان مشترک تبدیل کن.
۷. نکات فراتر از کتاب
قانون تقسیم در واقع همان قانون ضرب است، برعکس: am×an=am+n⟷am÷an=am−n.
جای خالی:35÷3□=34⇒5−□=4⇒□=1
توانهای منفی:23÷27=23−7=2−4=241=161 — توان منفی معادل «برعکسکردن» عدد است.
رشد نمایی: در ۲۴ ساعت (۱۴۴۰ دقیقه) اگر باکتری هر ۲۰ دقیقه دو برابر شود، تعداد تقسیمها 201440=72 بار است؛ تعداد باکتریها از ۲: 2×272=273≈9.4×1021
سادهسازی کسر قبل از توان:27292=(279)2=(31)2=91 — سریعتر از تجزیه جداگانه.
«چند برابر»: یعنی تقسیم بزرگتر بر کوچکتر. مثال: 67610 چند برابر 62 است؟ اول 67610=63، سپس 63÷62=61=6 برابر.
اعمال قانون همپایه با پایههای متفاوت:35÷73 را نمیتوان با این قانون ساده کرد؛ پایهها باید یکسان باشند.
اعمال قانون همتوان با توانهای متفاوت:68÷35 چون 8=5، این قانون قابل اعمال نیست.
فراموش کردن تجزیه قبل از اعمال قانون: ✗ 2385=42 ✓ ابتدا 8=23: 23215=212
تقسیم در جمع: ✗ 37+33=37−3=34 ✓ قانون تقسیم فقط برای ضرب/تقسیم است، نه جمع: 37+33=33(34+1)=27×82=2214
سوءتفاهم رایج: a0=1 فقط یک قرارداد حفظی نیست؛ مستقیماً از تقسیم عدد تواندار بر خودش (an÷an=an−n=a0 و از طرفی =1) اثباتپذیر است.
۹. نمونه سؤال
سؤال عادی: حاصل 79÷74 را بهصورت توان ساده بنویس. حل: 79−4=75
سؤال عادی: حاصل 206÷46. حل: (420)6=56=15625
سؤال تیزهوشانی: اگر 512÷5□=57، □ را بیاب؛ سپس 5□×53 را ساده کن. حل: 12−□=7⇒□=5؛ 55×53=55+3=58
سؤال تیزهوشانی (سخت، «چند برابر»): عدد 67610 چند برابر 62 است؟ حل: 67610=63؛ 63÷62=61=6 برابر.
جمعبندی
am÷an=am−n(پایههای یکسان)
am÷bm=(ba)m(توانهای یکسان)
قانون
فرمول
ضرب همپایه
am⋅an=am+n
تقسیم همپایه
am÷an=am−n
ضرب همتوان
am⋅bm=(ab)m
تقسیم همتوان
am÷bm=(ba)m
توان در توان
(am)n=amn
توان صفر
a0=1(a=0)
فصل هفتم — درس سوم: جذر تقریبی
۱. مفاهیم اصلی
جذر بعضی اعداد دقیق است (مثلاً 9=3) — مربع کامل. اما جذر خیلی از اعداد (مثل 34) اعشاری بیپایان است؛ در این درس یاد میگیریم بدون ماشینحساب مقدار تقریبی این جذرها را بیابیم — مهارتی که در مسائل واقعی (طول پل، وتر مثلث، فاصله دو نقطه) کاربرد دارد.
مربع کامل: عددی که جذرش عدد صحیح است: 1,4,9,16,25,36,49,64,81,100,121,144,…
۲. توضیح و آموزش
مسئله شروع درس: کانالی به عرض 5 متر و دیواری به ارتفاع 3 متر روبهرو؛ طول پل = وتر مثلث قائمالزاویه:
وتر2=32+52=34⇒وتر=34=?
گام ۱ — محاصره بین دو عدد صحیح:25<34<36⇒5<34<6
گام ۲ — نصف کردن فاصله:(5.5)2=30.25<34⇒34>5.5
گام ۳ — آزمایش اعداد بزرگتر:
عدد
مجذور
5.7
32.49
5.8
33.64
5.9
34.81
6
36
چون 33.64<34<34.81: 5.8<34<5.9؛ و چون 34 به 33.64 نزدیکتر است: 34≈5.8
نماد ≈ یعنی «تقریباً برابر»: 34≈5.83 (دو رقم اعشار)، ≈5.83095 (با ماشینحساب).
مثال کامل 2: محاصره: 1<2<4⇒1<2<2؛ نصف: (1.5)2=2.25>2⇒2<1.5؛ آزمایش: 1.42=1.96، 1.52=2.25؛ چون 2 به 1.96 نزدیکتر: 2≈1.4
جایگاه روی محور:n و −n نسبت به صفر متقارناند؛ 0=0.
۳. فرمولها و روشها
روش گامبهگام: ۱) محاصره اولیه: n12<N<n22⇒n1<N<n2 ۲) نصف کردن و مقایسه با N ۳) محدود کردن بازه ۴) آزمایش دهمها ۵) انتخاب نزدیکترین.
مقایسه بدون محاسبه:a<b⇒a<b.
جدول مربعهای کامل از 1 تا 15 باید حفظ باشد.
۴. نکات مهم
جذر عددِ بین دو مربع کامل، بین جذر آن دو مربع قرار دارد. برای تعیین نزدیکترین تقریب، فاصله تا مربع کوچکتر و بزرگتر را مقایسه کن، نه خود اعداد را.
علامت ≈ را با = اشتباه نگیر. −34≈−5.8. جذر عدد منفی وجود ندارد؛ 0=0.
۵. نکات فراتر از کتاب
روش سریعتر (قانون نزدیکی): اگر n12<N<n22:
N≈n1+n22−n12N−n12×(n2−n1)
برای 34: 5+119≈5.8 — یک نسبتبندی ساده.
ارتباط با فیثاغورس:c=a2+b2 یا a=c2−b2.
جذر کسر: اگر صورت و مخرج مربع کامل باشند، جداگانه جذر بگیر: 169=43؛ در غیر اینصورت اول کسر را حساب کن: 0.5≈0.7
تیزهوشان — مقایسه بدون محاسبه: کدام بزرگتر: 5+3 یا 8؟ هر دو طرف را مجذور کن (چون مثبتند): (5+3)2=8+215>8=(8)2، پس 5+3>8.
دقت روش نسبتبندی خطی: این فرمول یک تقریب است، نه محاسبهی دقیق، و همیشه مقداری کمی کمتر از جذر واقعی میدهد (چون منحنی جذر خط راست نیست). برای 40: نسبتبندی میدهد 6.31، اما آزمایش دهمها (6.32=39.69، 6.42=40.96) به 40≈6.3 میرسد؛ مقدار دقیقتر 6.3246… است.
جذر اعداد بزرگ:385: 192=361، 202=400؛ فاصله تا ۴۰۰ (15) کمتر از فاصله تا ۳۶۱ (24) است، پس 385≈19.6.
۶. اشتباهات رایج
انتخاب مربعهای محاصرهکننده اشتباه: ✗ برای 40: 5<40<7 ✓ باید متوالی باشند: 6<40<7 (چون 36<40<49).
مساوی بهجای تقریب: ✗ 34=5.8 ✓ 34≈5.8
مقایسه مجذورها اشتباه: ✗ چون (5.8)2=33.64<34 پس 34<5.8 ✓ در واقع 34>5.8 — اگر مجذور عددی از N کوچکتر باشد، آن عدد از N کوچکتر است.
سوءتفاهم رایج: باید حتماً دو مربع کامل متوالی انتخاب کرد؛ رابطهی مجذور و جذر برعکسِ تصور رایج است؛ علامت ≈ و = در جذرهای تقریبی قابل جایگزینی نیستند.
۷. نمونه سؤال
سؤال عادی:57 بین کدام دو عدد صحیح متوالی است؟ حل: 49<57<64⇒7<57<8
سؤال عادی:57 را تا یک رقم اعشار تقریب بزن. حل: 7.52=56.25، 7.62=57.76؛ چون 57 کمی به 56.25 نزدیکتر: 57≈7.5
سؤال تیزهوشانی (فیثاغورس): دو ضلع قائمه برابر 4 و 7؛ وتر را تا یک رقم اعشار تقریب بزن. حل: c2=16+49=65؛ 64<65<81⇒8<65<9؛ 8.02=64، 8.12=65.61؛ فاصله 65 تا 65.61 کمتر است، پس 65≈8.1 سانتیمتر.
جمعبندی
جذر اعداد غیرمربعکامل با روش محاصره و کوچک کردن بازه تقریب زده میشود:
مرحله
کار
مثال برای 34
۱
دو مربع کامل متوالی پیدا کن
25<34<36
۲
بازه صحیح را بنویس
5<34<6
۳
وسط بازه را آزمایش کن
(5.5)2=30.25<34
۴
بازه را محدود کن
5.5<34<6
۵
دهمها را آزمایش کن
5.8<34<5.9
۶
نزدیکترین را انتخاب کن
34≈5.8
فصل هفتم — درس چهارم: نمایش اعداد رادیکالی روی محور اعداد
۱. مفاهیم اصلی
جذر اعداد غیرمربعکامل را میتوان دقیقاً (نه تقریبی) روی محور نشان داد — با ترکیب قضیه فیثاغورس و پرگار.
قضیه فیثاغورس:c2=a2+b2⇒c=a2+b2
پرگار: ابزاری که فاصلهای دقیق را روی محور منتقل میکند — بدون کوچک یا بزرگ شدن.
۲. توضیح و آموزش
نمایش 2: مثلث قائمالزاویه متساویالساقین با دو ضلع برابر 1: وتر =12+12=2. رأس زاویه قائمه را روی نقطه A (به فاصله ۱ از O) میگذاریم؛ ضلع عمودی به طول ۱ تا B. وتر OB=2 است. پرگار را با مرکز O و شعاع OB باز میکنیم؛ محل قطع با محور، نقطه C، دقیقاً جایگاه 2 روی محور است.
(شکل: مثلث قائمالزاویه با ضلعهای ۱ و ۱ روی محور اعداد، و کمانِ پرگار که وتر 2 را از نقطه B به نقطه C روی محور منتقل میکند.)
چون پرگار طول OB=2 را عیناً منتقل میکند، OC=OB=2 بدون هیچ تقریبی.
نمایش −2: با همان شعاع پرگار به سمت چپ صفر باز کنیم؛ نقطهی بهدستآمده متقارن 2 نسبت به صفر است: −2≈−1.41
زنجیره مثلثها: اگر یک ضلع مثلث، وتر مثلث قبلی باشد و ضلع دیگر 1 واحد، وتر جدید یکی بیشتر زیر رادیکال دارد:
مثلث
ضلع اول
ضلع دوم
وتر
۱
1
1
2
۲
2
1
3
۳
3
1
4=2
۴
4
1
5
الگو: n+1=(n)2+12
نمایش 3+1: اول 3 را روی محور میسازیم، سپس ۱ واحد به راست میرویم: 3+1≈2.73 (چون داریم عدد مثبت اضافه میکنیم، به راست حرکت میکنیم).
نمایش 3−2: بازنویسی: 3−2=−2+3. از صفر، ۲ واحد به چپ (به −2)، سپس 3 واحد به راست.
۳. فرمولها و روشها
قانون کلی: اگر یک ضلع =n و ضلع دیگر =1، آنگاه وتر =n+1.
روش نمایش: گام ۱) مثلثی بساز که وترش برابر عدد موردنظر باشد؛ گام ۲) پرگار را با شعاع برابر وتر باز کن؛ گام ۳) مرکز پرگار را روی صفر بگذار و محل قطع با محور را بیاب؛ گام ۴) برای n+k، از نقطهی پیداشده k واحد به راست (یا چپ اگر منفی) برو.
عبارت
جهت
n+k
k واحد به راست از n
n−k
k واحد به چپ از n
k−n
از k، به اندازه n به چپ
−n−k
از −n، k واحد بیشتر به چپ
۴. نکات مهم
روش پرگار دقیق است، نه تقریبی. وتر مثلثی با ضلعهای n و 1، دقیقاً n+1 است. برای 3−2 از تساوی 3−2=−2+3 استفاده کن. 4=2 عدد صحیح است — میتوان زنجیره را ادامه داد. هر عدد رادیکالی جایگاه دقیق روی محور دارد.
۵. نکات فراتر از کتاب
مارپیچ تئودوروس: زنجیره مثلثهای این درس به «مارپیچ تئودوروس» (Spiral of Theodorus) معروف است، کشفشده بهدست ریاضیدانی یونانی حدود ۴۵۰ سال پیش از میلاد.
اعداد گنگ:2,3,… اعداد گنگاند (اعشار نامتناهی و بدون تکرار)، اما روی محور جایگاه دقیق دارند؛ بین هر دو عدد روی محور، اعداد گنگ بیشماری وجود دارد.
چرا پرگار؟ خطکش فقط اعداد گرد را نشان میدهد؛ پرگار طول را عیناً منتقل میکند.
کاربرد تیزهوشان: نقطهای با فاصلهی 10 از صفر: مثلثی با ضلعهای 3 و 1 میسازیم چون 32+12=10.
فاصلهی دو نقطه:5−2≈2.24−1.41=0.83 — این را نمیتوان ساده کرد؛ عددی گنگ است و بهصورت k نوشته نمیشود.
ساخت n با ضلعهای دلخواه: لازم نیست ضلع حتماً 1 باشد؛ هر a,b که a2+b2=n کار میکند: مثلاً 13: 22+32=13.
چند مثلث لازم است؟ مثلث شمارهی k وتر k+1 میدهد. برای رسیدن به 10 از 2: k+1=10⇒k=9 مثلث لازم است.
۶. اشتباهات رایج
ضلعهای زنجیره اشتباه: ✗ 4=(3)2+(3)2 ✓ 4=(3)2+12 — همیشه یک ضلع دقیقاً 1 واحد است.
جهت حرکت اشتباه: برای 3−2 باید از −2 شروع کرد و 3 واحد به راست رفت، نه از 3 حدسی به چپ رفتن.
n+1=n+1: مثال: 4+1=3 اما 4+1=5≈2.24 — کاملاً متفاوت. عدد 1 فقط وقتی «زیر رادیکال» جمع میشود که با فیثاغورس محاسبه شود؛ بیرون رادیکال، ساده جمع میشود.
استفاده اشتباه از پرگار: مرکز پرگار باید همیشه روی O (صفر) باشد، چون فاصله از صفر را میسنجیم.
سوءتفاهم رایج: نمایش رادیکال با پرگار تخمین بصری نیست، دقیق است؛ برای ساخت n لازم نیست حتماً از 2 شروع کرد — میتوان مستقیم با a2+b2=n در یک قدم به n رسید.
۷. نمونه سؤال
سؤال عادی: مثلثی با دو ضلع 1 و 1؛ وتر با کدام عدد رادیکالی برابر است؟ حل: 12+12=2؛ با پرگار (مرکز O، شعاع برابر وتر) روی محور مشخص میشود.
سؤال تیزهوشانی: با مثلثی با ضلعهای عدد صحیح، 13 را بساز. حل: باید a2+b2=13: 22+32=13، پس ضلعهای 2 و 3.
سؤال تیزهوشانی (سخت): برای رسیدن به 10 از 2 با زنجیرهی مثلثها، چند مثلث لازم است؟ حل: مثلث k وتر k+1 میدهد؛ k+1=10⇒k=9.
جمعبندی
ابزار
کاربرد
قضیه فیثاغورس
ساختن پارهخطی به طول دقیق n
پرگار
انتقال این طول روی محور بدون تغییر
2→3→4→5→6→…
هر بار: یک ضلع = وتر قبلی، ضلع دیگر =1 ← وتر جدید =n+1. نکته مهم: n±k روی محور یعنی اول n را مشخص کن، سپس k واحد به راست یا چپ برو.
فصل هفتم — درس پنجم: خواص ضرب و تقسیم رادیکالها
۱. مفاهیم اصلی
آیا 4×9 با 4×9 برابر است؟ آیا 916 با 916 برابر است؟ جواب هر دو بله است — و این قانونها پایهی این درساند.
پیشنیاز: مفهوم جذر، مربعهای کامل (1,4,9,…)، تجزیه به عوامل اول.
۲. توضیح و آموزش
خاصیت ضرب:4×9=2×3=6 و 4×9=36=6 — برابرند، و این تصادفی نیست.
قانون کلی:
a×b=a×b(a≥0,b≥0)
منطق: فرض a=x، b=y؛ پس x2=a، y2=b. آنگاه (xy)2=x2y2=ab، پس xy=ab — این قانون از تعریف جذر نتیجه میشود، نه از حفظ.
سادهکردن رادیکالها: عدد زیر رادیکال را به ضربِ یک مربع کامل × عدد دیگر تجزیه کن:
چه چیزی درست نیست: جمع رادیکالها مثل ضرب آنها نیست:
a×b=ab✓a+b=a+b×
مثال: 4+9=2+3=5، اما 4+9=13≈3.6 — کاملاً متفاوت.
۳. فرمولها و روشها
قانون
فرمول
شرط
ضرب رادیکالها
a×b=ab
a≥0، b≥0
تقسیم رادیکالها
ba=ba
a≥0، b>0
سادهکردن
a2×b=ab
a≥0، b≥0
روش سادهکردن گامبهگام: ۱) بزرگترین مربع کاملِ عاملِ عدد را پیدا کن ۲) رادیکال را به ضرب دو رادیکال بشکن ۳) جذر مربع کامل را بیرون بنویس. مثال: 200=100×2=102، 27=9×3=33
پیدا کردن بزرگترین مربع کامل با تجزیه اول:200=23×52؛ توانهای زوج را جدا کن: 200=4×25×2=102
کاربرد ترکیبی:3649×25=3649×25=67×5=635. ترتیب پیشنهادی: اول ضرب/تقسیم رادیکال، بعد مربع کاملها را ساده کن، در آخر کسر را ساده کن.
۴. نکات مهم
قانون ضرب فقط برای رادیکالهای همدرجه است (در نهم همه جذرند، پس مشکلی نیست). جمع رادیکالها این خاصیت را ندارد (a+b=a+b) — یکی از رایجترین اشتباهات. سادهترین شکل رادیکال: عدد داخل رادیکال نباید مربع کاملی داشته باشد؛ بعد از سادهکردن دوباره چک کن. a2=a فقط وقتی a≥0؛ اگر a منفی بود، a2=∣a∣.
۵. نکات فراتر از کتاب
تجزیه اول برای اعداد بزرگ:180=22×32×5=2×3×5=65. قاعده: در تجزیه اول، هر جفت از یک عامل، یکی بیرون رادیکال میآید: 22×34×5=2×32×5=185
مقایسه رادیکالهای سادهشده: برای مقایسه 50 و 48: 50=52≈7.05، 48=43≈6.92، پس 50>48.
رادیکالهای همانند:32 و 52 همانندند (عدد زیر رادیکال یکی است) و میتوان جمعشان کرد: 32+52=82. اما 32 و 53 نامتجانساند و جمع نمیشوند. گاهی باید اول سادهسازی کرد تا رادیکالهای همانند پیدا شوند: 8+50=22+52=72
a×a=a: یعنی (a)2=a — جذر و توان ۲ عکس هماند.
گویا کردن مخرج (فراتر از هشتم): برای حذف رادیکال از مخرج، مثل 36، صورت و مخرج را در همان رادیکال ضرب میکنیم:
36=3×36×3=363=23
چون 3×3=3 یک عدد گویاست، رادیکال از مخرج پاک میشود، و چون صورت و مخرج در عدد یکسانی ضرب شدهاند، مقدار کسر تغییر نمیکند. این تکنیک در تیزهوشان و نمونه دولتی پرتکرار است و مستقیماً از خاصیت a×a=a استفاده میکند.
۶. اشتباهات رایج
تعمیم غلط قانون ضرب به جمع: ✗ 9+16=9+16=3+4=7 ✓ 9+16=25=5 — جمعِ زیر رادیکال را قبل از جذر گرفتن حساب کن.
نیافتن بزرگترین مربع کامل: ✗ 72=4×18=218 (تمام نشده، چون 18=9×2 هنوز مربع کامل دارد) ✓ 72=36×2=62
فراموش کردن شرط مثبت بودن:−4×−9 اصلاً در اعداد حقیقی تعریف نیست؛ قانون ضرب رادیکالها فقط برای a,b≥0 است.
سادهکردن a2×b اشتباه: ✗ 4×5=45 ✓ 4×5=25 — آنچه بیرون میآید جذر مربع کامل است، نه خودِ مربع کامل.
سوءتفاهم رایج: خیلیها فکر میکنند a×b=ab برای جمع هم برقرار است، ولی این خاصیت فقط برای ضرب و تقسیم درست است؛ همچنین بعد از بیرون آوردنِ یک مربع کامل، باید دوباره بررسی کرد که آیا زیر رادیکال هنوز مربع کامل دیگری هست یا نه.
۷. نمونه سؤال
سؤال عادی:45 را ساده کن. حل: 45=9×5؛ 45=9×5=35
سؤال عادی: حاصل 2×18. حل: 2×18=36=6
سؤال تیزهوشانی (رادیکالهای همانند): حاصل 32+50−8 را ساده کن. حل: 32=42، 50=52، 8=22؛ 42+52−22=72
سؤال تیزهوشانی (گویا کردن مخرج): کسر 36 را طوری بنویس که مخرجش رادیکال نداشته باشد. حل: 363=23
سؤال تیزهوشانی (سخت، ترکیبی): حاصل 872×2 را ساده کن. حل: صورت: 72×2=144=12؛ 8=22؛ 2212=26؛ گویا کردن: 262=32
جمعبندی
قانون
فرمول
مثال
ضرب
a×b=ab
3×12=36=6
تقسیم
ba=ba
250=25=5
مهمترین کاربرد این قوانین: سادهکردن رادیکالها — یعنی نوشتن n به شکل km که m کوچکتر و بدون مربع کامل باشد.
قانون طلایی: جمع و تفریق این خاصیت را ندارند — a+b=a+b.
این فقط خلاصهی درسنامه است — برای مطالعهی متن کامل با تمام نکات و مثالها، ثبتنام کن.
نمونه تست
این خلاصهی درسنامه و نمونه تستها برای تجربهی بهتر تو آماده شده — بانک کامل سؤال و درسنامهی کامل بعد از ثبتنام در دسترسته.
1. کدام یک از گزینهها با بقیه برابر نیست؟
(23)4
234
(22)6
(26)2
همه را به پایهٔ 2 میبریم: (23)4=212، (22)6=212 و (26)2=212 همگی برابرند، اما «234» یعنی 281 که کاملاً متفاوت است؛ پس این گزینه با بقیه برابر نیست. سه گزینهٔ دیگر همه توانِ توان با حاصلِ 212 هستند. تلهٔ تستی: 234 (برجِ توانی) با (23)4 فرق دارد؛ در اولی اول 34=81 حساب میشود، در دومی 3×4=12.
2. از نقطهٔ صفر روی محور اعداد، ۳ واحد به چپ و سپس به اندازهٔ 10 واحد به راست حرکت میکنیم. مختصات نقطهٔ نهایی کدام است؟
3−10
10+3
−10−3
10−3
ابتدا 3 واحد به چپ میرویم (−3)، سپس 10 واحد به راست (+10)؛ مختصاتِ نهایی «10−3» است. «3−10» جهتِ حرکت را برعکس گرفته، «10+3» هر دو حرکت را به راست، و «−10−3» هر دو را به چپ فرض کرده است. تلهٔ تستی: حرکت به راست علامتِ مثبت و به چپ منفی است؛ ترتیبِ جملهها مهم نیست ولی علامتها باید درست باشند.
3. حاصل 8+18 در سادهترین شکل کدام است؟
26
52
20
53
سادهسازی: 8=22 و 18=32؛ پس 22+32= «52». «26» از جمعِ زیرِ رادیکالها، «20» از خطای دیگر، و «53» از ریشهٔ اشتباه میآید. تلهٔ تستی: 8+18=8+18؛ اول هر رادیکال را به a2 تبدیل کن.
4. مقدار 210(23)4×25 به صورت یک عدد توانی کدام است؟
22
212
217
27
صورت =(23)4×25=212×25=217 و با تقسیم بر 210 میشود «27». «212» از فراموشیِ ×25، «217» از تقسیمنکردن، و «22» از خطای محاسبه میآید. تلهٔ تستی: توانِ توان یعنی ضرب ((23)4=212)، ضربِ همپایه یعنی جمع، و تقسیم یعنی تفریقِ توانها؛ هر سه در این عبارت هست.
5. حاصل (23)4 با کدام گزینه برابر نیست؟
212
46
83
163
(23)4=212. اکنون 212، 46=212 و 163=212 همه برابرند، اما «83» برابرِ 29=512 است و با 212=4096 برابر نیست. تلهٔ تستی: 83=29 (نه 212)؛ اشتباهِ رایج 8=23 را با 83=23×3=29 درست حسابنکردن است.
6. برای نمایش عدد 3−1 روی محور اعداد، کدام یک از روشهای زیر صحیح است؟
از صفر یک واحد به چپ، سپس 3 واحد به چپ
از صفر 3 واحد به چپ، سپس یک واحد به چپ
از صفر 3 واحد به چپ، سپس یک واحد به راست
از صفر 3 واحد به راست، سپس یک واحد به چپ
3−1 یعنی از صفر ابتدا 3 واحد به راست (به 3≈1.73)، سپس یک واحد به چپ (به 0.73)؛ پس روش درست «از صفر 3 واحد به راست، سپس یک واحد به چپ» است. روشهایی که هر دو حرکت را به چپ میبرند یا با یک واحد به راست تمام میکنند به نقطهٔ دیگری میرسند. تلهٔ تستی: در 3−1 ابتدا جملهٔ مثبت (3، به راست) و سپس جملهٔ منفی (1، به چپ) اعمال میشود.
7. کدام یک از گزینههای زیر با ((−2)3)2 برابر نیست؟
(−2)6
26
43
(−2)5
((−2)3)2=(−2)6=64. حالا (−2)6=64، 26=64 و 43=64 همه برابرند، اما «(−2)5» برابرِ −32 است و با 64 برابر نیست. تلهٔ تستی: توانِ زوجِ عددِ منفی مثبت میشود ((−2)6=+64) ولی توانِ فرد منفی میماند ((−2)5=−32).
8. حاصل 510×3101510 کدام است؟
1
9
3
5
1510=(5×3)10=510×310؛ پس صورت و مخرج دقیقاً برابرند و حاصل «1» است. گزینههای «3»، «5» و «9» از سادهکردنِ ناقص یا تقسیمِ نادرستِ پایهها میآیند. تلهٔ تستی: 15=5×3 را بشکن تا ببینی صورت و مخرج یکیاند؛ تقسیمِ عددِ برابر بر خودش 1 است، نه توانی از 3 یا 5.
9. کدام یک از نقاط زیر روی محور اعداد، دقیقاً نماینده $ -\sqrt{2}$ است؟
نقطهای به فاصله 2 از مبدأ در سمت چپ
نقطهای به فاصله 2 از مبدأ در سمت راست
نقطهای به فاصله 2 از مبدأ در سمت چپ
نقطهای به فاصله 1.4 از مبدأ در سمت چپ
−2 عددی منفی است، پس روی محور در سمتِ چپِ مبدأ و به فاصلهٔ 2 قرار دارد؛ یعنی «نقطهای به فاصله 2 از مبدأ در سمت چپ». گزینهٔ «سمت راست» علامت را غلط گرفته، «فاصله 2» و «فاصله 1.4» مقدارِ دقیقِ 2 را با تقریب یا عددِ اشتباه جایگزین کردهاند. تلهٔ تستی: 2≈1.41 است نه دقیقاً 1.4 یا 2؛ فاصلهٔ دقیق 2 است.
10. حاصل عبارت ((−2)4)3((−2)5)2 را بهصورت یک توان از 2 بنویسید.
2−2
22
−2−2
20
صورت =((−2)5)2=(−2)10=210 و مخرج =((−2)4)3=(−2)12=212؛ پس 210−12= «2−2». «22» از جابهجاییِ تقسیم، «−2−2» از خطای علامت، و «20» از برابر گرفتنِ توانها میآید. تلهٔ تستی: توانهای زوجِ −2 همه مثبتاند و به 2 تبدیل میشوند؛ نتیجهٔ نهایی هم مثبت است.
11. کدام گزینه با 25 برابر نیست؟
5×5
45
5+5
2×5
باید ببینیم کدام گزینه با 25 (که برابرِ 20 است) برابر نیست. «5×5» برابرِ 5 است، نه 25≈4.47؛ پس این گزینه با 25 برابر نیست. اما 45=25، 5+5=25 و 2×5=25 همگی برابرند. تلهٔ تستی: 5×5=5 (رادیکالها حذف میشوند)، در حالیکه 5+5=25؛ ضرب و جمعِ رادیکالِ همانند را قاطی نکن.
12. حاصل (22×33)3(23×32)4 را بهصورت حاصلضرب توانهای 2 و 3 بنویسید.
26×3−1
26×3
212×38
25×3−1
صورت =(23×32)4=212×38 و مخرج =(22×33)3=26×39؛ پس 212−6×38−9= «26×3−1». «26×3» علامتِ توانِ 3 را غلط گرفته، «212×38» اصلاً تقسیم نکرده، و «25×3−1» در توانِ 2 خطا دارد. تلهٔ تستی: هر پایه را جدا تقسیم کن؛ توانِ 3 منفی میشود چون در مخرج بزرگتر است.
13. در روش زنجیره مثلثها (مارپیچ تئودوروس)، برای نمایش 15 روی محور، یک مثلث قائمالزاویه با یک ضلع 1 و ضلع دیگر ...... ساخته میشود.
14
13
16
7
در مارپیچ تئودوروس هر مثلثِ جدید یک ضلعِ 1 و ضلعِ دیگرش وترِ قبلی است؛ برای ساختِ 15 باید 12+d2=15 (که d ضلعِ دیگر است) یعنی ضلعِ دیگر «14» باشد. «13»، «16» و «7» به وترهای دیگری میرسند. تلهٔ تستی: در هر گام وترِ n از وترِ n−1 و ضلعِ 1 ساخته میشود؛ پس ضلعِ دومِ لازم برای 15 همان 14 است.
14. حاصل عبارت (22)5(23)4×(24)3 کدام است؟
210
212
26
214
صورت =(23)4×(24)3=212×212=224 و مخرج =(22)5=210؛ پس 224−10= «214». بقیهٔ گزینهها از خطا در یکی از توانهای توان یا تقسیم میآیند. تلهٔ تستی: اول همهٔ توانهای توان را با ضرب حساب کن، بعد صورت را جمع و در آخر تقسیم را با تفریق انجام بده.
15. کدام یک از اعداد زیر بین 2 و 3 روی محور اعداد قرار دارد؟
5+1
2+2
3+1
6+1
تقریب میزنیم: «3+1»≈1.73+1=2.73 که بین 2 و 3 است. «5+1≈3.24»، «2+2≈3.41» و «6+1≈3.45» همه بزرگتر از 3 هستند. تلهٔ تستی: برای هر گزینه رادیکال را تقریب بزن و با عددِ ثابت جمع کن؛ فقط 3+1 در بازهٔ خواستهشده میافتد.
16. کدام یک از تساویهای زیر در مورد رادیکالها صحیح است؟
9+16=9+16
9−16=9−16
9×16=9×16
9÷16=169
خاصیتِ تقسیمِ رادیکال درست است: «9÷16=169» یعنی 43 در هر دو طرف. اما 9+16=9+16 (چون 5=7)، تفریقِ داخلِ رادیکال هم چنین است، و 9×16=9×16 نه 9×16. تلهٔ تستی: رادیکال روی ضرب و تقسیم پخش میشود، اما روی جمع و تفریق هرگز.
17. جذر تقریبی کدام عدد تا دو رقم اعشار برابر 2.65 است؟
6
8
7
9
باید عددی پیدا کنیم که جذرش ≈2.65 باشد؛ چون 2.652≈7.02، آن عدد «7» است. «6» جذرش ≈2.45، «8» ≈2.83 و «9» دقیقاً 3 است. تلهٔ تستی: مسئله برعکس است؛ بهجای جذرگرفتن، تقریب را به توان 2 برسان تا عددِ زیرِ رادیکال پیدا شود.
18. حاصل 50+18 کدام است؟
128
68
100
144
50=52 و 18=32؛ جمع =82=64×2= «128». «68» از جمعِ زیرِ رادیکال (50+18)، «100» و «144» از خطای دیگر میآید. تلهٔ تستی: 82 را میتوان دوباره به شکلِ 128 نوشت (ضریب با توانِ 2 داخل میرود)؛ ولی 50+18=68.
19. حاصل ((23)4)5 کدام است؟
260
212
217
235
توانهای تودرتو را در هم ضرب میکنیم: ((23)4)5=23×4×5= «260». «212» فقط 3×4، «235» و «217» از جمعِ بهجای ضرب میآید. تلهٔ تستی: در زنجیرهٔ توانِ توان همهٔ توانها با هم ضرب میشوند (3×4×5)، نه جمع.
20. مقدار 93274 برابر کدام است؟
32
36
34
37
274=(33)4=312 و 93=(32)3=36؛ پس 312−6= «36». «32» از تقسیمِ نادرست، «34» و «37» از خطا در توانها میآید. تلهٔ تستی: اول 27 و 9 را همپایهٔ 3 کن (27=33، 9=32)، بعد توانها را تفریق کن.