کهکشان راه شیری و نظریههای مرکز عالم
کهکشان مجموعهای از ستارهها و گاز و غبار است که با نیروی گرانش کنار هم نگه داشته شدهاند؛ کیهان صدها میلیارد کهکشان دارد و منظومه شمسی نه در مرکز، بلکه در لبه یکی از بازوهای کهکشان مارپیچی راه شیری قرار دارد. طبق نظریه زمینمرکزی بطلمیوس، زمین در مرکز عالم بود و اجرام در مدارهای دایرهای میگشتند؛ دانشمندان ایرانی مانند ابوسعید سجزی و خواجه نصیرالدین طوسی به آن ایراد گرفتند. کوپرنیک نظریه خورشیدمرکزی را مطرح کرد و کپلر با سه قانون آن را اصلاح کرد: مدار سیارات بیضوی است با خورشید در یکی از کانونها، سیاره در نزدیکی خورشید (حضیض) سریعتر و در دورترین نقطه (اوج) کندتر حرکت میکند، و مربع زمان گردش با مکعب فاصله از خورشید متناسب است.
حرکات زمین و پیدایش فصلها
زمین با حرکت وضعی (چرخش حدود ۲۴ساعته به دور محور) شب و روز و با حرکت انتقالی (گردش بیضوی به دور خورشید) فصلها را میسازد. محور زمین ۲۳.۵ درجه نسبت به عمود بر مدارش انحراف دارد؛ همین انحراف، نه تفاوت فاصله از خورشید، عامل اصلی فصلهاست — در تیرماه که گرمترین ماه نیمکره شمالی است، زمین در واقع از خورشید دورتر است. فاصله میانگین زمین تا خورشید ۱۵۰ میلیون کیلومتر (یک واحد نجومی) است.
تکوین زمین و مقیاس زمانی
زمین حدود ۴.۶ میلیارد سال پیش بهصورت کرهای مذاب شکل گرفت؛ با سرد شدن، کره سنگ پدید آمد، فوران آتشفشانها گازهای کره هوا را ساخت، تراکم بخار آب کره آب را شکل داد و سرانجام در دریاهای کمعمق کره زیست و نخستین جانداران پدیدار شدند — ترتیب: سنگ، هوا، آب، زیست. سنسنجی نسبی فقط تقدم و تأخر وقایع را نشان میدهد، اما سنسنجی مطلق با عناصر پرتوزا و نیمعمرشان سن دقیق را میدهد؛ کربن ۱۴ (نیمعمر ۵۷۳۰ سال) برای موجودات زنده و اورانیم یا پتاسیم برای سنگهای قدیمی به کار میرود. مقیاس زمانی زمینشناسی از ائون به دوران، دوره و عهد تقسیم میشود؛ دایناسورها در مزوزوئیک ظاهر شدند و حدود ۶۵ میلیون سال پیش، در آغاز سنوزوئیک، منقرض شدند.
چرخه ویلسون و پیدایش اقیانوسها
توزو ویلسون نظریه ورقههای سازنده کره سنگ را مطرح کرد. ورقههای قارهای قدیمیتر، ضخیمتر اما سبکترند و ورقههای اقیانوسی چگالترند. در چرخه ویلسون، ابتدا شکافتگی پوسته قارهای رخ میدهد (مثل شرق آفریقا)، سپس ماگما به بستر اقیانوس رسیده و پشته میاناقیانوسی میسازد (مثل اقیانوس اطلس)، آنگاه ورقه اقیانوسی به زیر ورقه قارهای فرومیرود و اقیانوس بسته میشود (مثل تتیس)، و سرانجام برخورد دو ورقه قارهای کوهزایی میسازد (مثل هیمالیا و زاگرس). وسعت زمین ثابت میماند چون گسترش بستر اقیانوس همزمان با فرورانش جبران میشود؛ فرورانش اقیانوسی-اقیانوسی جزایر قوسی و گودال اقیانوسی و فرورانش اقیانوسی-قارهای کوههای آتشفشانی میسازد.
دیرینهشناسی و سنجش از دور
دیرینهشناسی با بررسی فسیلها در لایههای رسوبی سن نسبی و محیط زیست گذشته را بازسازی میکند. سنجش از دور با ثبت امواج الکترومغناطیس بازتابی از سطح زمین (از ماهواره یا هواپیما، با خورشید بهعنوان منبع اصلی انرژی) بدون تماس فیزیکی اطلاعات جمعآوری میکند و در اکتشاف معدنی، پایش سیل و ریزگرد و ردیابی تغییرات سطح زمین کاربرد دارد.