تاریخچه زمینشناسی ایران
سنگهای ایران (۶۰۰ میلیون تا بیش از ۱ میلیارد سال) نسبت به بسیاری از قارهها جوانترند. حدود ۶۰۰ میلیون سال پیش ابرقاره پانگهآ وجود داشت که با بازشدنش اقیانوس تتیس کهن شکل گرفت؛ ایران مرکزی و البرز آن زمان بخشی از گندوانا بودند. بسته شدن کامل تتیس کهن حدود ۱۸۰ میلیون سال پیش رشتهکوه البرز را ساخت، و برخورد ورقه عربستان با ایران حدود ۶۵ میلیون سال پیش رشتهکوه زاگرس را شکل داد. دریای خزر، دریاچه آرال و دریای سیاه بازمانده تتیس کهناند.
پهنههای زمینساختی و منابع معدنی
ایران از چند قطعه سنگکره با تاریخچه تکوین متفاوت تشکیل شده است. اشتوکلین، زمینشناس سوئیسی که ۲۷ سال در ایران زندگی و کار کرد و چهار فرزندش هم در ایران به دنیا آمدند، نخستینبار ایران را به پهنههای ساختاری تقسیم کرد و نقشههای زمینشناسی کشور را تهیه نمود: زاگرس (سنگهای رسوبی، نفت و گاز)، سنندج-سیرجان (دگرگونی، سرب و روی)، ایران مرکزی (آهن و روی)، البرز (زغالسنگ)، کپهداغ (گاز فراوان) و نوار آتشفشانی ارومیه-دختر (ذخایر فلزی). ایران یکی از ۱۵ کشور بزرگ معدنی جهان است، حدود ۷٪ ذخایر معدنی جهان و بیش از ۵۰۰۰ معدن فعال را دارد و رتبه دوم جهان در فلدسپار و پنجم در باریت و ژیپس را داراست. مهمترین معادن کشور آهن (گلگهر، چادرملو)، مس (سرچشمه، سونگون)، سرب و روی (انگوران)، طلا (موته، زرشوران) و فیروزه (نیشابور) هستند؛ نخستین استفاده انسان از فلزات نیز در فلات ایران و آناتولی رخ داده است.
نفت، گاز و گسلها
ایران رتبه چهارم نفت و دوم گاز جهان را دارد؛ عمده ذخایر در جنوب و غرب (زاگرس و خلیج فارس) و شمال (دریای خزر) قرار دارند و ذخایر نفت عمدتاً در لایههای سنگ آهک و تلههای تاقدیسی زاگرس تجمع یافتهاند. نخستین چاه نفت ایران در ۱۲۸۷ هجری شمسی در مسجد سلیمان حفر شد؛ بزرگترین میدان نفتی کشور، اهواز، سومین میدان بزرگ جهان است. پوسته ایران گسلهای فراوانی دارد؛ گسلهای جوانتر مانند تبریز و اصلی زاگرس لرزهخیزند و با عکس هوایی، ماهوارهای، بازدید صحرایی و لرزهنگاری شناسایی میشوند.
آتشفشانها و ژئوتوریسم
بلندترین قله آتشفشانی ایران، دماوند (۵۶۷۱ متر)، و همچنین تفتان (۴۰۳۶ متر) اکنون در مرحله نیمهفعال (فومرولی) قرار دارند؛ بیشتر آتشفشانهای جوان ایران در نوار ارومیه-دختر واقعاند. سبلان میزبان نخستین نیروگاه زمینگرمایی ایران است. ژئوتوریسم، برخلاف اکوتوریسم که به طبیعت جاندار میپردازد، بر میراث زمینشناختی بیجان تمرکز دارد؛ ژئوپارک جزیره قشم نخستین ژئوپارک ثبت جهانی ایران است و پدیدههایی مانند دره ستارگان قشم، گلفشانهای چابهار، گنبد نمکی جاشک و غار علیصدر همدان از جاذبههای شاخص این حوزهاند. نقشههای زمینشناسی جنس و پراکندگی سنگها، روابط سنی لایهها، شکستگیها و موقعیت کانسارها را نشان میدهند.