پرش به محتوای اصلی

02_در پی غذای سالم (علوم تجربی)

بخشی از بانک سؤال طبقه‌بندی‌شده‌ی این مبحث در کوئیز سنتر — رایگان و بدون نیاز به ثبت‌نام

خلاصه‌ی درسنامه

این خلاصه‌ی 30 درصدی درسنامه اصلی است. متن کامل با همه‌ی نکته‌ها، مثال‌های حل‌شده و جمع‌بندی، با ثبت‌نام رایگان در دسترست قرار می‌گیرد.

در پی غذای سالم

چرا دریاها آب‌وهوا را تعدیل می‌کنند و چرا بدن جانداران در برابر نوسان دمای هوا این‌قدر مقاوم است؟ پاسخ هر دو در یک عدد ساده نهفته است: گرمای ویژهٔ آب (4.18 J⋅g1C14.18\ \text{J·g}^{-1}\cdot{^\circ\text{C}}^{-1}) از تقریباً هر مادهٔ رایج دیگری بیشتر است، و چون بدن موجودات زنده ۶۰ تا ۷۰ درصد آب دارد، همین ویژگی به بدن اجازه می‌دهد دمای درونی‌اش را نسبتاً ثابت نگه دارد. برای مقایسه، گرمای ویژهٔ چند مادهٔ رایج:

ماده c (J⋅g1C1)c\ (\text{J·g}^{-1}\cdot{^\circ\text{C}}^{-1})
آب 4.184.18
اتانول 2.442.44
آهن 0.450.45
مس 0.380.38

دما، گرما و گرمای ویژه

دما معیاری از میانگین انرژی جنبشی ذرات است و برخلاف گرما، به جرم ماده وابسته نیست؛ گرما (QQ) در مقابل، انرژی در حال انتقال است و هم به جرم و هم به نوع ماده بستگی دارد — به همین دلیل جملهٔ «گرمای این ماده» نادرست است و باید گفت «گرمای مبادله‌شده در این فرایند». رابطهٔ محاسبهٔ گرما:

Q=mcΔθQ = mc\Delta\theta

که در آن cc گرمای ویژه، یعنی گرمای لازم برای بالابردن دمای ۱ گرم ماده به‌اندازهٔ ۱ درجهٔ سلسیوس است. برای نمونه، گرم‌کردن 200 g200\ \text{g} آب از 2525 به 75C75^\circ\text{C} به 41.8 kJ41.8\ \text{kJ} انرژی نیاز دارد. یکای دیگر رایج گرما کالری است: 1 cal=4.18 J1\ \text{cal} = 4.18\ \text{J}. برای یک نمونهٔ کامل ماده می‌توان ظرفیت گرمایی کل (C=mcC=mc) یا ظرفیت گرمایی مولی (Cm=McC_m=Mc) را نیز تعریف کرد.

سامانه، محیط و جهت جریان گرما

در هر فرایند شیمیایی، سامانه بخشی است که بررسی می‌شود و محیط پیرامون هر چیز خارج از آن است که با سامانه انرژی مبادله می‌کند. در فرایند گرماده (Exothermic)، گرما از سامانه به محیط می‌رود و دمای محیط بالا می‌آید (Q<0Q<0 برای سامانه)؛ در فرایند گرماگیر (Endothermic) عکس این اتفاق می‌افتد. سرد شدن شیر داغ در بدن نمونه‌ای از فرایند گرماده است. در هر مبادلهٔ گرمایی، آنچه سامانه از دست می‌دهد دقیقاً همان چیزی است که محیط دریافت می‌کند: Qسامانه+Qمحیط=0Q_{\text{سامانه}} + Q_{\text{محیط}} = 0.

آنتالپی و پایداری مواد

آنتالپی (HH) محتوای انرژی کل یک سامانه در فشار ثابت است و تغییر آن با گرمای مبادله‌شده برابر است: ΔH=HفراوردهHواکنش‌دهنده\Delta H = H_{\text{فراورده}} - H_{\text{واکنش‌دهنده}}. واکنش گرماده ΔH<0\Delta H<0 دارد و واکنش گرماگیر ΔH>0\Delta H>0. مقایسهٔ سوختن گرافیت و الماس نکتهٔ جالبی را نشان می‌دهد: سوختن الماس گرمای بیشتری آزاد می‌کند (395.4-395.4 در برابر 393.5 kJ-393.5\ \text{kJ})، یعنی انرژی پتانسیل بیشتری دارد و ناپایدارتر است — اگرچه از نظر سینتیکی، سرعت تبدیل الماس به گرافیت آن‌قدر کند است که در مقیاس زمانی انسان عملاً صفر به نظر می‌رسد.

آنتالپی پیوند و قانون هس

شکستن هر پیوند شیمیایی همیشه گرماگیر است و تشکیل هر پیوند همیشه گرماده؛ آنتالپی واکنش را می‌توان از این رابطه به دست آورد:

ΔHواکنش=ΔHپیوندهای شکستهΔHپیوندهای تشکیل‌شده\Delta H_{\text{واکنش}} = \sum \Delta H_{\text{پیوندهای شکسته}} - \sum \Delta H_{\text{پیوندهای تشکیل‌شده}}

برای نمونه در واکنش H2(g)+Cl2(g)2HCl(g)\text{H}_2(g) + \text{Cl}_2(g) \rightarrow 2\text{HCl}(g)، با آنتالپی پیوندهای H-H=+436\text{H-H}=+436، Cl-Cl=+242\text{Cl-Cl}=+242 و H-Cl=+431 kJ⋅mol1\text{H-Cl}=+431\ \text{kJ·mol}^{-1}:

ΔH=(436+242)(2×431)=184 kJ\Delta H = (436+242) - (2\times431) = -184\ \text{kJ}

وقتی مسیر مستقیم اندازه‌گیری ΔH\Delta H ممکن نباشد، قانون هس به کمک می‌آید: اگر یک واکنش را بتوان از جمع چند واکنش دیگر به دست آورد، ΔH\Delta H آن هم از جمع جبری ΔH\Delta H همان واکنش‌ها حاصل می‌شود — با وارون‌کردن یک واکنش علامتِ ΔH\Delta H آن هم برعکس می‌شود و با ضرب معادله در nn، ΔH\Delta H نیز در nn ضرب می‌گردد. برای نمونه، ΔH\Delta H تشکیل متان از گرافیت و هیدروژن را نمی‌توان مستقیم اندازه گرفت، اما با ترکیب سه واکنش سوختن شناخته‌شده (سوختن کربن، سوختن هیدروژن و سوختن متان — که آخری وارون می‌شود) می‌توان به ΔH=75.5 kJ\Delta H = -75.5\ \text{kJ} رسید. اندازه‌گیری عملی این مقادیر با گرماسنج (کالریمتر) انجام می‌شود؛ برای واکنش‌های محلولی، گرمای واکنش از تغییر دمای محلول محاسبه می‌شود.

ارزش سوختی مواد غذایی

آنتالپی سوختن انرژی آزادشده از سوختن کامل یک مول ماده در اکسیژن کافی است و همیشه گرماده است. برای مواد غذایی، همین مفهوم به‌صورت ارزش سوختی (انرژی هر گرم ماده) بیان می‌شود:

ماده غذایی ارزش سوختی (kJ⋅g1\text{kJ·g}^{-1})
کربوهیدرات 1717
پروتئین 1717
چربی 3838

چربی بیش از دو برابر کربوهیدرات و پروتئین انرژی دارد، به همین دلیل بدن آن را برای ذخیرهٔ انرژی با کمترین وزن انتخاب می‌کند.

سرعت واکنش و عوامل مؤثر بر آن

سرعت واکنش، تغییر مقدار مواد در واحد زمان است و برای همهٔ شرکت‌کنندگان یک واکنش، وقتی بر ضریب استوکیومتری خودشان تقسیم شوند، مقدار یکسانی به دست می‌دهد. چهار عامل اصلی سرعت واکنش را افزایش می‌دهند:

عامل دلیل افزایش سرعت
دمای بالاتر ذرات تندتر حرکت می‌کنند و برخوردهای مؤثر بیشتر می‌شود
غلظت بیشتر تعداد ذرات در واحد حجم و برخوردها بیشتر می‌شود
سطح تماس بیشتر برخورد در مرز فاز بیشتر رخ می‌دهد
کاتالیزگر مسیر واکنش با انرژی فعال‌سازی کمتر فراهم می‌کند

برای نمونه، خردکردن یک قرص جوشان پیش از انداختن در آب، با افزایش سطح تماس، واکنش را به‌وضوح سریع‌تر از حالت قرص کامل به پایان می‌رساند. نکتهٔ مهم این‌جاست که کاتالیزگر و بازدارنده (مثل آنتی‌اکسیدان‌ها) هیچ‌کدام مقدار نهایی فراورده را تغییر نمی‌دهند؛ فقط زمان رسیدن به آن مقدار را کوتاه یا بلند می‌کنند. رابطهٔ کمّی اثر دما بر سرعت با معادلهٔ آرنیوس بیان می‌شود:

k=AeEa/RTk = A\cdot e^{-E_a/RT}

که نشان می‌دهد با افزایش دما، ثابت سرعت kk به‌صورت نمایی بالا می‌رود. کاتالیزگرها به دو دسته تقسیم می‌شوند: همگن (در همان فاز واکنش‌دهنده‌ها، مانند KI\text{KI} در تجزیهٔ سریع H2O2\text{H}_2\text{O}_2) و ناهمگن (در فازی متفاوت، مانند Pt\text{Pt} در اگزوز خودروها یا Fe\text{Fe} در فرایند هابر). آنزیم‌ها کاتالیزگرهای زیستی بدن‌اند که سرعت واکنش‌های حیاتی را چندین برابر افزایش می‌دهند بدون آنکه خودشان مصرف شوند. روی نمودار مول–زمان، شیب خط برای فراورده‌ها مثبت و برای واکنش‌دهنده‌ها منفی است؛ در ابتدای واکنش شیب بیشتر (سرعت بیشتر) است و با گذشت زمان کم می‌شود تا در پایان واکنش به صفر برسد.

گروه‌های عاملی، رادیکال آزاد و آنتی‌اکسیدان‌ها

گروه عاملی، آرایش ویژه‌ای از اتم‌هاست که خواص شیمیایی مشخصی به مولکول می‌دهد؛ گروه کربونیل (C=O\text{C=O}) در آلدهیدها و کتون‌ها دیده می‌شود و گروه هیدروکسیل (-OH\text{-OH}) در الکل‌ها و فنل‌ها. الکل‌ها ترکیباتی هستند که گروه -OH\text{-OH} به کربن سیرشده متصل است؛ کلسترول اما یک الکل سیرنشده به‌شمار می‌رود چون پیوند دوگانهٔ C=C\text{C=C} نیز در ساختارش دارد. رادیکال آزاد گونه‌ای است که الکترون جفت‌نشده دارد، از قاعدهٔ هشت‌تایی پیروی نمی‌کند و بسیار واکنش‌پذیر و ناپایدار است؛ در بدن می‌تواند آسیب ایجاد کند. آنتی‌اکسیدان‌ها موادی مانند لیکوپن (هندوانه، گوجه‌فرنگی)، بتاکاروتن (هویج)، فلاوونوئیدها و آنتوسیانین‌ها هستند که با جذب رادیکال‌های آزاد، از این آسیب جلوگیری می‌کنند.

نگهداری مواد غذایی

فساد غذا نتیجهٔ ترکیب دما، رطوبت، نور، اکسیژن و میکروارگانیسم‌هاست و هر روش نگهداری، یکی از این عوامل را هدف می‌گیرد:

روش عامل کنترل‌شده
سردخانه کاهش دما ← کاهش سرعت واکنش‌های فساد
خشک‌کردن حذف رطوبت ← حذف محیط رشد میکروب
بسته‌بندی در خلأ حذف اکسیژن ← توقف اکسایش
نمک‌سود یا ترشی کاهش فعالیت آبی یا pH\text{pH} پایین
پاستوریزاسیون انعقاد پروتئین میکروب با گرما

خشک‌کردن در دمای پایین بر دمای بالا ترجیح دارد، چون ساختار مولکول‌های مغذی را بهتر حفظ می‌کند.

ردپای غذا

ردپای غذا مجموع منابعی است که از مزرعه تا سفره مصرف می‌شود: آب، انرژی، نیروی انسانی، زمین و گازهای گلخانه‌ای تولیدشده. سالانه حدود 30%30\% از مواد غذایی تولیدشدهٔ جهان (نزدیک به ۱.۳ میلیارد تن) هدر می‌رود. الگوهایی مثل خرید به اندازهٔ نیاز، کاهش مصرف گوشت و لبنیات، استفاده از غذاهای بومی و فصلی، و کاهش مصرف غذاهای فراوری‌شده، همگی از اصول شیمی سبز الهام گرفته‌اند و ردپای غذا را کاهش می‌دهند؛ خرید به اندازهٔ نیاز مستقیماً پسماند تولیدی را کم می‌کند، در حالی‌که ترجیح محصولات بومی و فصلی مسیر حمل‌ونقل و مصرف انرژی مرتبط با آن را کوتاه‌تر می‌کند. این انتخاب‌های ساده در سبد خرید روزانه، هم بار زیست‌محیطی غذا را سبک می‌کند و هم معمولاً به‌صرفه‌تر تمام می‌شود.

نمونه تست

پاسخنامه‌ی تحلیلی سه‌بخشی برای هر سؤال

  • چرا گزینه‌ی درست، درست است
  • چرا هر گزینه‌ی دیگر غلط است
  • تله‌ی تستی‌ای که باید بشناسی

1. واکنش‌های زیر در دمای 25C25\,^\circ\text{C} و فشار 1atm1\,\text{atm} داده شده‌اند: 2NO(g)+O2(g)2NO2(g)ΔH=114kJ2\text{NO(g)} + \text{O}_2\text{(g)} \rightarrow 2\text{NO}_2\text{(g)} \quad \Delta H = -114\,\text{kJ} N2(g)+O2(g)2NO(g)ΔH=+181kJ\text{N}_2\text{(g)} + \text{O}_2\text{(g)} \rightarrow 2\text{NO(g)} \quad \Delta H = +181\,\text{kJ} از این داده‌ها، ΔH\Delta H برای واکنش N2(g)+2O2(g)2NO2(g)\text{N}_2\text{(g)} + 2\text{O}_2\text{(g)} \rightarrow 2\text{NO}_2\text{(g)} بر حسب kJ\text{kJ} کدام است؟

  • +295+295
  • +67+67
  • 295-295
  • 67-67

پاسخنامه‌ی تحلیلی

گزینهٔ «+67+67» درست است. هدف N2+2O22NO2\text{N}_2+2\text{O}_2\to2\text{NO}_2 است. واکنشِ دوم (N2+O22NO\text{N}_2+\text{O}_2\to2\text{NO}، ΔH=+181\Delta H=+181) و واکنشِ اول (2NO+O22NO22\text{NO}+\text{O}_2\to2\text{NO}_2، ΔH=114\Delta H=-114) هر دو **مستقیم** (بدونِ وارون‌کردن و بدونِ ضریب) جمع می‌شوند؛ در این جمع 2NO2\text{NO} از دو طرف حذف می‌شود و دقیقاً معادلهٔ هدف باقی می‌ماند: ΔH=(+181)+(114)=+67kJ\Delta H=(+181)+(-114)=+67\,\text{kJ}. وارسیِ مستقل با آنتالپیِ تشکیل: ΔHf(NO)=+90.3\Delta H_f(\text{NO})=+90.3 و ΔHf(NO2)=+33.2\Delta H_f(\text{NO}_2)=+33.2؛ پس هدف =2(33.2)=+66.4+67=2(33.2)=+66.4\approx+67 و واکنشِ دوم =2(90.3)=+180.6+181=2(90.3)=+180.6\approx+181 — سازگار. ردِ سایر گزینه‌ها: 67-67 از وارون‌کردنِ بی‌دلیلِ معادلهٔ هدف؛ +295+295 از جمعِ 181+114181+114 (یعنی وارون‌کردنِ اشتباهِ واکنشِ اول)؛ 295-295 از همان خطا با علامتِ برعکس. تلهٔ تستی: در قانونِ هس فقط واکنشی را وارون کنید که ماده‌ای در سمتِ اشتباهِ آن قرار دارد؛ اینجا NO\text{NO} در واکنشِ دوم فراورده و در واکنشِ اول واکنش‌دهنده است، پس بدونِ هیچ وارون‌کردنی حذف می‌شود.

2. برای واکنش 2NO(g)+O2(g)2NO2(g)2\text{NO(g)} + \text{O}_2\text{(g)} \rightarrow 2\text{NO}_2\text{(g)}، سرعت مصرف O2\text{O}_2 برابر 3.0×103molL1s13.0 \times 10^{-3}\,\text{mol}\cdot\text{L}^{-1}\cdot\text{s}^{-1} است. سرعت تولید NO2\text{NO}_2 بر حسب molL1s1\text{mol}\cdot\text{L}^{-1}\cdot\text{s}^{-1} کدام است؟

  • 1.5×1031.5 \times 10^{-3}
  • 3.0×1033.0 \times 10^{-3}
  • 6.0×1036.0 \times 10^{-3}
  • 9.0×1039.0 \times 10^{-3}

پاسخنامه‌ی تحلیلی

گزینه «6.0×1036.0 \times 10^{-3}» درست است. نسبت استوکیومتری: سرعت تولید NO22=سرعت مصرف O21\frac{\text{سرعت تولید NO}_2}{2} = \frac{\text{سرعت مصرف O}_2}{1}، بنابراین RNO2=2×3.0×103=6.0×103R_{\text{NO}_2} = 2 \times 3.0 \times 10^{-3} = 6.0 \times 10^{-3}. سایر گزینه‌ها حاصل تقسیم یا ضرب نادرست. تلهٔ تستی: تبدیلِ سرعتِ یک ماده به سرعتِ مادهٔ دیگر (یا به سرعتِ واکنش vv) باید دقیقاً با نسبتِ ضرایبِ استوکیومتریِ آن دو ماده در معادلهٔ موازنه‌شده انجام شود؛ معکوس‌کردنِ این نسبت یا فراموش‌کردنِ تقسیم بر ضریب، رایج‌ترین خطا در این نوع سؤال است.

3. تغییر آنتالپی برای واکنش زیر با استفاده از آنتالپی پیوندهای داده‌شده چند کیلوژول است؟ C2H2(g)+2H2(g)C2H6(g)\text{C}_2\text{H}_2\text{(g)} + 2\text{H}_2\text{(g)} \rightarrow \text{C}_2\text{H}_6\text{(g)} آنتالپی پیوندها (kJmol1\text{kJ}\cdot\text{mol}^{-1}): C≡C=837\text{C≡C}=837، C-H=415\text{C-H}=415، H-H=436\text{H-H}=436، C-C=347\text{C-C}=347

  • 276kJ-276\,\text{kJ}
  • 312kJ-312\,\text{kJ}
  • 298kJ-298\,\text{kJ}
  • 284kJ-284\,\text{kJ}

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«298kJ-298\,\text{kJ}» درست است زیرا مجموع پیوندهای شکسته =837+2×415+2×436=2539=837+2\times415+2\times436=2539، مجموع پیوندهای تشکیل‌شده =347+6×415=2837=347+6\times415=2837 و ΔH=25392837=298kJ\Delta H=2539-2837=-298\,\text{kJ}. سایر گزینه‌ها ناشی از شمارش نادرست پیوندها هستند. تلهٔ تستی: ΔH=ΣEشکستهΣEتشکیل‌شده\Delta H=\Sigma E_{\text{شکسته}}-\Sigma E_{\text{تشکیل‌شده}} باید با شمارشِ دقیقِ تعدادِ هر نوع پیوند (طبقِ ضرایبِ معادلهٔ موازنه‌شده) اعمال شود؛ برعکس‌کردنِ ترتیبِ این تفریق، رایج‌ترین منشأِ خطای علامت در این نوع سؤال است.

4. در واکنش N2(g)+3H2(g)2NH3(g)\text{N}_2\text{(g)} + 3\text{H}_2\text{(g)} \rightarrow 2\text{NH}_3\text{(g)}، غلظت N2\text{N}_2 پس از 5.05.0 ثانیه به اندازه 0.20M0.20\,\text{M} کاهش می‌یابد. سرعت متوسط **تولید NH3\text{NH}_3** در این بازه بر حسب مول بر لیتر بر ثانیه چقدر است؟

  • 0.040Ms10.040\,\text{M}\cdot\text{s}^{-1}
  • 0.080Ms10.080\,\text{M}\cdot\text{s}^{-1}
  • 0.12Ms10.12\,\text{M}\cdot\text{s}^{-1}
  • 0.16Ms10.16\,\text{M}\cdot\text{s}^{-1}

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«0.080Ms10.080\,\text{M}\cdot\text{s}^{-1}» درست است زیرا Δ[NH3]Δt=2×Δ[N2]Δt=2×0.205.0=0.080Ms1\frac{\Delta[\text{NH}_3]}{\Delta t} = 2 \times \frac{-\Delta[\text{N}_2]}{\Delta t} = 2 \times \frac{0.20}{5.0} = 0.080\,\text{M}\cdot\text{s}^{-1}. گزینه‌های دیگر کاربرد نادرست ضرایب استوکیومتری را نشان می‌دهند. تلهٔ تستی: سرعتِ مصرف/تولیدِ هر ماده باید با ضریبِ استوکیومتریِ همان ماده در معادلهٔ موازنه‌شده متناسب شود؛ فراموش‌کردنِ این ضریب یا اعمالِ آن در جهتِ اشتباه، رایج‌ترین خطا در این نوع سؤال است.

5. با استفاده از میانگین آنتالپی پیوند O-H\text{O-H} برابر 463kJmol1463\,\text{kJ}\cdot\text{mol}^{-1} و سایر داده‌های جدول، تغییر آنتالپی برای واکنش 2H2O(g)2H2(g)+O2(g)2\text{H}_2\text{O(g)} \rightarrow 2\text{H}_2\text{(g)} + \text{O}_2\text{(g)} چند کیلوژول برآورد می‌شود؟ آنتالپی پیوندها (kJmol1\text{kJ}\cdot\text{mol}^{-1}): H-H=436\text{H-H}=436، O=O=495\text{O=O}=495

  • 485kJ-485\,\text{kJ}
  • +485kJ+485\,\text{kJ}
  • 242.5kJ-242.5\,\text{kJ}
  • +242.5kJ+242.5\,\text{kJ}

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«+485kJ+485\,\text{kJ}» درست است چون 44 پیوند O-H\text{O-H} شکسته (4×463=18524\times463=1852) و 22 پیوند H-H\text{H-H} و 11 پیوند O=O\text{O=O} تشکیل می‌شود (2×436+495=13672\times436+495=1367). ΔH=18521367=+485kJ\Delta H = 1852-1367=+485\,\text{kJ}. گزینهٔ منفی حاصل وارون کردن رابطه است. تلهٔ تستی: ΔH=ΣEشکستهΣEتشکیل‌شده\Delta H=\Sigma E_{\text{شکسته}}-\Sigma E_{\text{تشکیل‌شده}} باید با شمارشِ دقیقِ تعدادِ هر نوع پیوند (طبقِ ضرایبِ معادلهٔ موازنه‌شده) اعمال شود؛ برعکس‌کردنِ ترتیبِ این تفریق، رایج‌ترین منشأِ خطای علامت در این نوع سؤال است.

6. یک فرد 50g50\,\text{g} گلوکز (C6H12O6\text{C}_6\text{H}_{12}\text{O}_6، M=180gmol1M=180\,\text{g}\cdot\text{mol}^{-1}) مصرف می‌کند. گرمای سوختن گلوکز 2803kJmol1-2803\,\text{kJ}\cdot\text{mol}^{-1} است. اگر همهٔ این انرژی صرف گرم کردن 10L10\,\text{L} آب 25C25\,^\circ\text{C} شود، دمای نهایی آب چند درجه سلسیوس می‌شود؟ (چگالی آب 1g/mL1\,\text{g/mL} و cآب=4.18Jg1C1c_\text{آب}=4.18\,\text{J}\cdot\text{g}^{-1}\cdot{^\circ\text{C}}^{-1})

  • 37.0C37.0\,^\circ\text{C}
  • 52.3C52.3\,^\circ\text{C}
  • 43.6C43.6\,^\circ\text{C}
  • 68.6C68.6\,^\circ\text{C}

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«43.6C43.6\,^\circ\text{C}» درست است زیرا مول گلوکز =50/1800.2778mol=50/180\approx0.2778\,\text{mol}، انرژی =0.2778×2803=778.6kJ=778600J=0.2778\times2803=778.6\,\text{kJ}=778600\,\text{J}، جرم آب =10000g=10000\,\text{g}، ΔT=77860010000×4.1818.63C\Delta T=\frac{778600}{10000\times4.18}\approx18.63\,^\circ\text{C} و دمای نهایی =25+18.63=43.6C=25+18.63=43.6\,^\circ\text{C}. سایر گزینه‌ها حاصل اشتباه در تبدیل یکا یا محاسبهٔ مول هستند. تلهٔ تستی: در معادلهٔ Q=mcΔθQ=mc\Delta\theta، Δθ\Delta\theta باید دقیقاً تفاضلِ دمای نهایی و اولیهٔ همان جسم باشد؛ در مسائلِ ترکیبی (دو جسم/دو ماده)، خلطِ Δθ\Delta\theta یک جسم با جسمِ دیگر یا فراموش‌کردنِ جرمِ واقعیِ آن، رایج‌ترین خطاست.

7. با استفاده از داده‌های آنتالپی پیوند، ΔH\Delta H واکنش H2(g)+Cl2(g)2HCl(g)\text{H}_2(g)+\text{Cl}_2(g)\to 2\text{HCl}(g) کدام است؟ (پیوندها: H-H=+436\text{H-H}=+436، Cl-Cl=+242\text{Cl-Cl}=+242، H-Cl=+431kJmol1\text{H-Cl}=+431\,\text{kJ}\cdot\text{mol}^{-1})

  • 184kJmol1-184\,\text{kJ}\cdot\text{mol}^{-1}
  • +184kJmol1+184\,\text{kJ}\cdot\text{mol}^{-1}
  • 92kJmol1-92\,\text{kJ}\cdot\text{mol}^{-1}
  • +92kJmol1+92\,\text{kJ}\cdot\text{mol}^{-1}

پاسخنامه‌ی تحلیلی

گزینه «184kJmol1-184\,\text{kJ}\cdot\text{mol}^{-1}» درست است. ΔH=(436+242)(2×431)=184\Delta H = (436+242) - (2\times431) = -184، واکنش گرماده است. گزینه‌های دیگر حاصل جمع نادرست پیوندها یا اشتباه در علامت هستند. تلهٔ تستی: ΔH=ΣEشکستهΣEتشکیل‌شده\Delta H=\Sigma E_{\text{شکسته}}-\Sigma E_{\text{تشکیل‌شده}} باید با شمارشِ دقیقِ تعدادِ هر نوع پیوند (طبقِ ضرایبِ معادلهٔ موازنه‌شده) اعمال شود؛ برعکس‌کردنِ ترتیبِ این تفریق، رایج‌ترین منشأِ خطای علامت در این نوع سؤال است.

8. طبق قانون هس، ΔH\Delta H تبدیل یک مول گرافیت به الماس (C(gr)C(dia)\text{C}(gr)\to\text{C}(dia)) با توجه به آنتالپی سوختن آن‌ها (ΔHc\Delta H_c^\circ گرافیت 393.5-393.5 و الماس 395.4kJmol1-395.4\,\text{kJ}\cdot\text{mol}^{-1}) کدام است؟

  • +1.9kJmol1+1.9\,\text{kJ}\cdot\text{mol}^{-1}
  • 1.9kJmol1-1.9\,\text{kJ}\cdot\text{mol}^{-1}
  • +788.9kJmol1+788.9\,\text{kJ}\cdot\text{mol}^{-1}
  • 788.9kJmol1-788.9\,\text{kJ}\cdot\text{mol}^{-1}

پاسخنامه‌ی تحلیلی

گزینه «+1.9kJmol1+1.9\,\text{kJ}\cdot\text{mol}^{-1}» درست است. ΔH=ΔHc(gr)ΔHc(dia)=393.5(395.4)=+1.9\Delta H = \Delta H_c(gr) - \Delta H_c(dia) = -393.5 - (-395.4) = +1.9، فرآیند گرماگیر. گزینه‌های دیگر حاصل اشتباه در علامت یا محاسبهٔ مجموع هستند. تلهٔ تستی: هرچه آنتالپی سوختن یک آلوتروپ منفی‌تر باشد، آن آلوتروپ انرژی پتانسیل بیشتری داشته و ناپایدارتر است؛ گرافیت با آنتالپی سوختن کمتر منفی (393.5-393.5 در برابر 395.4-395.4 الماس)، همان ماده‌ی پایدارتر است.

9. مقدار گرمای یکسانی به جرم‌های برابر از آب (cآب=4.18Jg1C1c_{\text{آب}}=4.18\,\text{J}\cdot\text{g}^{-1}\cdot{}^{\circ}\text{C}^{-1})، اتانول (cاتانول=2.44Jg1C1c_{\text{اتانول}}=2.44\,\text{J}\cdot\text{g}^{-1}\cdot{}^{\circ}\text{C}^{-1}) و آهن (cآهن=0.45Jg1C1c_{\text{آهن}}=0.45\,\text{J}\cdot\text{g}^{-1}\cdot{}^{\circ}\text{C}^{-1}) داده می‌شود. اگر هر سه در دمای اولیه یکسانی باشند، کدام گزینه درست است؟

  • دمای نهایی آب از همه بیشتر است.
  • دمای نهایی آهن از همه بیشتر است.
  • دمای نهایی اتانول از همه بیشتر است.
  • دمای نهایی هر سه ماده با هم برابر است.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«دمای نهایی آهن از همه بیشتر است» درست است، زیرا در Q=mcΔθQ=mc\Delta\theta با QQ و mm یکسان، هرچه cc کوچک‌تر باشد Δθ\Delta\theta بزرگ‌تر می‌شود. کمترین cc مربوط به آهن است، بنابراین بیشترین افزایش دما و بیشترین دمای نهایی را دارد. سایر گزینه‌ها غلطند: آب با cc بزرگ‌ترین کمترین افزایش دما را دارد؛ اتانول بین این دو قرار می‌گیرد و دماها برابر نیستند. تلهٔ تستی: در معادلهٔ Q=mcΔθQ=mc\Delta\theta، Δθ\Delta\theta باید دقیقاً تفاضلِ دمای نهایی و اولیهٔ همان جسم باشد؛ در مسائلِ ترکیبی (دو جسم/دو ماده)، خلطِ Δθ\Delta\theta یک جسم با جسمِ دیگر یا فراموش‌کردنِ جرمِ واقعیِ آن، رایج‌ترین خطاست.

10. برای واکنش CH4(g)+2O2(g)CO2(g)+2H2O(g)\text{CH}_4(g)+2\text{O}_2(g)\rightarrow\text{CO}_2(g)+2\text{H}_2\text{O}(g) و با استفاده از میانگین آنتالپی پیوندهای زیر (kJmol1\text{kJ}\cdot\text{mol}^{-1}): C-H:415\text{C-H}:415، O=O:495\text{O=O}:495، C=O:745\text{C=O}:745، O-H:463\text{O-H}:463 مقدار ΔH\Delta H واکنش برحسب kJ\text{kJ} کدام است؟

  • 692-692
  • 602-602
  • 802-802
  • 890-890

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«692-692» درست است. پیوندهای شکسته: 4×415+2×495=1660+990=26504\times415+2\times495=1660+990=2650. پیوندهای تشکیل‌شده: 2×745+4×463=1490+1852=33422\times745+4\times463=1490+1852=3342. ΔH=26503342=692\Delta H=2650-3342=-692. سایر گزینه‌ها حاصل اشتباه در شمارش پیوندها یا جابه‌جایی صورت و مخرج فرمول هستند. تلهٔ تستی: ΔH=ΣEشکستهΣEتشکیل‌شده\Delta H=\Sigma E_{\text{شکسته}}-\Sigma E_{\text{تشکیل‌شده}} باید با شمارشِ دقیقِ تعدادِ هر نوع پیوند (طبقِ ضرایبِ معادلهٔ موازنه‌شده) اعمال شود؛ برعکس‌کردنِ ترتیبِ این تفریق، رایج‌ترین منشأِ خطای علامت در این نوع سؤال است.

مباحث مرتبط

ادامه‌ی این مبحث رو ببین

با ثبت‌نام رایگان، به بانک کامل سؤال، شبیه‌ساز کنکور و تحلیل پیشرفت دسترسی داری

ثبت‌نام رایگان