پرش به محتوای اصلی

04_شیمی، راهی به سوی آینده ای روشن تر (علوم تجربی)

بخشی از بانک سؤال طبقه‌بندی‌شده‌ی این مبحث در کوئیز سنتر — رایگان و بدون نیاز به ثبت‌نام

خلاصه‌ی درسنامه

این خلاصه‌ی 30 درصدی درسنامه اصلی است. متن کامل با همه‌ی نکته‌ها، مثال‌های حل‌شده و جمع‌بندی، با ثبت‌نام رایگان در دسترست قرار می‌گیرد.

شیمی، راهی به سوی آینده‌ای روشن‌تر

زیر بدنهٔ هر خودروی بنزینی، قطعه‌ای نصب شده که هرروز میلیون‌ها واکنش شیمیایی را در کسری از ثانیه انجام می‌دهد: مبدل کاتالیستی. همین قطعهٔ کوچک، نمونه‌ای عملی از سه هدف بزرگ شیمی امروز است: کاهش آلودگی هوا، افزایش تولید کشاورزی، و استفادهٔ بهینه از منابع شیمیایی.

چرا واکنش‌ها به انرژی فعال‌سازی نیاز دارند؟

هر واکنش شیمیایی — چه گرماده چه گرماگیر — باید از یک سد انرژی به نام انرژی فعال‌سازی (EaE_a) عبور کند. هرچه EaE_a بزرگ‌تر باشد، سرعت واکنش در دمای معین کندتر است، چون ذرات کمتری انرژی کافی برای عبور از سد را دارند. با افزایش دما، سهم ذرات پرانرژی بیشتر می‌شود و طبق معادلهٔ آرنیوس (k=AeEa/RTk=A\cdot e^{-E_a/RT})، ثابت سرعت به‌طور نمایی بالا می‌رود. در واکنش گرماده، انرژی فعال‌سازی مسیر برگشت از مسیر رفت بیشتر است (Ea(برگشت)=Ea(رفت)+ΔHE_{a(\text{برگشت})}=E_{a(\text{رفت})}+|\Delta H|)؛ در واکنش گرماگیر این رابطه برعکس می‌شود.

طیف‌سنجی: زبان شناسایی مولکول‌ها

هر گروه عاملی، پرتوهای فروسرخ (IR) را در گسترهٔ موج مشخصی جذب می‌کند؛ همین ویژگی پایهٔ شناسایی ساختار مولکول‌هاست — از گروه O-H\text{O-H} در الکل‌ها (32003200 تا 3550 cm13550\ \text{cm}^{-1}) تا C=O\text{C=O} در کربونیل‌ها (16801680 تا 1750 cm11750\ \text{cm}^{-1}). فناوری‌های مشابهی مانند طیف‌سنجی جرمی و تصویربرداری MRI هم بر همین اصل استوارند که مولکول‌ها به انرژی‌های خاصی واکنش نشان می‌دهند.

کاتالیزگر: میان‌بری بدون تغییر مقصد

کاتالیزگر مسیر جایگزینی با EaE_a کمتر فراهم می‌کند — درست مثل تونلی در جادهٔ کوهستانی که مسیر را کوتاه می‌کند بی‌آنکه نقطهٔ شروع یا پایان را تغییر دهد. کاتالیزگر مصرف نمی‌شود و ΔH\Delta H واکنش را هم تغییر نمی‌دهد؛ فقط سرعت رسیدن به فراورده را بالا می‌برد. آنزیم‌های بدن نمونهٔ کاتالیزگرهای زیستی‌اند: بسیار اختصاصی، معمولاً در دمای بدن (37C37^\circ\text{C}) کارآمدترین‌اند و کارایی چند میلیون واکنش در ثانیه دارند؛ برخی داروها با مهار عملکرد آنزیم‌های بیماری‌زا، مسیر درمان بیماری را هموار می‌کنند.

مبدل کاتالیستی خودرو با فلزاتی مانند رودیم، پالادیم و پلاتین (به‌شکل نانوذرات با قطر چند نانومتر) آلاینده‌های اصلی اگزوز را به مواد بی‌خطرتر تبدیل می‌کند؛ چون سطح ویژهٔ یک ذره با کوچک‌ترشدنش افزایش می‌یابد، همین نانوذرات کارایی کاتالیزگر را چند برابر می‌کنند — تنها یک گرم پلاتین به‌شکل نانوذره، سطحی معادل چند صد مترمربع دارد:

2CO(g)+O2(g)کاتالیزگر2CO2(g)2\text{CO}(g) + \text{O}_2(g) \xrightarrow{\text{کاتالیزگر}} 2\text{CO}_2(g)
2NO(g)کاتالیزگرN2(g)+O2(g)2\text{NO}(g) \xrightarrow{\text{کاتالیزگر}} \text{N}_2(g) + \text{O}_2(g)

نتیجه چشمگیر است: آلایندهٔ CO\text{CO} از حدود 66 به کمتر از 1 g/km1\ \text{g/km} کاهش می‌یابد. نکتهٔ مهم عملی این‌که سوخت بدون سرب برای این مبدل‌ها ضروری است، چون سرب کاتالیزگرها را مسموم می‌کند؛ و در هوای سرد، تا رسیدن مبدل به دمای کاری، اثربخشی آن پایین‌تر است. در خودروهای دیزلی، مبدل با تزریق آمونیاک، آلاینده‌های NO\text{NO} و NO2\text{NO}_2 را به نیتروژن بی‌خطر تبدیل می‌کند:

NO(g)+NO2(g)+2NH3(g)2N2(g)+3H2O(g)\text{NO}(g)+\text{NO}_2(g)+2\text{NH}_3(g)\rightarrow2\text{N}_2(g)+3\text{H}_2\text{O}(g)

تعادل شیمیایی و اصل لوشاتلیه

در واکنش‌های برگشت‌پذیر، سرانجام سرعت رفت و برگشت برابر می‌شود و سامانه به تعادل پویا می‌رسد — غلظت مواد ثابت است اما صفر نیست. برای واکنش عمومی aA+bBcC+dDa\text{A}+b\text{B}\rightleftharpoons c\text{C}+d\text{D}، ثابت تعادل چنین نوشته می‌شود:

K=[C]c[D]d[A]a[B]bK=\frac{[\text{C}]^c[\text{D}]^d}{[\text{A}]^a[\text{B}]^b}

نکتهٔ مهم در نوشتن KK این‌که مواد جامد و مایع خالص وارد آن نمی‌شوند — فقط گازها و مواد محلول. اگر معادله وارون یا در عددی ضرب شود، KK نیز به همان نسبت تغییر می‌کند: Kمعکوس=1/KK_{\text{معکوس}}=1/K و برای ضرب در nn، Kجدید=KnK_{\text{جدید}}=K^n. ثابت تعادل KK فقط به دما بستگی دارد؛ تغییر غلظت، فشار یا افزودن کاتالیزگر، KK را عوض نمی‌کند، فقط جایگاه تعادل یا سرعتِ رسیدن به آن را تغییر می‌دهد. طبق اصل لوشاتلیه، هر تغییری در سامانهٔ تعادلی، سامانه را در جهتی جابه‌جا می‌کند که تا حد امکان اثر آن را جبران کند:

تغییر جهت جابه‌جایی تعادل اثر بر KK
افزایش غلظت واکنش‌دهنده به سمت فراورده ندارد
کاهش حجم (افزایش فشار) به سمت مول گازی کمتر ندارد
افزایش دما در واکنش گرماده به سمت واکنش‌دهنده کاهش می‌یابد
افزودن کاتالیزگر بدون جابه‌جایی ندارد

برای نمونه، در ظرفی یک‌لیتری حاوی 0.140.14 مول NH3\text{NH}_3، 0.070.07 مول N2\text{N}_2 و 0.500.50 مول H2\text{H}_2، مقدار KK چنین محاسبه می‌شود:

K=(0.14)2(0.07)(0.50)32.24K=\frac{(0.14)^2}{(0.07)(0.50)^3}\approx2.24

چون K>1K>1، پیشرفت واکنش در این دما نسبتاً قابل‌توجه است.

فرایند هابر: یک سازش صنعتی هوشمندانه

تولید آمونیاک از نیتروژن و هیدروژن (ΔH=92 kJ\Delta H=-92\ \text{kJ}) دقیقاً چالش بالا را نشان می‌دهد: دمای بالا سرعت را زیاد می‌کند اما چون واکنش گرماده است KK را کم می‌کند؛ دمای پایین برعکس عمل می‌کند. راه‌حل صنعتی، سازش در حدود 450C450^\circ\text{C} و فشار 200 atm200\ \text{atm} با کاتالیزگر آهن است. در این شرایط تنها حدود ۲۸٪ مخلوط آمونیاک است، اما با جداکردن آمونیاک (با سرمادادن تا نقطه‌جوشش، 33C-33^\circ\text{C}) و بازگرداندن گازهای باقی‌مانده به راکتور، بازده کلی به نزدیک ۹۸٪ می‌رسد. همین آمونیاک پایهٔ کودهای شیمیایی است که رشد جمعیت جهان را ممکن ساخته است. به‌طور خلاصه، دمای بالا سرعت را زیاد اما KK را کم می‌کند و دمای پایین برعکس عمل می‌کند؛ فشار بالا KK را زیاد می‌کند اما هزینهٔ تجهیزات را هم بالا می‌برد — انتخاب 450C450^\circ\text{C} و 200 atm200\ \text{atm} دقیقاً حاصل همین سازش اقتصادی-فنی است.

از نفت خام تا بطری آب: سنتز PET

پلی‌اتیلن‌ترفتالات (PET) از دو مونومر ساخته می‌شود: اتیلن‌گلیکول و ترفتالیک اسید، که هر دو در نهایت از نفت خام مشتق می‌شوند. پارازایلن با اکسندهٔ KMnO4\text{KMnO}_4 به ترفتالیک اسید تبدیل می‌شود (عدد اکسایش کربنِ گروه CH3\text{CH}_3 از 3-3 به +3+3 می‌رسد)، و اتن با همان اکسنده (رقیق) به اتیلن‌گلیکول تبدیل می‌شود. در کنار این مسیر شیمیایی، بازیافت فیزیکی PET با جمع‌آوری، شست‌وشو، خردکردن به پرک و ذوب دوباره انجام می‌شود، در حالی‌که بازیافت شیمیایی (گلیکولیزیس) این پلیمر را با واکنش با متانول دوباره به مونومرهایش تجزیه می‌کند تا PET خالص از نو ساخته شود. نیاز به متانول زیاد و تجهیزات گران باعث شده در عمل تنها حدود ۱۸٪ از پلاستیک جهان بازیافت شود.

متانول نیز از گاز سنتز (مخلوط CO\text{CO} و H2\text{H}_2 حاصل از متان و بخار آب) تولید می‌شود و کاربردهای گسترده‌ای از سوخت تا بازیافت PET دارد.

شیمی سبز: هرچه اتم بیشتر، پسماند کمتر

اقتصاد اتمی میزان کارآمدی یک سنتز شیمیایی را می‌سنجد:

اقتصاد اتمی=Mفراوردهٔ هدفMواکنش‌دهنده‌ها×100%\text{اقتصاد اتمی}=\frac{M_{\text{فراوردهٔ هدف}}}{\sum M_{\text{واکنش‌دهنده‌ها}}}\times100\%

این مفهوم یکی از دوازده اصل شیمی سبز است که در سال ۱۹۹۸ توسط آناستاس و وارنر تدوین شد؛ مهم‌ترین اصل آن‌ها «پیشگیری از تولید پسماند» به‌جای پاک‌سازیِ آن پس از تولید است. مقایسهٔ دو مسیر سنتز فنل نمونهٔ روشنی است: یک مسیر با تولید پسماند فراوان اقتصاد اتمی پایینی دارد، در حالی‌که مسیر دیگر با تولید استون (یک حلال صنعتی ارزشمند) به‌جای پسماند، اقتصاد اتمی بسیار بالاتری به دست می‌آورد. اصل کلی این‌جاست: هرگاه از یک هیدروکربن، ترکیب آلی اکسیژن‌دار تولید شود، عدد اکسایش کربن تغییر کرده و واکنش از نوع اکسایش-کاهش رخ داده است — دقیقاً همان اصلی که سنتز PET و متانول را ممکن می‌کند:

ترکیب فرمول عدد اکسایش کربن
متان CH4\text{CH}_4 4-4
متانول CH3OH\text{CH}_3\text{OH} 2-2
CO\text{CO} CO\text{CO} +2+2
CO2\text{CO}_2 CO2\text{CO}_2 +4+4

برای نمونه، در سنتز متانول از CO+2H2CH3OH\text{CO}+2\text{H}_2\rightarrow\text{CH}_3\text{OH}، عدد اکسایش کربن از +2+2 به 2-2 کاهش می‌یابد، یعنی CO\text{CO} در این واکنش کاهیده می‌شود.

نمونه تست

پاسخنامه‌ی تحلیلی سه‌بخشی برای هر سؤال

  • چرا گزینه‌ی درست، درست است
  • چرا هر گزینه‌ی دیگر غلط است
  • تله‌ی تستی‌ای که باید بشناسی

1. برای واکنش N2(g)+3H2(g)2NH3(g)\text{N}_2(g) + 3\text{H}_2(g) \rightleftharpoons 2\text{NH}_3(g)، اگر K=2.5K = 2.5 در دمای معین باشد، KK برای واکنش NH3(g)12N2(g)+32H2(g)\text{NH}_3(g) \rightleftharpoons \frac{1}{2}\text{N}_2(g) + \frac{3}{2}\text{H}_2(g) چقدر است؟

  • 0.40.4
  • 0.6320.632
  • 1.581.58
  • 6.256.25

پاسخنامه‌ی تحلیلی

واکنشِ پرسیده‌شده هم معکوسِ واکنشِ اصلی است و هم ضرایبِ آن نصف شده‌اند؛ بنابراین K=(1/K)1/2=(1/2.5)0.5=(0.4)0.50.632K'=(1/K)^{1/2}=(1/2.5)^{0.5}=(0.4)^{0.5}\approx0.632. گزینهٔ «0.40.4» نادرست است؛ این فقط وارونهٔ KK (1/2.51/2.5) است، بدونِ اعمالِ ریشهٔ دوم برایِ ضرایبِ نصف‌شده. گزینهٔ «1.581.58» نادرست است؛ این عدد ریشهٔ دومِ KK اصلی (2.5\sqrt{2.5}) است، نه وارونهٔ آن. گزینهٔ «6.256.25» نادرست است؛ این عدد از توانِ اشتباه (K2K^2 به‌جایِ K1/2K^{-1/2}) به‌دست آمده است. تلهٔ تستی: وقتی معادله هم معکوس هم در یک عدد (اینجا 1/21/2) ضرب می‌شود، باید هر دو عملِ «وارونه‌کردن» و «به‌توان‌رساندن» را با هم و به‌ترتیبِ درست اعمال کرد.

2. در اکسایش پارازایلن به ترفتالیک اسید با KMnO4\text{KMnO}_4، عدد اکسایش منگنز از چه مقداری به چه مقداری تغییر می‌کند؟

  • از +7+7 به +4+4
  • از +4+4 به +7+7
  • از +7+7 به +2+2
  • از +6+6 به +4+4

پاسخنامه‌ی تحلیلی

منگنز در MnO4\text{MnO}_4^- عددِ اکسایشِ +7+7 دارد و در فراوردهٔ MnO2\text{MnO}_2 عددِ اکسایشِ +4+4 دارد؛ پس تغییر از +7+7 به +4+4 است. گزینهٔ «از +4+4 به +7+7» نادرست است؛ این گزینه جهتِ تغییر را برعکس کرده؛ منگنز کاهش می‌یابد (عددِ اکسایش کم می‌شود)، نه اکسایش. گزینهٔ «از +7+7 به +2+2» نادرست است؛ عددِ اکسایشِ منگنز در فراوردهٔ این واکنش MnO2\text{MnO}_2 برابرِ +4+4 است، نه +2+2. گزینهٔ «از +6+6 به +4+4» نادرست است؛ عددِ اکسایشِ منگنز در MnO4\text{MnO}_4^- برابرِ +7+7 است، نه +6+6. تلهٔ تستی: در MnO4\text{MnO}_4^- (چهار اکسیژن با عددِ اکسایشِ 2-2) باید عددِ اکسایشِ منگنز را از تعادلِ بار محاسبه کرد: x+4(2)=1x=+7x+4(-2)=-1 \Rightarrow x=+7؛ محاسبهٔ عجولانه بدونِ این تعادل، رایج‌ترین خطاست.

3. در واکنش 2NO(g)N2(g)+O2(g)2\text{NO}(g) \rightleftharpoons \text{N}_2(g) + \text{O}_2(g) که در مبدل کاتالیستی انجام می‌شود، تغییر تعداد مول گازی چقدر است؟

  • از 22 مول به 22 مول (بدون تغییر)
  • از 22 مول به 11 مول (کاهش)
  • از 11 مول به 22 مول (افزایش)
  • از 22 مول به 33 مول (افزایش)

پاسخنامه‌ی تحلیلی

در واکنشِ 2NON2+O22\text{NO}\rightleftharpoons\text{N}_2+\text{O}_2، هر دو طرف دقیقاً 22 مول گاز دارند؛ پس تغییرِ مولِ گازی صفر است (بدونِ تغییر). گزینهٔ «از 22 مول به 11 مول (کاهش)» نادرست است؛ این گزینه فراوردهٔ O2\text{O}_2 را نادیده گرفته و فقط N2\text{N}_2 را شمرده است. گزینهٔ «از 11 مول به 22 مول (افزایش)» نادرست است؛ این گزینه جهتِ واکنش را برعکس خوانده و مولِ واکنش‌دهنده را اشتباه گرفته. گزینهٔ «از 22 مول به 33 مول (افزایش)» نادرست است؛ این گزینه یک مولِ اضافیِ نادرست به فراورده‌ها نسبت داده است. تلهٔ تستی: باید ضرایبِ استوکیومتریِ هر دو طرف را با دقت جمع زد (22 در برابرِ 1+1=21+1=2)؛ فراموش‌کردنِ یکی از دو فراورده رایج‌ترین اشتباه است.

4. در واکنش گرماده CH4(g)+2O2(g)CO2(g)+2H2O(g)\mathrm{CH_4(g)+2O_2(g)\rightarrow CO_2(g)+2H_2O(g)} که ΔH=802 kJ\Delta H=-802\ \mathrm{kJ} است اگر انرژی فعال‌سازی واکنش مستقیم 150 kJ150\ \mathrm{kJ} باشد، انرژی فعال‌سازی واکنش معکوس چند kJ\mathrm{kJ} است؟

  • 652652
  • 952952
  • 150150
  • 802802

پاسخنامه‌ی تحلیلی

با توجه به آنتالپیِ واکنشِ سوختنِ متان (ΔH=802 kJ\Delta H=-802\ \text{kJ}) و رابطهٔ Ea,rev=Ea,fwd+ΔHE_{a,\text{rev}}=E_{a,\text{fwd}}+|\Delta H|، مقدارِ Ea,rev=150+802=952 kJE_{a,\text{rev}}=150+802=952\ \text{kJ} به‌دست می‌آید. گزینهٔ «652652» نادرست است؛ این عدد از تفریقِ نادرستِ 802150802-150 به‌دست می‌آید، نه جمع. گزینهٔ «150150» نادرست است؛ این عدد همان EaE_a جهتِ مستقیم است و اثرِ ΔH\Delta H در آن اعمال نشده. گزینهٔ «802802» نادرست است؛ این عدد فقط مقدارِ ΔH|\Delta H| است، نه EaE_a جهتِ معکوس. تلهٔ تستی: رابطهٔ Ea,rev=Ea,fwd+ΔHE_{a,\text{rev}}=E_{a,\text{fwd}}+|\Delta H| فقط برایِ واکنشِ گرماده برقرار است؛ فراموش‌کردنِ جمعِ ΔH|\Delta H| یا اشتباهِ علامت، رایج‌ترین خطاست.

5. کدام‌یک از آلاینده‌های زیر به‌طور مستقیم در مبدل کاتالیستی به N2\mathrm{N_2} و O2\mathrm{O_2} تبدیل می‌شود؟

  • CO\mathrm{CO}
  • NO\mathrm{NO}
  • SO2\mathrm{SO_2}
  • H2O\mathrm{H_2O}

پاسخنامه‌ی تحلیلی

یکی از واکنش‌هایِ اصلیِ مبدلِ کاتالیستی، تجزیهٔ مستقیمِ NO\text{NO} به N2\text{N}_2 و O2\text{O}_2 است (2NOcatN2+O22\text{NO}\xrightarrow{\text{cat}}\text{N}_2+\text{O}_2). گزینهٔ «CO\mathrm{CO}» نادرست است؛ مونوکسیدکربن در مبدل اکسید و به CO2\text{CO}_2 تبدیل می‌شود، نه به N2\text{N}_2 و O2\text{O}_2. گزینهٔ «SO2\mathrm{SO_2}» نادرست است؛ گوگرد دی‌اکسید اصلاً یکی از واکنش‌هایِ اصلیِ مبدلِ کاتالیستی نیست. گزینهٔ «H2O\mathrm{H_2O}» نادرست است؛ آب یک آلاینده نیست و در مبدلِ کاتالیستی واکنشی روی آن انجام نمی‌شود. تلهٔ تستی: هر آلایندهٔ اگزوز (CO\text{CO}، NO\text{NO}، هیدروکربن‌ها) در مبدل به فراوردهٔ متفاوتی تبدیل می‌شود؛ نباید فراوردهٔ یک آلاینده را به آلایندهٔ دیگر نسبت داد.

6. اگر در طیف IR یک ماده، جذب پهن در ناحیهٔ 32003550 cm13200\text{–}3550\ \mathrm{cm^{-1}} دیده شود، محتمل‌ترین گروه عاملی کدام است؟

  • C=O\mathrm{C=O}
  • NH\mathrm{N-H}
  • OH\mathrm{O-H} الکلی
  • CH\mathrm{C-H} آلکانی

پاسخنامه‌ی تحلیلی

پیوندِ O-H\text{O-H} در الکل‌ها به‌دلیلِ پیوندِ هیدروژنیِ بین‌مولکولی، جذبی پهن و در گسترهٔ 32003200 تا 3550 cm13550\ \text{cm}^{-1} نشان می‌دهد که دقیقاً با این گسترهٔ داده‌شده مطابقت دارد. گزینهٔ «C=O\mathrm{C=O}» نادرست است؛ گروهِ کربونیل معمولاً در گسترهٔ 168016801750 cm11750\ \text{cm}^{-1} جذب می‌کند، نه 3200320035503550. گزینهٔ «NH\mathrm{N-H}» نادرست است؛ پیوندِ N-H\text{N-H} در گسترهٔ نزدیک (3300330035003500) جذب می‌کند اما جذبِ آن معمولاً باریک‌تر و در محدودهٔ کمی متفاوت از O-H\text{O-H} الکلی است. گزینهٔ «CH\mathrm{C-H} آلکانی» نادرست است؛ پیوندِ C-H\text{C-H} آلکانی در گسترهٔ پایین‌ترِ 285028503000 cm13000\ \text{cm}^{-1} جذب می‌کند. تلهٔ تستی: گسترهٔ عددیِ دقیقِ جذب، تنها راهِ قابلِ‌اتکا برایِ تشخیصِ گروهِ عاملی در طیفِ IR است؛ نباید فقط بر اساسِ «وجودِ هیدروژن در پیوند» حدس زد.

7. داده‌های واکنش 2SO3(g)2SO2(g)+O2(g)\mathrm{2SO_3(g)\rightleftharpoons 2SO_2(g)+O_2(g)} نشان می‌دهد با افزایش دما، KK از 2.5×10252.5\times10^{-25} به 4×1054\times10^{-5} می‌رسد. نتیجهٔ درست کدام است؟

  • واکنش گرماده است.
  • واکنش گرماگیر است.
  • کاتالیزگر اضافه شده است.
  • فشار کل کاهش یافته است.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

با افزایشِ دما، مقدارِ KK از 2.5×10252.5\times10^{-25} به 4×1054\times10^{-5} (یعنی به‌شدت) افزایش یافته؛ طبقِ اصلِ لوشاتلیه، این روند نشانِ واکنشِ گرماگیر است، نه گرماده. گزینهٔ «واکنش گرماده است.» نادرست است؛ این گزینه با روندِ افزایشیِ KK در دادهٔ سؤال در تناقض است؛ برایِ واکنشِ گرماده، افزایشِ دما باید KK را کم کند، نه زیاد. گزینهٔ «کاتالیزگر اضافه شده است.» نادرست است؛ کاتالیزگر هرگز مقدارِ KK را تغییر نمی‌دهد؛ تغییرِ بزرگِ KK در این داده فقط می‌تواند نتیجهٔ تغییرِ دما باشد. گزینهٔ «فشار کل کاهش یافته است.» نادرست است؛ فشار (بدونِ تغییرِ دما) بر مقدارِ KK اثری ندارد؛ فقط دما می‌تواند KK را تغییر دهد. تلهٔ تستی: تنها متغیری که مقدارِ KK را تغییر می‌دهد، دماست؛ وقتی KK به‌شدت تغییر می‌کند، باید بلافاصله به فکرِ تغییرِ دما (نه فشار یا کاتالیزگر) افتاد.

8. اگر برای تعادل N2+3H22NH3\mathrm{N_2+3H_2\rightleftharpoons 2NH_3} در ظرف یک‌لیتری، مقادیر تعادلی NH3=0.14 mol\mathrm{NH_3}=0.14\ mol، N2=0.07 mol\mathrm{N_2}=0.07\ mol و H2=0.50 mol\mathrm{H_2}=0.50\ mol باشد، مقدار KK تقریباً چند است؟

  • 0.2240.224
  • 2.242.24
  • 22.422.4
  • 1.241.24

پاسخنامه‌ی تحلیلی

چون حجمِ ظرف 11 لیتر است، غلظت‌ها با مقادیرِ مولِ داده‌شده برابرند؛ K=(0.14)2(0.07)(0.50)3=0.01960.008752.24K=\dfrac{(0.14)^2}{(0.07)(0.50)^3}=\dfrac{0.0196}{0.00875}\approx2.24. گزینهٔ «1.241.24» نادرست است؛ این عدد با محاسبهٔ دقیقِ 0.0196/0.008752.240.0196/0.00875\approx2.24 مطابقت ندارد. گزینهٔ «22.422.4» نادرست است؛ این عدد ده‌برابر بزرگ‌تر از مقدارِ درست است، نشانهٔ خطایِ مشابه در جهتِ عکس. گزینهٔ «0.2240.224» نادرست است؛ این عدد ده‌برابر کوچک‌تر از مقدارِ درست است؛ از خطایِ اعشاری در محاسبهٔ توانِ سوم ناشی می‌شود. تلهٔ تستی: وقتی حجمِ ظرف دقیقاً 11 لیتر است، مول و غلظتِ مولی عددی یکسان دارند؛ این می‌تواند در محاسبه ساده‌سازی کند اما نباید باعثِ غفلت از توانِ سومِ [H2][\text{H}_2] شود.

9. در تبدیل CH2=CH2\mathrm{CH_2{=}CH_2} به HOCH2CH2OH\mathrm{HOCH_2CH_2OH}، عدد اکسایش هر کربن چه تغییری می‌کند؟

  • از 2-2 به 1-1
  • از 1-1 به 2-2
  • از 2-2 به +1+1
  • از 00 به 1-1

پاسخنامه‌ی تحلیلی

در اتن، هر کربن به‌طورِ متوسط عددِ اکسایشِ 2-2 دارد و در اتیلن‌گلیکول (که هر کربن در گروهِ CH2OH\text{CH}_2\text{OH} قرار دارد) این عدد 1-1 می‌شود؛ پس هر کربن یک واحد اکسیده می‌شود. گزینهٔ «از 1-1 به 2-2» نادرست است؛ این گزینه جهتِ تغییر را برعکس کرده؛ عددِ اکسایش از 2-2 (اتن) به 1-1 (اتیلن‌گلیکول) افزایش می‌یابد، نه کاهش. گزینهٔ «از 2-2 به +1+1» نادرست است؛ مقدارِ نهاییِ عددِ اکسایشِ کربن در اتیلن‌گلیکول 1-1 است، نه +1+1. گزینهٔ «از 00 به 1-1» نادرست است؛ عددِ اکسایشِ کربن در اتنِ آغازین 2-2 است، نه 00. تلهٔ تستی: باید همیشه هم مقدارِ عددیِ درستِ هر دو حالت (اتن: 2-2، اتیلن‌گلیکول: 1-1) و هم جهتِ درستِ تغییر (افزایش=اکسایش) را با هم تطبیق داد.

10. اگر در تعادل هابر، فشار افزایش یابد و دما ثابت بماند، درصد مولی آمونیاک چگونه تغییر می‌کند؟

  • کاهش می‌یابد، چون تراکم گازها بیشتر می‌شود.
  • افزایش می‌یابد، چون تعادل به سمت مول گازی کمتر می‌رود.
  • تغییری نمی‌کند، چون KK ثابت است.
  • فقط در حضور کاتالیزگر افزایش می‌یابد.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

سمتِ راستِ معادلهٔ هابر (22 مول NH3\text{NH}_3) مولِ گازیِ کمتری نسبت به سمتِ چپ (44 مول N2+H2\text{N}_2+\text{H}_2) دارد؛ پس افزایشِ فشار تعادل را به سمتِ راست (فراورده) می‌برد و درصدِ مولیِ آمونیاک افزایش می‌یابد. گزینهٔ «کاهش می‌یابد، چون تراکم گازها بیشتر می‌شود.» نادرست است؛ «تراکمِ بیشتر» دلیلِ درستی برایِ کاهش نیست؛ اصلِ لوشاتلیه بر اساسِ شمارِ مولِ گازی، نه تراکم، عمل می‌کند. گزینهٔ «تغییری نمی‌کند، چون KK ثابت است.» نادرست است؛ درست است که KK ثابت می‌ماند، اما این به‌معنایِ ثابت‌ماندنِ درصدِ مولیِ آمونیاک نیست؛ موضعِ تعادل می‌تواند جابه‌جا شود در حالی‌که KK عوض نمی‌شود. گزینهٔ «فقط در حضور کاتالیزگر افزایش می‌یابد.» نادرست است؛ اثرِ فشار بر موضعِ تعادل کاملاً مستقل از حضورِ کاتالیزگر است. تلهٔ تستی: نباید «ثابت‌ماندنِ KK» را با «ثابت‌ماندنِ موضعِ تعادل یا درصدِ فراورده» اشتباه گرفت؛ این دو مفهومِ کاملاً متفاوت‌اند.

مباحث مرتبط

ادامه‌ی این مبحث رو ببین

با ثبت‌نام رایگان، به بانک کامل سؤال، شبیه‌ساز کنکور و تحلیل پیشرفت دسترسی داری

ثبت‌نام رایگان