پرش به محتوای اصلی

02_آسایش و رفاه در سایه شیمی (علوم تجربی)

بخشی از بانک سؤال طبقه‌بندی‌شده‌ی این مبحث در کوئیز سنتر — رایگان و بدون نیاز به ثبت‌نام

خلاصه‌ی درسنامه

این خلاصه‌ی 30 درصدی درسنامه اصلی است. متن کامل با همه‌ی نکته‌ها، مثال‌های حل‌شده و جمع‌بندی، با ثبت‌نام رایگان در دسترست قرار می‌گیرد.

آسایش و رفاه در سایه شیمی — چگونه الکتروشیمی زندگی روزمره را می‌چرخاند

باتری موبایل، محافظت از بدنهٔ خودرو در برابر زنگ‌زدگی، قاشق نقره‌کوب‌شده و حتی سوخت پاکِ خودروهای هیدروژنی — همه این‌ها محصول یک شاخهٔ واحد از شیمی‌اند: الکتروشیمی، علمِ رابطهٔ واکنش‌های شیمیایی با انرژی الکتریکی. این شاخه سه کاربرد اصلی دارد: تأمین انرژی (باتری، سلول سوختی)، تولید مواد (برقکافت، آبکاری) و اندازه‌گیری/کنترل کیفی (pH‌متر، سنسورها).

قلبِ ماجرا: واکنش‌های اکسایش–کاهش

هر واکنش الکتروشیمیایی از دو نیم‌واکنش همزمان ساخته شده: اکسایش (از دست دادن الکترون) و کاهش (به دست آوردن الکترون) — این دو همیشه با هم رخ می‌دهند، چون الکترونی که از یک گونه خارج می‌شود باید توسط گونهٔ دیگر گرفته شود. در واکنش کلاسیک روی و مس:

Zn(s)+Cu2+(aq)Cu(s)+Zn2+(aq)\text{Zn(s)} + \text{Cu}^{2+}\text{(aq)} \rightarrow \text{Cu(s)} + \text{Zn}^{2+}\text{(aq)}

روی الکترون می‌دهد (اکسایش می‌یابد، پس کاهنده است) و مس(II) الکترون می‌گیرد (کاهش می‌یابد، پس اکسنده است). این واکنش را می‌توان به دو نیم‌واکنشِ آندی (اکسایش) و کاتدی (کاهش) تجزیه کرد که هرکدام باید از نظر جرم و بار موازنه باشند.

سلول گالوانی: از واکنش شیمیایی تا برق

اگر به‌جای تماس مستقیم دو گونه، آن‌ها را در دو ظرف جدا با سیم رابط و دیواره متخلخل (یا پل نمکی) به هم وصل کنیم، جریان الکتریکی تولید می‌شود. در سلول گالوانی روی–مس، آند (الکترود روی) محل اکسایش و قطب منفی است، کاتد (الکترود مس) محل کاهش و قطب مثبت. الکترون‌ها در مدار بیرونی از آند به کاتد می‌روند، کاتیون‌ها در محلول به‌سمت کاتد و آنیون‌ها به‌سمت آند حرکت می‌کنند. دیواره متخلخل با خنثی‌سازی بار محلول‌ها، اجازه می‌دهد واکنش ادامه یابد؛ بدون آن، بار محلول‌ها به‌سرعت واکنش را متوقف می‌کند.

پتانسیل استاندارد و پیش‌بینی واکنش

چون اندازه‌گیری مطلقِ پتانسیل یک نیم‌سلول ممکن نیست، نیم‌سلول استاندارد هیدروژن (E°=0.00 VE°=0.00\ \text{V}) به‌عنوان مرجع انتخاب شده است. هرچه E° یک نیم‌واکنش کاهشی مثبت‌تر باشد، تمایل آن گونه به کاهش (و بودنش به‌عنوان اکسندهٔ قوی‌تر) بیشتر است؛ برعکس، E° منفی‌تر یعنی کاهندگی قوی‌تر. بر همین اساس مرتب‌سازی می‌شود: Li>Mg>Al>Zn>Fe>Cu>Ag>Au\text{Li} > \text{Mg} > \text{Al} > \text{Zn} > \text{Fe} > \text{Cu} > \text{Ag} > \text{Au}.

ولتاژ کل سلول (نیروی محرکه الکتریکی) از رابطهٔ زیر به دست می‌آید:

emf=E°کاتدE°آند\boxed{emf = E°_{\text{کاتد}} - E°_{\text{آند}}}

برای سلول روی–مس: emf=(+0.34)(0.76)=+1.10 Vemf = (+0.34) - (-0.76) = +1.10\ \text{V}. اگر مقدار محاسبه‌شده مثبت باشد، واکنش خودبه‌خودی است (سلول گالوانی)؛ اگر منفی باشد، واکنش نیاز به ولتاژ بیرونی دارد (سلول الکترولیتی). نکتهٔ مهم: E° یک کمیت شدتی است و ضریب‌زدن به نیم‌واکنش مقدار آن را تغییر نمی‌دهد.

برای پیش‌بینی اینکه آیا یک فلز می‌تواند یون فلز دیگری را احیا کند، کافی است E° دو نیم‌واکنش را مقایسه کنیم: فلزی با E° کوچک‌تر می‌تواند فلزِ با E° بزرگ‌تر را احیا کند، نه برعکس. برای همین، تیغهٔ مس در محلول روی سولفات هیچ تغییری نمی‌کند — چون E° مس (+0.34 V+0.34\ \text{V}) از روی (0.76 V-0.76\ \text{V}) بزرگ‌تر است و مس نمی‌تواند نقش آند را بازی کند.

نیم‌واکنش کاهش E°(V)E°\text{(V)}
Au3++3eAu\text{Au}^{3+} + 3e^- \rightarrow \text{Au} +1.50+1.50
Ag++eAg\text{Ag}^+ + e^- \rightarrow \text{Ag} +0.80+0.80
Cu2++2eCu\text{Cu}^{2+} + 2e^- \rightarrow \text{Cu} +0.34+0.34
2H++2eH22\text{H}^+ + 2e^- \rightarrow \text{H}_2 0.000.00
Fe2++2eFe\text{Fe}^{2+} + 2e^- \rightarrow \text{Fe} 0.44-0.44
Zn2++2eZn\text{Zn}^{2+} + 2e^- \rightarrow \text{Zn} 0.76-0.76
Al3++3eAl\text{Al}^{3+} + 3e^- \rightarrow \text{Al} 1.66-1.66
Li++eLi\text{Li}^+ + e^- \rightarrow \text{Li} 3.04-3.04

عدد اکسایش: ابزار ردیابی الکترون در ترکیبات پیچیده

برای واکنش‌هایی که مستقیماً یون تشکیل نمی‌دهند (مثل سوختن متان)، عدد اکسایش به کار می‌آید — بار فرضی هر اتم اگر الکترون‌های پیوندی به اتم الکترونگاتیوتر داده شود. قوانین کلیدی: عنصر آزاد =0=0، هیدروژن معمولاً +1+1 (در هیدریدها 1-1)، اکسیژن معمولاً 2-2 (در پراکسیدها 1-1)، و مجموع در ترکیب خنثی =0=0 یا برابر بار یون در یون چنداتمی. برای نمونه، در H2SO4\text{H}_2\text{SO}_4: 2(+1)+x+4(2)=0x=+62(+1)+x+4(-2)=0 \Rightarrow x=+6 برای گوگرد؛ در MnO4\text{MnO}_4^-: x+4(2)=1x=+7x+4(-2)=-1 \Rightarrow x=+7 برای منگنز. افزایش عدد اکسایش یعنی اکسایش، کاهش آن یعنی کاهش — در سوختن متان، کربن از 4-4 به +4+4 می‌رسد (اکسایش) و اکسیژن از 00 به 2-2 (کاهش).

سلول سوختی، انرژیِ پاک

سلول سوختی هیدروژن–اکسیژن (2H2+O22H2O2\text{H}_2 + \text{O}_2 \rightarrow 2\text{H}_2\text{O}) با emf=+1.23 Vemf=+1.23\ \text{V}، تنها فراوردهٔ آب تولید می‌کند و کارایی آن (حدود ۶۰ تا ۸۰ درصد) به‌مراتب بالاتر از موتور احتراقی هیدروژنی (~۲۰ درصد) است. اگر هیدروژن مصرفی از برقکافت آب با انرژی خورشیدی یا بادی تأمین شود، کل چرخه — آب به هیدروژن و بازگشت به آب — کاملاً پاک می‌شود.

سلول الکترولیتی: وقتی برق مادهٔ تازه می‌سازد

برخلاف سلول گالوانی، سلول الکترولیتی خودبه‌خودی نیست و به ولتاژ بیرونی نیاز دارد؛ اما در هر دو نوع سلول، آند همیشه محل اکسایش و کاتد همیشه محل کاهش است — تنها بار الکتریکیِ قطب‌ها فرق می‌کند.

ویژگی سلول گالوانی سلول الکترولیتی
تبدیل انرژی شیمیایی ← الکتریکی الکتریکی ← شیمیایی
خودبه‌خودی بله (emf>0emf>0) خیر (نیاز به ولتاژ)
بار آند منفی مثبت
مثال باتری، سلول سوختی برقکافت، آبکاری

کاربردهای صنعتی مهم: برقکافت آب، فرایند دانز برای تولید سدیم از NaCl\text{NaCl} مذاب، و فرایند هال برای تولید آلومینیم از Al2O3\text{Al}_2\text{O}_3 مذاب. پیش از اختراع فرایند هال در سال ۱۸۸۶، آلومینیم از طلا هم گران‌تر بود؛ امروز بازیافت آلومینیم تنها ۷٪ انرژیِ تولید اولیه را می‌طلبد.

آبکاری: پوششی از فلز گران‌بها

در آبکاری، وسیله مورد آبکاری کاتد و فلز پوششی آند است و الکترولیت باید محلول نمکِ همان فلز باشد (مثلاً برای آبکاری با نقره، الکترولیت نمک نقره است) — در غیر این صورت فلز موردنظر رسوب نمی‌کند.

خوردگی: دشمن خاموش فلزها و راه‌های مهار آن

زنگ‌زدن آهن یک سلول گالوانی میکروسکوپی است که در آن آهن اکسید و اکسیژن هوا کاهش می‌یابد؛ محیط اسیدی این فرایند را تندتر می‌کند. طلا به دلیل E° بالاتر از اکسیژن، هرگز زنگ نمی‌زند. برای مهار خوردگی از چهار روش استفاده می‌شود: پوشش محافظ (رنگ، روغن)، آلیاژسازی (فولاد ضدزنگ)، حفاظت کاتدی (اتصال فلز فعال‌تر مثل روی یا منیزیم) و آبکاری. در آهن گالوانیزه، روی (کاهندهٔ قوی‌تر از آهن) به‌جای آهن اکسید می‌شود و حتی در صورت خراش هم آهن را حفاظت می‌کند؛ اما در حلبی، چون قلع کاهندهٔ ضعیف‌تری از آهن است، در صورت خراش خودِ آهن زنگ می‌زند — به همین دلیل حلبی برای قوطی غذا مناسب‌تر از آهن گالوانیزه است (روی برای بدن سمی‌تر از قلع است).

باتری لیتیم: چرا سبک‌ترین فلز، بهترین انتخاب است

لیتیم منفی‌ترین E° (3.04 V-3.04\ \text{V}) را در میان فلزها دارد و کم‌وزن‌ترین فلز شناخته‌شده است؛ همین ترکیب، بالاترین چگالی انرژی را به باتری‌های لیتیمی می‌دهد. در باتری‌های لیتیم‌یون مدرن، آند از گرافیت ساخته می‌شود که اتم‌های لیتیم بین لایه‌های آن جا می‌گیرند و امکان هزاران بار شارژ را فراهم می‌کنند — فناوری‌ای که پشت صفحهٔ هر گوشی هوشمند و خودروی برقی قرار دارد.

نمونه تست

پاسخنامه‌ی تحلیلی سه‌بخشی برای هر سؤال

  • چرا گزینه‌ی درست، درست است
  • چرا هر گزینه‌ی دیگر غلط است
  • تله‌ی تستی‌ای که باید بشناسی

1. برای آبکاری یک جسم فولادی با کروم (Cr\text{Cr})، از محلول Cr3+\text{Cr}^{3+} استفاده می‌شود. اگر جریانی به شدت 9.65 A9.65\ \text{A} به مدت 100 s100\ \text{s} از سلول عبور کند، چند گرم کروم روی جسم رسوب می‌کند؟ (جرم مولی کروم 52 g/mol\approx 52\ \text{g/mol})

  • 0.173 g0.173\ \text{g}
  • 0.52 g0.52\ \text{g}
  • 0.017 g0.017\ \text{g}
  • 1.56 g1.56\ \text{g}

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«0.173 g0.173\ \text{g}» درست است زیرا ابتدا بار عبوری محاسبه می‌شود: q=I×t=9.65×100=965 Cq = I \times t = 9.65 \times 100 = 965\ \text{C}. تعداد مول الکترون: n(e)=965/96500=0.01 moln(e^-) = 965 / 96500 = 0.01\ \text{mol}. چون نیم‌واکنش کاهش کروم Cr3++3eCr\text{Cr}^{3+} + 3e^- \rightarrow \text{Cr} است، مول کروم رسوب‌کرده 0.01/30.00333 mol0.01/3 \approx 0.00333\ \text{mol} و جرم آن 0.00333×520.173 g0.00333 \times 52 \approx 0.173\ \text{g} می‌شود. «0.52 g0.52\ \text{g}» با فرض غلط تک‌الکترونی (بدون تقسیم بر ۳) به دست می‌آید. «0.017 g0.017\ \text{g}» از یک خطای ضربی اضافه در تبدیل فارادی حاصل می‌شود. «1.56 g1.56\ \text{g}» با ضرب به‌جای تقسیم بر ۳ (یعنی 0.01×3×520.01 \times 3 \times 52) به دست می‌آید. تلهٔ تستی: بارِ سه‌ظرفیتی Cr3+\text{Cr}^{3+} باید در محاسبهٔ مول الکترون لحاظ شود؛ فراموش‌کردن تقسیم بر ۳ رایج‌ترین اشتباه در این نوع مسئله است.

2. در واکنش 2Al+3Zn2+2Al3++3Zn2\text{Al} + 3\text{Zn}^{2+} \rightarrow 2\text{Al}^{3+} + 3\text{Zn} اگر 8.1 g8.1\ \text{g} آلومینیم مصرف شود، چند مول الکترون در این واکنش مبادله شده است؟ (جرم مولی آلومینیم 27 g/mol27\ \text{g/mol})

  • 0.60.6
  • 0.90.9
  • 0.30.3
  • 1.21.2

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«0.90.9» درست است زیرا مول آلومینیم مصرف‌شده 8.1/27=0.3 mol8.1/27 = 0.3\ \text{mol} است و طبق نیم‌واکنش آندی AlAl3++3e\text{Al} \rightarrow \text{Al}^{3+}+3e^- هر مول آلومینیم ۳ مول الکترون آزاد می‌کند، پس 0.3×3=0.9 mol0.3 \times 3 = 0.9\ \text{mol} الکترون مبادله می‌شود. «0.60.6» از ضرب در ۲ (به‌جای ۳، با اشتباه‌گرفتن ظرفیت آلومینیم با روی) ناشی می‌شود. «0.30.3» فرضِ نادرست ۱ الکترون به ازای هر اتم آلومینیم است. «1.21.2» از ضرب در ۴ به‌جای ۳ حاصل می‌شود. تلهٔ تستی: تعداد الکترون مبادله‌شده باید از ضریب نیم‌واکنش آندی (۳ برای Al\text{Al}) گرفته شود، نه از ضریب Zn2+\text{Zn}^{2+} در معادلهٔ کلی موازنه‌شده.

3. در آبکاری یک قطعه با طلا (Au3+\text{Au}^{3+})، اگر بازده جریان ۸۰ درصد باشد، برای نشاندن 19.7 g19.7\ \text{g} طلا روی قطعه، به تقریب چند فارادی الکتریسیته نیاز است؟ (جرم مولی طلا 197 g/mol197\ \text{g/mol})

  • 0.375 F0.375\ \text{F}
  • 0.24 F0.24\ \text{F}
  • 0.3 F0.3\ \text{F}
  • 0.1 F0.1\ \text{F}

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«0.375 F0.375\ \text{F}» درست است زیرا مول طلای رسوب‌کرده 19.7/197=0.1 mol19.7/197 = 0.1\ \text{mol} است و طبق نیم‌واکنش Au3++3eAu\text{Au}^{3+}+3e^- \rightarrow \text{Au} به 0.3 mol0.3\ \text{mol} الکترون (۰٫۳ فارادی) نیاز است؛ چون بازده جریان ۸۰٪ است، فارادی واقعی موردنیاز 0.3/0.8=0.375 F0.3/0.8 = 0.375\ \text{F} می‌شود. «0.24 F0.24\ \text{F}» از ضرب (به‌جای تقسیم) در بازده ۸۰٪ حاصل می‌شود. «0.3 F0.3\ \text{F}» بازده جریان را نادیده می‌گیرد. «0.1 F0.1\ \text{F}» با فرض غلط تک‌الکترونی برای Au3+\text{Au}^{3+} به دست می‌آید. تلهٔ تستی: وقتی بازده جریان کمتر از ۱۰۰٪ است، فارادی واقعی مصرفی همیشه از فارادی نظری بیشتر است، پس باید بر بازده (کسری کوچک‌تر از ۱) تقسیم کرد، نه ضرب.

4. با توجه به واکنش‌های الکترود در فرایند هال برای تولید آلومینیم، به ازای تولید هر مول گاز CO2\text{CO}_2 در آند، چند مول الکترون در مدار خارجی سلول الکترولیتی جابجا می‌شود؟

  • 22
  • 33
  • 44
  • 66

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«44» درست است زیرا نیم‌واکنش آندی C+2O2CO2+4e\text{C} + 2\text{O}^{2-} \rightarrow \text{CO}_2 + 4e^- نشان می‌دهد به ازای هر مول CO2\text{CO}_2 تولیدشده، دقیقاً ۴ مول الکترون آزاد می‌شود. «22» نیمی از ضریب واقعی الکترون در معادله است. «33» با خلط ضریب الکترون فرایند هال با ظرفیت Al3+\text{Al}^{3+} (که ۳ است) ایجاد می‌شود. «66» دوبرابر ضریب واقعی است. تلهٔ تستی: ضریب الکترون باید مستقیماً از نیم‌واکنش آندیِ داده‌شده خوانده شود، نه از ظرفیت یونیِ کاتدی (Al3+\text{Al}^{3+}) که در سؤال نیامده است.

5. در سلول سوختی هیدروژن-اکسیژن، اگر H2\text{H}_2 ورودی قطع شود اما O2\text{O}_2 همچنان تأمین شود، کدام پیامد محتمل‌تر است؟

  • سلول همچنان با همان emf به کار ادامه می‌دهد
  • فرایند کاهش اکسیژن متوقف می‌شود چون منبع الکترون قطع شده است
  • شدت اکسایش هیدروژن به‌طور محسوسی افزایش می‌یابد
  • آب به‌طور خودکار به هیدروژن و اکسیژن تجزیه می‌شود

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«فرایند کاهش اکسیژن متوقف می‌شود چون منبع الکترون قطع شده است» درست است زیرا الکترون‌های لازم برای کاهش O2\text{O}_2 در کاتد، از نیم‌واکنش آندیِ اکسایش H2\text{H}_2 تأمین می‌شوند؛ با قطع ورودی H2\text{H}_2، این منبع الکترون از بین می‌رود و کل واکنش سلول (از جمله نیم‌واکنش کاتدی) متوقف می‌شود. «سلول با همان emfemf به کار ادامه می‌دهد» نادرست است چون بدون واکنش‌دهنده در آند، جریانی برقرار نمی‌شود. «شدت اکسایش هیدروژن به‌طور محسوسی افزایش می‌یابد» متناقض است؛ با قطع ورودیِ H2\text{H}_2، اکسایش آن نه‌تنها افزایش نمی‌یابد، بلکه اصلاً امکان‌پذیر نیست. «آب به‌طور خودکار به هیدروژن و اکسیژن تجزیه می‌شود» توصیف سلول الکترولیتی است، نه رفتار طبیعی یک سلول سوختی متوقف‌شده. تلهٔ تستی: در سلول سوختی، هر دو نیم‌واکنش به‌هم وابسته‌اند؛ قطع واکنش‌دهندهٔ یک الکترود، عملکرد کل سلول را متوقف می‌کند، نه فقط همان نیم‌واکنش.

6. در واکنش کلی تولید آلومینیوم 2Al2O3(l)+3C(s)4Al(l)+3CO2(g)2\text{Al}_2\text{O}_3\text{(l)} + 3\text{C(s)} \rightarrow 4\text{Al(l)} + 3\text{CO}_2\text{(g)}، برای تولید 108 g108\ \text{g} آلومینیوم (جرم مولی Al=27 g/mol\text{Al} = 27\ \text{g/mol}) چند مول Al2O3\text{Al}_2\text{O}_3 لازم است؟

  • 1 mol1\ \text{mol}
  • 2 mol2\ \text{mol}
  • 4 mol4\ \text{mol}
  • 0.5 mol0.5\ \text{mol}

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«2 mol2\ \text{mol}» درست است زیرا مول آلومینیم 108/27=4 mol108/27=4\ \text{mol} است و طبق ضرایب موازنه‌شدهٔ واکنش کلی، نسبت Al2O3\text{Al}_2\text{O}_3 به Al\text{Al} برابر 2:42:4 است؛ بنابراین Al2O3\text{Al}_2\text{O}_3 لازم =4×(2/4)=2 mol= 4 \times (2/4) = 2\ \text{mol}. «1 mol1\ \text{mol}» از تقسیم اشتباه نسبت (۱:۴ به‌جای ۲:۴) ناشی می‌شود. «4 mol4\ \text{mol}» با فرض نادرست نسبت یک‌به‌یک بین Al2O3\text{Al}_2\text{O}_3 و Al\text{Al} به دست می‌آید. «0.5 mol0.5\ \text{mol}» از معکوس‌کردن نسبت استوکیومتری حاصل می‌شود. تلهٔ تستی: نسبت مولی باید از ضرایب معادلهٔ موازنه‌شده (2Al2O3:4Al2\text{Al}_2\text{O}_3 : 4\text{Al}) گرفته شود، نه از فرضِ سادهٔ یک‌به‌یک.

7. در سلول سوختی متان CH4+2O2CO2+2H2O\text{CH}_4 + 2\text{O}_2 \rightarrow \text{CO}_2 + 2\text{H}_2\text{O}، اگر 16 g16\ \text{g} متان (جرم مولی CH4=16 g/mol\text{CH}_4 = 16\ \text{g/mol}) بسوزد، چند مول آب تولید می‌شود؟

  • 1 mol1\ \text{mol}
  • 2 mol2\ \text{mol}
  • 4 mol4\ \text{mol}
  • 0.5 mol0.5\ \text{mol}

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«2 mol2\ \text{mol}» درست است زیرا مول متان 16/16=1 mol16/16=1\ \text{mol} است و طبق ضرایب معادلهٔ موازنه‌شده (CH4+2O2CO2+2H2O\text{CH}_4 + 2\text{O}_2 \rightarrow \text{CO}_2 + 2\text{H}_2\text{O})، نسبت متان به آب 1:21:2 است، پس 1×2=2 mol1 \times 2 = 2\ \text{mol} آب تولید می‌شود. «1 mol1\ \text{mol}» با فرض نسبت یک‌به‌یک بین متان و آب اشتباه است. «4 mol4\ \text{mol}» دوبرابر مقدار واقعی است. «0.5 mol0.5\ \text{mol}» از معکوس‌کردن نسبت ۱:۲ ناشی می‌شود. تلهٔ تستی: ضریب استوکیومتری آب (۲) باید از معادلهٔ موازنه‌شده گرفته شود، نه از شمارش سادهٔ اتم‌های هیدروژن بدون توجه به فرمول مولکولی آب.

8. در سلول سوختی هیدروژن، نیم‌واکنش کاتدی O2+4H++4e2H2O(l)\text{O}_2 + 4\text{H}^+ + 4e^- \rightarrow 2\text{H}_2\text{O(l)} است. برای تولید 36 g36\ \text{g} آب (جرم مولی H2O=18 g/mol\text{H}_2\text{O} = 18\ \text{g/mol}) چند مول الکترون لازم است؟

  • 2 mol2\ \text{mol}
  • 4 mol4\ \text{mol}
  • 8 mol8\ \text{mol}
  • 1 mol1\ \text{mol}

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«4 mol4\ \text{mol}» درست است زیرا مول آب 36/18=2 mol36/18=2\ \text{mol} است و طبق نیم‌واکنش O2+4H++4e2H2O\text{O}_2+4\text{H}^++4e^- \rightarrow 2\text{H}_2\text{O} نسبت الکترون به آب 4:24:2 یعنی 2:12:1 است، پس 2×2=4 mol2 \times 2 = 4\ \text{mol} الکترون لازم است. «2 mol2\ \text{mol}» از فرض نسبت یک‌به‌یک بین الکترون و آب حاصل می‌شود. «8 mol8\ \text{mol}» دوبرابر مقدار واقعی است. «1 mol1\ \text{mol}» از یک خطای تقسیم اضافه ناشی می‌شود. تلهٔ تستی: نسبت الکترون به آب در این نیم‌واکنش 2:12:1 است (نه 1:11:1)؛ فراموش‌کردن ضریب ۴ الکترون در برابر ۲ آب رایج‌ترین اشتباه است.

9. در یک سلول گالوانی استاندارد از نیم‌سلول‌های Zn2+/Zn\mathrm{Zn^{2+}/Zn} و Ag+/Ag\mathrm{Ag^+/Ag} استفاده شده است. اگر E(Zn2+/Zn)=0.76VE^\circ(\mathrm{Zn^{2+}/Zn})=-0.76\,\mathrm{V} و E(Ag+/Ag)=+0.80VE^\circ(\mathrm{Ag^+/Ag})=+0.80\,\mathrm{V} باشد، EcellE^\circ_{\text{cell}} کدام است؟

  • 0.04V0.04\,\mathrm{V}
  • 0.80V0.80\,\mathrm{V}
  • 1.56V1.56\,\mathrm{V}
  • 1.56V-1.56\,\mathrm{V}

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«1.56V1.56\,\mathrm{V}» درست است زیرا نقره با E° بزرگ‌تر (+0.80+0.80) کاتد و روی با E° کوچک‌تر (0.76-0.76) آند است؛ E°cell=E°کاتدE°آند=0.80(0.76)=1.56 VE°_{\text{cell}} = E°_{\text{کاتد}} - E°_{\text{آند}} = 0.80 - (-0.76) = 1.56\ \text{V}. «0.04 V0.04\ \text{V}» از تفریق اشتباه (0.800.760.80-0.76 با علامت نادرست روی) به دست می‌آید. «0.80 V0.80\ \text{V}» فقط E° کاتد است و نقش آند نادیده گرفته شده. «1.56 V-1.56\ \text{V}» با جابه‌جاییِ آند و کاتد (تفریق برعکس) حاصل می‌شود. تلهٔ تستی: علامت منفیِ E° آند باید در تفریق لحاظ شود؛ فراموش‌کردن آن، خطای رایج‌ترین محاسبات emfemf است.

10. در یک سلول گالوانی، از واکنش منیزیم جامد با یون‌های طلا (III) برای تولید انرژی استفاده می‌شود. اگر پتانسیل استاندارد کاهش Mg2+/Mg\text{Mg}^{2+}/\text{Mg} برابر 2.37V-2.37\,\text{V} و پتانسیل استاندارد کاهش Au3+/Au\text{Au}^{3+}/\text{Au} برابر +1.50V+1.50\,\text{V} باشد، نیروی محرکه الکتریکی (emf) سلول در شرایط استاندارد کدام است؟ (واکنش موازنه‌شده: 3Mg+2Au3+3Mg2++2Au3\text{Mg} + 2\text{Au}^{3+} \rightarrow 3\text{Mg}^{2+} + 2\text{Au})

  • +1.87V+1.87\,\text{V}
  • +3.87V+3.87\,\text{V}
  • +9.24V+9.24\,\text{V}
  • +1.13V+1.13\,\text{V}

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«+3.87V+3.87\,\text{V}» درست است زیرا طلا کاتد (E°=+1.50E°=+1.50) و منیزیم آند (E°=2.37E°=-2.37) است؛ emf=E°کاتدE°آند=1.50(2.37)=3.87 Vemf = E°_{\text{کاتد}} - E°_{\text{آند}} = 1.50 - (-2.37) = 3.87\ \text{V}؛ این مقدار به ضرایب موازنه (۳ و ۲) وابسته نیست چون E° کمیتی شدتی است. «+1.87 V+1.87\ \text{V}» از تفریق نادرست (بدون توجه کامل به علامت منفی) حاصل می‌شود. «+9.24 V+9.24\ \text{V}» با ضرب نادرست emfemf در ضرایب موازنه به دست می‌آید — خطایی که دقیقاً همان چیزی است که تلهٔ این سؤال است. «+1.13 V+1.13\ \text{V}» از یک ترکیب اشتباه بین ضرایب و مقادیر E° ناشی می‌شود. تلهٔ تستی: E° (و در نتیجه emfemf) هرگز در ضرایب موازنهٔ نیم‌واکنش‌ها (اینجا ۳ و ۲) ضرب نمی‌شود، چون یک کمیت شدتی (intensive) است.

مباحث مرتبط

ادامه‌ی این مبحث رو ببین

با ثبت‌نام رایگان، به بانک کامل سؤال، شبیه‌ساز کنکور و تحلیل پیشرفت دسترسی داری

ثبت‌نام رایگان