بخشی از بانک سؤال طبقهبندیشدهی این مبحث در کوئیز سنتر — رایگان و بدون نیاز به ثبتنام
خلاصهی درسنامه
این خلاصهی 30 درصدی درسنامه اصلی است. متن کامل با همهی نکتهها، مثالهای حلشده و جمعبندی، با ثبتنام رایگان در دسترست قرار میگیرد.
فصل چهارم: معادلهها و نامعادلهها
معادلهٔ درجهٔ دوم
هر معادلهای که پس از سادهسازی به فرم ax2+bx+c=0(a=0) درآید، معادلهٔ درجهٔ دوم است.
روش تجزیه: با ویژگی حاصلضرب صفر (AB=0⟺A=0 یا B=0)، عبارت را به حاصلضرب دو جملهٔ خطی تجزیه میکنیم. برای x2+px+q دو عدد a,b مییابیم که a+b=p و ab=q. مثال: x2−2x−3=0⇒a+b=−2,ab=−3⇒a=−3,b=1⇒(x−3)(x+1)=0⇒x=3 یا x=−1. برای ضریب a=1 از روش گروهبندی استفاده میشود: 2x2+5x+3=2x(x+1)+3(x+1)=(2x+3)(x+1).
روش ریشهگیری: برای (x−h)2=k: x=h±k(k≥0)؛ اگر k<0 جواب حقیقی ندارد.
تکمیل مربع: با افزودن (2p)2 به x2+px، مربع کامل میسازیم: x2+px+(2p)2=(x+2p)2. مثال: x2−6x+4=0⇒x2−6x+9=5⇒(x−3)2=5⇒x=3±5.
فرمول کلی (دلتا): با تکمیل مربع روی فرم کلی بهدست میآید:
Δ=b2−4acx=2a−b±Δ
شرط Δ
تعداد ریشه
معنای هندسی سهمی
Δ>0
دو ریشهٔ متمایز
قطع محور x در دو نقطه
Δ=0
یک ریشهٔ مضاعف: x=−2ab
مماس بر محور x
Δ<0
بدون ریشهٔ حقیقی
محور x را قطع نمیکند
روابط ویتا (فراتر از کتاب):x1+x2=−ab و x1x2=ac؛ کاربرد در ساختن معادله از روی ریشهها: x2−(x1+x2)x+x1x2=0. کاربردهای دیگر: ∣x1−x2∣=∣a∣Δ و x12+x22=a2b2−2ac.
نکات کنکوری: اگر c=0 یکی از ریشهها صفر است؛ اگر a+b+c=0 آنگاه x=1 ریشه است؛ اگر a−b+c=0 آنگاه x=−1 ریشه است.
مثال کاربردی — مستطیل با مساحت ۱۴۴ و محیط ۵۰: اگر اضلاع s,t باشند: s+t=25 و st=144⇒s2−25s+144=0؛ Δ=625−576=49⇒s=225±7، پس ابعاد 9 در 16 متر است — نمونهٔ کلاسیک از ساختن معادلهٔ درجهٔ دوم از روی مجموع و حاصلضرب دو مجهول.
سهمی
نمودار y=ax2+bx+c یک سهمی است؛ برای a>0 دهانه رو به بالا و برای a<0 رو به پایین.
رأس سهمی:
V=(−2ab,−4aΔ)
با تکمیل مربع به فرم رأسی میرسیم: y=a(x−h)2+k که (h,k) رأس است و x=−2ab محور تقارن. مثال کامل: y=−2x2+4x−3⇒h=1,k=4(−2)4(−2)(−3)−16=−1⇒y=−2(x−1)2−1 با رأس (1,−1).
تأثیر ضرایب: هرچه ∣a∣ بزرگتر، سهمی باریکتر؛ در y=a(x−h)2+k، h انتقال افقی و k انتقال عمودی میدهد.
یافتن معادله از شرایط: اگر سهمی صفرهای x1,x2 داشته باشد: y=a(x−x1)(x−x2)، سپس با نقطهٔ سوم a تعیین میشود. مثال: سهمی محور y را در 2 و محور x را در −1,2 قطع میکند: y=a(x+1)(x−2)؛ در x=0: 2=−2a⇒a=−1⇒y=−x2+x+2.
الگوریتم رسم سهمی: ۱) رأس را حساب کن، ۲) محور تقارن را رسم کن، ۳) عرض از مبدأ را با x=0 بیاب (y0=c)، ۴) تقاطع با محور x را با حل y=0 بیاب، ۵) چند نقطهٔ قرینه نسبت به محور تقارن اضافه کن. مثال: برای y=x2−4x+5، رأس (2,1) و چون Δ=16−20=−4<0، سهمی محور x را قطع نمیکند.
کاربرد فیزیکی سهمی — پرتابه (فراتر از کتاب): ارتفاع جسم پرتابشده h(t)=−5t2+v0t+h0 (g≈10)؛ حداکثر ارتفاع در رأس سهمی رخ میدهد: t∗=10v0.
تعیین علامت
درجهٔ اول ax+b: ریشه x0=−ab؛ سمت راست ریشه همعلامت با a، سمت چپ مخالف a.
حاصلضرب عبارتهای خطی: ریشهٔ هر عامل را جدا مییابیم، روی محور مرتب میکنیم و علامت هر ناحیه را با قانون ضرب علامتها تعیین میکنیم.
درجهٔ دوم P(x)=a(x−x1)(x−x2): اگر Δ>0 (x1<x2)، بین دو ریشه علامت **مخالف** a و بیرون آنها **موافق** a است. مثال کامل: A=2x2−x−3، Δ=25، x1=−1,x2=23؛ چون a=2>0: بیرون ریشهها مثبت، بین آنها منفی. اگر Δ=0، P(x) همهجا همعلامت a است (جز در ریشهٔ مضاعف که صفر میشود)؛ اگر Δ<0، P(x) همیشه همعلامت a است.
کسر جبری: مثل ضرب عمل میکنیم، با این تفاوت که در ریشهٔ مخرج تعریفنشده مینویسیم، نه صفر.
نامعادلهها
خواص اساسی:A>B⇒A+C>B+C؛ و در ضرب/تقسیم در عدد منفی، علامت نامساوی برعکس میشود: A>B,C<0⇒AC<BC.
نامعادلهٔ خطی مثل معادله حل میشود، با دقت روی این قانون. نامعادلهٔ دوگانه (A<f(x)≤B) با اعمال همزمان عملیات روی هر سه طرف حل میشود: −2<3x−1≤8⇒−31<x≤3.
نامعادلهٔ درجهٔ دوم: با جدول تعیین علامت حل میشود. مثال: 2x2−x−3≥0 با ریشههای −1,23، جواب (−∞,−1]∪[23,+∞).
نامعادلهٔ کسری: هرگز دو طرف را در مخرج ضرب نکنید (چون علامت مخرج ممکن است منفی باشد)؛ همیشه از جدول تعیین علامت استفاده کنید.
نامعادلهٔ قدرمطلق (برای a>0):
∣u∣≤a⟺−a≤u≤a∣u∣≥a⟺u≤−aیاu≥a
مثال: ∣x−3∣≤2⇒1≤x≤5؛ و ∣2x−1∣>5⇒x>3 یا x<−2.
نوشتن معادلهٔ قدرمطلق از روی بازه (فراتر از کتاب): برای بازهٔ [a,b]: مرکز m=2a+b و شعاع r=2b−a، پس ∣x−m∣≤r. مثال: بازهٔ [1,9] میشود ∣x−5∣≤4.
شرط همواره مثبت (فراتر از کتاب):
ax2+bx+c>0∀x∈R⟺a>0وΔ<0
مثال: x2+mx+1 همواره مثبت است اگر Δ=m2−4<0⇒−2<m<2.
نامعادلهٔ مرکب با تجزیه: برای x3(7−x)>0، ریشهٔ x=0 با تکرار فرد (۳) علامت را عوض میکند، ریشهٔ x=7 با تکرار یک هم عوض میکند؛ جواب (0,7). قاعده: ریشه با تکرار فرد علامت را عوض میکند، با تکرار زوج عوض نمیکند.
نکات کنکوری جامع
x12+x22=a2b2−2acx11+x21=−cb
قدرمطلق و فاصله: ∣a−b∣ فاصلهٔ دو عدد روی محور است؛ ∣x−m∣<r یعنی «فاصلهٔ x از m کمتر از r» یعنی x∈(m−r,m+r).
قدرمطلق تودرتو (نمونه): برای ∣x−2∣−3<1، با جایگذاری u=∣x−2∣: 2<u<4⇒2<∣x−2∣<4؛ حل همزمان ∣x−2∣>2 و ∣x−2∣<4 میدهد (−2,0)∪(4,6).
خطای رایج در نامعادلهٔ کسری: از g(x)f(x)≥0 نمیتوان نتیجه گرفت f(x)≥0؛ همیشه باید جدول تعیین علامت زد.
شرط علامت ریشهها (برای Δ>0): اگر x1x2>0 و x1+x2>0 هر دو ریشه مثبتاند؛ اگر x1x2>0 و x1+x2<0 هر دو منفیاند؛ اگر x1x2<0 ریشهها ناهمعلامتاند — این سه حالت با استفاده از روابط ویتا، بدون حل کامل معادله قابل تشخیصاند.
خلاصهٔ فرمولهای کلیدی فصل:
Δ=b2−4acx=2a−b±Δ(Δ≥0)xرأس=−2ab,yرأس=−4aΔ
نمونه تست
پاسخنامهی تحلیلی سهبخشی برای هر سؤال
۱چرا گزینهی درست، درست است
۲چرا هر گزینهی دیگر غلط است
۳تلهی تستیای که باید بشناسی
1. به ازای کدام مقادیر m، معادله درجه دوم (m−1)x2−2(m+1)x+m+3=0 دارای دو ریشه حقیقی متمایز و همعلامت است؟
m>1 و m=3
1<m<3
m>1
m>1 یا m<−3
پاسخنامهی تحلیلی
برایِ درجهٔ دومبودن باید m=1. دلتا: Δ=4(m+1)2−4(m−1)(m+3)=4[(m2+2m+1)−(m2+2m−3)]=4(4)=16، که همیشه مثبت است، پس ریشهها همیشه حقیقی و متمایزند (مستقل از m). برایِ همعلامتبودنِ ریشهها باید حاصلضربشان مثبت باشد: P=ac=m−1m+3>0. این کسر وقتی مثبت است که صورت و مخرج همعلامت باشند: یا هر دو مثبت (m>−3 و m>1، یعنی m>1) یا هر دو منفی (m<−3 و m<1، یعنی m<−3). پس مجموعهٔ کاملِ پاسخ m>1 یا m<−3 است. گزینههای دیگر یا فقط نیمی از این اجتماع را شامل میشوند یا یک استثنایِ بیدلیل (مثلِ m=3) به آن اضافه میکنند که از هیچ شرطی نتیجه نمیشود. تلهٔ تستی: نامساویِ کسریِ m−1m+3>0 همیشه یک اجتماعِ *دو* بازه میدهد (هر دو مثبت یا هر دو منفی)؛ گزارشکردنِ فقط یکی از این دو بازه (اینجا فقط m>1) نیمی از پاسخِ صحیح را از قلم میاندازد.
2. رأس سهمی y=x2+mx+(m+1) روی خط y=x قرار دارد. مجموع مقادیر ممکن برای m کدام است؟
8
−6
6
4
پاسخنامهی تحلیلی
طولِ رأس xv=−2m و عرضِ رأس yv=c−4ab2=(m+1)−4m2. چون رأس رویِ خطِ y=x است، باید yv=xv: (m+1)−4m2=−2m. با ضربِ دو طرف در 4: 4(m+1)−m2=−2m⟹4m+4−m2+2m=0⟹−m2+6m+4=0⟹m2−6m−4=0. این یک معادلهٔ درجهٔ دوم بر حسبِ m است؛ طبقِ رابطهٔ ویتا، مجموعِ دو ریشهٔ آن (یعنی دو مقدارِ ممکن برایِ m) برابرِ 6 است. گزینههای دیگر از خطایِ محاسباتی در بسط یا از فراموشکردنِ ضربِ صحیحِ دو طرف در 4 ناشی میشوند. تلهٔ تستی: وقتی شرطِ «رأس رویِ یک خط» به یک معادلهٔ درجهٔ دوم بر حسبِ پارامتر میانجامد، برایِ یافتنِ «مجموعِ مقادیرِ ممکن» نیازی به حلِ کاملِ معادله (با رادیکال) نیست؛ رابطهٔ ویتا (−ab) مستقیماً این مجموع را میدهد.
3. به ازای کدام مجموعه مقادیر a، عبارت x2−2(a−1)x+a2+a همواره مثبت است؟
a<21
a<31
a>21
a>31
پاسخنامهی تحلیلی
برای اینکه عبارت درجه دوم با ضریب x2 مثبت (1>0) همواره مثبت باشد، باید دلتای آن منفی باشد: Δ<0. داریم Δ=[2(a−1)]2−4(1)(a2+a)=4(a−1)2−4(a2+a)=4[a2−2a+1−a2−a]=4(1−3a). شرط Δ<0 میدهد: 4(1−3a)<0⟹1−3a<0⟹3a>1⟹a>31. پس گزینهٔ a>31 صحیح است. گزینههای دیگر از خطایِ علامت هنگامِ تقسیمِ دو طرفِ نامساوی بر عددِ منفی، یا جایگذاریِ نادرستِ ضرایب در فرمولِ دلتا ناشی میشوند. تلهٔ تستی: وقتی دو طرفِ یک نامساوی در عددِ منفی ضرب یا بر آن تقسیم میشود، جهتِ نامساوی باید برعکس شود؛ فراموشکردنِ همین نکته در مرحلهٔ آخرِ حل، رایجترین منشأِ خطا در اینگونه مسائل است.
4. اگر به ازای هر x حقیقی، نامعادله x2−(m−1)x+m+2>0 برقرار باشد، حدود m کدام است؟
−1<m<2
−1<m<7
−3<m<2
−2<m<6
پاسخنامهی تحلیلی
برای اینکه یک سهمی با ضریب x2 مثبت همواره بالای محور x باشد، باید Δ<0 باشد. Δ=(m−1)2−4(1)(m+2)<0⟹m2−2m+1−4m−8<0⟹m2−6m−7<0⟹(m−7)(m+1)<0⟹−1<m<7. بنابراین پاسخِ صحیح −1<m<7 است. تلهٔ تستی: برایِ «همواره مثبتبودن» یک عبارتِ درجهٔ دوم با ضریبِ پیشرویِ مثبت، فقط شرطِ Δ<0 کافی است؛ نیازی به بررسیِ جداگانهٔ علامتِ ضریبِ x2 نیست چون همیشه 1 (مثبت) است.
5. به ازای کدام مقدار k، سهمی y=x2−2kx+k2+k−3 بر محور xها مماس است؟
1
0
3
2
پاسخنامهی تحلیلی
برای اینکه سهمی بر محور xها مماس باشد، باید معادله y=0 ریشه مضاعف داشته باشد، یعنی Δ=0. Δ=(−2k)2−4(1)(k2+k−3)=4k2−4k2−4k+12=0⟹−4k+12=0⟹k=3. بنابراین پاسخِ صحیح 3 است. تلهٔ تستی: «مماسبودن بر محورِ xها» دقیقاً همان Δ=0 است (ریشهٔ مضاعف، سهمی فقط یک نقطه با محور مشترک دارد)؛ این را با Δ>0 (قطع در دو نقطه) یا Δ<0 (عدمِ برخورد) اشتباه نگیرید.
6. اگر حاصلضرب ریشههای معادله x2−(a2−1)x+a2−4=0 منفی باشد، ریشهها نسبت به هم چگونهاند؟
هر دو مثبت
هر دو منفی
ریشه حقیقی ندارد
یکی مثبت و یکی منفی
پاسخنامهی تحلیلی
حاصلضرب ریشهها برابر P=ac=a2−4 است. طبق فرض P<0⟹a2<4⟹−2<a<2. از طرفی چون حاصلضرب ریشهها منفی است، پس قطعاً دو ریشه حقیقی با علامتهای مخالف (یکی مثبت و یکی منفی) وجود دارد. تلهٔ تستی: وقتی حاصلضربِ ریشهها (ac) منفی باشد، دلتا خودکار مثبت میشود (چون −4ac>0 در این حالت)؛ پس نیازی به بررسیِ جداگانهٔ حقیقیبودنِ ریشهها نیست.
7. به ازای کدام مقادیر x، عبارت P(x)=x2+1x2−4 منفی است؟
x<−2
(−2,2)
x∈R
x>2
پاسخنامهی تحلیلی
مخرج کسر x2+1 همواره مثبت است. پس علامت کسر فقط به علامت صورت بستگی دارد. صورت کسر x2−4 بین دو ریشه خود یعنی در بازه (−2,2) منفی است. تلهٔ تستی: قبل از بررسیِ علامتِ کسر، باید مطمئن شد مخرج هرگز صفر نمیشود (اینجا x2+1 همیشه مثبت است)؛ در غیرِ این صورت باید نقاطِ تعریفنشده هم در جدولِ علامت لحاظ شوند.
8. به ازای کدام مقادیر a، سهمی y=ax2−4x+a کاملاً زیر محور xها قرار میگیرد؟
a<−2
a<2
a>−2
هیچ مقدار a
پاسخنامهی تحلیلی
برای اینکه سهمی همواره زیر محور xها باشد باید a<0 و Δ<0 باشد. Δ=(−4)2−4(a)(a)=16−4a2<0⟹4a2>16⟹a2>4⟹a>2 یا a<−2. با اشتراک با شرط a<0، بازه نهایی a<−2 به دست میآید. تلهٔ تستی: قرارگرفتنِ «کاملاً زیرِ محورِ xها» دو شرطِ همزمان میخواهد (a<0 و Δ<0)؛ اشتباهِ رایج این است که فقط یکی از این دو شرط بررسی شود و شرطِ اشتراکِ نهایی نادیده گرفته شود.
9. فرض کنید a=0 و به ازای هر x∈R داشته باشیم ax2+bx+c≤0. کدام گزینه شرطِ لازم و کافی است؟
a>0 و Δ≤0
a<0 و Δ≥0
a<0 و Δ≤0
a<0 و Δ<0
پاسخنامهی تحلیلی
چون a=0، نمودارِ y=ax2+bx+c یک سهمیِ واقعی است. برایِ اینکه این سهمی هرگز بالایِ محورِ xها نرود، دو شرط لازم است: دهانه رو به پایین باشد (a<0)، و سهمی حداکثر مماسِ محور شود (Δ≤0). اگر Δ>0 باشد، سهمیِ روبهپایین بینِ دو ریشهاش مقادیرِ مثبت میگیرد و فرضِ سؤال نقض میشود. برعکس، هر تابعی که این دو شرط را داشته باشد بهازایِ هر x نامثبت است، پس این شرط هم لازم است هم کافی.
وارسیِ مستقل: f(x)=−(x−1)2 با a=−1<0 و Δ=0 همواره نامثبت است ✓؛ f(x)=−x2+1 با a=−1<0 ولی Δ=4>0 در x=0 مقدارِ +1 میدهد ✗.
ردِ گزینههای دیگر: «a<0 و Δ<0» کافی است اما لازم نیست (حالتِ مماس با Δ=0 را کنار میگذارد)؛ «a>0 و Δ≤0» دقیقاً شرطِ همیشه *نامنفی*بودن است؛ «a<0 و Δ≥0» حالتِ Δ>0 را میپذیرد که تابع در بازهای مثبت میشود.
تلهٔ تستی: تفاوتِ نامساویِ اکید و غیراکید حیاتی است — «همواره نامثبت» یعنی تابع میتواند در رأس دقیقاً صفر شود، پس شرطِ درست Δ≤0 است نه Δ<0.
10. به ازای کدام مقادیر x، نامعادله x1>1 برقرار است؟
x>1
x<0
x<1
0<x<1
پاسخنامهی تحلیلی
نامعادله را ساده میکنیم: x1−1>0⟹x1−x>0. ریشههای صورت و مخرج به ترتیب ۱ و ۰ هستند. با تعیین علامت مشخص میشود که کسر در بازه (0,1) مثبت است. بنابراین پاسخِ صحیح 0<x<1 است. تلهٔ تستی: در نامعادلهٔ x1>1، هرگز نباید دو طرف را در x ضرب کرد بدونِ دانستنِ علامتِ آن؛ روشِ درست انتقالِ همهچیز به یک طرف و تشکیلِ یک کسرِ واحد است.