پرش به محتوای اصلی

جبر و معادله (هفتم)

بخشی از بانک سؤال طبقه‌بندی‌شده‌ی این مبحث در کوئیز سنتر — رایگان و بدون نیاز به ثبت‌نام

خلاصه‌ی درسنامه

این خلاصه‌ی 30 درصدی درسنامه اصلی است. متن کامل با همه‌ی نکته‌ها، مثال‌های حل‌شده و جمع‌بندی، با ثبت‌نام رایگان در دسترست قرار می‌گیرد.

جبر و معادله (هفتم)

الگوی عددی یعنی چه؟

وقتی دنباله‌ای مثل 2,4,6,8,10,2, 4, 6, 8, 10, \ldots می‌بینی، می‌فهمی هر عدد ۲ تا از قبلی بزرگ‌تر است. این قانونِ پنهان همان الگوست.
چرا مهم است؟ چون با پیدا کردن الگو می‌توانی بدون شمردنِ یک‌به‌یک، جملهٔ صدم یا هزارم را مستقیم حساب کنی.

چند اصطلاح که در همهٔ این فصل به کار می‌آیند:

  • متغیر: حرفی مثل nn، aa یا xx که جای یک عدد ناشناخته یا عمومی می‌نشیند.
  • تفاضل ثابت: عددی که هر بار به جملهٔ قبلی اضافه (یا از آن کم) می‌شود.
  • جملهٔ nnام: فرمولی که با دادن شمارهٔ هر جمله، مقدارش را می‌دهد.

فرمول جملهٔ nnام در الگوی خطی

جملهٔ nام=cn+d\boxed{\text{جملهٔ } n\text{ام} = c \cdot n + d}
  • cc = تفاضل ثابت (همان مقداری که هر بار اضافه می‌شود)
  • dd = عدد ثابت که با گذاشتن n=1n=1 پیدا می‌شود

روش سه‌مرحله‌ای:
۱) تفاضل دو جملهٔ متوالی را حساب کن؛ همین cc است.
۲) در cn+dcn+d بگذار n=1n=1 و با جملهٔ اول برابر قرار بده تا dd به دست بیاید.
۳) فرمول را با جملهٔ دوم یا سوم تأیید کن.

نمونهٔ کامل: برای الگوی 3,7,11,15,3, 7, 11, 15, \ldots داریم c=73=4c = 7-3 = 4؛ سپس 4×1+d=34 \times 1 + d = 3 پس d=1d = -1؛ یعنی جملهٔ nnام برابر 4n14n - 1 است. تأیید با جملهٔ سوم: 4×31=114 \times 3 - 1 = 11

الگو cc dd جملهٔ nnام
2,4,6,8,2, 4, 6, 8, \ldots ۲ ۰ 2n2n
1,3,5,7,1, 3, 5, 7, \ldots ۲ 1-1 2n12n-1
5,10,15,5, 10, 15, \ldots ۵ ۰ 5n5n
10,7,4,1,10, 7, 4, 1, \ldots 3-3 ۱۳ 3n+13-3n+13

🔑 راه سریع‌تر برای dd: یک قدم به عقب از جملهٔ اول برو. در 3,7,11,3, 7, 11, \ldots داریم 34=13 - 4 = -1، پس d=1d = -1؛ بدون حل معادله.

الگو در شکل‌ها و چوب‌کبریت

در الگوهای شکلی هم اول تفاضل را پیدا می‌کنیم. مثلاً در الگوی مثلث‌های چوب‌کبریتی تعداد چوب‌ها 3,5,7,9,3, 5, 7, 9, \ldots است: تفاضل ثابت 22 و فرمول 2n+12n+1.
چرا ۲ نه ۳؟ چون هر مثلث تازه یک ضلع (یک چوب) را با مثلث قبلی مشترک دارد، پس فقط ۲ چوب جدید لازم است.
پس شکل بیستم 2×20+1=412 \times 20 + 1 = 41 چوب و شکل دهم 2×10+1=212 \times 10 + 1 = 21 چوب می‌خواهد.

الگوی غیرخطی — چطور تشخیص بدهیم؟

اگر تفاضل‌های مرحلهٔ اول ثابت نبودند، الگو خطی نیست. آنگاه تفاضلِ همان تفاضل‌ها را حساب کن؛ اگر آن ثابت شد، الگو درجه دوم است.
نمونهٔ کامل: در 2,5,10,17,26,2, 5, 10, 17, 26, \ldots تفاضل‌ها 3,5,7,93, 5, 7, 9 هستند (ثابت نیستند)، ولی تفاضلِ آن‌ها 2,2,22, 2, 2 است — پس الگو درجه دوم است (در واقع n2+1n^2+1؛ چک کن: 12+1=21^2+1=2، 22+1=52^2+1=5).
🔑 در پایهٔ هفتم لازم نیست فرمولِ درجه دوم را بسازی؛ فقط باید تشخیص بدهی که الگو خطی نیست.

🔑 با دو جمله فقط یک تفاضل داری و ممکن است فریب بخوری؛ برای اطمینان از خطی‌بودن، دست‌کم سه جملهٔ متوالی لازم است.

از فرمول برگردیم به شمارهٔ جمله

گاهی برعکس می‌پرسند: یک عدد داده می‌شود و می‌خواهند بدانی چندمین جمله است. فرمول را برابرِ آن عدد قرار بده و معادله را حل کن.
نمونهٔ کامل: در الگوی 4,7,10,13,4, 7, 10, 13, \ldots فرمول 3n+13n+1 است؛ عدد ۶۱ چندمین جمله است؟

3n+1=613n=60n=203n+1 = 61 \Rightarrow 3n = 60 \Rightarrow n = 20

پس ۶۱ جملهٔ بیستم است. الگو و معادله دو رویِ یک سکه‌اند.

الگوی کسری

همیشه الگو عددِ صحیح نیست. در 11,12,13,14,\dfrac{1}{1}, \dfrac{1}{2}, \dfrac{1}{3}, \dfrac{1}{4}, \ldots صورت همیشه ۱ است و مخرجِ هر جمله برابرِ شمارهٔ همان جمله، پس جملهٔ nnام برابر 1n\dfrac{1}{n} است.

چرا متغیر؟ زبانِ کوتاهِ قانون‌های ریاضی

متغیر به ما اجازه می‌دهد یک قانون را برای همهٔ عددها یک‌بار بنویسیم:

کلامی جبری
جمع خاصیت جابه‌جایی دارد a+b=b+aa+b = b+a
ضرب خاصیت جابه‌جایی دارد a×b=b×aa \times b = b \times a
ضرب در یک تغییری نمی‌دهد 1×a=a1 \times a = a
جمع با صفر تغییری نمی‌دهد a+0=aa+0 = a

به‌جای نوشتنِ P=a+a+a+aP = a+a+a+a می‌نویسیم P=4aP = 4a و همین یک فرمول برای مربعی با ضلع ۳، ۱۰ یا ۵۰۰ کار می‌کند. همین ایده در برنامه‌نویسی هم هست: وقتی می‌نویسیم total = 5*a + 3*b داریم دقیقاً یک عبارت جبری می‌سازیم.

نمودار عملیاتی (ماشین ورودی–خروجی)

نمودار عملیاتی یک «ماشین» است که عدد ورودی را می‌گیرد و طبق ترتیبِ عملیات، خروجی می‌دهد. مثلاً x×25x \xrightarrow{\times 2} \xrightarrow{-5} همان عبارت 2x52x-5 است و برای x=3x=3 خروجی 11 می‌شود.
🔑 ترتیب مهم است: «اول ×2\times 2 بعد +1+1» یعنی 2x+12x+1 که برای x=3x=3 می‌شود ۷؛ ولی «اول +1+1 بعد ×2\times 2» یعنی 2(x+1)2(x+1) که می‌شود ۸. این دو یکی نیستند.

عبارت جبری، جمله و جملات متشابه

عبارت جبری یعنی هر ترکیبی از عددها، متغیرها و عملیات؛ مثل 4+q4+q، 5z5z، 3x73x-7.
جمله یعنی هر واحد مستقل در عبارت. در 3a8b+6a+6b3a - 8b + 6a + 6b جمله‌ها عبارت‌اند از 3a3a، 8b-8b، 6a6a، 6b6b.
جملات متشابه آن‌هایی‌اند که متغیرشان (و توانشان) کاملاً یکی است — مثل 3a3a و 6a6a. جمله‌های ناهمگن مثل 3a3a و 8b8b را نمی‌شود با هم جمع کرد.

🔑 مثل «۳ سیب + ۲ گلابی» است؛ نمی‌شود گفت «۵ سیب‌گلابی». ولی a+a=2aa + a = 2a چون هر دو «سیب»اند.

نکتهٔ علامت ضرب: در جبر به‌جای ×\times از نقطه یا پرانتز استفاده می‌کنیم تا با متغیر xx اشتباه نشود:

x×y=xy=x(y)=xyx \times y = x \cdot y = x(y) = xy

ساده‌سازی عبارت جبری

ca+da=(c+d)a\boxed{ca + da = (c+d)a}

فقط ضریب‌ها جمع می‌شوند؛ متغیر دست‌نخورده می‌ماند.

6x+5y4x+8y=(6x4x)+(5y+8y)=2x+13y6x + 5y - 4x + 8y = (6x-4x) + (5y+8y) = 2x + 13y
3a8b+6a+6b=(3a+6a)+(8b+6b)=9a2b3a - 8b + 6a + 6b = (3a+6a) + (-8b+6b) = 9a - 2b

🔑 ترفند: در عبارت‌های طولانی اول همهٔ xxها را با یک رنگ، yyها را با رنگ دیگر و عددهای خالص را جدا علامت بزن، بعد هر دسته را جمع کن:

2x4y+73x+2y+1=(2x3x)+(4y+2y)+(7+1)=x2y+82x - 4y + 7 - 3x + 2y + 1 = (2x-3x) + (-4y+2y) + (7+1) = -x - 2y + 8

🔑 ضریبِ ۱ نانوشته: aa در واقع همان 1a1a است، پس a+3a=(1+3)a=4aa + 3a = (1+3)a = 4a، نه 3a3a.

توزیع‌پذیری — ضرب در پرانتز

k(a+b)=ka+kbk(ab)=kakbk(a+b) = ka + kb \qquad k(a-b) = ka - kb
(a+b)=ab(ab)=a+b-(a+b) = -a-b \qquad -(a-b) = -a+b

عددِ بیرون پرانتز باید در تک‌تک جمله‌های داخل ضرب شود: 3(2x+5y)=6x+15y3(2x+5y) = 6x + 15y.

چرا؟ با شکل هندسی روشن می‌شود: مستطیلی با ارتفاع aa و پهنای 2+32+3 داریم؛ مساحتش هم (2+3)a(2+3)a است و هم 2a+3a2a+3a. پس (2+3)a=2a+3a(2+3)a = 2a+3a.

🔑 منفیِ پشت پرانتز، علامتِ همهٔ جمله‌های داخل را عوض می‌کند: (3x5y)=3x+5y-(3x-5y) = -3x + 5y.

نمونهٔ کامل: عبارت 4(2x7)(4x+8)4(2x-7) - (4x+8) را ساده کن.

4(2x7)(4x+8)=8x284x8=4x364(2x-7) - (4x+8) = 8x - 28 - 4x - 8 = 4x - 36

عکسِ توزیع‌پذیری، عاملِ مشترک گرفتن است: 6x+15y=3(2x+5y)6x + 15y = 3(2x+5y). همین کار بعدها «فاکتورگیری» نام می‌گیرد.

تبدیل کلام به جبر

عبارت کلامی عبارت جبری
هشت واحد بیشتر از یک عدد x+8x+8
هفت تا کمتر از ۴ برابرِ یک عدد 4x74x-7
نه تا بیشتر از حاصلِ تقسیم عدد بر ۵ x5+9\dfrac{x}{5}+9
دو سومِ محیط PP 23P\dfrac{2}{3}P

فرمول‌های پرکاربرد در زندگی واقعی همگی شکل a+bna+bn دارند: تعرفهٔ تاکسی (هزینهٔ پایه + هزینهٔ هر کیلومتر)، قبض برق، یا هزینهٔ چاپ کارت ویزیت با پایهٔ ۳۰۰۰ تومان و ۱۰۰۰ تومان برای هر کارت: 3000+1000n3000 + 1000n.

محیط و مساحت با زبان جبر

مربع: P=4a,S=a2مستطیل: P=2a+2b,S=ab\text{مربع: } P = 4a,\quad S = a^2 \qquad \text{مستطیل: } P = 2a+2b,\quad S = ab
مثلث متساوی‌الاضلاع: P=3aمثلث متساوی‌الساقین: P=2a+b\text{مثلث متساوی‌الاضلاع: } P = 3a \qquad \text{مثلث متساوی‌الساقین: } P = 2a+b

در مثلث متساوی‌الساقین دو ساق متشابه‌اند و 2a2a می‌شوند، ولی قاعدهٔ bb با آن‌ها متشابه نیست و تنها می‌ماند.

نام و درجهٔ عبارت‌ها

عبارت جبری بعد از ساده‌سازی بر اساس تعداد جمله‌هایش نام می‌گیرد: تک‌جمله‌ای مثل 5x5x، دوجمله‌ای مثل 3x73x-7، چندجمله‌ای مثل x2+2x5x^2+2x-5.
هر جمله یک ضریب (عدد) و یک متغیر با توانش دارد؛ به توانِ متغیر «درجه» می‌گویند (a=a1a = a^1).
🔑 aa و a2a^2 متشابه نیستند، چون توانشان فرق دارد. پس a+a2a + a^2 ساده نمی‌شود — نه a3a^3 می‌شود و نه 2a22a^2.

مقدار عددی یک عبارت جبری

اگر به‌جای متغیرِ یک عبارت، عدد مشخصی بگذاری و حساب کنی، عددی که به دست می‌آید مقدار عددی آن عبارت است.

سه مرحله: ۱) عدد را جایگزین متغیر کن. ۲) علامت ضرب را حتماً بنویس (2n2n برای n=3n=3 می‌شود 2×32 \times 3، نه ۲۳). ۳) با رعایتِ ترتیب عملیات حساب کن.

ترتیب عملیات: پرانتزتوانضرب و تقسیمجمع و تفریق\text{ترتیب عملیات: } \text{پرانتز} \rightarrow \text{توان} \rightarrow \text{ضرب و تقسیم} \rightarrow \text{جمع و تفریق}

🔑 ترتیب عملیات داخل پرانتز هم رعایت می‌شود. در 3(t+27÷s)3(t + 27 \div s) با t=6t=6 و s=3s=3، اول 27÷3=927 \div 3 = 9 و بعد 6+9=156+9=15، پس جواب 3×15=453 \times 15 = 45 است — نه اینکه اول 6+276+27 را حساب کنی.

🔑 عددِ منفی را همیشه داخل پرانتز جایگذاری کن: برای n=5n=-5 بنویس 2×(5)7=172 \times (-5) - 7 = -17.

عبارت کسری: صورت و مخرج را جدا حساب کن، بعد تقسیم کن. برای 4a11+2a\frac{4a-1}{1+2a} با a=2a=2: صورت 81=78-1=7 و مخرج 1+4=51+4=5، پس 75\frac{7}{5}.

اول ساده کن، بعد جایگذاری کن. برای 3(2x3y)5(x2y)3(2x-3y) - 5(x-2y) با x=2x=2 و y=3y=3:
مستقیم: 3(49)5(26)=15+20=53(4-9) - 5(2-6) = -15 + 20 = 5.
یا اول ساده کن: 6x9y5x+10y=x+y6x - 9y - 5x + 10y = x+y، بعد 2+3=52+3 = 5. روش دوم خیلی سریع‌تر و کم‌خطاتر است، به‌ویژه اگر بخواهی عبارت را برای چند مقدار مختلف حساب کنی.

تلهٔ همیشگی: (a)2(-a)^2 در برابر a2-a^2

(a)2=(a)×(a)=a2a2=(a×a)(-a)^2 = (-a)\times(-a) = a^2 \qquad -a^2 = -(a \times a)

پس (3)2=9(-3)^2 = 9 ولی 32=9-3^2 = -9.
🔑 اگر پرانتز دور عددِ منفی باشد، توان روی کلِ عددِ منفی اثر می‌کند؛ اگر پرانتز نباشد، توان فقط روی خودِ عدد اثر می‌کند و منفی بیرون می‌ماند.

معادله

تساوی جبری رابطه‌ای است با متغیر، مثل 4n=124n=12. اگر این تساوی فقط برای بعضی عددها درست شود، به آن معادله می‌گویند و آن عددهای خاص جوابِ معادلهاند.
مثلاً در 6n+7=376n+7=37، مقدارهای n=3,4,6n=3,4,6 جواب نمی‌دهند و فقط n=5n=5 تساوی را برقرار می‌کند.

عبارت جبری معادله
شکل 2x+52x+5 2x+5=112x+5=11
علامت مساوی ندارد دارد
هدف بیانِ یک رابطهٔ کلی یافتنِ یک مقدار خاص

اصل تساوی — قلبِ حل معادله

اگر روی دو طرف تساوی عملیاتِ یکسانی انجام دهیم، تساوی حفظ می‌شود. از 4=44=4 اگر به هر دو طرف ۳ اضافه کنیم می‌شود 7=77=7؛ از 8=88=8 اگر هر دو طرف را در ۳ ضرب کنیم می‌شود 24=2424=24.
🔑 معادله دقیقاً مثل یک ترازوی متعادل است: تا وقتی هر کاری با یک کفه می‌کنی، عیناً با کفهٔ دیگر هم بکنی، تعادل به هم نمی‌خورد.

از همین اصل، قانون انتقال می‌آید: وقتی جمله‌ای از یک طرف به طرف دیگر می‌رود، علامتش عوض می‌شود.

2x3=72x=7+3=10x=52x - 3 = 7 \Rightarrow 2x = 7 + 3 = 10 \Rightarrow x = 5

روش حل معادله

جمله‌های دارای x را یک طرف و عددها را طرف دیگر ببر، سپس تقسیم کن.\boxed{\text{جمله‌های دارای } x \text{ را یک طرف و عددها را طرف دیگر ببر، سپس تقسیم کن.}}

۱) معادلهٔ ساده: 2x1=72x - 1 = 7 ← به هر دو طرف +1+1: 2x=82x = 8 ← تقسیم بر ۲: x=4x = 4. بررسی: 2×41=72\times4-1 = 7

۲) مجهول در هر دو طرف: 3x4=x3x - 4 = x ← از هر دو طرف xx کم کن: 2x4=02x - 4 = 02x=42x = 4x=2x = 2. بررسی: 3×24=23\times2-4 = 2

۳) معادلهٔ پرانتزدار: 5(x+2)=405(x+2) = 40 ← اول پرانتز را باز کن: 5x+10=405x + 10 = 405x=305x = 30x=6x = 6. بررسی: 5×8=405 \times 8 = 40

۴) معادلهٔ کسری: بهترین کار این است که هر دو طرف را در مخرج مشترک ضرب کنی تا کسرها بروند. برای x3+2=5\frac{x}{3} + 2 = 5 هر دو طرف را در ۳ ضرب کن: x+6=15x + 6 = 15، پس x=9x = 9. بررسی: 93+2=5\frac{9}{3}+2 = 5

🔑 حل با «ماشین برعکس»: معادلهٔ 2x5=12x-5=1 همان ماشینِ x×251x \xrightarrow{\times 2} \xrightarrow{-5} 1 است؛ برعکس اجرایش کن: 1+56÷231 \xrightarrow{+5} 6 \xrightarrow{\div 2} 3، پس x=3x=3. همان کارِ انتقالِ جمله است، فقط با تصویر ذهنیِ دیگری.

🔑 روشِ حدس و آزمایش برای معادله‌های خیلی ساده جواب می‌دهد، ولی وقتی جواب اعشاری یا منفی باشد کار نمی‌کند؛ روش جبری همیشه مطمئن است.

مسئله‌های کلامی — روش چهار مرحله‌ای

۱) مجهول را انتخاب کن و بنویس «xx = چیست». ۲) معادله بساز. ۳) حل کن. ۴) جواب را در متنِ مسئله بررسی کن.

نمونهٔ کامل — باغبان: باغبانی ۱۰۰ گل داشت، در باغچه‌ای ۶ متر مربعی کاشت و ۴ گل اضافه آمد. در هر متر مربع چند گل کاشته است؟
xx = تعداد گل در هر متر مربع، پس 6x+4=1006x=96x=166x + 4 = 100 \Rightarrow 6x = 96 \Rightarrow x = 16. بررسی: 6×16+4=1006 \times 16 + 4 = 100

نمونهٔ کامل — عددهای متوالی: دو عدد متوالی که جمعشان ۱۹ است کدام‌اند؟
اگر اولی xx باشد، دومی x+1x+1 است: x+(x+1)=192x+1=19x=9x + (x+1) = 19 \Rightarrow 2x + 1 = 19 \Rightarrow x = 9. پس ۹ و ۱۰.

نمونهٔ کامل — عددهای زوجِ متوالی: سه عدد زوجِ متوالی که جمعشان 42-42 است کدام‌اند؟
عددهای زوج (یا فرد) متوالی با هم ۲ فاصله دارند، پس xx، x+2x+2، x+4x+4:

x+(x+2)+(x+4)=423x+6=42x=16x + (x+2) + (x+4) = -42 \Rightarrow 3x + 6 = -42 \Rightarrow x = -16

عددها: 16-16، 14-14، 12-12. بررسی: جمعشان 42-42

🔑 جوابِ منفی لزوماً غلط نیست. فقط وقتی باید شک کنی که با متنِ مسئله جور درنیاید — مثلاً وقتی مجهول تعداد نفر یا سن باشد.

یک سؤالِ تشخیصیِ خوب

سه دنباله را ببین: A:3,7,11,15,A: 3, 7, 11, 15, \ldots و B:2,5,10,17,B: 2, 5, 10, 17, \ldots و C:5,9,13,17,C: 5, 9, 13, 17, \ldots. آیا AA و CC فرمولِ یکسانی دارند؟ آیا BB خطی است؟
فرمولِ AA: تفاضل ۴ و d=1d=-1، یعنی 4n14n-1. فرمولِ CC: تفاضل ۴ و d=+1d=+1، یعنی 4n+14n+1. پس با اینکه تفاضلشان یکی است، فرمولشان یکی نیست و مثلاً جملهٔ دهمشان 3939 و 4141 می‌شود. تفاضل‌های BB برابر 3,5,73, 5, 7 است و ثابت نیست، پس BB خطی نیست.
🔑 درسِ این سؤال: تفاضلِ یکسان به‌تنهایی فرمولِ یکسان نمی‌سازد؛ dd را هم باید حساب کنی.

اشتباه‌های رایج

  • جمع کردن جمله‌های ناهمگن: 3a+5b3a + 5b برابر 8ab8ab نمی‌شود؛ همین‌طور می‌ماند. و 2x+32x + 3 هم 5x5x نمی‌شود.
  • توزیع ناقص: 3(2x+5y)3(2x+5y) برابر 6x+5y6x+5y نیست؛ درستش 6x+15y6x+15y است.
  • فراموش‌کردنِ منفیِ پشتِ پرانتز: (3x5y)=3x+5y-(3x-5y) = -3x+5y، نه 3x5y-3x-5y.
  • عوض‌نکردنِ علامت هنگام انتقال: از 2x3=72x-3=7 نتیجه 2x=7+32x = 7+3 است، نه 737-3.
  • باز نکردنِ درستِ پرانتز در معادله: 5(x+2)=405(x+2)=40 یعنی 5x+10=405x+10=40، نه 5x+2=405x+2=40.
  • ترکیب‌نکردنِ جمله‌های متشابه پیش از حل: در 3xx4=03x - x - 4 = 0 اول 3xx=2x3x-x=2x کن، بعد حل: x=2x=2.
  • نوشتنِ عددهای زوج/فردِ متوالی به‌صورت x,x+1,x+2x, x+1, x+2 به‌جای x,x+2,x+4x, x+2, x+4.
  • بررسی‌نکردنِ جواب. همیشه جواب را در معادلهٔ اصلی بگذار؛ یک دقیقه وقت می‌برد و جلوی از دست دادن نمره را می‌گیرد.
  • گرفتنِ تفاضل از جمله‌های غیرمتوالی در الگویابی؛ همیشه دو جملهٔ پشت‌سرهم.

نمونه سؤال‌های حل‌شده

۱) در الگوی 7,11,15,19,7, 11, 15, 19, \ldots فرمولِ جملهٔ nnام و جملهٔ پانزدهم را بیاب.
تفاضل ثابت 117=411-7=4؛ با n=1n=1: 4+d=74+d=7 پس d=3d=3؛ فرمول 4n+34n+3. جملهٔ پانزدهم: 4×15+3=634 \times 15 + 3 = 63. تأیید با جملهٔ دوم: 4×2+3=114\times2+3 = 11

۲) در الگوی 2,6,10,14,2, 6, 10, 14, \ldots کدام جمله برابر ۹۸ است؟
تفاضل c=4c=4 و با n=1n=1: 4+d=24+d=2 پس d=2d=-2 و فرمول 4n24n-2. حالا معادله می‌سازیم: 4n2=984n=100n=254n-2=98 \Rightarrow 4n=100 \Rightarrow n=25. پس ۹۸ جملهٔ بیست‌وپنجم است.

۳) عبارت 4(3x2)+5x14(3x-2)+5x-1 را ساده کن.

4(3x2)+5x1=12x8+5x1=17x94(3x-2)+5x-1 = 12x-8+5x-1 = 17x-9

۴) مستطیلی داریم که طولش ۳ واحد بیشتر از دو برابرِ عرض است. اگر عرض را ww بنامیم، محیط را بر حسب ww بنویس و ساده کن.
طول =2w+3=2w+3 و عرض =w=w، پس P=2(w)+2(2w+3)=2w+4w+6=6w+6P = 2(w) + 2(2w+3) = 2w + 4w + 6 = 6w+6.

۵) اگر 3(x+2y)y+73(x+2y)-y+7 برای هر xx و yy با 3x+ky+73x+ky+7 برابر باشد، kk چند است؟
سمت چپ را ساده می‌کنیم: 3x+6yy+7=3x+5y+73x+6y-y+7 = 3x+5y+7. برای اینکه دو عبارت برای همهٔ مقدارها برابر باشند، ضریبِ yy باید یکی باشد، پس k=5k=5.

۶) عبارت 2a+3a5\dfrac{2a+3}{a-5} را به ازای a=1a=1 حساب کن.

2×1+315=54=54\frac{2\times1+3}{1-5} = \frac{5}{-4} = -\frac{5}{4}

۷) عبارت 2(x3y)2x2(x-3y)^2 - x را به ازای x=4x=4 و y=1y=1 حساب کن.
اول داخل پرانتز: 43×1=14 - 3\times1 = 1؛ بعد توان: 12=11^2 = 1؛ بعد بقیه: 2×14=22 \times 1 - 4 = -2.

۸) معادلهٔ x41=x6\dfrac{x}{4} - 1 = \dfrac{x}{6} را حل کن.
مخرج مشترکِ ۴ و ۶ برابر ۱۲ است؛ هر دو طرف را در ۱۲ ضرب می‌کنیم: 3x12=2x3x - 12 = 2x، پس x=12x = 12. بررسی: 1241=2\frac{12}{4}-1 = 2 و 126=2\frac{12}{6} = 2

۹) در الگوی قابِ مربعی، شکل nnام یک قابِ مربعی به ضلع nn است که فقط مربع‌های حاشیه‌اش رنگی‌اند. در شکل بیستم چند مربعِ رنگی و چند مربعِ سفید داریم؟
از شمارشِ حالت‌های کوچک: n=24n=2 \to 4، n=38n=3 \to 8، n=412n=4 \to 12؛ تفاضل ثابت ۴ است و با n=2n=2: 8+d=48+d=4 پس d=4d=-4 و فرمولِ مربع‌های رنگی 4n44n-4 می‌شود. برای n=20n=20: 4×204=764\times20-4 = 76 مربعِ رنگی. کلِ مربع‌ها 202=40020^2 = 400 است، پس مربع‌های سفید 40076=324400-76 = 324 تا هستند. راهِ دوم برای همین جواب: ناحیهٔ داخلی خودش مربعی به ضلع n2n-2 است، یعنی 182=32418^2 = 324 ✓ تطبیقِ دو روش، بهترین راهِ اطمینان در جلسهٔ امتحان است.

۱۰) آیا 3(2x1)2(x4)3(2x-1)-2(x-4) برای هر xx با 4x+54x+5 برابر است؟
با ساده‌سازی: 6x32x+8=4x+56x-3-2x+8 = 4x+5، پس بله همیشه برابرند. تأیید با جایگذاری: برای x=0x=0 هر دو 55 می‌شوند و برای x=2x=2 هر دو 1313.
🔑 همین ترفند را برای چک‌کردنِ هر ساده‌سازی به کار ببر: یک عدد دلخواه بگذار؛ اگر قبل و بعدِ ساده‌سازی مقدار یکی بود، جوابت درست است.

۱۱) مجموع سنِ سارا و برادرش ۲۸ سال است. ۴ سال پیش، سنِ سارا سه برابرِ سنِ برادرش بود. سنِ فعلیِ هرکدام چند است؟
فرض کن سنِ فعلیِ برادر xx باشد؛ پس سنِ سارا 28x28-x است. رابطهٔ «۴ سال پیش»:

(28x)4=3[x4]24x=3x1236=4xx=9(28-x)-4 = 3\big[x-4\big] \Rightarrow 24-x = 3x-12 \Rightarrow 36 = 4x \Rightarrow x = 9

پس برادر ۹ ساله و سارا 289=1928-9=19 ساله است. بررسی: ۴ سال پیش سارا ۱۵ و برادرش ۵ ساله بوده و 15=3×515 = 3\times5

نمونه تست

پاسخنامه‌ی تحلیلی سه‌بخشی برای هر سؤال

  • چرا گزینه‌ی درست، درست است
  • چرا هر گزینه‌ی دیگر غلط است
  • تله‌ی تستی‌ای که باید بشناسی

1. کدام یک از دنباله‌های زیر خطی نیست؟

  • 2,4,6,8,2, 4, 6, 8, \ldots
  • 1,2,3,4,1, 2, 3, 4, \ldots
  • 1,4,9,16,1, 4, 9, 16, \ldots
  • 5,10,15,20,5, 10, 15, 20, \ldots

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«1,4,9,16,1, 4, 9, 16, \ldots» درست است زیرا تفاضل‌های متوالیِ آن برابر 3,5,73,5,7 هستند که ثابت نیستند (این دنبالهٔ مربع‌های کامل است). «2,4,6,82,4,6,8» با تفاضلِ ثابتِ 22، «5,10,15,205,10,15,20» با تفاضلِ ثابتِ 55، و «1,2,3,41,2,3,4» با تفاضلِ ثابتِ 11، هر سه خطی‌اند و رد می‌شوند. تلهٔ تستی این سؤال این است که دانش‌آموز باید تفاضلِ **تمامِ** جفت‌های متوالی را چک کند، نه فقط دو جملهٔ اول را.

2. دنبالهٔ 3,7,11,15,3, 7, 11, 15, \ldots داده شده است. جملهٔ nnام این دنباله کدام است؟

  • 4n14n-1
  • 4n+14n+1
  • 4n34n-3
  • 4n+34n+3

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«4n14n-1» درست است زیرا تفاضلِ ثابت c=73=4c=7-3=4 است و با n=1n=1: 4×1+d=3d=14\times1+d=3\Rightarrow d=-1. «4n+14n+1» و «4n+34n+3» رد می‌شوند چون علامتِ dd را اشتباه مثبت گرفته‌اند. «4n34n-3» رد می‌شود چون dd را با جملهٔ اولِ منهایِ تفاضل (به‌جای حلِ معادلهٔ cn+dcn+d) اشتباه محاسبه کرده است. تلهٔ تستی این سؤال محاسبهٔ نادرستِ dd با علامتِ اشتباه است.

3. کدام یک از دنباله‌های زیر خطی (با تفاضل ثابت) نیست؟ A:  5,9,13,17,A:\; 5,9,13,17,\ldots B:  2,4,8,16,B:\; 2,4,8,16,\ldots C:  1,4,7,10,C:\; 1,4,7,10,\ldots

  • فقط دنباله BB
  • دنباله‌های AA و CC
  • دنباله‌های BB و CC
  • همهٔ دنباله‌ها خطی هستند

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«فقط دنباله BB» درست است زیرا تفاضل‌های متوالیِ آن (2,4,82,4,8) ثابت نیستند (این دنباله ماهیتِ نمایی/تصاعدی دارد، نه خطی). دنباله‌های AA و CC هر دو تفاضلِ ثابت دارند (44 و 33 به‌ترتیب) و خطی‌اند، پس گزینه‌های دیگر که AA یا CC یا هر سه را خطی نمی‌دانند رد می‌شوند. تلهٔ تستی این سؤال این است که دانش‌آموز ممکن است دنبالهٔ BB را هم به‌اشتباه خطی تصور کند چون فقط دو جملهٔ اول را چک کرده (42=24-2=2 که با تفاضلِ فرضیِ خطی می‌خواند) و تفاضلِ سوم را نادیده گرفته.

4. حاصل ساده‌سازی عبارت 3(2x1)2(x4)3(2x-1)-2(x-4) کدام است؟

  • 8x118x-11
  • 4x+54x+5
  • 6x+36x+3
  • 4x54x-5

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«4x+54x+5» درست است زیرا 3(2x1)2(x4)=6x32x+8=4x+53(2x-1)-2(x-4)=6x-3-2x+8=4x+5. «4x54x-5» رد می‌شود چون علامتِ 88 (حاصلِ 2×4-2\times-4) را نادیده گرفته. «8x118x-11» و «6x+36x+3» رد می‌شوند چون از ترکیبِ نادرستِ ضرایبِ xx (بدونِ توزیعِ درست) ناشی می‌شوند. تلهٔ تستی این سؤال فراموش‌کردنِ علامتِ منفی هنگامِ توزیعِ 2-2 در پرانتزِ (x4)(x-4) است.

5. معادلهٔ x3+1=x2\dfrac{x}{3}+1=\dfrac{x}{2} را حل کنید. مقدار xx کدام است؟

  • 44
  • 33
  • 22
  • 66

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«66» درست است زیرا با ضربِ هر دو طرف در مخرجِ مشترکِ 66: 2x+6=3xx=62x+6=3x\Rightarrow x=6. «44»، «33» و «22» رد می‌شوند چون با جایگذاری در معادلهٔ اصلی برابری برقرار نمی‌کنند (مثلاً برای x=4x=4: 43+142\frac{4}{3}+1\neq\frac{4}{2}). تلهٔ تستی این سؤال فراموش‌کردنِ ضربِ **همهٔ** جمله‌ها (شاملِ عددِ 11) در مخرجِ مشترک است.

مباحث مرتبط

ادامه‌ی این مبحث رو ببین

با ثبت‌نام رایگان، به بانک کامل سؤال، شبیه‌ساز کنکور و تحلیل پیشرفت دسترسی داری

ثبت‌نام رایگان