تأثیر فارسی بر زبان عربی (عربی ۲)

پاسخنامه‌ی تحلیلی

(الف) «تَأْثیرُ» یعنی «تأثیر» و مضاف است، «اللُّغَةِ الْفارِسیَّةِ» مضافٌ‌إلیه («زبانِ فارسی») و «عَلَی اللُّغَةِ الْعَرَبیَّةِ» یعنی «بر زبانِ عربی»؛ پس گزینه‌ی «تأثیر زبان فارسی بر زبان عربی» تنها ترجمه‌ی دقیق است. (ب) گزینه‌ی «تأثیر زبان عربی بر زبان فارسی» رد می‌شود، چون جهتِ تأثیر را برعکس کرده است. گزینه‌ی «تأثیر زبان فارسی در زبان عربی» رد می‌شود، چون حرفِ «عَلَی» (بر) را با «در» عوض کرده که دقتِ ترجمه را کم می‌کند. گزینه‌ی «تأثیر واژگان فارسی از زبان عربی» رد می‌شود، چون هم «اللُّغَةِ» (زبان) را با «واژگان» عوض کرده و هم حرفِ «عَلَی» را با «از» جابه‌جا کرده است. (ج) تلهٔ تستی: حرفِ «عَلَی» در این ترکیب معنای «بر» می‌دهد و جهتِ تأثیرگذار/تأثیرپذیر را مشخص می‌کند؛ نباید آن را با «فی» (در) یکسان گرفت.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

(الف) «اَلْمُفْرَداتُ الْفارِسِیَّةُ» فاعل («واژگانِ فارسی»)، «دَخَلَتِ» فعل («وارد شدند») و «مُنْذُ الْعَصْرِ الْجاهِلِیِّ» یعنی «از دورانِ جاهلیت»؛ پس گزینه‌ی «واژگان فارسی از دوران جاهلیت وارد زبان عربی شدند» تنها ترجمه‌ی درست است. (ب) گزینه‌ی «واژگان عربی از عصر جاهلیت وارد زبان فارسی شدند» رد می‌شود، چون فاعل (واژگانِ فارسی) و مقصدِ ورود (زبانِ عربی) هر دو را برعکس کرده است. گزینه‌ی «واژگان فارسی در دوران اسلامی به عربی منتقل شدند» رد می‌شود، چون «مُنْذُ الْعَصْرِ الْجاهِلِیِّ» (از دورانِ جاهلیت) را با «دورانِ اسلامی» عوض کرده است. گزینه‌ی «لغت‌های عربی در زمان جاهلیت از فارسی پدید آمدند» رد می‌شود، چون فاعل و مبدأ/مقصدِ ورود را کاملاً جابه‌جا کرده است. (ج) تلهٔ تستی: طبقِ متنِ درس، ورودِ واژگانِ فارسی به عربی از همان عصرِ جاهلی آغاز شده بود، نه پس از اسلام؛ این دو مرحله‌ی تاریخی را نباید با هم خلط کرد.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

(الف) «اِشْتَدَّ» یعنی «شدت گرفت»، «النَّقْلُ» فاعل («انتقال») و «مِنَ الْفارِسِیَّةِ إلَی الْعَرَبِیَّةِ» یعنی «از فارسی به عربی»؛ پس گزینه‌ی «انتقال از فارسی به عربی شدت گرفت» تنها ترجمه‌ی درست است. (ب) گزینه‌ی «انتقال از عربی به فارسی شدت گرفت» رد می‌شود، چون جهتِ انتقال («مِنَ...إلَی») را برعکس کرده است. گزینه‌ی «ترجمه فارسی از عربی پایان یافت» رد می‌شود، چون فعلِ «اِشْتَدَّ» (شدت گرفت) را با «پایان یافت» عوض کرده که معنایی متضاد دارد. گزینه‌ی «انتقال از فارسی به فارسی افزایش یافت» رد می‌شود، چون مقصدِ انتقال (عربی) به‌اشتباه «فارسی» آمده است. (ج) تلهٔ تستی: «مِنَ...إلَی» مبدأ و مقصدِ انتقال را مشخص می‌کند؛ این دو باید همیشه با ترتیبِ درستشان در ترجمه بیایند، نه معکوس.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

(الف) «لِلْفیروزآبادی مُعْجَمٌ» ساختارِ مالکیت است («فیروزآبادی معجمی دارد») و «مَشْهورٌ بِاسْمِ الْقاموسِ» یعنی «مشهور به نامِ قاموس»؛ پس گزینه‌ی «فیروزآبادی فرهنگ مشهوری به نام قاموس دارد» تنها ترجمه‌ی درست است. (ب) گزینه‌ی «فیروزآبادی در قاموس مشهور شد» رد می‌شود، چون ساختارِ مالکیت («دارد») را با فعلِ «مشهور شدن» عوض کرده که فاعل و مفعول را جابه‌جا می‌کند. گزینه‌ی «برای فیروزآبادی کتابی به نام معجم بود» رد می‌شود، چون نامِ خاصِ «الْقاموسِ» را نادیده گرفته و به‌جای آن «معجم» را به‌عنوانِ نام آورده است. گزینه‌ی «قاموس نام شخصی از شاگردان فیروزآبادی است» رد می‌شود، چون «الْقاموسِ» را از نامِ کتاب به نامِ شخص تبدیل کرده که کاملاً بی‌ربط است. (ج) تلهٔ تستی: «بِاسْمِ» یعنی «به نامِ»؛ اسمی که پس از آن می‌آید (اینجا «الْقاموسِ») نامِ خودِ معجم است، نه نامِ شخصِ دیگری.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

(الف) «لَنْ تَنالُوا» با حرفِ «لَنْ» (نفیِ آینده) یعنی «دست نخواهید یافت» و «الْبِرَّ» یعنی «به نیکی»؛ پس گزینه‌ی «به نیکی دست نخواهید یافت» تنها ترجمه‌ی درست است. (ب) گزینه‌ی «به نیکی دست نمی‌یابید» رد می‌شود، چون «لَنْ» (نفیِ آینده) را با نفیِ مضارعِ اخباری (حال) عوض کرده است. گزینه‌ی «به نیکی دست یافته‌اید» رد می‌شود، چون فعلِ منفیِ آینده را به فعلِ مثبتِ ماضی تبدیل کرده است. گزینه‌ی «به نیکی باید دست یابید» رد می‌شود، چون معنای نفی را کاملاً حذف کرده و آن را به جمله‌ی امری/الزامی تبدیل کرده است. (ج) تلهٔ تستی: «لَنْ» همیشه با فعلِ مضارعِ منصوب می‌آید و معنای «هرگز نخواهد/نخواهید» (نفیِ قطعیِ آینده) می‌دهد؛ این را نباید با نفیِ زمانِ حال یا گذشته اشتباه گرفت.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

(الف) «قَبْلَ أَنْ» یعنی «پیش از آنکه» و «یَأْتِیَ یَوْمٌ» با حرفِ ناصبه‌ی «أَنْ» به‌صورتِ مضارعِ التزامی («روزی بیاید») ترجمه می‌شود؛ پس گزینه‌ی «پیش از آنکه روزی بیاید» تنها ترجمه‌ی درست است. (ب) گزینه‌ی «پس از آنکه روزی می‌آید» رد می‌شود، چون هم «قَبْلَ» (پیش از) را با «پس از» عوض کرده و هم فعل را اخباری («می‌آید») به‌جای التزامی ترجمه کرده است. گزینه‌ی «تا روزی آمده باشد» رد می‌شود، چون معنای «قَبْلَ أَنْ» (پیش از آنکه) را با ساختارِ «تا» جایگزین کرده که رابطه‌ی زمانی را نادرست می‌سازد. گزینه‌ی «چون روزی می‌آید» رد می‌شود، چون رابطه‌ی زمانیِ «پیش از» را با رابطه‌ی علّیِ «چون» عوض کرده است. (ج) تلهٔ تستی: «قَبْلَ أَنْ + فعلِ مضارعِ منصوب» ساختارِ ثابتی برای «پیش از آنکه ... بکند» است؛ فعلِ پس از آن باید التزامی ترجمه شود، نه اخباری.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

(الف) «یَکْنِزونَ» از ریشه‌ی «کَنَزَ» یعنی «می‌اندوزند/گنج می‌کنند» و «الذَّهَبَ وَ الْفِضَّةَ» یعنی «طلا و نقره را»؛ پس گزینه‌ی «طلا و نقره را می‌اندوزند» تنها ترجمه‌ی درست است. (ب) گزینه‌ی «طلا و نقره را می‌شمارند» رد می‌شود، چون فعلِ «کَنَزَ» (اندوختن/احتکار کردن) را با «شمردن» اشتباه گرفته است. گزینه‌ی «طلا و نقره را می‌فروشند» رد می‌شود، چون آیه دقیقاً دربردارنده‌ی مفهومِ احتکار (نگه‌داشتن، نه فروختن) است. گزینه‌ی «طلا و نقره را می‌آرایند» رد می‌شود، چون معنایِ «کَنَزَ» هیچ ارتباطی با «آراستن» ندارد. (ج) تلهٔ تستی: «یَکْنِزونَ» با واژه‌ی فارسیِ «گَنْج» هم‌ریشه است (طبقِ متنِ درس)؛ معنای دقیقش «اندوختن/احتکار کردن» است، نه هر فعلِ دیگری که با مالِ گران‌بها مرتبط باشد.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

(الف) «لِـ» پیش از فعلِ مضارعِ منصوب («لِیَفْعَلَ») حرفِ ناصبه است و معنای هدف/غرض («تا») می‌دهد؛ پس فعلِ پس از آن باید مضارعِ التزامی ترجمه شود و گزینه‌ی «تا بکند» درست است. (ب) گزینه‌ی «می‌کند» رد می‌شود، چون فعل را مضارعِ اخباری (بدونِ توجه به «لِـ» ناصبه) ترجمه کرده است. گزینه‌ی «چنین کرد» رد می‌شود، چون فعلِ مضارع را به ماضی برگردانده، حال آنکه «لِیَفْعَلَ» مضارع است. گزینه‌ی «نخواهد کرد» رد می‌شود، چون معنای آینده‌ی منفی (که ویژه‌ی «لَنْ» است) را به‌اشتباه به «لِـ» نسبت داده است. (ج) تلهٔ تستی: حرفِ «لِـ» ناصبه (پیش از فعلِ مضارع) را نباید با «لَنْ» (نفیِ آینده) یا «لِـ» غیرِ ناصبه (مانندِ لامِ مالکیت در «لِلْفیروزآبادی») اشتباه گرفت؛ فقط زمانی که مستقیماً بر سرِ فعلِ مضارعِ منصوب بیاید، معنای «تا» می‌دهد.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

(الف) «لَنْ» حرفِ نصب و نفیِ آینده است و فعلِ پس از آن («لن تنالوا») باید «نخواهید یافت» ترجمه شود؛ پس گزینه‌ی «لن تنالوا» درست است. (ب) گزینه‌ی «أن تنالوا» رد می‌شود، چون «أَنْ» معنای هدف/مصدری («که...») می‌دهد و فعلِ پس از آن مضارعِ التزامی («بیابید») ترجمه می‌شود، نه آینده‌ی منفی. گزینه‌ی «کی تنالوا» رد می‌شود، چون «کَیْ» نیز معنای هدف («تا») می‌دهد، نه نفیِ آینده. گزینه‌ی «حتی تنالوا» رد می‌شود، چون «حَتّٰی» معنای «تا آنکه» (غایت) می‌دهد، نه آینده‌ی منفی. (ج) تلهٔ تستی: از میانِ حروفِ ناصبه، فقط «لَنْ» معنای «نخواهد/نخواهید کرد» (آینده‌ی منفی) می‌دهد؛ بقیه‌ی حروفِ ناصبه (أَنْ، لِـ، کَیْ، لِکَیْ، حَتّٰی) فعلِ پس از خود را مضارعِ التزامیِ مثبت می‌سازند.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

(الف) «لَنْ یَدْخُلَ» با حرفِ «لَنْ» (نفیِ آینده) یعنی «وارد نخواهد شد»؛ پس گزینه‌ی «وارد نخواهد شد» تنها ترجمه‌ی درست است. (ب) گزینه‌ی «وارد نمی‌شود» رد می‌شود، چون نفیِ آینده («لَنْ») را با نفیِ مضارعِ اخباری (حال) عوض کرده است. گزینه‌ی «او وارد نشد» رد می‌شود، چون فعلِ مضارعِ منفیِ آینده را به فعلِ ماضیِ منفی تبدیل کرده است. گزینه‌ی «وارد می‌گردد» رد می‌شود، چون معنای نفی را کاملاً حذف کرده و آن را به جمله‌ی مثبت تبدیل کرده است. (ج) تلهٔ تستی: «لَنْ» فقط با فعلِ مضارعِ منصوب می‌آید و همیشه معنای «هرگز نخواهد» (نفیِ قطعیِ آینده) می‌دهد؛ نباید آن را با «لا» (نفیِ حال) یا «لَمْ» (نفیِ گذشته) اشتباه گرفت.