آمار و احتمال (هنر)
دو کلاس با یک میانگین، اما دو داستان
فرض کنید نمرههای کلاسِ ادامهٔ فرمول را افقی ببین برابرِ ۸، ۹، ۱۰، ۱۱، ۱۲ و نمرههای کلاسِ ادامهٔ فرمول را افقی ببین برابرِ ۰، ۵، ۱۰، ۱۵، ۲۰ باشد. هر دو کلاس میانگینِ ادامهٔ فرمول را افقی ببین دارند و میانهٔ هر دو هم ادامهٔ فرمول را افقی ببین است — ولی هر کسی با یک نگاه میفهمد این دو کلاس اصلاً شبیهِ هم نیستند. آمارِ توصیفی دقیقاً برای همین ساخته شده: یک عدد برای گفتنِ اینکه دادهها کجا جمع شدهاند و یک عدد برای اینکه چقدر پخشاند.
معیارهای مرکز
ادامهٔ فرمول را افقی ببینمیانگین مثلِ مرکزِ ثقلِ دادههاست. دو رفتارش را حفظ کنید: اگر به همهٔ دادهها عددِ ثابتِ ادامهٔ فرمول را افقی ببین اضافه شود میانگین هم ادامهٔ فرمول را افقی ببین واحد جابهجا میشود (ادامهٔ فرمول را افقی ببین)، و اگر همه در ادامهٔ فرمول را افقی ببین ضرب شوند میانگین هم در ادامهٔ فرمول را افقی ببین ضرب میشود.
میانه دادهای است که دقیقاً وسط میایستد: دادهها را مرتب کنید؛ اگر تعدادشان فرد بود همان دادهٔ وسطی، و اگر زوج بود میانگینِ دو دادهٔ وسطی.
کِی کدام؟ میانگین به دادهٔ دورافتاده حساس است و میانه نیست. اگر در نمرههای ۵، ۱۷، ۱۸، ۱۸، ۱۹، ۲۰ آن ادامهٔ فرمول را افقی ببین نبود، میانگین خیلی بالاتر میرفت — ولی میانه همچنان ادامهٔ فرمول را افقی ببین میماند. هرجا یک دادهٔ پرت داستان را خراب میکند، میانه گزارشِ صادقتری است.
معیارهای پراکندگی
سادهترینشان دامنه است، ادامهٔ فرمول را افقی ببین، که در مثالِ بالا برای کلاسِ ادامهٔ فرمول را افقی ببین برابرِ ادامهٔ فرمول را افقی ببین و برای کلاسِ ادامهٔ فرمول را افقی ببین برابرِ ادامهٔ فرمول را افقی ببین است. عیبش این است که فقط دو داده را میبیند و بقیه را نادیده میگیرد.
واریانس میانگینِ مجذورِ فاصلهها از میانگین است:
ادامهٔ فرمول را افقی ببینبرای کلاسِ ادامهٔ فرمول را افقی ببین: ادامهٔ فرمول را افقی ببین و برای کلاسِ ادامهٔ فرمول را افقی ببین: ادامهٔ فرمول را افقی ببین. پس ادامهٔ فرمول را افقی ببین ولی ادامهٔ فرمول را افقی ببین — همان تفاوتی که چشم دیده بود، حالا عدد شد.
فرمولِ کوتاهترِ واریانس که در محاسبه سریعتر است:
ادامهٔ فرمول را افقی ببینرفتارِ این شاخصها زیرِ تغییرِ دادهها — پرتکرارترین سؤالِ این فصل:
| شاخص | با ادامهٔ فرمول را افقی ببین | با ادامهٔ فرمول را افقی ببین |
|---|---|---|
| میانگین | ادامهٔ فرمول را افقی ببین | ادامهٔ فرمول را افقی ببین |
| واریانس | تغییر نمیکند | ادامهٔ فرمول را افقی ببین |
| انحرافِ معیار | تغییر نمیکند | ادامهٔ فرمول را افقی ببین |
| ضریبِ تغییرات | کاهش مییابد | ثابت میماند |
منطقش ساده است: جابهجا کردنِ همهٔ دادهها فاصلههایشان را عوض نمیکند، پس پراکندگی دستنخورده میماند. دو نکتهٔ جانبی: واریانس هرگز منفی نمیشود و فقط وقتی صفر است که همهٔ دادهها برابر باشند؛ و مجموعِ انحرافها از میانگین همیشه صفر است، یعنی ادامهٔ فرمول را افقی ببین.
ضریبِ تغییرات: پراکندگیِ نسبی
ادامهٔ فرمول را افقی ببیناین معیار برای مقایسهٔ دو مجموعه با مقیاسهای متفاوت است.
نمونه: دو نوزاد با جرمهای ادامهٔ فرمول را افقی ببین و ادامهٔ فرمول را افقی ببین کیلوگرم، و دو بزرگسال با جرمهای ادامهٔ فرمول را افقی ببین و ادامهٔ فرمول را افقی ببین کیلوگرم. انحرافِ معیارِ هر دو گروه ادامهٔ فرمول را افقی ببین کیلوگرم است، ولی ادامهٔ فرمول را افقی ببین نوزادان ادامهٔ فرمول را افقی ببین است و ادامهٔ فرمول را افقی ببین بزرگسالان ادامهٔ فرمول را افقی ببین. یعنی اختلافِ خامِ یکسان، در مقیاسِ کوچک بسیار معنادارتر است.
توجه کنید که ادامهٔ فرمول را افقی ببین فقط برای دادههای مثبت معنا دارد.
چارکها
چارکها دادههای مرتبشده را به چهار بخشِ برابر میشکنند: ادامهٔ فرمول را افقی ببین همان میانه است، ادامهٔ فرمول را افقی ببین میانهٔ دادههای قبل از میانه و ادامهٔ فرمول را افقی ببین میانهٔ دادههای بعد از آن.
نمونه: برای دادههای مرتبِ ادامهٔ فرمول را افقی ببین میانه دادهٔ هشتم یعنی ادامهٔ فرمول را افقی ببین است. شش دادهٔ قبل از آن (ادامهٔ فرمول را افقی ببین تا ادامهٔ فرمول را افقی ببین) میانهشان ادامهٔ فرمول را افقی ببین میشود، پس ادامهٔ فرمول را افقی ببین؛ و شش دادهٔ بعدی ادامهٔ فرمول را افقی ببین میدهند.
از همینجا دامنهٔ میانچارکی ادامهٔ فرمول را افقی ببین ساخته میشود که پراکندگیِ ۵۰٪ میانی را میسنجد و به دادههای پرت حساس نیست. دادهٔ ادامهٔ فرمول را افقی ببین دورافتاده شمرده میشود اگر ادامهٔ فرمول را افقی ببین یا ادامهٔ فرمول را افقی ببین. در همین خانواده، دهکها به ۱۰ بخش و صدکها به ۱۰۰ بخش تقسیم میکنند، با روابطِ ادامهٔ فرمول را افقی ببین و ادامهٔ فرمول را افقی ببین و ادامهٔ فرمول را افقی ببین.
احتمال: وقتی خبرِ تازه فضا را تنگ میکند
پایهها را مرور کنیم: فضای نمونه (ادامهٔ فرمول را افقی ببین) مجموعهٔ همهٔ نتایجِ ممکن است و هر زیرمجموعهاش یک پیشامد.
ادامهٔ فرمول را افقی ببیندو پیشامد ناسازگارند اگر ادامهٔ فرمول را افقی ببین؛ آنوقت احتمالِ اجتماع فقط جمعِ دو احتمال است.
حالا فرض کنید در قرعهکشیِ اعدادِ ۱ تا ۲۰ شمارهٔ ۸ مالِ شماست. احتمالِ بردتان ادامهٔ فرمول را افقی ببین است — اما اگر به شما بگویند «عددِ برنده یکرقمی است»، احتمال به ادامهٔ فرمول را افقی ببین میپرد. اطلاعِ تازه فضای نمونه را کوچک میکند، و این هستهٔ احتمالِ شرطی است:
ادامهٔ فرمول را افقی ببیناز همین رابطه، قانونِ ضرب بیرون میآید که برای محاسبهٔ اشتراک بسیار بهکار میآید:
ادامهٔ فرمول را افقی ببیننمونه: رانندهٔ یک مسابقه با احتمالِ ادامهٔ فرمول را افقی ببین دچارِ نقصِ فنی نمیشود، و احتمالِ اینکه هم نقصِ فنی نداشته باشد و هم به خطِ پایان برسد ادامهٔ فرمول را افقی ببین است. احتمالِ رسیدن به خطِ پایان به شرطِ نداشتنِ نقصِ فنی چقدر است؟
ادامهٔ فرمول را افقی ببین.
چهار نکته که مرتب سؤال میشود: ادامهٔ فرمول را افقی ببین؛ ادامهٔ فرمول را افقی ببین لزوماً برابرِ ادامهٔ فرمول را افقی ببین نیست؛ اگر ادامهٔ فرمول را افقی ببین آنگاه ادامهٔ فرمول را افقی ببین؛ و اگر ادامهٔ فرمول را افقی ببین و ادامهٔ فرمول را افقی ببین ناسازگار باشند ادامهٔ فرمول را افقی ببین.
استقلال
دو پیشامد مستقلاند اگر دانستنِ یکی احتمالِ دیگری را عوض نکند، یعنی ادامهٔ فرمول را افقی ببین. معیارِ عملی و متقارنش این است:
ادامهٔ فرمول را افقی ببیناگر این تساوی برقرار نباشد، دو پیشامد وابستهاند. نکته اینجاست که شهود اغلب اشتباه میکند و باید محاسبه کرد.
نمونه: دو تاس میاندازیم (ادامهٔ فرمول را افقی ببین) و ادامهٔ فرمول را افقی ببین پیشامدِ «تاسِ اول ادامهٔ فرمول را افقی ببین بیاید» است با ادامهٔ فرمول را افقی ببین. اگر ادامهٔ فرمول را افقی ببین پیشامدِ «مجموع ادامهٔ فرمول را افقی ببین» باشد، ادامهٔ فرمول را افقی ببین و ادامهٔ فرمول را افقی ببین یعنی ادامهٔ فرمول را افقی ببین؛ چون ادامهٔ فرمول را افقی ببین، این دو مستقلاند. اما اگر ادامهٔ فرمول را افقی ببین پیشامدِ «مجموع ادامهٔ فرمول را افقی ببین» باشد، ادامهٔ فرمول را افقی ببین و باز ادامهٔ فرمول را افقی ببین؛ حال آنکه ادامهٔ فرمول را افقی ببین، پس اینبار وابستهاند.
ناسازگار با مستقل یکی نیست! دو پیشامدِ ناسازگار با احتمالِ غیرصفر هرگز مستقل نیستند، چون ادامهٔ فرمول را افقی ببین ولی ادامهٔ فرمول را افقی ببین.
اگر ادامهٔ فرمول را افقی ببین و ادامهٔ فرمول را افقی ببین مستقل باشند، ادامهٔ فرمول را افقی ببین با ادامهٔ فرمول را افقی ببین، و ادامهٔ فرمول را افقی ببین با ادامهٔ فرمول را افقی ببین، و ادامهٔ فرمول را افقی ببین با ادامهٔ فرمول را افقی ببین هم مستقلاند. دو قالبِ پرکاربردِ پایانی هم برای پیشامدهای مستقل:
ادامهٔ فرمول را افقی ببین