بخشی از بانک سؤال طبقهبندیشدهی این مبحث در کوئیز سنتر — رایگان و بدون نیاز به ثبتنام
خلاصهی درسنامه
این خلاصهی 30 درصدی درسنامه اصلی است. متن کامل با همهی نکتهها، مثالهای حلشده و جمعبندی، با ثبتنام رایگان در دسترست قرار میگیرد.
این فصل پنج درس دارد: مجموع دنبالههای حسابی و هندسی، معادلات درجه دوم، معادلات گویا و گنگ، قدر مطلق، و آشنایی با هندسه تحلیلی.
درس اول: مجموع جملات دنبالههای حسابی و هندسی
دنباله حسابی با جمله اول a و قدر نسبت d: an=a1+(n−1)d.
اثبات فرمول مجموع (روش گاوس): با نوشتن Sn دوبار (یکبار عادی، یکبار معکوس) و جمع دو سطر، هر جفت متناظر برابر 2a+(n−1)d میشود:
Sn=2n[2a+(n−1)d]یا معادلاًSn=2n(a1+an)
تفسیر هندسی: مجموع یعنی میانگین جمله اول و آخر، ضرب در تعداد جملات. فرمولهای مشتقشده: 1+2+⋯+n=2n(n+1)؛ مجموع n عدد فرد اول =n2؛ مجموع n عدد زوج اول =n(n+1).
مثال (تعداد وترها): روی محیط دایره ۲۰ نقطه؛ تعداد وترها =19+18+⋯+1=219×20=190.
مثال (توپ و ارتفاع، هندسی): توپی از ارتفاع ۱۰ متر رها میشود و هر بار به 41 ارتفاع قبلی میرسد؛ مسافت طیشده پس از ۴ برخورد: S4=20⋅1−1/41−(1/4)4≈26.6 متر.
دنباله هندسی با جمله اول a و قدر نسبت q=0: با تفاضل Sn و qSn:
Sn=1−qa(1−qn)(q=1;حالت q=1:Sn=na)
سری هندسی نامتناهی (فراتر از کتاب): اگر ∣q∣<1: S∞=1−qa. مثال: 1+21+41+⋯=1−1/21=2.
نکات کنکوری: در دنباله حسابی تفاضل ثابت است، در هندسی نسبت ثابت؛ مجموع n عدد فرد اول =n2 را حفظ کن؛ در دنباله هندسی، قدر نسبت نمیتواند صفر باشد؛ جملات متقارن ak+an+1−k=a1+an (حسابی) و ak⋅an+1−k=a1⋅an (هندسی).
درس دوم: معادلات درجه دوم
Δ=b2−4ac,x=2a−b±Δ
Δ>0: دو ریشه متمایز؛ Δ=0: یک ریشه مضاعف x=−2ab؛ Δ<0: بدون ریشه حقیقی.
روابط ویته:
S=x1+x2=−ab,P=x1x2=ac
تشکیل معادله از روی ریشهها:x2−Sx+P=0. مثال: ریشههای 2+3 و 2−3؛ S=4، P=1، معادله x2−4x+1=0.
مثال (استفاده از ویته): اگر x=1 ریشه x2−mx−7=0 باشد: P=1−7⟹x2=−7؛ S=1+(−7)=m⟹m=−6.
رأس سهمی:xv=−2ab، yv=−4aΔ.
معادلات قابل تبدیل به درجه دوم (فراتر از کتاب): با تغییر متغیر، مثلاً x4−10x2+16=0 با t=x2 به t2−10t+16=0 تبدیل میشود.
نکات کنکوری: x12+x22=S2−2P؛ x13+x23=S3−3PS؛ برای هر دو ریشه مثبت لازم است S>0، P>0، Δ≥0؛ ریشههای همعلامت مخالف یعنی P<0؛ در معادلات درجه ۴ با تبدیل متغیر همه جوابهای t باید در x بررسی شوند.
درس سوم: معادلات گویا و گنگ
معادلات گویا: ک.م.م مخرجها را پیدا کن، طرفین را در آن ضرب کن، حل کن، سپس آزمایش کن — هر جوابی که مخرج را صفر کند مردود است.
مثال:x−23x+x+22=x2−44x−4 با دامنه x=±2؛ پس از ضرب در x2−4: 3x2+4x=0⟹x=0 یا x=−34 (هر دو در دامنه).
معادلات گنگ: رادیکال را یک طرف ببر، دو طرف را به توان برسان، حل کن، سپس آزمایش اجباری کن چون بهتوانرساندن ممکن است جواب اضافی بسازد.
مثال:x+2=x−4 با دامنه x≥4؛ x2−9x+14=0⟹x=2 یا x=7؛ آزمایش: x=2 مردود (4=2=−2)، x=7 قابل قبول (9=3=3). جواب: x=7.
نکات کنکوری: شرط عدم تعریف را قبل از حل معادله گویا مشخص کن؛ داخل رادیکال باید غیرمنفی باشد؛ اگر طرف دیگر معادله گنگ منفی باشد، بدون حل میدانیم جوابی نیست.
درس چهارم: قدر مطلق
∣a∣={a−aa≥0a<0,∣a∣=a2
∣a∣ فاصله a از مبدأ است؛ ∣a−b∣ فاصله a از b است. ویژگیها: ∣ab∣=∣a∣∣b∣، ba=∣b∣∣a∣، ∣a∣=∣b∣⟺a=b یا a=−b.
نامساوی مثلث:∣a+b∣≤∣a∣+∣b∣.
حل نامعادلات قدرمطلقی (برای c>0): ∣x∣<c⟺−c<x<c؛ ∣x∣>c⟺x<−c یا x>c.
حل معادلات قدرمطلقی (∣f(x)∣=g(x)، سه روش): تعیین علامت (دو حالت)؛ یا f=g یا f=−g؛ یا بهتوانرساندن [f(x)]2=[g(x)]2 (با شرط g(x)≥0).
مثال:∣x−1∣=4−3x؛ حالت x≥1: x−45 ولی چک 45≥1 ✓؛ حالت x<1 جواب نامعتبر میدهد. جواب: x=45.
نکات کنکوری: x2=∣x∣ نه x؛ برای ∣f(x)∣=g(x) شرط لازم g(x)≥0 است؛ وقتی ∣f(x)∣=∣g(x)∣، دو معادله f=g و f=−g کافی است، نه چهار.
عمودمنصف پارهخط: با روش جبری، اگر P(x,y) روی عمودمنصف AB باشد: PA2=PB2.
فاصله نقطه از خط:
d=a2+b2∣ax0+by0+c∣
مثال: فاصله A(−2,4) از 4x−3y+12=0: d=5∣−8−12+12∣=58.
مساحت مثلث (فراتر از کتاب): با رأسهای A(x1,y1)، B(x2,y2)، C(x3,y3): S=21∣x1(y2−y3)+x2(y3−y1)+x3(y1−y2)∣.
دایره (مکان هندسی): مجموعه نقاط با فاصله ثابت r از مرکز O(a,b): (x−a)2+(y−b)2=r2. اگر A,B دو سر قطر باشند: مرکز = نقطه وسط AB، شعاع =2AB.
نکات کنکوری: فرمول فاصله نقطه از خط فقط برای فرم کلی ax+by+c=0 است، ابتدا معادله را استاندارد کن؛ برای عمودمنصف، روش جبری PA2=PB2 اغلب سریعتر از روش شیب است؛ خط ax+by+c=0 بر خط bx−ay+k=0 عمود است.
نمونه تست
پاسخنامهی تحلیلی سهبخشی برای هر سؤال
۱چرا گزینهی درست، درست است
۲چرا هر گزینهی دیگر غلط است
۳تلهی تستیای که باید بشناسی
1. در یک دنباله حسابی، مجموع جملات اول و پنجم برابر 20 و مجموع جملات دوم و ششم برابر 28 است. حاصل S8 (مجموع هشت جمله اول) کدام است؟
112
128
136
144
پاسخنامهی تحلیلی
«128» درست است.
**حل گامبهگام:** با جملهٔ اول a و قدر نسبت d:
a1+a5=a+(a+4d)=2a+4d=20 و a2+a6=(a+d)+(a+5d)=2a+6d=28.
تفریق دو رابطه: 2d=8⇒d=4 و سپس 2a+16=20⇒a=2.
S8=28[2(2)+7(4)]=4×(4+28)=4×32=128.
**وارسی مستقل (نوشتن جملهها):** دنباله برابر 2,6,10,14,18,22,26,30 است؛ a1+a5=2+18=20 ✓ و a2+a6=6+22=28 ✓. جمعِ مستقیمِ این هشت عدد نیز 128 میشود.
**رد سایر گزینهها:**
• 112: از فرمولِ نادرستِ S8=28[2a+(n−2)d]=4(4+24) بهدست میآید، یعنی خطای یکی در ضریبِ d.
• 136: حاصلِ خطایِ ضربِ 4×32 (اگر اشتباهاً 34 ضرب شود) است؛ 4×32=128 نه 136.
• 144: از فرمولِ نادرستِ S8=8×2a1+a8 با a8ی که با d=4.5 حساب شده حاصل میشود.
**تلهٔ تستی:** پس از یافتنِ a و d، آخرین ضربِ عددی را سرسری انجام ندهید؛ در همین سؤال 4×32 بهسادگی 136 خوانده میشود در حالیکه 128 است. همیشه با جمعِ مستقیمِ چند جملهٔ اول، پاسخ را وارسی کنید.
2. عدد ϕ=21+5 (نسبت طلایی) ریشهٔ معادلهٔ x2−x−1=0 است. با استفاده از همین رابطه، حاصلِ ϕ5−5ϕ کدام است؟
2
3
1
4
پاسخنامهی تحلیلی
«3» درست است.
**حل گامبهگام:** چون ϕ در x2−x−1=0 صدق میکند، داریم ϕ2=ϕ+1. با ضربِ پیدرپی در ϕ و جایگذاریِ همین رابطه:
ϕ3=ϕ⋅ϕ2=ϕ(ϕ+1)=ϕ2+ϕ=2ϕ+1,ϕ4=ϕ⋅ϕ3=2ϕ2+ϕ=2(ϕ+1)+ϕ=3ϕ+2,ϕ5=ϕ⋅ϕ4=3ϕ2+2ϕ=3(ϕ+1)+2ϕ=5ϕ+3.
پس ϕ5−5ϕ=(5ϕ+3)−5ϕ=3.
**وارسی مستقل (عددی):** ϕ≈1.6180، پس ϕ5≈11.0902 و 5ϕ≈8.0902؛ تفاضل ≈3.0000 ✓.
**رد سایر گزینهها:**
• 2: حاصلِ ϕ4−3ϕ=(3ϕ+2)−3ϕ=2 است، یعنی یک توان زودتر متوقف شدن.
• 1: حاصلِ ϕ3−2ϕ=1 است، دو توان زودتر.
• 4: از ادامهٔ نادرستِ الگو (ϕ6=8ϕ+5 و کمکردنِ 8ϕ برابر 5 است، نه 4) بهدست میآید؛ هیچ توانی 4 نمیدهد.
**تلهٔ تستی:** ضرایبِ بهدستآمده دنبالهٔ فیبوناچیاند (ϕn=Fnϕ+Fn−1)؛ اشتباهِ رایج جابهجاکردنِ این دو ضریب است، یعنی نوشتنِ ϕ5=3ϕ+5 بهجایِ 5ϕ+3.
3. در یک دنبالهٔ حسابی، مجموع ده جملهٔ اول برابر 75 و مجموع پانزده جملهٔ اول برابر 150 است. مجموع جملات این دنباله از جملهٔ یازدهم تا بیستم کدام است؟
125
175
150
250
پاسخنامهی تحلیلی
«175» درست است.
**حل گامبهگام:** از Sn=2n[2a1+(n−1)d]:
S10=5[2a1+9d]=75⇒2a1+9d=15،
S15=215[2a1+14d]=150⇒2a1+14d=20.
تفریق: 5d=5⇒d=1 و سپس 2a1=6⇒a1=3، یعنی an=n+2.
S20=220[6+19]=10×25=250,S20−S10=250−75=175.
**وارسی مستقل (جمعِ مستقیم):** جملات یازدهم تا بیستم برابر 13,14,…,22 هستند؛ میانگینشان 213+22=17.5 و تعدادشان 10، پس مجموع 175 ✓.
**رد سایر گزینهها:**
• 125: از خطایِ محاسبهٔ S20=200 (فراموشکردنِ ضربِ 10 در 25) بهدست میآید.
• 150: همان S15 است، نه مجموعِ خواستهشده.
• 250: خودِ S20 است؛ کمکردنِ S10 فراموش شده.
**تلهٔ تستی:** «مجموع از جملهٔ p تا q» برابر Sq−Sp−1 است، نه Sq−Sp؛ در این سؤال باید S20−S10 نوشت و نه S20−S11.
4. دو ریشه معادله ax2+bx+c=0 برابر x1 و x2 هستند. اگر x12+x22=S و x13+x23=T باشد، کدام رابطه همیشه برقرار است؟
T=S(−ab)−ac(−ab)
T=S(−ab)+ac(−ab)
T=S(−ab)−3ac(−ab)
T=S(−ab)+3ac(−ab)
پاسخنامهی تحلیلی
گزینهٔ «T=S(−ab)−ac(−ab)» درست است.
**حل گامبهگام:** با نمادِ s=x1+x2=−ab و p=x1x2=ac (روابط ویت):
S=x12+x22=s2−2p,T=x13+x23=s3−3ps.
حال S⋅s=(s2−2p)s=s3−2ps. پس
T−S⋅s=(s3−3ps)−(s3−2ps)=−ps⟹T=Ss−ps,
یعنی T=S(−ab)−ac(−ab).
**وارسی مستقل (نمونهٔ عددی):** برای x2−3x+2=0 ریشهها 1 و 2 هستند؛ s=3، p=2، S=1+4=5 و T=1+8=9. آنگاه Ss−ps=15−6=9=T ✓.
**رد سایر گزینهها:**
• گزینهٔ +ac(−ab): در همان نمونه 15+6=21=9.
• گزینهٔ −3ac(−ab): 15−18=−3=9؛ ضریبِ 3 متعلق به فرمولِ s3−3ps است، نه به تفاضلِ T−Ss.
• گزینهٔ +3ac(−ab): 15+18=33=9.
**تلهٔ تستی:** ضریبِ 3 در اتحادِ x13+x23=s3−3ps ظاهر میشود، ولی وقتی T را بر حسبِ S مینویسیم، بخشی از آن با −2psِ درونِ S⋅s خنثی میشود و فقط −ps باقی میماند؛ کپیکردنِ کورکورانهٔ عددِ 3 رایجترین خطای این سؤال است.
5. در یک دنبالهٔ حسابی، جملهٔ اول a1=2 و قدر نسبت d است. اگر مجموع n جملهٔ اول این دنباله برابر Sn=2n2 باشد، مقدار a10 کدام است؟
38
40
42
44
پاسخنامهی تحلیلی
«38» درست است.
**حل گامبهگام:** از Sn=2n[2a1+(n−1)d] با a1=2:
2n[4+(n−1)d]=2n2⟹4+(n−1)d=4n.
این تساوی باید برای هر n برقرار باشد؛ با مقایسهٔ ضرایب، d=4 و 4−d=0 که هر دو سازگارند. پس
a10=a1+9d=2+36=38.
**وارسی مستقل (an=Sn−Sn−1):** an=2n2−2(n−1)2=2(2n−1)=4n−2؛ پس a1=2 ✓ و a10=40−2=38 ✓.
**رد سایر گزینهها:**
• 40: حاصلِ 4n در n=10 است، یعنی فراموشکردنِ −2 در جملهٔ عمومی.
• 42: از a10=a1+10d (اندیسدهیِ نادرست با n بهجایِ n−1) بهدست میآید.
• 44: از فرضِ نادرستِ d=2S2 حاصل میشود.
**تلهٔ تستی:** ضریبِ n2 در Sn برابر 2d است نه خودِ d؛ در اینجا 2n2 یعنی d=4. اشتباهِ رایج، برداشتنِ عددِ 2 بهعنوانِ قدر نسبت است.
6. معادله x2−3x+k=0 دو ریشه α و β دارد. اگر α3+β3=6(α+β)، مقدار k کدام است؟
1
2
3
4
پاسخنامهی تحلیلی
گزینه «1» درست است، زیرا از روابط ویته S=α+β=3 و P=αβ=k. با استفاده از اتحاد α3+β3=S3−3PS، داریم 27−9k=18 که نتیجه میدهد k=1. سایر گزینهها از اشتباه در اتحاد یا جایگذاری نادرست حاصل میشوند.
تلهٔ تستی: رابطهٔ S=x1+x2=−ab یک علامتِ منفی دارد و x12+x22=S2−2P است (نه S2 بهتنهایی)؛ فراموشکردنِ این علامت یا این فرمول، رایجترین خطا در سؤالهایِ روابطِ ویت است.
7. در یک دنبالهٔ حسابیِ دهجملهای، مجموع جملات با اندیس فرد برابر 65 و مجموع جملات با اندیس زوج برابر 75 است. اگر جملهٔ اول a1 و قدر نسبت d باشد، حاصل da1 کدام است؟
25
23
21
−21
پاسخنامهی تحلیلی
«25» درست است.
**حل گامبهگام:** هر جملهٔ زوج دقیقاً d واحد از جملهٔ فردِ قبلِ خود بزرگتر است و پنج جفتِ (a1,a2),(a3,a4),…,(a9,a10) داریم؛ پس
زوج75−فرد65=5d⟹d=2.
مجموع جملات فرد: a1+a3+a5+a7+a9=5a1+d(0+2+4+6+8)=5a1+20d=65، پس 5a1=65−40=25 و a1=5.
da1=25.
**وارسی مستقل (نوشتن دنباله):** با a1=5,d=2 دنباله 5,7,9,11,13,15,17,19,21,23 است؛ جملاتِ فرد 5+9+13+17+21=65 ✓ و جملاتِ زوج 7+11+15+19+23=75 ✓.
**رد سایر گزینهها:**
• 23: از خطای 10d=75−65 (شمردنِ ده جفت بهجای پنج جفت) حاصل میشود.
• 21: از جایگذاریِ a1=1 پس از تقسیمِ نادرستِ 25 بر 5a1 بهدست میآید.
• −21: علامتِ منفی معنا ندارد، چون مجموعِ زوجها بزرگتر از فردهاست و ناگزیر d>0 است.
**تلهٔ تستی:** تفاضلِ «مجموع زوجها منهای مجموع فردها» در دنبالهٔ حسابیِ n جملهای برابر 2nd است، نه nd؛ در اینجا 210d=5d. خلطِ تعدادِ جفتها با تعدادِ جملات، رایجترین خطاست.
8. اگر α و β ریشههای معادله x2−3x+1=0 باشند، حاصل α−βα3−β3 کدام است؟
12
18
6
8
پاسخنامهی تحلیلی
«8» درست است. با استفاده از روابط ویته، α+β=3 و αβ=1. عبارت داده شده برابر است با α−βα3−β3=α2+αβ+β2=(α+β)2−αβ=9−1=8. گزینههای دیگر از محاسبه نادرست α2+β2 یا فراموشی αβ حاصل میشوند.
تلهٔ تستی: رابطهٔ S=x1+x2=−ab یک علامتِ منفی دارد و x12+x22=S2−2P است (نه S2 بهتنهایی)؛ فراموشکردنِ این علامت یا این فرمول، رایجترین خطا در سؤالهایِ روابطِ ویت است.
9. اگر مجموع n جمله اول یک دنباله حسابی برابر Sn=2n2+3n باشد، قدر نسبت این دنباله کدام است؟
2
3
4
5
پاسخنامهی تحلیلی
«4» درست است.
**حل گامبهگام:** a1=S1=2(1)2+3(1)=5 و S2=2(4)+6=14، پس a2=S2−S1=14−5=9 و
d=a2−a1=9−5=4.
**وارسی مستقل (جملهٔ عمومی):** an=Sn−Sn−1=(2n2+3n)−(2(n−1)2+3(n−1))=4n+1؛ اختلافِ دو جملهٔ متوالی 4(n+1)+1−(4n+1)=4 است، یعنی d=4 برای هر n ✓.
**رد سایر گزینهها:**
• 2: با d=2 جملهٔ دوم 7 و S2=12 میشود، نه 14.
• 3: با d=3 جملهٔ دوم 8 و S2=13 میشود، نه 14.
• 5: با d=5 جملهٔ دوم 10 و S2=15 میشود، نه 14.
**تلهٔ تستی:** ضریبِ n2 در Sn برابر 2d است؛ برداشتنِ عددِ 2 از 2n2 بهعنوانِ قدر نسبت (گزینهٔ نخست) رایجترین دام است. راهِ مطمئن، محاسبهٔ a1=S1 و a2=S2−S1 است.
10. اگر خط 3x−4y+12=0 محور x را در A و محور y را در B قطع کند، فاصله نقطه M وسط پارهخط AB از مبدأ مختصات چقدر است؟
25
23
27
21
پاسخنامهی تحلیلی
«25» درست است؛ نقاط A(−4,0) و B(0,3) هستند، پس M(−2,23) و فاصله از مبدأ 4+49=425=25. گزینه 23 غلط است چون مجموع مختصات M را نصف کرده. گزینه 27 غلط است چون مجموع مربعات را نصف کرده. گزینه 21 غلط است چون اشتباه محاسبه شده.
تلهٔ تستی: رابطهٔ نقطهٔ وسط M=(2x1+x2,2y1+y2) باید در هر دو مؤلفه (هم x هم y) جداگانه اعمال شود؛ جابهجاکردنِ نقشِ M با یکی از دو سرِ پارهخط، رایجترین خطاست.