رفتار: برای a>1 صعودی است (0<x<1⇒logax<0، x>1⇒logax>0)؛ برای 0<a<1 نزولی است (برعکس). نمودار همیشه از (1,0) و (a,1) میگذرد و محور y مجانب عمودی آن است.
لگاریتم اعشاری (پایه ۱۰): logx=log10x. لگاریتم طبیعی (پایه e≈2.718): lnx=logex.
مقایسه: برای a>1، x1>x2>0⟺logax1>logax2.
نکات کنکوری: دامنه لگاریتم فقط اعداد مثبت است؛ لگاریتم عدد بین ۰ و ۱ (برای a>1) همیشه منفی است؛ اگر نقطه (b,d) روی ax باشد، (d,b) روی logax است.
نکات کنکوری: log(x+y)=logx+logy؛ (logx)2=2logx (با logx2=2logx اشتباه نشود)؛ لگاریتم میتواند مثبت، منفی یا صفر باشد — «همیشه مثبت است» غلط است. مقادیر مفید: log2≈0.301، log3≈0.477، log7≈0.845.
درس چهارم: معادلات و نامعادلات لگاریتمی
اصل اساسی: logax=logay⟺x=y (برای x,y>0)، که اجازه میدهد وقتی پایهها یکساناند لگاریتمها را حذف کنیم.
نوع رایج:logaf(x)+logag(x)=k⟹f(x)⋅g(x)=ak. مثال کامل: حل logx+log(x+3)=1:
log[x(x+3)]=1⟹x(x+3)=10⟹x2+3x−10=0⟹x=−5 یا x=2
بررسی:x=−5 چون log(−5) تعریفنشده مردود است؛ x=2قابل قبول است. پس x=2.
نکته حیاتی: در معادلات لگاریتمی، جوابهای بهدستآمده باید همیشه بررسی شوند — عبارت داخل هر لگاریتم باید مثبت باشد؛ جوابهای اضافی (Extraneous) بسیار رایجاند.
نامعادله: اگر a>1: logaf(x)>logag(x)⟺f(x)>g(x)>0؛ اگر 0<a<1 جهت برعکس میشود. مثال: log2(x−1)>3⟹x−1>8⟹x>9 (با شرط دامنه x>1، جواب نهایی x>9).
معادله با تبدیل متغیر (فراتر از کتاب):(logx)2−3logx+2=0؛ با t=logx: t2−3t+2=0⟹t=1 یا t=2، پس x=10 یا x=100.
معادله با پایه متغیر:logx8=3⟹x3=8⟹x=2 (با شرط x>0، x=1).
نکات کنکوری: معادله (logx)2+plogx+q=0 با تبدیل t=logx به معادله درجه دوم تبدیل میشود؛ در نامعادله لگاریتمی شرط دامنه را جداگانه بنویس و در پایان اشتراک بگیر.
درس پنجم: کاربردها
نیمهعمر:m(t)=m0⋅(21)t/T1/2. مثال: نیمهعمر ۲۵ سال، جرم اولیه ۲۴ mg؛ بعد از ۴۰ سال: m(40)=24⋅2−1.6≈7.9 mg.
مقیاس ریشتر:logE=11.8+1.5M؛ هر یک ریشتر اضافه یعنی 101.5≈31.6 برابر انرژی بیشتر.
رشد جمعیت:P(t)=P0⋅at؛ زمان دو برابر شدن: at=2⟹t=loga2.
فیلتر تصفیه آب: اگر هر لایه فیلتر 30% ناخالصی را حذف کند، پس از n لایه: P(n)=(0.7)n. برای حذف بیش از 96% (P(n)<0.04): nlog0.7<log0.04⟹n>9.02، یعنی حداقل ۱۰ لایه لازم است.
نکات کنکوری: در مسائل رشد/کاهش، برای یافتن زمان از تابع نمایی، از هر دو طرف لگاریتم بگیر؛ در مسائل نیمهعمر فرمول m(t)=m0⋅2−t/T را حفظ کن.
نمونه تست
پاسخنامهی تحلیلی سهبخشی برای هر سؤال
۱چرا گزینهی درست، درست است
۲چرا هر گزینهی دیگر غلط است
۳تلهی تستیای که باید بشناسی
1. اگر f(x)=loga(x2−2x+1) و g(x)=2loga(x−1) دو تابع باشند، کدام گزینه درباره رابطه این دو تابع درست است؟ (a>0,a=1)
f(x)=g(x) فقط برای x=1 برقرار است.
f(x)=g(x) برای همه x∈R برقرار است.
f(x)=g(x) برای همه x∈R−{1} برقرار است.
f(x)=g(x) فقط برای x>1 برقرار است.
پاسخنامهی تحلیلی
مینویسیم f(x)=loga[(x−1)2]. دامنهی f نیازمندِ (x−1)2>0 یعنی x=1. دامنهی g(x)=2loga(x−1) نیازمندِ x−1>0 یعنی x>1 (سختگیرتر). رویِ دامنهی g (یعنی x>1)، داریم loga[(x−1)2]=2loga(x−1)=g(x). پس f=g دقیقاً برایِ x>1. گزینهی «f(x)=g(x) فقط برای x>1 برقرار است.» درست است.
گزینهی «برای همه x∈R» نادرست است چون g برایِ x≤1 اصلاً تعریف نمیشود. گزینهی «برای x∈R−{1}» بهاشتباه x<1 را هم شاملِ برابری میداند.
تلهی تستی: loga[(x−1)2]=2loga(x−1) فقط وقتی معتبر است که x−1>0 باشد — نه برایِ x<1، جایی که x−1 منفی است و loga(x−1) اصلاً تعریف نمیشود، هرچند (x−1)2 همچنان مثبت است.
2. اگر loga2=m و log2a3=n، حاصل loga54 بر حسب m و n کدام است؟
1+m3m+n
1−mm+3n
m+3n(m+1)
1−m3m+n
پاسخنامهی تحلیلی
چون 54=2×27=2×33، داریم loga54=loga2+3loga3=m+3loga3. برایِ یافتنِ loga3 برحسبِ n: n=log2a3=loga(2a)loga3=loga2+logaaloga3=m+1loga3، پس loga3=n(m+1). با جایگذاری: loga54=m+3n(m+1). گزینهی «m+3n(m+1)» درست است.
سایر گزینهها فرض میکنند n مستقیماً برابرِ loga3 است (بدونِ تبدیلِ پایه از 2a به a)، که خطایِ اصلیِ این نوع سؤال است.
تلهی تستی: وقتی پایهی لگاریتمِ دوم (2a) با پایهی هدف (a) متفاوت است، باید حتماً رابطهی log2a3=loga(2a)loga3 را برایِ تبدیلِ پایه بهکار برد — غفلت از این گام، n را بهاشتباه با loga3 یکی میگیرد.
3. اگر تابع f(x)=log2(logx+1(x2−1)) باشد، کدام یک از بازههای زیر زیرمجموعهٔ دامنهٔ تابع f است؟
(1,2)
(2,2)
(0,2)
(0,1)
پاسخنامهی تحلیلی
باید سه شرط برقرار باشد: (۱) x+1>0 و x+1=1 یعنی x>−1,x=0؛ (۲) x2−1>0 یعنی x<−1 یا x>1؛ (۳) logx+1(x2−1)>0 (برایِ تعریفشدنِ لگاریتمِ بیرونی). برایِ x>0 (پایه x+1>1)، شرطِ سوم یعنی x2−1>1⟹x2>2⟹x>2. برایِ −1<x<0 (پایهی بینِ 0 و 1)، شرطِ سوم نیازمندِ 0<x2−1<1 است که با x2<1 (از −1<x<0) ناسازگار است، پس بدونِ جواب. پس دامنهی کاملِ f برابرِ (2,+∞) است. از میانِ گزینهها، (2,2) کاملاً زیرمجموعهی این دامنه است. گزینهی «(2,2)» درست است.
گزینهی «(1,2)» زیرمجموعهی دامنه *نیست* — در این بازه، x2−1∈(0,1) درحالیکه پایه x+1>1 است، پس logx+1(x2−1)<0 و لگاریتمِ بیرونی تعریف نمیشود. گزینهی «(0,2)» چون شاملِ بخشی از (1,2) (که خارجِ دامنه است) میشود، کاملاً زیرمجموعه نیست. گزینهی «(0,1)» حتی شرطِ x2−1>0 را هم نقض میکند.
تلهی تستی: در لگاریتمِ با پایهی متغیر، باید بینِ حالتِ پایهیِ بزرگتر از ۱ و پایهیِ بینِ ۰ و ۱ تفکیک قائل شد؛ اینجا فقط حالتِ پایهی بزرگتر از ۱ (x>0) امکانپذیر است، و آن هم فقط برایِ x>2.
4. معادلهٔ log3(2x−1)+log3(x+2)=log3(10x−1) چند جواب حقیقی دارد؟
۰
۱
۲
۳
پاسخنامهی تحلیلی
با خاصیت ضرب لگاریتم: log3[(2x−1)(x+2)]=log3(10x−1)⟹(2x−1)(x+2)=10x−1. با بسط: 2x2+3x−2=10x−1⟹2x2−7x−1=0. با فرمول ریشهها: x=47±57. شرط دامنه: 2x−1>0، x+2>0 و 10x−1>0، یعنی x>0.5. چون 47−57<0 (مردود) و 47+57≈3.6>0.5 (مقبول)، فقط یک ریشه معتبر است. گزینهی «۱» درست است.
گزینههای «۰»، «۲» و «۳» از عدمبررسیِ درستِ شرطِ دامنه رویِ هر دو ریشهی معادلهی درجهدوم ناشی میشوند.
تلهی تستی: معادلهی درجهدومِ حاصل دو ریشه دارد، اما همیشه باید هر ریشه را جداگانه در سه شرطِ دامنه (هر سه عبارتِ داخلِ لگاریتم) بررسی کرد؛ نادیدهگرفتنِ حتی یکی از این شرایط شمارش را نادرست میکند.
5. حاصل عبارت log(tan1∘)+log(tan2∘)+⋯+log(tan89∘) کدام است؟
log45
معادل 289log2
0
1
پاسخنامهی تحلیلی
برای هر زاویهی θ که 1∘≤θ≤89∘، متمم آن 90∘−θ نیز در بازه است و tanθ⋅tan(90∘−θ)=tanθ⋅cotθ=1. عبارت را میتوان در ۴۴ جفت (θ,90∘−θ) (مثلاً 1∘ با 89∘، 2∘ با 88∘، ...، 44∘ با 46∘) بهعلاوهی جملهی تنهای tan45∘=1 شکست. حاصلضرب هر جفت برابر 1 است، پس مجموع لگاریتمهای هر جفت صفر است؛ جملهی log(tan45∘)=log1=0 نیز صفر است. پس مجموع کل =0. گزینهی «0» درست است.
سایر گزینهها از عدمتشخیصِ این تقارنِ جفتشدنی و تلاش برایِ محاسبهی مستقیمِ هر جمله ناشی میشوند.
تلهی تستی: کلید حل، شناساییِ رابطهی tanθ⋅tan(90∘−θ)=1 است — بدونِ این تقارن، محاسبهی مستقیمِ ۸۹ لگاریتم عملاً غیرممکن است.
6. معادله log2(x2−3x+2)=log2(2x−2) را در نظر بگیرید. مجموع جوابهای معادله کدام است؟
5
3
6
4
پاسخنامهی تحلیلی
با خاصیتِ برابریِ لگاریتم (همپایه): x2−3x+2=2x−2⟹x2−5x+4=0⟹(x−1)(x−4)=0⟹x=1 یا x=4. شرطِ دامنه: x2−3x+2>0 (یعنی x<1 یا x>2) و 2x−2>0 (یعنی x>1). چون x=1 مرزِ دامنه است (x2−3x+2=0 در آنجا، نه >0)، مردود است؛ فقط x=4 معتبر است. پس مجموعِ جوابهایِ معتبر برابرِ 4 است. گزینهی «4» درست است.
گزینههای «5»، «3» و «6» از جمعکردنِ نادرستِ ریشهها یا لحاظکردنِ ریشهی نامعتبرِ x=1 ناشی میشوند.
تلهی تستی: x=1 یک ریشهی جبریِ معتبر برایِ معادلهی درجهدوم است، اما دقیقاً رویِ مرزِ دامنه قرار دارد و باعثِ صفرشدنِ عبارتِ داخلِ لگاریتم میشود — این نوع «ریشهی مرزی» یکی از رایجترین تلههای این ژانر است.
7. اگر a=log23 و b=log35، حاصل log845 برحسب a و b کدام است؟
3a1+ab
3a+b
32a+ab
3ab
پاسخنامهی تحلیلی
چون 45=9×5=32×5، داریم log245=2log23+log25=2a+log25. چون log25=log23⋅log35=ab، داریم log245=2a+ab. چون log28=3، داریم log845=3log245=32a+ab. گزینهی «32a+ab» درست است.
گزینهی «3a1+ab» و «3ab» از فراموشکردنِ جملهی 2a یا خلطِ ساختاری ناشی میشوند. گزینهی «3a+b» بهاشتباه b (که log35 است) را مستقیماً بهجایِ log25=ab بهکار میبرد.
تلهی تستی: b=log35 نمیتواند مستقیماً در محاسبهی log245 استفاده شود — باید ابتدا با ضرب در a به log25=ab تبدیل شود.
8. اگر log25=a و log23=b باشد، مقدار log1245 بر حسب a و b کدام است؟
2+ba+2b
2a+b2a+b
2a+ba+2b
2a+ba+b
پاسخنامهی تحلیلی
چون 45=9×5=32×5، داریم log245=2log23+log25=2b+a. چون 12=4×3، داریم log212=2+log23=2+b. پس log1245=log212log245=2+ba+2b. گزینهی «2+ba+2b» درست است.
سایر گزینهها از اشتباه در محاسبهی log212 (که شاملِ عددِ ثابتِ 2، نه ترکیبی از a,b است) یا خلطِ صورت/مخرج ناشی میشوند.
تلهی تستی: log212=log2(4×3)=2+log23 شاملِ یک عددِ *ثابت* (2، چون log24=2 همیشه) است، نه فقط ترکیبی از a و b — فراموشکردنِ این ثابت (و نوشتنِ مخرج فقط برحسبِ a,b) رایجترین خطایِ این سؤال است.
9. مجموع مقادیر x در معادله log2(x2−2x−2)=log4(x2−4x+4) کدام است؟
4
5
27−17
3
پاسخنامهی تحلیلی
چون log4(x2−4x+4)=21log2[(x−2)2]، معادله به 2log2(x2−2x−2)=log2[(x−2)2] یعنی (x2−2x−2)2=(x−2)2 تبدیل میشود. با حلِ این معادله (که به دو معادلهی x2−2x−2=±(x−2) میشکند): x2−3x=0 یا x2−x−4=0. ریشههای معتبر (با شرطِ دامنهی x2−2x−2>0 و x=2) عبارتند از x=3 و x=21−17. مجموع: 3+21−17=27−17. گزینهی «27−17» درست است.
سایر گزینهها از حلِ نادرستِ معادلهی حاصل یا عدمبررسیِ کاملِ دامنه ناشی میشوند.
تلهی تستی: معادلهی A2=B2 به دو معادلهی جداگانهی A=B و A=−B میشکند — نادیدهگرفتنِ یکی از این دو حالت، نیمی از ریشهها را از دست میدهد.
10. اگر f(x)=2x−1−3 و g(x)=log2(x+3)+1، وارون تابع f روی g منطبق است. اگر f(a)=5، آنگاه g(a+1) کدام است؟
4
5
6
7
پاسخنامهی تحلیلی
از f(a)=5: 2a−1−3=5⟹2a−1=8=23⟹a−1=3⟹a=4. چون g=f−1، داریم g(5)=f−1(5)=a=4 (خاصیتِ پایهای توابعِ وارون). حالا g(a+1)=g(5)=4. گزینهی «4» درست است.
گزینههای «5»، «6» و «7» از عدماستفاده از خاصیتِ وارون (و تلاش برایِ محاسبهی مستقیمِ g(5)=log2(5+3)+1=log28+1=3+1=4 با خطای محاسباتی) ناشی میشوند.
تلهی تستی: چون g=f−1، رابطهی f(a)=5 بهطورِ خودکار g(5)=a را نتیجه میدهد — این میانبر بسیار سریعتر از محاسبهی مستقیمِ g با فرمولش است، هرچند هر دو روش باید به یک پاسخ برسند.