پرش به محتوای اصلی

تابع (حسابان 2)

بخشی از بانک سؤال طبقه‌بندی‌شده‌ی این مبحث در کوئیز سنتر — رایگان و بدون نیاز به ثبت‌نام

خلاصه‌ی درسنامه

این خلاصه‌ی 30 درصدی درسنامه اصلی است. متن کامل با همه‌ی نکته‌ها، مثال‌های حل‌شده و جمع‌بندی، با ثبت‌نام رایگان در دسترست قرار می‌گیرد.

درس اول: تبدیل نمودار توابع

انتقال عمودی: اگر g(x)=f(x)+kg(x)=f(x)+k، نقطه (x0,y0)(x_0,y_0) روی ff به (x0,y0+k)(x_0,y_0+k) روی gg می‌رود. اگر k>0k>0 نمودار kk واحد بالا، اگر k<0k<0 نمودار k|k| واحد پایین می‌رود.

انتقال افقی: اگر h(x)=f(x+k)h(x)=f(x+k)، نقطه متناظر (x0k,y0)(x_0-k,y_0) است. اگر k>0k>0 نمودار kk واحد به چپ، اگر k<0k<0، k|k| واحد به راست منتقل می‌شود.

نکته دامنه/برد: در انتقال عمودی دامنه ثابت می‌ماند و برد جابه‌جا می‌شود؛ در انتقال افقی برد ثابت می‌ماند و دامنه جابه‌جا می‌شود.

انبساط/انقباض عمودی: g(x)=kf(x)g(x)=k\cdot f(x)؛ نقطه متناظر (x0,ky0)(x_0,ky_0). برای k>1k>1 انبساط عمودی، برای 0<k<10<k<1 انقباض عمودی، برای k=1k=-1 قرینه نسبت به محور xx. مثال روی سینوس: y=sinxy=\sin x برد [1,1][-1,1]؛ y=3sinxy=3\sin x برد [3,3][-3,3]؛ y=12sinxy=\frac12\sin x برد [12,12]\left[-\frac12,\frac12\right].

انبساط/انقباض افقی: g(x)=f(kx)g(x)=f(kx)؛ نقطه متناظر (x0k,y0)\left(\dfrac{x_0}{k},y_0\right). برای k>1k>1 انقباض افقی، برای 0<k<10<k<1 انبساط افقی. مثال: sinxsin2x\sin x\to\sin2x دوره تناوب از 2π2\pi به π\pi کاهش می‌یابد. قرینه نسبت به محور yy: y=f(x)y=f(-x).

ترکیب تبدیل‌ها — مهم‌ترین حالت کنکوری: g(x)=f(kx+b)=f ⁣(k ⁣(x+bk))g(x)=f(kx+b)=f\!\left(k\!\left(x+\dfrac bk\right)\right)؛ روش صحیح: اول انبساط/انقباض افقی با ضریب 1k\dfrac1k، سپس انتقال bk\dfrac bk واحد به چپ. اگر (x0,y0)(x_0,y_0) روی ff باشد، نقطه متناظر روی gg برابر (x0bk,y0)\left(\dfrac{x_0-b}{k},y_0\right) است.

دام رایج کنکور: رسم اشتباه رایج این است که ابتدا f(kx)f(kx) کشیده شود و بعد انتقال اعمال شود — ترتیب تبدیل‌های افقی اهمیت دارد و باید طبق فرمول بالا عمل کرد.

جدول خلاصه انتقال‌ها:

تبدیل جهت
f(x)+kf(x)+k، k>0k>0 بالا
f(x)+kf(x)+k، k<0k<0 پایین
f(x+k)f(x+k)، k>0k>0 چپ
f(x+k)f(x+k)، k<0k<0 راست

قرینه نسبت به محور xx: f(x)-f(x)؛ نسبت به محور yy: f(x)f(-x)؛ نسبت به مبدأ: f(x)-f(-x).

خلاصه کامل: برای y=k1f(k2x+b)+cy=k_1\cdot f(k_2x+b)+c: ۱) انبساط/انقباض افقی با ضریب 1k2\frac1{k_2}، ۲) انتقال bk2\frac{b}{k_2} واحد افقی، ۳) انبساط/انقباض عمودی با ضریب k1|k_1|، ۴) اگر k1<0k_1<0 قرینه نسبت به xx، ۵) انتقال cc واحد عمودی.

درس دوم: تابع چندجمله‌ای و تابع درجه سوم

f(x)=anxn+an1xn1++a1x+a0(an0)f(x)=a_nx^n+a_{n-1}x^{n-1}+\cdots+a_1x+a_0 \quad (a_n\neq0)

تابع چندجمله‌ای از درجه nn نامیده می‌شود. تابع f(x)=0f(x)=0 درجه تعریف‌نشده دارد.

تابع پایه f(x)=x3f(x)=x^3: دامنه و برد R\mathbb{R}؛ تابع فرد (f(x)=f(x)f(-x)=-f(x))؛ در تمام R\mathbb{R} اکیداً صعودی است؛ چون اکیداً یکنواست وارون‌پذیر است و f1(x)=x3f^{-1}(x)=\sqrt[3]{x}.

تبدیل y=(xh)3+ky=(x-h)^3+k: hh انتقال افقی، kk انتقال عمودی؛ نقطه عطف در (h,k)(h,k). مثال: f(x)=(x2)3+1f(x)=(x-2)^3+1 نمودار x3x^3 را ۲ واحد راست و ۱ واحد بالا می‌برد؛ وارون آن f1(x)=x13+2f^{-1}(x)=\sqrt[3]{x-1}+2.

شکل کلی درجه سوم (فراتر از کتاب): f(x)=ax3+bx2+cx+df(x)=ax^3+bx^2+cx+d؛ اگر a>0a>0 کلاً صعودی است، اگر a<0a<0 کلاً نزولی؛ تعداد ریشه حقیقی یک، دو یا سه (حداقل یکی همیشه هست)؛ نمودار نسبت به نقطه عطف خودش متقارن است.

مقایسه x2x^2 و x3x^3 در [0,2][0,2]: در بازه (0,1)(0,1): x3<x2x^3<x^2؛ در x=1x=1 برابرند؛ در (1,2)(1,2): x3>x2x^3>x^2.

درس سوم: توابع یکنوا

ff در AA صعودی است اگر a<bf(a)f(b)a<b\Rightarrow f(a)\leq f(b)؛ نزولی اگر f(a)f(b)f(a)\geq f(b)؛ اکیداً صعودی/نزولی اگر نامساوی اکید باشد (<< یا >>).

اکیداً صعودی \Rightarrow صعودی، ولی عکس آن درست نیست: تابع ثابت صعودی است ولی اکیداً صعودی نیست.

قضیه مهم: اگر ff در دامنه‌اش اکیداً یکنوا باشد، وارون‌پذیر است (چون f(a)=f(b)a=bf(a)=f(b)\Rightarrow a=b).

قضیه (فراتر از کتاب): اگر ff و gg در یک بازه اکیداً صعودی باشند، f+gf+g هم اکیداً صعودی است؛ درباره fgf-g نمی‌توان نتیجه قطعی گرفت.

کاربرد در نامعادلات: اگر ff اکیداً صعودی باشد: f(a)f(b)    abf(a)\leq f(b)\iff a\leq b. مثال: حل log(x+1)log(2x3)\log(x+1)\leq\log(2x-3) با شرط دامنه x>32x>\frac32، از اکیداً صعودی بودن لگاریتم: x+12x3    x4x+1\leq2x-3\implies x\geq4.

مثال دوم: حل (3x22)3164=(14)3\left(\dfrac{3x-2}{2}\right)^3\leq\dfrac1{64}=\left(\dfrac14\right)^3. چون f(t)=t3f(t)=t^3 اکیداً صعودی است: 3x2214    x56\dfrac{3x-2}{2}\leq\dfrac14\implies x\leq\dfrac56.

نکات کنکوری یکنوایی: اکیداً صعودی همیشه وارون‌پذیر است؛ در نامعادله f(A)f(B)f(A)\leq f(B) با ff اکیداً نزولی، جهت برعکس می‌شود (ABA\geq B)؛ بازه یکنوایی معمولاً باید خودت پیدا کنی.

درس چهارم: تقسیم و بخش‌پذیری چندجمله‌ای‌ها

قضیه تقسیم: برای چندجمله‌ای‌های f(x)f(x) و p(x)p(x) با degp>0\deg p>0، چندجمله‌ای‌های منحصربه‌فرد q(x)q(x) و r(x)r(x) وجود دارند که:

f(x)=p(x)q(x)+r(x),r(x)=0 یا deg(r)<deg(p)\boxed{f(x) = p(x)\cdot q(x) + r(x)}, \qquad r(x)=0 \text{ یا } \deg(r)<\deg(p)

قضیه باقیمانده: باقیمانده تقسیم f(x)f(x) بر (ax+b)(ax+b) برابر f ⁣(ba)f\!\left(-\dfrac ba\right) است. مثال: باقیمانده f(x)=x3+x2f(x)=x^3+x-2 بر 2x+12x+1: r=f ⁣(12)=218r=f\!\left(-\frac12\right)=-\frac{21}{8}.

قضیه ریشه: f(a)=0    (xa)f(a)=0 \iff (x-a) عامل f(x)f(x) است، یعنی ff بر (xa)(x-a) بخش‌پذیر است اگر و فقط اگر aa ریشه ff باشد.

اتحادهای بخش‌پذیری مهم:

xnan=(xa)(xn1+axn2++an1)(همیشه، هر n)\boxed{x^n - a^n = (x - a)(x^{n-1} + ax^{n-2} + \cdots + a^{n-1})} \quad \text{(همیشه، هر } n\text{)}
xn+an=(x+a)(xn1axn2++an1)(n فرد)\boxed{x^n + a^n = (x + a)(x^{n-1} - ax^{n-2} + \cdots + a^{n-1})} \quad (n \text{ فرد})

برای nn زوج، xnanx^n-a^n هم بر (x+a)(x+a) بخش‌پذیر است. مثال: x416=(x+2)(x2)(x2+4)x^4-16=(x+2)(x-2)(x^2+4).

مثال کاربردی روابط ویته-مانند: برای f(x)=x3+ax2+bx+1f(x)=x^3+ax^2+bx+1 که بر (x2)(x-2) و (x+1)(x+1) بخش‌پذیر است: از f(2)=0f(2)=0 و f(1)=0f(-1)=0 دستگاه دومعادله‌ای حل می‌شود و a=b=32a=b=-\frac32 به‌دست می‌آید.

نکات کنکوری: باقیمانده تقسیم بر (ax+b)(ax+b) برابر f(b/a)f(-b/a) است، نه f(b)f(b)؛ درجه باقیمانده همیشه از درجه مقسوم‌علیه کمتر است؛ برای اثبات بخش‌پذیری بر (xa)(x-a) کافی است f(a)=0f(a)=0 نشان داده شود.

فرمول‌های حیاتی برای کنکور

y=f(x+k): k واحد چپ,y=f(x)+k: k واحد بالاy=f(x+k):\ k \text{ واحد چپ}, \qquad y=f(x)+k:\ k \text{ واحد بالا}
y=f(kx): طول‌ها در 1k ضرب,y=kf(x): عرض‌ها در k ضربy=f(kx):\ \text{طول‌ها در }\tfrac1k\text{ ضرب}, \qquad y=kf(x):\ \text{عرض‌ها در }k\text{ ضرب}
باقیمانده f(x)÷(ax+b)=f ⁣(ba),xnan=(xa)(xn1++an1)\text{باقیمانده } f(x)\div(ax+b) = f\!\left(-\frac ba\right), \qquad x^n-a^n=(x-a)(x^{n-1}+\cdots+a^{n-1})

نمونه تست

پاسخنامه‌ی تحلیلی سه‌بخشی برای هر سؤال

  • چرا گزینه‌ی درست، درست است
  • چرا هر گزینه‌ی دیگر غلط است
  • تله‌ی تستی‌ای که باید بشناسی

1. اگر f(x)=x3f(x) = x^3 باشد، کدام یک از توابع زیر در تمام دامنه خود **وارون‌پذیر** نیست؟

  • m(x)=(x1)2m(x) = (x-1)^2
  • g(x)=(x2)3+1g(x) = (x-2)^3 + 1
  • h(x)=2x31h(x) = 2x^3 - 1
  • k(x)=x3k(x) = -x^3

پاسخنامه‌ی تحلیلی

**الف) چرا m(x)=(x1)2m(x)=(x-1)^2 درست است:** سؤال تابعِ **وارون‌ناپذیر** را می‌خواهد. تابعِ m(x)=(x1)2m(x)=(x-1)^2 در x<1x<1 نزولی و در x>1x>1 صعودی است، پس اکیداً یکنوا نیست؛ مثلاً m(0)=m(2)=1m(0)=m(2)=1، یعنی دو ورودیِ متمایز یک خروجی می‌دهند و تابع یک‌به‌یک نیست. پس رویِ کلِ دامنه‌اش (R\mathbb{R}) وارون‌پذیر نیست. **ب) ردِ گزینه‌های غلط:** g(x)=(x2)3+1g(x)=(x-2)^3+1 فقط انتقالِ افقی و عمودیِ x3x^3 است و انتقال، یکنواییِ اکید را از بین نمی‌برد، پس اکیداً صعودی و وارون‌پذیر است. h(x)=2x31h(x)=2x^3-1 با ضریبِ مثبتِ 22 اکیداً صعودی است. k(x)=x3k(x)=-x^3 با ضریبِ منفی اکیداً **نزولی** است — نزولی‌بودن مانعِ وارون‌پذیری نیست، بلکه خودش یک نوع یکنواییِ اکید است و وارونِ kk برابرِ x3-\sqrt[3]{x} است. **ج) تلهٔ تستی:** «نزولی» را با «وارون‌ناپذیر» یکی نگیرید؛ ملاکِ وارون‌پذیری **اکیداً یکنوا بودن** است، چه صعودی چه نزولی. تنها گزینه‌ای که یکنوا نیست، همان توانِ **زوج** ((x1)2(x-1)^2) است.

2. اگر f(x)=(x1)3+2f(x) = (x-1)^3 + 2 باشد، ضابطهٔ وارون تابع ff، یعنی f1(x)f^{-1}(x)، کدام است؟

  • f1(x)=x+132f^{-1}(x) = \sqrt[3]{x+1} - 2
  • f1(x)=x23+1f^{-1}(x) = \sqrt[3]{x-2} + 1
  • f1(x)=x+231f^{-1}(x) = \sqrt[3]{x+2} - 1
  • f1(x)=x13+2f^{-1}(x) = \sqrt[3]{x-1} + 2

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«f1(x)=x23+1f^{-1}(x) = \sqrt[3]{x-2} + 1» درست است زیرا برای یافتن وارون، y=(x1)3+2y = (x-1)^3 + 2 را به x=(y1)3+2x = (y-1)^3 + 2 تبدیل می‌کنیم، سپس با جابجایی متغیرها و حل معادله، f1(x)=x23+1f^{-1}(x) = \sqrt[3]{x-2} + 1 به دست می‌آید. سایر گزینه‌ها از اشتباه در انتقال علامت kk و hh در فرمول y=(xh)3+ky = (x-h)^3 + k یا خطا در محاسبهٔ ریشهٔ سوم ناشی شده‌اند. **تلهٔ تستی:** باید ابتدا y=(x1)3+2y=(x-1)^3+2 برایِ xx حل شود (به‌صورتِ x=y23+1x=\sqrt[3]{y-2}+1)، سپس xx و yy جابه‌جا شوند؛ ترتیبِ صحیحِ عملیاتِ معکوس (اول تفریقِ 22، بعد ریشهٔ سوم، بعد جمعِ 11) باید دقیقاً رعایت شود.

3. باقیماندهٔ تقسیم x2025+2x1012+1x^{2025} + 2x^{1012} + 1 بر x2+xx^2 + x کدام است؟

  • x+1-x + 1
  • 2x+1-2x + 1
  • x+1x + 1
  • 2x+12x + 1

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«x+1-x + 1» درست است. مقسوم‌علیه x2+x=x(x+1)x^2 + x = x(x+1) است. باقیمانده R(x)=ax+bR(x) = ax + b است. از R(0)=f(0)=1R(0) = f(0) = 1 و R(1)=f(1)=(1)2025+2(1)1012+1=1+2+1=2R(-1) = f(-1) = (-1)^{2025} + 2(-1)^{1012} + 1 = -1 + 2 + 1 = 2، دستگاه b=1b = 1 و a+b=2-a + b = 2 حل می‌شود: a=1a = -1, b=1b = 1. پس R(x)=x+1R(x) = -x + 1. سایر گزینه‌ها با جایگذاری ریشه‌ها نادرستی‌شان ثابت می‌شود. **تلهٔ تستی:** باید مقدارِ تابع را در هر دو ریشهٔ مقسوم‌علیه (x=0x=0 و x=1x=-1) جداگانه محاسبه و سپس دستگاهِ دومعادله‌ای حل کرد؛ فقط یک ریشه کافی نیست.

4. چندجمله‌ای P(x)=x3+ax27x+bP(x) = x^3 + ax^2 - 7x + b بر (x2)(x-2) بخش‌پذیر است. اگر باقیماندهٔ تقسیم P(x)P(x) بر (x+1)(x+1) برابرِ 99 باشد، aba - b کدام است؟

  • 44
  • 1-1
  • 7-7
  • 4-4

پاسخنامه‌ی تحلیلی

**الف) چرا 1-1 درست است:** از بخش‌پذیری بر (x2)(x-2): P(2)=8+4a14+b=4a+b6=04a+b=6P(2)=8+4a-14+b=4a+b-6=0 \Rightarrow 4a+b=6. از باقیماندهٔ 99 بر (x+1)(x+1): P(1)=1+a+7+b=a+b+6=9a+b=3P(-1)=-1+a+7+b=a+b+6=9 \Rightarrow a+b=3. تفریقِ دو معادله: 3a=3a=13a=3 \Rightarrow a=1، پس b=2b=2. نهایتاً ab=12=1a-b=1-2=-1. **ب) رد گزینه‌های غلط:** «7-7»، «4-4» و «44» از خطای علامت در تفریقِ دو معادلهٔ خطی یا محاسبهٔ نادرستِ P(1)P(-1) ناشی می‌شوند. **ج) تلهٔ تستی:** باید بینِ «P(x)P(x) بر (x2)(x-2) بخش‌پذیر است» (یعنی P(2)=0P(2)=0) و «باقیماندهٔ تقسیم بر (x+1)(x+1) برابرِ 99 است» (یعنی P(1)=9P(-1)=9، **نه صفر**) تمایز قائل شد؛ خلطِ این دو نوع شرط، معادلهٔ دوم را اشتباه می‌سازد.

5. باقیمانده تقسیم P(x)=(x2+x+1)10P(x) = (x^2 + x + 1)^{10} بر (x1)2(x - 1)^2 کدام است؟

  • 310x3103^{10}\cdot x - 3^{10}
  • 939x3109\cdot3^9x - 3^{10}
  • 10310x931010\cdot3^{10}x - 9\cdot3^{10}
  • 1039x+(3101039)10\cdot3^9x+(3^{10}-10\cdot3^9)

پاسخنامه‌ی تحلیلی

**الف) چرا 10310x931010\cdot3^{10}x-9\cdot3^{10} درست است:** باقیماندهٔ تقسیم بر (x1)2(x-1)^2 چندجمله‌ای درجه‌یکِ ax+bax+b است. چون x=1x=1 ریشهٔ مضاعفِ مقسوم‌علیه است، هم P(1)P(1) و هم مشتقِ PP در x=1x=1 باید با مقادیرِ متناظرِ باقیمانده برابر باشند: P(1)=a+bP(1)=a+b و P(1)=aP'(1)=a. داریم P(1)=(1+1+1)10=310P(1)=(1+1+1)^{10}=3^{10}. برای P(1)P'(1): P(x)=10(x2+x+1)9(2x+1)P'(x)=10(x^2+x+1)^9(2x+1)، پس P(1)=10393=10310P'(1)=10\cdot3^9\cdot3=10\cdot3^{10}. پس a=10310a=10\cdot3^{10} و b=P(1)a=31010310=9310b=P(1)-a=3^{10}-10\cdot3^{10}=-9\cdot3^{10}. باقیمانده: 10310x931010\cdot3^{10}x-9\cdot3^{10}. **ب) رد گزینه‌های غلط:** «1039x+(3101039)10\cdot3^9x+(3^{10}-10\cdot3^9)» از فراموش‌کردنِ ضریبِ (2x+1)=3(2x+1)=3 در قاعدهٔ زنجیره‌ای هنگام محاسبهٔ P(1)P'(1) ناشی می‌شود (فقط 103910\cdot3^9 محاسبه شده، بدون ضرب در 33). «310x3103^{10}x-3^{10}» ضریبِ aa را با مقدارِ P(1)P(1) اشتباه گرفته. «939x3109\cdot3^9x-3^{10}» از خلطِ ضرایبِ 99 و 1010 در محاسبهٔ aa و bb با یکدیگر ناشی می‌شود. **ج) تلهٔ تستی:** برای باقیماندهٔ تقسیم بر توانِ دومِ (xa)2(x-a)^2، به‌کاربردنِ **فقط** P(a)P(a) کافی نیست — باید مشتق هم محاسبه شود؛ فراموش‌کردنِ ضریبِ زنجیره‌ای در مشتقِ توابعِ مرکب (اینجا (2x+1)(2x+1)) رایج‌ترین خطای محاسباتی در این نوع سؤال است.

6. تابع f(x)=x3+3x22f(x) = x^3 + 3x^2 - 2 را در نظر بگیرید. اگر g(x)g(x) تابعی باشد که از اعمال تبدیل‌های زیر بر روی f(x)f(x) به دست آمده باشد: ابتدا انتقال ۱ واحد به راست، سپس انقباض افقی با ضریب 12\frac{1}{2} و در نهایت انبساط عمودی با ضریب ۳، آنگاه ضابطه g(x)g(x) کدام است؟

  • g(x)=3f(2x1)g(x) = 3f(2x - 1)
  • g(x)=3f(2x+1)g(x) = 3f(2x + 1)
  • g(x)=3f(2x)1g(x) = 3f(2x) - 1
  • g(x)=3f(2x2)g(x) = 3f(2x - 2)

پاسخنامه‌ی تحلیلی

**الف) چرا 3f(2x1)3f(2x-1) درست است:** تبدیل‌ها را به همان ترتیبِ گفته‌شده رویِ نمودار اعمال می‌کنیم. ۱) انتقالِ 11 واحد به راست: y1(x)=f(x1)y_1(x)=f(x-1). ۲) انقباضِ افقی با ضریبِ 12\frac{1}{2} (یعنی هر طولِ xx نصف می‌شود، پس x2xx\to 2x): y2(x)=y1(2x)=f(2x1)y_2(x)=y_1(2x)=f(2x-1). ۳) انبساطِ عمودی با ضریبِ 33: y3(x)=3y2(x)=3f(2x1)y_3(x)=3y_2(x)=3f(2x-1). **وارسیِ مستقل (ردیابیِ یک نقطه):** نقطهٔ (0,f(0))=(0,2)(0,f(0))=(0,-2) رویِ ff را دنبال می‌کنیم. پس از انتقال به راست می‌شود (1,2)(1,-2)؛ پس از انقباضِ افقی طولش نصف می‌شود: (12,2)(\frac12,-2)؛ پس از انبساطِ عمودی: (12,6)(\frac12,-6). حال گزینهٔ 3f(2x1)3f(2x-1) را در x=12x=\frac12 بیازمایید: 3f(2121)=3f(0)=3(2)=63f(2\cdot\frac12-1)=3f(0)=3(-2)=-6 ✓. اما 3f(2x2)3f(2x-2) در x=12x=\frac12 می‌دهد 3f(1)=3(1+32)=063f(-1)=3(-1+3-2)=0 \neq -6 ✗. **ب) ردِ گزینه‌های غلط:** 3f(2x2)3f(2x-2) نتیجهٔ ترتیبِ **معکوس** است (اول انقباض، بعد انتقال به راست)، که با صورتِ سؤال نمی‌خواند. 3f(2x+1)3f(2x+1) انتقال را به **چپ** گرفته است. 3f(2x)13f(2x)-1 انتقالِ افقی را با انتقالِ عمودیِ 1-1 اشتباه گرفته و انبساطِ عمودی را فقط رویِ بخشی از عبارت اعمال کرده است. **ج) تلهٔ تستی:** وقتی انتقالِ افقی **قبل** از تغییرِ مقیاسِ افقی انجام می‌شود، عددِ انتقال در ضریبِ مقیاس ضرب **نمی‌شود** (f(2x1)f(2x-1))؛ ضرب‌شدن (f(2x2)f(2x-2)) فقط وقتی رخ می‌دهد که ترتیب برعکس باشد. تشخیصِ این ترتیب کلِ سؤال است.

7. نمودار تابع f(x)=sinxf(x) = \sin x را π6\frac{\pi}{6} واحد به سمت چپ و سپس 22 واحد به سمت پایین منتقل می‌کنیم. اگر تابع حاصل را g(x)g(x) بنامیم، حاصل g(π6)g\left(\frac{\pi}{6}\right) کدام است؟

  • 322-\frac{\sqrt{3}}{2} - 2
  • 122\frac{1}{2} - 2
  • 322\frac{\sqrt{3}}{2} - 2
  • 122-\frac{1}{2} - 2

پاسخنامه‌ی تحلیلی

**الف) چرا 322\frac{\sqrt{3}}{2}-2 درست است:** انتقالِ π6\frac{\pi}{6} واحد به چپ یعنی xx+π6x\to x+\frac{\pi}{6} و انتقالِ 22 واحد به پایین یعنی کم‌کردنِ 22؛ پس g(x)=sin(x+π6)2g(x)=\sin\left(x+\frac{\pi}{6}\right)-2 حال x=π6x=\frac{\pi}{6} را جای‌گذاری می‌کنیم: g(π6)=sin(π6+π6)2=sinπ32=322g\left(\frac{\pi}{6}\right)=\sin\left(\frac{\pi}{6}+\frac{\pi}{6}\right)-2=\sin\frac{\pi}{3}-2=\frac{\sqrt{3}}{2}-2. **وارسیِ مستقل:** π3=60\frac{\pi}{3}=60^\circ و sin60=320.866\sin 60^\circ=\frac{\sqrt3}{2}\approx0.866، پس g(π6)1.134g\left(\frac{\pi}{6}\right)\approx-1.134. بردِ تابعِ gg بازهٔ [3,1][-3,-1] است و 1.134-1.134 درونِ آن قرار دارد ✓. **ب) ردِ گزینه‌های غلط:** 122\frac12-2 حاصلِ فراموش‌کردنِ انتقال و محاسبهٔ sinπ62\sin\frac{\pi}{6}-2 است. 122-\frac12-2 از انتقال به **راست** (sin(xπ6)\sin(x-\frac{\pi}{6}) در x=π6x=\frac{\pi}{6} برابرِ 00 می‌شود، نه 12-\frac12) یا از خطا در ربعِ زاویه ناشی می‌شود. 322-\frac{\sqrt3}{2}-2 علامتِ سینوس را منفی گرفته، حال آن‌که π3\frac{\pi}{3} در ربعِ **اول** است و سینوسش مثبت است. **ج) تلهٔ تستی:** انتقال به **چپ** با x+hx+h (نه xhx-h) نوشته می‌شود؛ عکس‌کردنِ این علامت رایج‌ترین خطاست. همچنین انتقالِ عمودی هیچ اثری رویِ آرگومانِ سینوس ندارد و فقط در انتها کم می‌شود.

8. اگر f(x)=x3+ax2+bx+1f(x) = x^3 + ax^2 + bx + 1 بر (x2)(x-2) و (x+1)(x+1) بخش‌پذیر باشد، آنگاه مقدار aba - b کدام است؟

  • 32\frac{3}{2}
  • 32-\frac{3}{2}
  • 3-3
  • 00

پاسخنامه‌ی تحلیلی

**الف) چرا 00 درست است:** شرطِ بخش‌پذیری بر (x2)(x-2): f(2)=8+4a+2b+1=04a+2b=9f(2)=8+4a+2b+1=0 \Rightarrow 4a+2b=-9. شرطِ بخش‌پذیری بر (x+1)(x+1): f(1)=1+ab+1=0ab=0f(-1)=-1+a-b+1=0 \Rightarrow a-b=0، یعنی a=ba=b. پس مستقیماً ab=0a-b=0. (اگر بخواهیم خودِ aa و bb را هم بیابیم: 4a+2a=9a=b=324a+2a=-9 \Rightarrow a=b=-\frac{3}{2}.) **وارسیِ مستقل:** با a=b=32a=b=-\frac32 داریم f(x)=x332x232x+1f(x)=x^3-\frac32x^2-\frac32x+1. بررسی: f(2)=863+1=0f(2)=8-6-3+1=0 ✓ و f(1)=132+32+1=0f(-1)=-1-\frac32+\frac32+1=0 ✓. **ب) ردِ گزینه‌های غلط:** 32-\frac32 همان مقدارِ aa (یا bb) است، نه aba-b. 32\frac32 قرینهٔ همان مقدار است. 3-3 حاصلِ a+ba+b است، نه aba-b. **ج) تلهٔ تستی:** معادلهٔ f(1)=0f(-1)=0 خودش مستقیماً aba-b را می‌دهد و نیازی به حلِ کاملِ دستگاه نیست؛ دنبالِ خودِ aa و bb رفتن، وقتِ اضافی می‌برد و راهِ خطا را باز می‌کند.

9. تابع f(x)=x42x2+1f(x) = x^{4} - 2x^{2} + 1 را در نظر بگیرید. چند مقدار مختلف kk حقیقی وجود دارد که تابع g(x)=f(x+k)g(x) = f(x+k) بر (x2)(x-2) بخش‌پذیر باشد؟

  • ۱
  • ۲
  • ۳
  • ۴

پاسخنامه‌ی تحلیلی

گزینه «۲» درست است. شرط بخش‌پذیری g(x)g(x) بر (x2)(x-2) این است که g(2)=f(2+k)=0g(2)=f(2+k)=0. داریم f(x)=(x21)2f(x)=(x^2-1)^2، بنابراین f(2+k)=((2+k)21)2=0f(2+k)=((2+k)^2-1)^2=0 که به (2+k)2=1(2+k)^2=1 منجر می‌شود. این معادله دو ریشه k=1k=-1 و k=3k=-3 دارد. بنابراین دقیقاً ۲ مقدار برای kk وجود دارد. **تلهٔ تستی:** شرطِ بخش‌پذیری معادل با f(2+k)=0f(2+k)=0 است که یک معادلهٔ درجه‌چهار در kk می‌دهد و می‌تواند چند جواب داشته باشد؛ نباید فرض کرد فقط یک مقدارِ kk جواب می‌دهد.

10. تابع f(x)=x3+1f(x) = x^{3} + 1 را در نظر بگیرید. اگر g(x)=f(32x)g(x) = f(3-2x) باشد، ضابطهٔ وارونِ تابع gg کدام است؟

  • g1(x)=3+x132g^{-1}(x) = \frac{-3 + \sqrt[3]{x-1}}{2}
  • g1(x)=3x132g^{-1}(x) = \frac{-3 - \sqrt[3]{x-1}}{2}
  • g1(x)=3x132g^{-1}(x) = \frac{3 - \sqrt[3]{x-1}}{2}
  • g1(x)=3+x132g^{-1}(x) = \frac{3 + \sqrt[3]{x-1}}{2}

پاسخنامه‌ی تحلیلی

**الف) چرا g1(x)=3x132g^{-1}(x)=\frac{3-\sqrt[3]{x-1}}{2} درست است:** ابتدا ضابطهٔ gg را می‌نویسیم: g(x)=f(32x)=(32x)3+1g(x)=f(3-2x)=(3-2x)^3+1. برایِ وارون، y=(32x)3+1y=(3-2x)^3+1 را برایِ xx حل می‌کنیم: y1=(32x)3    y13=32x    2x=3y13    x=3y132y-1=(3-2x)^3 \;\Rightarrow\; \sqrt[3]{y-1}=3-2x \;\Rightarrow\; 2x=3-\sqrt[3]{y-1} \;\Rightarrow\; x=\frac{3-\sqrt[3]{y-1}}{2} با جابه‌جاییِ نام‌ها: g1(x)=3x132g^{-1}(x)=\frac{3-\sqrt[3]{x-1}}{2}. **وارسیِ مستقل (آزمونِ عددی):** g(1)=(32)3+1=2g(1)=(3-2)^3+1=2. پس باید g1(2)=1g^{-1}(2)=1 باشد: 32132=312=1\frac{3-\sqrt[3]{2-1}}{2}=\frac{3-1}{2}=1 ✓. یک آزمونِ دوم: g(0)=27+1=28g(0)=27+1=28 و 32732=332=0\frac{3-\sqrt[3]{27}}{2}=\frac{3-3}{2}=0 ✓. **ب) ردِ گزینه‌های غلط:** 3+x132\frac{3+\sqrt[3]{x-1}}{2} علامتِ ریشهٔ سوم را مثبت گرفته؛ آزمونِ x=2x=2 می‌دهد 3+12=2\frac{3+1}{2}=2، ولی g(2)=(1)3+1=02g(2)=(-1)^3+1=0\neq2 ✗. 3+x132\frac{-3+\sqrt[3]{x-1}}{2} و 3x132\frac{-3-\sqrt[3]{x-1}}{2} علامتِ عددِ 33 را وارونه کرده‌اند؛ در x=2x=2 به‌ترتیب 1-1 و 2-2 می‌دهند که هیچ‌کدام با g(1)=2g(1)=2 سازگار نیست. **ج) تلهٔ تستی:** چون ضریبِ xx در آرگومان **منفی** است (2-2)، در گامِ آخر باید بر 2-2 تقسیم شود و این علامت‌ها را جابه‌جا می‌کند؛ نوشتنِ مستقیمِ x1332\frac{\sqrt[3]{x-1}-3}{2} (بدونِ توجه به منفی‌بودنِ ضریب) رایج‌ترین خطاست.

مباحث مرتبط

ادامه‌ی این مبحث رو ببین

با ثبت‌نام رایگان، به بانک کامل سؤال، شبیه‌ساز کنکور و تحلیل پیشرفت دسترسی داری

ثبت‌نام رایگان