پرش به محتوای اصلی

03_پوشاک، نیازی پایان ناپذیر (علوم ریاضی)

بخشی از بانک سؤال طبقه‌بندی‌شده‌ی این مبحث در کوئیز سنتر — رایگان و بدون نیاز به ثبت‌نام

خلاصه‌ی درسنامه

این خلاصه‌ی 30 درصدی درسنامه اصلی است. متن کامل با همه‌ی نکته‌ها، مثال‌های حل‌شده و جمع‌بندی، با ثبت‌نام رایگان در دسترست قرار می‌گیرد.

الیاف، مواد مولکولی و درشت‌مولکول‌ها

الیاف به دو دسته تقسیم می‌شوند: الیاف طبیعی (پنبه، پشم، ابریشم، کتان) از منشأ گیاهی یا جانوری، و الیاف ساختگی (پلی‌استر، نایلون، تفلون، اکریلیک) که از واکنش شیمیایی مواد پتروشیمیایی (مشتقات نفت)، نه مستقیماً از طبیعت، ساخته می‌شوند. مادهٔ مولکولی ماده‌ای است که ذرات سازنده‌اش مولکول‌اند (مثل H2CH4،CO2\text{H}_2\text{O}،\text{CH}_4،\text{CO}_2)، در حالی‌که درشت‌مولکول شمار اتم بسیار زیاد و جرم مولی بسیار بالایی دارد (از هزاران تا میلیون‌ها گرم بر مول)؛ برای نمونه جرم مولی آب فقط ۱۸.۰۲ است اما انسولین ۵۸۳۱.۶۵ و نایلون یا پلی‌اتن بین 10410^4 تا 10610^6 گرم بر مول. سلولز، درشت‌مولکول طبیعی الیاف پنبه، پلیمری از حدود ۳۰۰۰ واحد گلوکز با فرمول تقریبی (C6H10O5)n(\text{C}_6\text{H}_{10}\text{O}_5)_n و جرم مولی حدود ۴۸۷۰۰۰ است؛ نشاسته و سلولز هر دو پلیمر گلوکزند اما به دلیل تفاوت پیوند گلیکوزیدی (α\alpha در نشاسته در برابر β\beta در سلولز)، نشاسته قابل هضم توسط آنزیم‌های گوارشی انسان و سلولز فیبر غذایی غیرقابل‌هضم است — با این‌که هر دو از واحد گلوکز ساخته شده‌اند، همین تفاوت پیوند خواصشان را کاملاً متفاوت می‌کند.

پلیمری‌شدن و پلی‌اتن

مونومر مولکول کوچک سازندهٔ پلیمر است و پلیمری‌شدن واکنشی است که طی آن مونومرها به هم می‌پیوندند و پلیمر می‌سازند؛ چون تعداد دقیق مونومرهای شرکت‌کننده مشخص نیست، فرمول مولکولی دقیقی برای پلیمرها نمی‌توان نوشت. پلیمری‌شدن افزایشی نیازمند پیوند دوگانهٔ C=C\text{C=C} در مونومر است: پیوند دوگانه می‌شکند و کربن‌ها به مونومرهای مجاور متصل می‌شوند، مانند تبدیل اتن سیرنشده به پلی‌اتن سیرشده. دو نوع پلی‌اتن با شرایط تولید متفاوت وجود دارد: پلی‌اتن سبک (LDPE) با زنجیر شاخه‌دار، چگالی کمتر (۰.۹۲)، شفاف و انعطاف‌پذیر (کیسه و فیلم پلاستیکی)، و پلی‌اتن سنگین (HDPE) با زنجیر بدون شاخه، چگالی بیشتر (۰.۹۷)، کدر و سخت (لوله و بطری) — در HDPE زنجیرهای بدون شاخه فشرده‌تر کنار هم قرار می‌گیرند و نیروی واندروالس قوی‌تری ایجاد می‌کنند. تفلون، کشف تصادفی پلانکت در دههٔ ۱۹۳۰ از گاز تترافلوئورواتن، بی‌اثر شیمیایی، نچسب و مقاوم به گرماست چون پیوند C-F\text{C-F} بسیار قوی غلافی محافظ دور زنجیر کربن می‌سازد. شش پلیمر اصلیِ قابل بازیافت (PET، HDPE، PVC، LDPE، PP، PS) نزدیک ۷۵٪ پلیمرهای ساختگی جهان را تشکیل می‌دهند و هرکدام روی بستهٔ خود با نشانهٔ عددی مثلثی (از ۱ تا ۶) مشخص می‌شوند: مثلاً بطری آب و نوشابه از PET، دبه و لولهٔ آب از HDPE، و کیسهٔ خون و سرنگ از PVC ساخته می‌شود. جدول پلیمرهای افزایشی مهم دیگر شامل پلی‌وینیل‌کلرید (PVC، از وینیل‌کلرید)، پلی‌وینیل‌استات (در پاستیل)، پلی‌پروپن (در پتو و ظروف یک‌بارمصرف) و پلی‌استیرن (در یونولیت) است — همگی از مونومرهای دارای پیوند دوگانهٔ C=C\text{C=C} ساخته می‌شوند.

شیمی آلی و گروه‌های عاملی

شیمی آلی مطالعهٔ ساختار، خواص و واکنش‌های ترکیبات کربن‌دار است و محدود به موجودات زنده نیست — پلاستیک‌ها نیز در این شاخه جای می‌گیرند. الکل‌ها (R-OH\text{R-OH}) گروه هیدروکسیل روی کربن سیرشده دارند؛ بخش R\text{R} ناقطبی (چربی‌دوست، با نیروی واندروالس) و بخش -OH\text{-OH} قطبی (آب‌دوست، با پیوند هیدروژنی) است، و با افزایش طول زنجیر R\text{R}، انحلال‌پذیری در آب کاهش و آب‌گریزی افزایش می‌یابد (کلسترول با زنجیر بلند و C=C\text{C=C} اضافی، الکلی سیرنشده و آب‌گریز است). ویتامین‌های محلول در آب (B،C\text{B}،\text{C}) گروه‌های قطبی زیاد دارند و در ادرار دفع می‌شوند، اما ویتامین‌های محلول در چربی (A،D،E،K\text{A}،\text{D}،\text{E}،\text{K}) با زنجیر هیدروکربنی بلند در بافت چربی ذخیره شده و مصرف بیش‌ازحدشان خطر مسمومیت دارد. همین قاعدهٔ طول‌زنجیر دربارهٔ کربوکسیلیک اسیدها (R-COOH\text{R-COOH} یا R-C(=O)OH\text{R-C(=O)OH}) نیز صدق می‌کند؛ نمونه‌های آشنا فورمیک اسید (متانوئیک اسید، جوهر مورچه، عامل سوزش گزش مورچهٔ سرخ) و استیک اسید (اتانوئیک اسید، جوهر سرکه، پرکاربردترین اسید آلی) هستند. کربوکسیلیک اسیدها در فاز مایع به‌صورت دایمر (جفت) با دو پیوند هیدروژنی به هم متصل می‌شوند، به همین دلیل نقطهٔ جوششان از الکل‌های هم‌جرم بالاتر است.

استرها و پلی‌استرها

استرها گروه عاملی COO-\text{COO}- دارند و عامل بوی خوش میوه و گل‌اند. واکنش استری‌شدن برگشت‌پذیر است و با کاتالیزگر اسیدی و حرارت پیش می‌رود: R-COOH+R’-OHR-COO-R+H2O\text{R-COOH}+\text{R'-OH}\rightleftharpoons\text{R-COO-R}'+\text{H}_2\text{O}؛ نام استر از نام گروه الکلی (پسوند «-یل») و نام اسید (پسوند «-وات») ساخته می‌شود. استرها عامل بوی خوش بسیاری از خوراکی‌ها و گیاهانند: اتیل‌بوتانوات بوی آناناس، ایزوپنتیل‌استات بوی موز و متیل‌سالیسیلات بوی خمیردندان می‌دهد؛ هر میوه در واقع مخلوطی از چند صد ترکیب شیمیایی مختلف است. آبکافت استر واکنش معکوس استری‌شدن است و مسئول پوسیدگی تدریجی پارچه‌های پلی‌استری در اثر رطوبت، اسید یا قلیای محیط است. پلی‌استرها از واکنش دی‌الکل (الکل دوعاملی) با دی‌اسید (اسید دوعاملی) ساخته می‌شوند و گروه عاملی استر در طول زنجیرشان تکرار می‌شود؛ پرمصرف‌ترین نمونهٔ صنعتی آن‌ها PET (پلی‌اتیلن‌ترفتالات، از اتیلن‌گلیکول و اسید ترفتالیک) است که در بطری آب و نوشابه، الیاف پارچه و نخ خیاطی به‌کار می‌رود — هرچه زنجیر پلی‌استر بلندتر باشد، نیروی بین‌مولکولی و استحکام نخ نیز بیشتر است.

پلی‌آمیدها و کولار

آمین‌ها (R-NH2\text{R-NH}_2) با کربوکسیلیک اسید واکنش داده و آمید (CO-NH-\text{CO-NH}-) می‌سازند. مو، ناخن، پوست و پشم همگی پروتئین‌اند، یعنی پلی‌آمیدهای طبیعی؛ کولار، پلی‌آمید ساختگی از دی‌آمین و دی‌اسید، استحکام کششی نزدیک پنج برابر فولاد هم‌جرم دارد و در جلیقهٔ ضدگلوله و لباس آتش‌نشانی به‌کار می‌رود — این استحکام از حلقه‌های آروماتیک و پیوندهای هیدروژنی قوی بین زنجیرهای موازی می‌آید. در مقایسه با پلی‌استر، آبکافت پیوند آمیدی کندتر است، به همین دلیل لباس‌های نایلونی دوام بیشتری دارند.

پلیمرهای ماندگار در برابر زیست‌تخریب‌پذیر

پلیمرهای ماندگار مانند پلی‌اتن، به دلیل ساختار آلکانی و پیوند C-C\text{C-C} سیرشده، در طبیعت تجزیه نمی‌شوند یا بسیار کند تجزیه می‌شوند و آلودگی محیط‌زیست، آسیب به جانداران و گورستان زباله را در پی دارند. پلیمرهای زیست‌تخریب‌پذیر (نشاسته، سلولز، پروتئین) توسط جانداران به CO2\text{CO}_2، آب و مولکول‌های ساده تجزیه می‌شوند. پلیمر سبز نمونهٔ آن، پلی‌لاکتیک اسید (PLA)، از تخمیر نشاستهٔ ذرت یا سیب‌زمینی به لاکتیک اسید و سپس پلیمری‌شدن آن به دست می‌آید و در ظروف یک‌بارمصرف، سطل زباله، کیسه‌های زیست‌تخریب‌پذیر و نخ بخیهٔ پزشکی (که آنزیم‌های بدن پیوندهای استری آن را می‌شکنند و خودبه‌خود جذب می‌شود، بی‌نیاز از برداشتن) کاربرد دارد. در مقایسهٔ جامع دو نوع پلیمر، پلیمر ماندگار از نفت تهیه می‌شود و تجزیه‌اش یا اصلاً رخ نمی‌دهد یا بسیار کند است، در حالی‌که پلیمر سبز از منابع کشاورزی تهیه می‌شود و طی چند ماه به CO2\text{CO}_2 و آب تجزیه می‌شود — با صرفهٔ اقتصادی کمتر اما سازگاری بسیار بیشتر با محیط‌زیست.

آبکافت نشاسته و واکنش‌های محاسباتی

آنزیم آمیلاز در بزاق، نشاسته را به گلوکز شیرین می‌شکند؛ به همین دلیل نان پس از جویدن طولانی مزهٔ شیرین می‌دهد. در تحلیل سرعت آبکافت استر، هرچه غلظت واکنش‌دهنده بیشتر باشد برخوردهای مؤثر و سرعت واکنش بیشتر است، پس سرعت در بازه‌های اولیهٔ واکنش از بازه‌های پایانی بیشتر است. در واکنش اتن با کلر (ΔH=178 kJ/mol\Delta H=-178\ \text{kJ/mol})، از ۴۲ گرم اتن (۱.۵ مول) ۲۶۷ کیلوژول گرما آزاد می‌شود. در پلیمری‌شدن با کاتالیزگر زیگلر–ناتا، نسبت مولی بهینهٔ Ti به Al حدود 1:31:3 بیشترین جرم مولی پلیمر را می‌دهد؛ دور شدن از این نسبت، چه با افزایش و چه کاهش کاتالیزگر Al، جرم مولی پلیمر را کاهش می‌دهد.

نمونه تست

پاسخنامه‌ی تحلیلی سه‌بخشی برای هر سؤال

  • چرا گزینه‌ی درست، درست است
  • چرا هر گزینه‌ی دیگر غلط است
  • تله‌ی تستی‌ای که باید بشناسی

1. کدام گزینه نمونه‌ای از الیاف ساختگی است؟

  • پلی‌استر
  • پشم
  • ابریشم
  • کتان

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«پلی‌استر» درست است زیرا الیاف ساختگی از واکنش‌های شیمیایی در صنعت پتروشیمی تولید می‌شوند. «پشم» نادرست است چون منشأ جانوری (طبیعی) دارد. «ابریشم» نادرست است چون منشأ جانوری (طبیعی) دارد. «کتان» نادرست است چون منشأ گیاهی (طبیعی) دارد. تلهٔ تستی: معیار تفکیک الیاف طبیعی از ساختگی، منشأ تولید (طبیعت در برابر واکنش پتروشیمیایی) است، نه شکل ظاهری یا کاربرد پارچه.

2. دلیل اصلی تفاوت خواص نشاسته و سلولز با وجود ساخته‌شدن هر دو از گلوکز چیست؟

  • تفاوت در نوع پیوند گلیکوزیدی
  • تفاوت در نوع اتم‌های سازنده
  • یونی بودن نشاسته و کووالانسی بودن سلولز
  • وجود نیتروژن در سلولز و نبود آن در نشاسته

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«تفاوت در نوع پیوند گلیکوزیدی» درست است زیرا نشاسته پیوند α\alpha-گلیکوزیدی و سلولز پیوند β\beta-گلیکوزیدی دارد؛ همین تفاوت، خواص و قابلیت هضم آن‌ها را کاملاً متفاوت می‌کند. «تفاوت در نوع اتم‌های سازنده» نادرست است چون هر دو پلیمر فقط از کربن، هیدروژن و اکسیژن ساخته شده‌اند. «یونی بودن نشاسته و کووالانسی بودن سلولز» نادرست است چون هر دو ترکیب کووالانسی‌اند. «وجود نیتروژن در سلولز و نبود آن در نشاسته» نادرست است چون هیچ‌کدام نیتروژن ندارند. تلهٔ تستی: نشاسته و سلولز هر دو دقیقاً از واحدهای گلوکز با فرمول یکسان ساخته شده‌اند؛ تنها تفاوتشان نوع پیوند گلیکوزیدی (α\alpha در برابر β\beta) است، نه نوع اتم یا نوع پیوند شیمیایی کلی.

3. کدام عبارت درباره سلولز درست است؟

  • پلیمری از اسیدهای آمینه است.
  • در انسان به‌طور معمول هضم نمی‌شود.
  • به‌علت داشتن پیوند α\alpha-گلیکوزیدی شیرین است.
  • جرم مولی آن از آب کمتر است.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«در انسان به‌طور معمول هضم نمی‌شود.» درست است زیرا آنزیم‌های گوارشی انسان قادر به شکستن پیوند β\beta-گلیکوزیدی سلولز نیستند؛ به همین دلیل سلولز به‌صورت فیبر غذایی عمل می‌کند. «پلیمری از اسیدهای آمینه است.» نادرست است چون سلولز پلیمر گلوکز است، نه اسیدهای آمینه (این ویژگی مربوط به پروتئین است). «به‌علت داشتن پیوند α\alpha-گلیکوزیدی شیرین است.» نادرست است چون سلولز پیوند β\beta-گلیکوزیدی دارد و شیرین نیست. «جرم مولی آن از آب کمتر است.» نادرست است چون جرم مولی سلولز (حدود 487000g⋅mol1487000\,\text{g·mol}^{-1}) بسیار بیشتر از آب (18.02g⋅mol118.02\,\text{g·mol}^{-1}) است. تلهٔ تستی: نوع پیوند گلیکوزیدی سلولز β\beta است نه α\alpha؛ این جابه‌جایی رایج‌ترین اشتباه در مقایسهٔ سلولز و نشاسته است.

4. کدام گزینه تعریف درست مونومر است؟

  • واحد تکرارشونده در وسط زنجیر پلیمر
  • هر ماده‌ای با جرم مولی بالا
  • مولکول کوچک سازنده پلیمر
  • هر مولکول دارای پیوند دوگانه

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«مولکول کوچک سازنده پلیمر» درست است؛ این دقیقاً تعریف مونومر (تک‌پار) است. «واحد تکرارشونده در وسط زنجیر پلیمر» نادرست است چون واحد تکرارشونده مفهومی جداگانه از مونومر است و در طول کل زنجیر تکرار می‌شود، نه فقط در وسط آن. «هر ماده‌ای با جرم مولی بالا» نادرست است چون این تعریف مربوط به درشت‌مولکول است، نه مونومر (که برعکس، مولکولی کوچک است). «هر مولکول دارای پیوند دوگانه» نادرست است چون این ویژگی فقط شرط مونومرهای پلیمری‌شدن افزایشی است، نه تعریف کلی مونومر. تلهٔ تستی: «مونومر» و «واحد تکرارشونده» دو مفهوم مرتبط اما متفاوت‌اند؛ مونومر پیش از واکنش و واحد تکرارشونده پس از واکنش در ساختار پلیمر دیده می‌شود.

5. کدام عبارت درباره پلیمرها نادرست است؟

  • از اتصال تعداد زیادی مونومر ساخته می‌شوند.
  • معمولاً جرم مولی بسیار بزرگی دارند.
  • همیشه فرمول مولکولی دقیق و یکتایی دارند.
  • ممکن است طبیعی یا ساختگی باشند.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«همیشه فرمول مولکولی دقیق و یکتایی دارند.» نادرست است و پاسخ صحیح این سؤال است؛ به‌دلیل نامشخص‌بودن تعداد دقیق مونومرهای متصل‌شونده، برای پلیمرها معمولاً نمی‌توان فرمول مولکولی دقیق و یکتا نوشت و از نمایش کلی (واحد)n(\text{واحد})_n استفاده می‌شود. «از اتصال تعداد زیادی مونومر ساخته می‌شوند.» درست است. «معمولاً جرم مولی بسیار بزرگی دارند.» درست است. «ممکن است طبیعی یا ساختگی باشند.» درست است (مانند سلولز طبیعی در برابر پلی‌اتن ساختگی). تلهٔ تستی: نبود قاعدهٔ ثابت برای تعداد مونومرهای متصل‌شونده، دقیقاً همان دلیلی است که فرمول مولکولی دقیق و یکتا برای پلیمرها را غیرممکن می‌کند؛ این دو نکته مستقیماً به هم مرتبطند.

6. کدام گزینه درباره پلی‌اتن درست است؟

  • در هر واحد تکرارشونده یک پیوند دوگانه دارد.
  • به دلیل داشتن C=C\text{C=C} سیرنشده است.
  • هیدروکربنی سیرشده و بدون پیوند دوگانه است.
  • دارای گروه عاملی استر در زنجیر است.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«هیدروکربنی سیرشده و بدون پیوند دوگانه است.» درست است زیرا در پلیمری‌شدن پلی‌اتن، پیوند دوگانهٔ اتن شکسته می‌شود و زنجیر نهایی فقط از پیوندهای یگانهٔ C-C\text{C-C} و C-H\text{C-H} تشکیل می‌شود. «در هر واحد تکرارشونده یک پیوند دوگانه دارد.» نادرست است چون واحد تکرارشوندهٔ پلی‌اتن فاقد پیوند دوگانه است. «به دلیل داشتن C=C\text{C=C} سیرنشده است.» نادرست است چون پلی‌اتن اصلاً پیوند دوگانه ندارد. «دارای گروه عاملی استر در زنجیر است.» نادرست است چون پلی‌اتن هیچ گروه عاملی استری ندارد؛ این ویژگی مربوط به پلی‌استرهاست. تلهٔ تستی: پیوند دوگانهٔ مونومر (اتن) در حین پلیمری‌شدن افزایشی از بین می‌رود؛ تصور باقی‌ماندن آن در پلیمر نهایی، اشتباه رایجی است.

7. کدام ویژگی بیشتر با LDPE سازگار است؟

  • زنجیر شاخه‌دار و انعطاف‌پذیری بیشتر
  • زنجیر بدون شاخه و استحکام بیشتر
  • چگالی بیشتر و سختی بالاتر
  • کدری بیشتر و کاربرد در لوله‌های سخت

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«زنجیر شاخه‌دار و انعطاف‌پذیری بیشتر» درست است زیرا شاخه‌های فرعی LDPE از فشرده‌شدن زنجیرها جلوگیری می‌کنند و ماده‌ای سبک‌تر، نرم‌تر و انعطاف‌پذیرتر پدید می‌آورند. «زنجیر بدون شاخه و استحکام بیشتر» نادرست است چون این ویژگی مشخصهٔ HDPE است، نه LDPE. «چگالی بیشتر و سختی بالاتر» نادرست است چون LDPE چگالی کمتر (0.920.92 در برابر 0.970.97 برای HDPE) و سختی کمتری دارد. «کدری بیشتر و کاربرد در لوله‌های سخت» نادرست است چون LDPE شفاف است و در کیسه و فیلم پلاستیکی به‌کار می‌رود، نه لولهٔ سخت. تلهٔ تستی: زنجیر شاخه‌دار (LDPE) همواره با چگالی کمتر، انعطاف‌پذیری بیشتر و شفافیت بیشتر همراه است؛ زنجیر بدون شاخه (HDPE) برعکس این ویژگی‌ها را دارد.

8. مونومر تفلون کدام است؟

  • CH2=CHCl\text{CH}_2{=}\text{CHCl}
  • CF2=CF2\text{CF}_2{=}\text{CF}_2
  • CH2=CH2\text{CH}_2{=}\text{CH}_2
  • CH2=CHC6H5\text{CH}_2{=}\text{CHC}_6\text{H}_5

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«CF2=CF2\text{CF}_2{=}\text{CF}_2» درست است زیرا تفلون از پلیمری‌شدن افزایشی تترافلوئورواتن به دست می‌آید و واحد تکرارشوندهٔ آن (CF2CF2)-(\text{CF}_2-\text{CF}_2)- است. «CH2=CHCl\text{CH}_2{=}\text{CHCl}» نادرست است چون این مونومر PVC است. «CH2=CH2\text{CH}_2{=}\text{CH}_2» نادرست است چون این مونومر پلی‌اتن است. «CH2=CHC6H5\text{CH}_2{=}\text{CHC}_6\text{H}_5» نادرست است چون این مونومر پلی‌استیرن است. تلهٔ تستی: هر پلیمر افزایشی مونومر اختصاصی خود را دارد؛ اشتباه‌گرفتن تفلون با سایر پلیمرهای هالوژن‌دار مانند PVC رایج است، در حالی که تفلون کاملاً فلوئوردار است.

9. مونومر PVC کدام است؟

  • CH2=CHCl\text{CH}_2{=}\text{CHCl}
  • CH2=CH2\text{CH}_2{=}\text{CH}_2
  • CH2=CHCH3\text{CH}_2{=}\text{CHCH}_3
  • CH2=CHOCOCH3\text{CH}_2{=}\text{CHOCOCH}_3

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«CH2=CHCl\text{CH}_2{=}\text{CHCl}» درست است زیرا PVC از پلیمری‌شدن وینیل‌کلرید ساخته می‌شود و در کاربردهایی مانند لوله، سرنگ و کیسهٔ خون به‌کار می‌رود. «CH2=CH2\text{CH}_2{=}\text{CH}_2» نادرست است چون این مونومر پلی‌اتن است. «CH2=CHCH3\text{CH}_2{=}\text{CHCH}_3» نادرست است چون این مونومر پلی‌پروپن است. «CH2=CHOCOCH3\text{CH}_2{=}\text{CHOCOCH}_3» نادرست است چون این مونومر پلی‌وینیل‌استات است. تلهٔ تستی: وینیل‌کلرید (CH2=CHCl\text{CH}_2{=}\text{CHCl}) و وینیل‌استات (CH2=CHOCOCH3\text{CH}_2{=}\text{CHOCOCH}_3) هر دو با پیشوند «وینیل» می‌آیند؛ باید دقت کرد کدام‌یک به PVC و کدام‌یک به پلی‌وینیل‌استات می‌انجامد.

10. پلی‌پروپن از پلیمری‌شدن کدام مونومر به دست می‌آید؟

  • CH2=CH2\text{CH}_2{=}\text{CH}_2
  • CH2=CHCH3\text{CH}_2{=}\text{CHCH}_3
  • CF2=CF2\text{CF}_2{=}\text{CF}_2
  • CH2=CHC6H5\text{CH}_2{=}\text{CHC}_6\text{H}_5

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«CH2=CHCH3\text{CH}_2{=}\text{CHCH}_3» درست است زیرا مونومر پلی‌پروپن، پروپن است؛ وجود پیوند دوگانه در پروپن امکان پلیمری‌شدن افزایشی را فراهم می‌کند. «CH2=CHC6H5\text{CH}_2{=}\text{CHC}_6\text{H}_5» نادرست است چون این مونومر پلی‌استیرن است. «CH2=CH2\text{CH}_2{=}\text{CH}_2» نادرست است چون این مونومر پلی‌اتن است. «CF2=CF2\text{CF}_2{=}\text{CF}_2» نادرست است چون این مونومر تفلون است. تلهٔ تستی: نام هر پلیمر افزایشی معمولاً پیشوند «پلی» به‌همراه نام مونومر خودش است؛ پلی‌پروپن دقیقاً از پروپن ساخته می‌شود، نه از سایر آلکن‌ها.

مباحث مرتبط

ادامه‌ی این مبحث رو ببین

با ثبت‌نام رایگان، به بانک کامل سؤال، شبیه‌ساز کنکور و تحلیل پیشرفت دسترسی داری

ثبت‌نام رایگان