پرش به محتوای اصلی

02_آسایش و رفاه در سایه شیمی (علوم ریاضی)

بخشی از بانک سؤال طبقه‌بندی‌شده‌ی این مبحث در کوئیز سنتر — رایگان و بدون نیاز به ثبت‌نام

خلاصه‌ی درسنامه

این خلاصه‌ی 30 درصدی درسنامه اصلی است. متن کامل با همه‌ی نکته‌ها، مثال‌های حل‌شده و جمع‌بندی، با ثبت‌نام رایگان در دسترست قرار می‌گیرد.

الکتروشیمی و واکنش‌های اکسایش–کاهش

الکتروشیمی رابطهٔ واکنش‌های شیمیایی با انرژی الکتریکی را در سه قلمرو بررسی می‌کند: تأمین انرژی (باتری، سلول سوختی)، تولید مواد (برقکافت، آبکاری) و اندازه‌گیری کیفی (pH‌متر و سنسورها). در واکنش اکسایش–کاهش (ردوکس)، اکسایش از دست دادن الکترون و کاهش به دست آوردن الکترون است و این دو همیشه همزمان رخ می‌دهند؛ اکسنده گونه‌ای است که الکترون می‌گیرد و کاهنده گونه‌ای که الکترون می‌دهد. برای نمونه در واکنش Zn+Cu2+Cu+Zn2+\text{Zn}+\text{Cu}^{2+}\rightarrow\text{Cu}+\text{Zn}^{2+}، روی کاهنده (اکسایش می‌یابد) و مس(II) اکسنده (کاهش می‌یابد) است؛ رنگ آبی محلول CuSO4\text{CuSO}_4 با گذشت زمان کم‌رنگ می‌شود و لایهٔ مسی قرمزرنگ روی تیغهٔ روی می‌نشیند. هر واکنش ردوکس را می‌توان به دو نیم‌واکنش آندی (اکسایش: ZnZn2++2e\text{Zn}\rightarrow\text{Zn}^{2+}+2e^-) و کاتدی (کاهش: Cu2++2eCu\text{Cu}^{2+}+2e^-\rightarrow\text{Cu}) تجزیه کرد که هر یک باید از نظر جرم و بار موازنه باشند. در واکنش فلز با اسید نیز همین الگو دیده می‌شود: Zn+2HClZnCl2+H2\text{Zn}+2\text{HCl}\rightarrow\text{ZnCl}_2+\text{H}_2، که در آن فلز کاهنده الکترون می‌دهد و یون هیدروژن اکسنده الکترون می‌گیرد.

سلول گالوانی

اگر به‌جای تماس مستقیم اکسنده و کاهنده، آن‌ها را در دو ظرف جدا با سیم رابط و دیوارهٔ متخلخل به هم وصل کنیم، انرژی شیمیایی به الکتریکی تبدیل می‌شود — این همان سلول گالوانی است. در سلول روی–مس، آند (الکترود روی، محل اکسایش) قطب منفی و کاتد (الکترود مس، محل کاهش) قطب مثبت است؛ الکترون‌ها در مدار بیرونی از آند به کاتد، کاتیون‌ها در محلول از آند به کاتد و آنیون‌ها از کاتد به آند حرکت می‌کنند. دیوارهٔ متخلخل یا پل نمکی با انتقال یون‌ها بار محلول‌های دو نیم‌سلول را خنثی نگه می‌دارد؛ بدون آن، تجمع بار مثبت در آند و منفی در کاتد جریان الکتریکی را قطع می‌کند. پل نمکی معمولاً لوله‌ای U‌شکل پر از محلول KCl\text{KCl} یا KNO3\text{KNO}_3 در ژل آگار است که یون‌های K+\text{K}^+ به سمت کاتد و Cl\text{Cl}^- به سمت آند مهاجرت می‌کنند و مدار را کامل می‌کنند.

پتانسیل استاندارد و emf

چون اندازه‌گیری مطلق پتانسیل یک نیم‌سلول ممکن نیست، نیم‌سلول استاندارد هیدروژن با E°=0.00 VE°=0.00\ \text{V} به‌عنوان مبنا انتخاب شده (در دمای ۲۵ درجه، فشار ۱ اتمسفر و غلظت ۱ مولار). در جدول پتانسیل کاهشی استاندارد، هرچه E° بزرگ‌تر (مثبت‌تر) باشد، تمایل بیشتری به کاهش و اکسندگی قوی‌تری دارد؛ هرچه منفی‌تر باشد، تمایل بیشتری به اکسایش و کاهندگی قوی‌تری دارد — ترتیب کاهندگی فلزها: Li>Mg>Al>Zn>Fe>Cu>Ag>Au\text{Li}>\text{Mg}>\text{Al}>\text{Zn}>\text{Fe}>\text{Cu}>\text{Ag}>\text{Au}. emf سلول با emf=E°کاتدE°آندemf=E°_{\text{کاتد}}-E°_{\text{آند}} محاسبه می‌شود؛ گونه‌ای که E° کمتری دارد آند و گونه‌ای که E° بیشتری دارد کاتد است. برای سلول روی–مس: emf=(+0.34)(0.76)=+1.10 Vemf=(+0.34)-(-0.76)=+1.10\ \text{V}؛ برای سلول منیزیم–طلا با موازنهٔ الکترون (3Mg+2Au3+3Mg2++2Au3\text{Mg}+2\text{Au}^{3+}\rightarrow3\text{Mg}^{2+}+2\text{Au}emf=(+1.50)(2.37)=+3.87 Vemf=(+1.50)-(-2.37)=+3.87\ \text{V}. اگر emfemf محاسبه‌شده مثبت باشد، واکنش خودبه‌خود پیش می‌رود (سلول گالوانی)؛ اگر منفی باشد، به ولتاژ خارجی نیاز دارد (سلول الکترولیتی). نکتهٔ مهم اینکه E° کمیتی شدتی است و ضریب‌زدن به نیم‌واکنش مقدارش را تغییر نمی‌دهد — برخلاف ΔH\Delta H که کمیتی مقداری است. برای پیش‌بینی واکنش نیز کافی است بدانیم: اگر E° فلز A از فلز B کمتر باشد، فلز A می‌تواند یون‌های B را احیا کند؛ برای همین مس نمی‌تواند یون روی را احیا کند و تیغهٔ مس در محلول روی سولفات بدون تغییر می‌ماند.

عدد اکسایش

عدد اکسایش بار فرضی اتم در یک ترکیب است اگر جفت‌الکترون‌های پیوندی به اتم الکترونگاتیوتر داده شود؛ عنصر آزاد صفر، یون تک‌اتمی برابر بارش، هیدروژن معمولاً +1+1 و اکسیژن معمولاً 2-2 است، و مجموع اعداد اکسایش در ترکیب خنثی صفر و در یون چندجزئی برابر بار آن یون است. افزایش عدد اکسایش نشانهٔ اکسایش و کاهش آن نشانهٔ کاهش است؛ برای نمونه در H2SO4\text{H}_2\text{SO}_4 عدد اکسایش گوگرد +6+6 و در MnO4\text{MnO}_4^- عدد اکسایش منگنز +7+7 است. این روش به‌ویژه برای تشخیص ردوکس در مولکول‌های پیچیده مفید است: در سلول سوختی متان (CH4+2O2CO2+2H2O\text{CH}_4+2\text{O}_2\rightarrow\text{CO}_2+2\text{H}_2\text{O})، عدد اکسایش کربن از 4-4 به +4+4 افزایش می‌یابد (اکسایش) و عدد اکسایش اکسیژن از صفر به 2-2 کاهش می‌یابد (کاهش)، پس متان کاهنده و اکسیژن اکسنده است.

سلول سوختی و سلول الکترولیتی

سلول سوختی برخلاف باتری، سوخت را پیوسته از خارج دریافت می‌کند و کارایی بسیار بالاتری (۶۰ تا ۸۰٪ در برابر ۴۰٪ باتری) دارد. در سلول سوختی هیدروژن–اکسیژن (2H2+O22H2O2\text{H}_2+\text{O}_2\rightarrow2\text{H}_2\text{O}، emf=+1.23 Vemf=+1.23\ \text{V})، تنها فرآورده آب است — اگر هیدروژن از برقکافت آب با انرژی تجدیدپذیر تولید شود، چرخه کاملاً پاک می‌ماند. در سلول الکترولیتی، برخلاف سلول گالوانی، انرژی الکتریکی به شیمیایی تبدیل می‌شود و واکنش خودبه‌خود نیست؛ در هر دو نوع سلول اما آند همیشه محل اکسایش و کاتد همیشه محل کاهش است — فقط قطب بار عوض می‌شود. برقکافت آب، برقکافت نمک مذاب (فرایند دانز برای تولید سدیم) و فرایند هال (برقکافت Al2O3\text{Al}_2\text{O}_3 مذاب با الکترود گرافیتی برای تولید آلومینیم) نمونه‌های صنعتی سلول الکترولیتی‌اند؛ پیش از اختراع فرایند هال در سال ۱۸۸۶، آلومینیم گران‌تر از طلا بود، و امروز بازیافت آن تنها ۷٪ انرژی تولید اولیه را نیاز دارد.

آبکاری الکتریکی

در آبکاری، وسیلهٔ موردنظر کاتد و فلز پوششی آند است و الکترولیت باید محلول نمک همان فلز پوششی باشد — مثلاً در آبکاری قاشق با نقره، آند نقره‌ای به‌تدریج حل می‌شود تا غلظت Ag+\text{Ag}^+ در محلول ثابت بماند و قاشق با لایهٔ نقره پوشیده شود.

خوردگی و روش‌های جلوگیری

خوردگی فرایند ردوکس ناخواسته‌ای است که فلز را تجزیه می‌کند؛ زنگ‌زدن آهن در هوای مرطوب یک سلول گالوانی میکروسکوپی است که در نهایت به Fe(OH)3\text{Fe(OH)}_3 می‌انجامد، و در محیط اسیدی سریع‌تر رخ می‌دهد چون E° نیم‌واکنش کاهش اکسیژن در آن محیط بیشتر است. طلا به دلیل E° بالاتر از اکسیژن زنگ نمی‌زند. روش‌های جلوگیری از خوردگی شامل پوشش محافظ (رنگ، قیر)، آلیاژسازی (فولاد ضدزنگ)، حفاظت کاتدی (اتصال فلز فعال‌تر مثل روی یا منیزیم) و آبکاری است. در آهن گالوانیزه (پوشش نازک روی)، چون E° روی (0.76 V-0.76\ \text{V}) کمتر از آهن (0.44 V-0.44\ \text{V}) است و روی کاهندهٔ قوی‌تری است، حتی با ایجاد خراش نیز روی به‌جای آهن اکسید می‌شود و آهن را با «حفاظت کاتدی» محافظت می‌کند؛ در حلبی (پوشش نازک قلع) برعکس، چون E° قلع (0.14 V-0.14\ \text{V}) از آهن بیشتر است، قلع کاهندهٔ ضعیف‌تری است و در صورت خراش این آهن است که اکسید می‌شود، نه قلع. به همین دلیل حلبی (نه گالوانیزه) برای قوطی غذا مناسب است: روی برای بدن سمی است ولی قلع در مقادیر کم بی‌خطر است، و تا زمانی که لایهٔ قلع سالم بماند، آهن اصلاً با غذا تماس ندارد.

باتری لیتیم

لیتیم با منفی‌ترین E° (3.04 V-3.04\ \text{V}) در میان همهٔ فلزها، کمترین وزن اتمی (6.946.94 گرم بر مول) و بیشترین چگالی انرژی، انتخاب ایده‌آلی برای باتری‌های قابل‌حمل است. هنگام تخلیهٔ باتری، آند لیتیم اکسایش می‌یابد و کاتد کاهش می‌یابد (سلول گالوانی)؛ هنگام شارژ، این نیم‌واکنش‌ها در جهت عکس پیش می‌روند (سلول الکترولیتی). در باتری‌های لیتیم‌یون مدرن، آند از گرافیت ساخته می‌شود که اتم‌های لیتیم بین لایه‌های آن جا می‌گیرند (اینترکلاسیون) و همین ساختار امکان هزاران بار شارژ و تخلیه را فراهم می‌کند.

نمونه تست

پاسخنامه‌ی تحلیلی سه‌بخشی برای هر سؤال

  • چرا گزینه‌ی درست، درست است
  • چرا هر گزینه‌ی دیگر غلط است
  • تله‌ی تستی‌ای که باید بشناسی

1. برای آبکاری یک جسم فولادی با کروم (Cr\text{Cr})، از محلول Cr3+\text{Cr}^{3+} استفاده می‌شود. اگر جریانی به شدت 9.65 A9.65\ \text{A} به مدت 100 s100\ \text{s} از سلول عبور کند، چند گرم کروم روی جسم رسوب می‌کند؟ (جرم مولی کروم 52 g/mol\approx 52\ \text{g/mol})

  • 0.173 g0.173\ \text{g}
  • 0.52 g0.52\ \text{g}
  • 0.017 g0.017\ \text{g}
  • 1.56 g1.56\ \text{g}

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«0.173 g0.173\ \text{g}» درست است زیرا ابتدا بار عبوری محاسبه می‌شود: q=I×t=9.65×100=965 Cq = I \times t = 9.65 \times 100 = 965\ \text{C}. تعداد مول الکترون: n(e)=965/96500=0.01 moln(e^-) = 965 / 96500 = 0.01\ \text{mol}. چون نیم‌واکنش کاهش کروم Cr3++3eCr\text{Cr}^{3+} + 3e^- \rightarrow \text{Cr} است، مول کروم رسوب‌کرده 0.01/30.00333 mol0.01/3 \approx 0.00333\ \text{mol} و جرم آن 0.00333×520.173 g0.00333 \times 52 \approx 0.173\ \text{g} می‌شود. «0.52 g0.52\ \text{g}» با فرض غلط تک‌الکترونی (بدون تقسیم بر ۳) به دست می‌آید. «0.017 g0.017\ \text{g}» از یک خطای ضربی اضافه در تبدیل فارادی حاصل می‌شود. «1.56 g1.56\ \text{g}» با ضرب به‌جای تقسیم بر ۳ (یعنی 0.01×3×520.01 \times 3 \times 52) به دست می‌آید. تلهٔ تستی: بارِ سه‌ظرفیتی Cr3+\text{Cr}^{3+} باید در محاسبهٔ مول الکترون لحاظ شود؛ فراموش‌کردن تقسیم بر ۳ رایج‌ترین اشتباه در این نوع مسئله است.

2. در واکنش 2Al+3Zn2+2Al3++3Zn2\text{Al} + 3\text{Zn}^{2+} \rightarrow 2\text{Al}^{3+} + 3\text{Zn} اگر 8.1 g8.1\ \text{g} آلومینیم مصرف شود، چند مول الکترون در این واکنش مبادله شده است؟ (جرم مولی آلومینیم 27 g/mol27\ \text{g/mol})

  • 0.60.6
  • 0.90.9
  • 0.30.3
  • 1.21.2

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«0.90.9» درست است زیرا مول آلومینیم مصرف‌شده 8.1/27=0.3 mol8.1/27 = 0.3\ \text{mol} است و طبق نیم‌واکنش آندی AlAl3++3e\text{Al} \rightarrow \text{Al}^{3+}+3e^- هر مول آلومینیم ۳ مول الکترون آزاد می‌کند، پس 0.3×3=0.9 mol0.3 \times 3 = 0.9\ \text{mol} الکترون مبادله می‌شود. «0.60.6» از ضرب در ۲ (به‌جای ۳، با اشتباه‌گرفتن ظرفیت آلومینیم با روی) ناشی می‌شود. «0.30.3» فرضِ نادرست ۱ الکترون به ازای هر اتم آلومینیم است. «1.21.2» از ضرب در ۴ به‌جای ۳ حاصل می‌شود. تلهٔ تستی: تعداد الکترون مبادله‌شده باید از ضریب نیم‌واکنش آندی (۳ برای Al\text{Al}) گرفته شود، نه از ضریب Zn2+\text{Zn}^{2+} در معادلهٔ کلی موازنه‌شده.

3. در آبکاری یک قطعه با طلا (Au3+\text{Au}^{3+})، اگر بازده جریان ۸۰ درصد باشد، برای نشاندن 19.7 g19.7\ \text{g} طلا روی قطعه، به تقریب چند فارادی الکتریسیته نیاز است؟ (جرم مولی طلا 197 g/mol197\ \text{g/mol})

  • 0.375 F0.375\ \text{F}
  • 0.24 F0.24\ \text{F}
  • 0.3 F0.3\ \text{F}
  • 0.1 F0.1\ \text{F}

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«0.375 F0.375\ \text{F}» درست است زیرا مول طلای رسوب‌کرده 19.7/197=0.1 mol19.7/197 = 0.1\ \text{mol} است و طبق نیم‌واکنش Au3++3eAu\text{Au}^{3+}+3e^- \rightarrow \text{Au} به 0.3 mol0.3\ \text{mol} الکترون (۰٫۳ فارادی) نیاز است؛ چون بازده جریان ۸۰٪ است، فارادی واقعی موردنیاز 0.3/0.8=0.375 F0.3/0.8 = 0.375\ \text{F} می‌شود. «0.24 F0.24\ \text{F}» از ضرب (به‌جای تقسیم) در بازده ۸۰٪ حاصل می‌شود. «0.3 F0.3\ \text{F}» بازده جریان را نادیده می‌گیرد. «0.1 F0.1\ \text{F}» با فرض غلط تک‌الکترونی برای Au3+\text{Au}^{3+} به دست می‌آید. تلهٔ تستی: وقتی بازده جریان کمتر از ۱۰۰٪ است، فارادی واقعی مصرفی همیشه از فارادی نظری بیشتر است، پس باید بر بازده (کسری کوچک‌تر از ۱) تقسیم کرد، نه ضرب.

4. با توجه به واکنش‌های الکترود در فرایند هال برای تولید آلومینیم، به ازای تولید هر مول گاز CO2\text{CO}_2 در آند، چند مول الکترون در مدار خارجی سلول الکترولیتی جابجا می‌شود؟

  • 22
  • 33
  • 44
  • 66

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«44» درست است زیرا نیم‌واکنش آندی C+2O2CO2+4e\text{C} + 2\text{O}^{2-} \rightarrow \text{CO}_2 + 4e^- نشان می‌دهد به ازای هر مول CO2\text{CO}_2 تولیدشده، دقیقاً ۴ مول الکترون آزاد می‌شود. «22» نیمی از ضریب واقعی الکترون در معادله است. «33» با خلط ضریب الکترون فرایند هال با ظرفیت Al3+\text{Al}^{3+} (که ۳ است) ایجاد می‌شود. «66» دوبرابر ضریب واقعی است. تلهٔ تستی: ضریب الکترون باید مستقیماً از نیم‌واکنش آندیِ داده‌شده خوانده شود، نه از ظرفیت یونیِ کاتدی (Al3+\text{Al}^{3+}) که در سؤال نیامده است.

5. در سلول سوختی هیدروژن-اکسیژن، اگر H2\text{H}_2 ورودی قطع شود اما O2\text{O}_2 همچنان تأمین شود، کدام پیامد محتمل‌تر است؟

  • سلول همچنان با همان emf به کار ادامه می‌دهد
  • فرایند کاهش اکسیژن متوقف می‌شود چون منبع الکترون قطع شده است
  • شدت اکسایش هیدروژن به‌طور محسوسی افزایش می‌یابد
  • آب به‌طور خودکار به هیدروژن و اکسیژن تجزیه می‌شود

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«فرایند کاهش اکسیژن متوقف می‌شود چون منبع الکترون قطع شده است» درست است زیرا الکترون‌های لازم برای کاهش O2\text{O}_2 در کاتد، از نیم‌واکنش آندیِ اکسایش H2\text{H}_2 تأمین می‌شوند؛ با قطع ورودی H2\text{H}_2، این منبع الکترون از بین می‌رود و کل واکنش سلول (از جمله نیم‌واکنش کاتدی) متوقف می‌شود. «سلول با همان emfemf به کار ادامه می‌دهد» نادرست است چون بدون واکنش‌دهنده در آند، جریانی برقرار نمی‌شود. «شدت اکسایش هیدروژن به‌طور محسوسی افزایش می‌یابد» متناقض است؛ با قطع ورودیِ H2\text{H}_2، اکسایش آن نه‌تنها افزایش نمی‌یابد، بلکه اصلاً امکان‌پذیر نیست. «آب به‌طور خودکار به هیدروژن و اکسیژن تجزیه می‌شود» توصیف سلول الکترولیتی است، نه رفتار طبیعی یک سلول سوختی متوقف‌شده. تلهٔ تستی: در سلول سوختی، هر دو نیم‌واکنش به‌هم وابسته‌اند؛ قطع واکنش‌دهندهٔ یک الکترود، عملکرد کل سلول را متوقف می‌کند، نه فقط همان نیم‌واکنش.

6. در واکنش کلی تولید آلومینیوم 2Al2O3(l)+3C(s)4Al(l)+3CO2(g)2\text{Al}_2\text{O}_3\text{(l)} + 3\text{C(s)} \rightarrow 4\text{Al(l)} + 3\text{CO}_2\text{(g)}، برای تولید 108 g108\ \text{g} آلومینیوم (جرم مولی Al=27 g/mol\text{Al} = 27\ \text{g/mol}) چند مول Al2O3\text{Al}_2\text{O}_3 لازم است؟

  • 1 mol1\ \text{mol}
  • 2 mol2\ \text{mol}
  • 4 mol4\ \text{mol}
  • 0.5 mol0.5\ \text{mol}

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«2 mol2\ \text{mol}» درست است زیرا مول آلومینیم 108/27=4 mol108/27=4\ \text{mol} است و طبق ضرایب موازنه‌شدهٔ واکنش کلی، نسبت Al2O3\text{Al}_2\text{O}_3 به Al\text{Al} برابر 2:42:4 است؛ بنابراین Al2O3\text{Al}_2\text{O}_3 لازم =4×(2/4)=2 mol= 4 \times (2/4) = 2\ \text{mol}. «1 mol1\ \text{mol}» از تقسیم اشتباه نسبت (۱:۴ به‌جای ۲:۴) ناشی می‌شود. «4 mol4\ \text{mol}» با فرض نادرست نسبت یک‌به‌یک بین Al2O3\text{Al}_2\text{O}_3 و Al\text{Al} به دست می‌آید. «0.5 mol0.5\ \text{mol}» از معکوس‌کردن نسبت استوکیومتری حاصل می‌شود. تلهٔ تستی: نسبت مولی باید از ضرایب معادلهٔ موازنه‌شده (2Al2O3:4Al2\text{Al}_2\text{O}_3 : 4\text{Al}) گرفته شود، نه از فرضِ سادهٔ یک‌به‌یک.

7. در سلول سوختی متان CH4+2O2CO2+2H2O\text{CH}_4 + 2\text{O}_2 \rightarrow \text{CO}_2 + 2\text{H}_2\text{O}، اگر 16 g16\ \text{g} متان (جرم مولی CH4=16 g/mol\text{CH}_4 = 16\ \text{g/mol}) بسوزد، چند مول آب تولید می‌شود؟

  • 1 mol1\ \text{mol}
  • 2 mol2\ \text{mol}
  • 4 mol4\ \text{mol}
  • 0.5 mol0.5\ \text{mol}

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«2 mol2\ \text{mol}» درست است زیرا مول متان 16/16=1 mol16/16=1\ \text{mol} است و طبق ضرایب معادلهٔ موازنه‌شده (CH4+2O2CO2+2H2O\text{CH}_4 + 2\text{O}_2 \rightarrow \text{CO}_2 + 2\text{H}_2\text{O})، نسبت متان به آب 1:21:2 است، پس 1×2=2 mol1 \times 2 = 2\ \text{mol} آب تولید می‌شود. «1 mol1\ \text{mol}» با فرض نسبت یک‌به‌یک بین متان و آب اشتباه است. «4 mol4\ \text{mol}» دوبرابر مقدار واقعی است. «0.5 mol0.5\ \text{mol}» از معکوس‌کردن نسبت ۱:۲ ناشی می‌شود. تلهٔ تستی: ضریب استوکیومتری آب (۲) باید از معادلهٔ موازنه‌شده گرفته شود، نه از شمارش سادهٔ اتم‌های هیدروژن بدون توجه به فرمول مولکولی آب.

8. در سلول سوختی هیدروژن، نیم‌واکنش کاتدی O2+4H++4e2H2O(l)\text{O}_2 + 4\text{H}^+ + 4e^- \rightarrow 2\text{H}_2\text{O(l)} است. برای تولید 36 g36\ \text{g} آب (جرم مولی H2O=18 g/mol\text{H}_2\text{O} = 18\ \text{g/mol}) چند مول الکترون لازم است؟

  • 2 mol2\ \text{mol}
  • 4 mol4\ \text{mol}
  • 8 mol8\ \text{mol}
  • 1 mol1\ \text{mol}

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«4 mol4\ \text{mol}» درست است زیرا مول آب 36/18=2 mol36/18=2\ \text{mol} است و طبق نیم‌واکنش O2+4H++4e2H2O\text{O}_2+4\text{H}^++4e^- \rightarrow 2\text{H}_2\text{O} نسبت الکترون به آب 4:24:2 یعنی 2:12:1 است، پس 2×2=4 mol2 \times 2 = 4\ \text{mol} الکترون لازم است. «2 mol2\ \text{mol}» از فرض نسبت یک‌به‌یک بین الکترون و آب حاصل می‌شود. «8 mol8\ \text{mol}» دوبرابر مقدار واقعی است. «1 mol1\ \text{mol}» از یک خطای تقسیم اضافه ناشی می‌شود. تلهٔ تستی: نسبت الکترون به آب در این نیم‌واکنش 2:12:1 است (نه 1:11:1)؛ فراموش‌کردن ضریب ۴ الکترون در برابر ۲ آب رایج‌ترین اشتباه است.

9. در یک سلول گالوانی استاندارد از نیم‌سلول‌های Zn2+/Zn\mathrm{Zn^{2+}/Zn} و Ag+/Ag\mathrm{Ag^+/Ag} استفاده شده است. اگر E(Zn2+/Zn)=0.76VE^\circ(\mathrm{Zn^{2+}/Zn})=-0.76\,\mathrm{V} و E(Ag+/Ag)=+0.80VE^\circ(\mathrm{Ag^+/Ag})=+0.80\,\mathrm{V} باشد، EcellE^\circ_{\text{cell}} کدام است؟

  • 0.04V0.04\,\mathrm{V}
  • 0.80V0.80\,\mathrm{V}
  • 1.56V1.56\,\mathrm{V}
  • 1.56V-1.56\,\mathrm{V}

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«1.56V1.56\,\mathrm{V}» درست است زیرا نقره با E° بزرگ‌تر (+0.80+0.80) کاتد و روی با E° کوچک‌تر (0.76-0.76) آند است؛ E°cell=E°کاتدE°آند=0.80(0.76)=1.56 VE°_{\text{cell}} = E°_{\text{کاتد}} - E°_{\text{آند}} = 0.80 - (-0.76) = 1.56\ \text{V}. «0.04 V0.04\ \text{V}» از تفریق اشتباه (0.800.760.80-0.76 با علامت نادرست روی) به دست می‌آید. «0.80 V0.80\ \text{V}» فقط E° کاتد است و نقش آند نادیده گرفته شده. «1.56 V-1.56\ \text{V}» با جابه‌جاییِ آند و کاتد (تفریق برعکس) حاصل می‌شود. تلهٔ تستی: علامت منفیِ E° آند باید در تفریق لحاظ شود؛ فراموش‌کردن آن، خطای رایج‌ترین محاسبات emfemf است.

10. در یک سلول گالوانی، از واکنش منیزیم جامد با یون‌های طلا (III) برای تولید انرژی استفاده می‌شود. اگر پتانسیل استاندارد کاهش Mg2+/Mg\text{Mg}^{2+}/\text{Mg} برابر 2.37V-2.37\,\text{V} و پتانسیل استاندارد کاهش Au3+/Au\text{Au}^{3+}/\text{Au} برابر +1.50V+1.50\,\text{V} باشد، نیروی محرکه الکتریکی (emf) سلول در شرایط استاندارد کدام است؟ (واکنش موازنه‌شده: 3Mg+2Au3+3Mg2++2Au3\text{Mg} + 2\text{Au}^{3+} \rightarrow 3\text{Mg}^{2+} + 2\text{Au})

  • +1.87V+1.87\,\text{V}
  • +3.87V+3.87\,\text{V}
  • +9.24V+9.24\,\text{V}
  • +1.13V+1.13\,\text{V}

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«+3.87V+3.87\,\text{V}» درست است زیرا طلا کاتد (E°=+1.50E°=+1.50) و منیزیم آند (E°=2.37E°=-2.37) است؛ emf=E°کاتدE°آند=1.50(2.37)=3.87 Vemf = E°_{\text{کاتد}} - E°_{\text{آند}} = 1.50 - (-2.37) = 3.87\ \text{V}؛ این مقدار به ضرایب موازنه (۳ و ۲) وابسته نیست چون E° کمیتی شدتی است. «+1.87 V+1.87\ \text{V}» از تفریق نادرست (بدون توجه کامل به علامت منفی) حاصل می‌شود. «+9.24 V+9.24\ \text{V}» با ضرب نادرست emfemf در ضرایب موازنه به دست می‌آید — خطایی که دقیقاً همان چیزی است که تلهٔ این سؤال است. «+1.13 V+1.13\ \text{V}» از یک ترکیب اشتباه بین ضرایب و مقادیر E° ناشی می‌شود. تلهٔ تستی: E° (و در نتیجه emfemf) هرگز در ضرایب موازنهٔ نیم‌واکنش‌ها (اینجا ۳ و ۲) ضرب نمی‌شود، چون یک کمیت شدتی (intensive) است.

مباحث مرتبط

ادامه‌ی این مبحث رو ببین

با ثبت‌نام رایگان، به بانک کامل سؤال، شبیه‌ساز کنکور و تحلیل پیشرفت دسترسی داری

ثبت‌نام رایگان