پرش به محتوای اصلی

فسیل و راه‌های تشکیل آن (علوم نهم)

بخشی از بانک سؤال طبقه‌بندی‌شده‌ی این مبحث در کوئیز سنتر — رایگان و بدون نیاز به ثبت‌نام

خلاصه‌ی درسنامه

این خلاصه‌ای از درسنامه‌ی کامل است. متن کامل با همه‌ی نکته‌ها، مثال‌های حل‌شده و جمع‌بندی، با ثبت‌نام رایگان در دسترست قرار می‌گیرد.

فصل 07 (علوم تجربی نهم)

فسیل چیست؟

فسیل آثار و بقایای اجساد جانداران قدیمی است که در میان رسوبات و سنگ‌های رسوبی پوستهٔ زمین حفظ شده‌اند.

چرا سنگ رسوبی؟ چون میلیون‌ها سال است بخش‌های وسیعی از زمین را آب پوشانده؛ فرسایش خشکی‌ها ذره‌های ریز را به دریا می‌برد، این ذره‌ها لایه‌لایه ته‌نشین می‌شوند و اجساد جانداران هم همراه آن‌ها دفن می‌شوند. نتیجه: سنگ رسوبیِ فسیل‌دار.

دو شرط لازم برای فسیل شدن

۱. داشتن قسمت‌های سخت: استخوان، دندان، صدف آهکی یا سیلیسی در برابر تجزیه مقاوم‌ترند، پس جانداران سخت‌پیکر بیشتر از نرم‌تنان فسیل می‌شوند.

۲. دور ماندن از عوامل تجزیه: اکسیژن هوا، آب، گرما، باکتری‌ها و جانداران دیگر.

چون این شرایط برای همه فراهم نبوده، فقط تعداد کمی از جانداران گذشته فسیل شده‌اند.

محیط‌های تشکیل فسیل

بیشتر فسیل‌ها دریایی‌اند، چون رسوب سریع جسد را می‌پوشاند و از اکسیژن دور نگه می‌دارد. محیط‌های غیردریایی هم داریم: یخچال طبیعی، خاکستر آتشفشانی، صمغ گیاهان، مواد نفتی و معادن نمک. دو نمونهٔ مشهور: مرد نمکی در ایران و ماموت یخ‌زده در سیبری.

پنج راه تشکیل فسیل

  • حفظ قسمت‌های سخت: بخش‌های نرم تجزیه می‌شوند، اما استخوان، فلس و صدف می‌مانند.
  • حفظ کامل جسد: جاندار سریع و کامل از عوامل تجزیه جدا می‌شود، پس حتی بافت‌های نرم هم می‌مانند (حشره در صمغ، ماموت در یخ).
  • جایگزینی مواد معدنی: آب زیرزمینی نفوذ می‌کند، مولکول‌های جسد در آن حل می‌شوند و مواد معدنی آب (سیلیس یا آهک) جایشان را می‌گیرند. شکل ظاهری دست‌نخورده می‌ماند، اما ترکیب شیمیایی کاملاً عوض می‌شود — مثل تنهٔ درختان فسیل‌شده.
  • آثار زیستی: ردپا، آثار خزیدن یا استراحت در رسوب ثبت می‌شود، بی‌آنکه از خود جسد چیزی بماند.
  • قالب‌ها: قالب خارجی از سطح بیرونی صدف یا اسکلت و قالب داخلی از سطح درونی آن ساخته می‌شود.

کاربردهای فسیل

فسیل‌ها مثل جعبهٔ سیاه هواپیما تاریخ زمین را روایت می‌کنند.

۱) تعیین سن لایه‌ها — فسیل راهنما. فسیل راهنما باید هر چهار شرط را همزمان داشته باشد: پراکندگی جغرافیایی وسیع، تشخیص آسان، فراوانی زیاد، و محدودهٔ سنی کوتاه و مشخص. اگر فسیل راهنمایی متعلق به ۱۲۰ میلیون سال پیش در لایه‌ای باشد، آن لایه هم همان سن را دارد.

قانون توالی لایه‌ها: در لایه‌بندی دست‌نخورده، لایهٔ بالایی جدیدتر و لایهٔ پایینی قدیمی‌تر است. همچنین لایه‌های رسوبی هنگام تشکیل تقریباً افقی‌اند؛ پس هر انحراف از افق نشانهٔ رویدادی مثل فشار ورقه‌ها پس از رسوب‌گذاری است. قاعدهٔ راهنما: «حال کلیدی برای گذشته است».

۲) اکتشاف سوخت فسیلی: از تصاویر ماهواره‌ای و عکس هوایی تا بررسی با امواج لرزه‌ای، حفر چاه اکتشافی و در نهایت مطالعهٔ فسیل‌های ذره‌بینی نمونه‌ها برای تأیید ذخایر نفت و گاز.

۳) اثبات جابه‌جایی قاره‌ها: تشابه فسیل‌های غرب آفریقا و شرق آمریکای جنوبی نشان داد این دو قاره زمانی به هم چسبیده بودند.

۴) بازسازی آب‌وهوای گذشته:

شاهد نشانهٔ چیست؟
ذخایر زغال‌سنگ جنگل انبوه، آب‌وهوای گرم و مرطوب
فسیل مرجان دریای کم‌عمق و گرم
سنگ تبخیری (نمک، گچ) آب‌وهوای گرم و خشک

فراتر از کتاب

  • اصل یکنواختی: نام علمیِ «حال کلیدی برای گذشته است»؛ فرایندهای امروزی (فرسایش، رسوب‌گذاری، آتشفشان) در گذشته هم به همین شکل عمل کرده‌اند.
  • اصل قطع و برش: هر لایه یا رگهٔ آذرینی که لایه‌های دیگر را قطع کرده، حتماً از آن‌ها جوان‌تر است. این مکمّل قانون توالی است.
  • سن نسبی در برابر سن مطلق: توالی لایه‌ها و فسیل راهنما فقط سن نسبی می‌دهند (کدام قدیمی‌تر است). برای عدد دقیق، از سن‌یابی رادیومتریک استفاده می‌شود که تجزیهٔ عناصر رادیواکتیو را با سرعتی ثابت اندازه می‌گیرد.
  • فسیل رخساره‌ای: نوع محیط دیرینه را نشان می‌دهد نه سن را؛ مرجان می‌گوید اینجا دریای گرم بوده، ولی چون عمر طولانی داشته، فسیل راهنمای خوبی نیست.
  • کهربا و افسانهٔ DNA: آنچه در کهربا حفظ می‌شود ساختار ظاهری بی‌نظیر جاندار است، نه DNA زنده؛ این مولکول در بهترین شرایط هم بیش از یکی-دو میلیون سال دوام نمی‌آورد.
  • دایناسورهای غیرپرنده حدود ۶۶ میلیون سال پیش منقرض شدند؛ رایج‌ترین فرضیه برخورد یک شهاب‌سنگ بزرگ است. کمتر از ۱٪ گونه‌های منقرض‌شده در سابقهٔ فسیلی ثبت شده‌اند.

نمونهٔ کامل

سؤال. در برشی از پوستهٔ زمین، لایه‌های رسوبی A (پایین‌ترین)، B، C و D (بالاترین) روی هم قرار دارند. یک رگهٔ سنگ آذرین از پایین بالا آمده و لایه‌های A، B و C را بریده، اما در D دیده نمی‌شود. ترتیب تشکیل را از قدیم به جدید مشخص کن.

پاسخ گام‌به‌گام: طبق قانون توالی، لایه‌های رسوبی از پایین به بالا ساخته شده‌اند: A، سپس B، سپس C، سپس D. طبق اصل قطع و برش، رگهٔ آذرین از A، B و C که قطعشان کرده جوان‌تر است. اما رگه در D دیده نمی‌شود، یعنی وقتی رگه بالا آمد، D هنوز ته‌نشین نشده بود. پس ترتیب نهایی: A ← B ← C ← رگهٔ آذرین ← D.

تله‌های رایج

  • هر جسدی که زیر خاک برود فسیل نمی‌شود؛ فسیل‌شدن پدیده‌ای نادر است.
  • در جایگزینی معدنی فقط ترکیب شیمیایی عوض می‌شود، نه شکل ظاهری.
  • ردپا هم فسیل است، هرچند هیچ بخشی از جسد نمانده باشد.
  • قالب داخلی و خارجی یکی نیستند و می‌توانند شکل‌های متفاوتی داشته باشند.
  • هر فسیلی راهنما نیست؛ فسیلی با عمر طولانی، سن دقیق نمی‌دهد.
  • لایهٔ شیب‌دار همیشه شیب‌دار نبوده؛ رسوب‌ها افقی ساخته می‌شوند.

سؤال تستی

۵ تست با پاسخنامه‌ی تحلیلی — برای دیدن بزن

پاسخنامه‌ی تحلیلی سه‌بخشی برای هر سؤال

  • چرا گزینه‌ی درست، درست است
  • چرا هر گزینه‌ی دیگر غلط است
  • تله‌ی تستی‌ای که باید بشناسی

1. در توالی دست‌نخورده‌ای از لایه‌های رسوبی، لایه زیرین دارای فسیل راهنمایی با محدوده سنی 120120ادامهٔ فرمول را افقی ببین تا 100100ادامهٔ فرمول را افقی ببین میلیون سال و لایه بالایی دارای فسیل راهنمایی با محدوده سنی 8080ادامهٔ فرمول را افقی ببین تا 6060ادامهٔ فرمول را افقی ببین میلیون سال است. سن لایه میانی که فسیل ندارد در کدام بازه می‌تواند باشد؟

  • بازه 100100ادامهٔ فرمول را افقی ببین تا 6060ادامهٔ فرمول را افقی ببین میلیون سال
  • بازه 8080ادامهٔ فرمول را افقی ببین تا 6060ادامهٔ فرمول را افقی ببین میلیون سال
  • بازه 120120ادامهٔ فرمول را افقی ببین تا 8080ادامهٔ فرمول را افقی ببین میلیون سال
  • بازه 100100ادامهٔ فرمول را افقی ببین تا 8080ادامهٔ فرمول را افقی ببین میلیون سال

پاسخنامه‌ی تحلیلی

طبق قانون توالی لایه‌ها، لایهٔ میانی از لایهٔ زیرین جوان‌تر و از لایهٔ بالایی قدیمی‌تر است. لایهٔ زیرین حداقل سن 100100ادامهٔ فرمول را افقی ببین میلیون سال دارد (پایان بازهٔ فسیل راهنمای آن)، پس لایهٔ میانی باید از 100100ادامهٔ فرمول را افقی ببین میلیون سال جوان‌تر باشد. لایهٔ بالایی حداکثر سن 8080ادامهٔ فرمول را افقی ببین میلیون سال دارد (ابتدای بازهٔ فسیل راهنمای آن)، پس لایهٔ میانی باید از 8080ادامهٔ فرمول را افقی ببین میلیون سال قدیمی‌تر باشد. بنابراین «بازه 100100ادامهٔ فرمول را افقی ببین تا 8080ادامهٔ فرمول را افقی ببین میلیون سال» درست است. رد گزینه‌های نادرست: «بازه 120120ادامهٔ فرمول را افقی ببین تا 8080ادامهٔ فرمول را افقی ببین میلیون سال» نادرست است چون از سن حداکثر لایهٔ زیرین (120120ادامهٔ فرمول را افقی ببین) استفاده کرده، در حالی که باید از سن حداقل آن (100100ادامهٔ فرمول را افقی ببین) استفاده شود. «بازه 100100ادامهٔ فرمول را افقی ببین تا 6060ادامهٔ فرمول را افقی ببین میلیون سال» نادرست است چون از سن حداقل لایهٔ بالایی (6060ادامهٔ فرمول را افقی ببین) استفاده کرده، در حالی که باید از سن حداکثر آن (8080ادامهٔ فرمول را افقی ببین) استفاده شود. «بازه 8080ادامهٔ فرمول را افقی ببین تا 6060ادامهٔ فرمول را افقی ببین میلیون سال» نادرست است چون کاملاً از بازهٔ فسیل راهنمای لایهٔ بالایی گرفته شده و ارتباطی به لایهٔ میانی ندارد. تلهٔ تستی: تلهٔ اصلی این سؤال، انتخاب اشتباه کدام سرِ بازهٔ هر فسیل راهنما (حداقل یا حداکثر) باید برای محدودکردن لایهٔ میانی استفاده شود؛ باید همیشه از نزدیک‌ترین مرزِ هر بازه به لایهٔ میانی استفاده کرد.

2. در یک منطقه فسیلی، بقایای یک ماهی کامل با فلس و بافت نرم حفظ شده، در حالی که در لایه مجاور، فقط قالب داخلی یک صدف دوکفه‌ای یافت شده است. کدام گزینه به‌درستی دلیل این تفاوت در نحوه فسیل‌شدن را توضیح می‌دهد؟

  • صدف در آب گرم و کم‌اکسیژن و ماهی در آب سرد و پراکسیژن قرار داشته است.
  • صدف به دلیل داشتن ترکیب آهکی، قالب داخلی ایجاد کرده، در حالی که ماهی به دلیل نداشتن اسکلت مقاوم، کاملاً حفظ شده است.
  • هر دو فسیل در یک محیط تشکیل شده‌اند، اما فشار لایه‌های بالایی باعث از بین رفتن بافت نرم ماهی شده است.
  • ماهی در محیطی با رسوب‌گذاری سریع و بدون اکسیژن دفن شده، در حالی که صدف در معرض عوامل تجزیه قرار گرفته بود.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

حفظ کامل جسد (شامل بافت نرم) فقط در محیطی رخ می‌دهد که رسوب‌گذاری سریع باشد و اکسیژن و عوامل تجزیه‌کننده حضور نداشته باشند. ماهی با فلس و بافت نرم حفظ‌شده نشان می‌دهد در چنین محیطی دفن شده است. اما صدف که فقط قالب داخلی از آن باقی مانده، نشان می‌دهد بافت‌های نرم آن (و حتی خود صدف) در معرض عوامل تجزیه یا انحلال بوده‌اند، در حالی که فضای داخلی‌اش با رسوب پر شده است. بنابراین «ماهی در محیطی با رسوب‌گذاری سریع و بدون اکسیژن دفن شده، در حالی که صدف در معرض عوامل تجزیه قرار گرفته بود.» درست است. رد گزینه‌های نادرست: «صدف به دلیل داشتن ترکیب آهکی، قالب داخلی ایجاد کرده، در حالی که ماهی به دلیل نداشتن اسکلت مقاوم، کاملاً حفظ شده است» نادرست است چون علت تفاوت، نوع ترکیب صدف نیست بلکه شرایط محیطیِ دفن است. «هر دو فسیل در یک محیط تشکیل شده‌اند، اما فشار لایه‌های بالایی باعث از بین رفتن بافت نرم ماهی شده است» نادرست است چون اگر بافت نرم ماهی از بین رفته بود، اصلاً حفظ نمی‌شد، در حالی که صورت سؤال می‌گوید بافت نرم ماهی حفظ شده است. «صدف در آب گرم و کم‌اکسیژن و ماهی در آب سرد و پراکسیژن قرار داشته است» نادرست است چون این ادعا دقیقاً برعکس شرایط لازم برای حفظ کامل ماهی (کم‌اکسیژن، نه پراکسیژن) را بیان می‌کند. تلهٔ تستی: تلهٔ اصلی این سؤال، نسبت‌دادن تفاوت فسیل‌شدن به ویژگی ذاتی جاندار (مثل نوع اسکلت) به‌جای شرایط محیطی واقعی دفن (اکسیژن و سرعت رسوب‌گذاری) است.

3. در یک لایه رسوبی، فسیل راهنمای گونه XXادامهٔ فرمول را افقی ببین که مربوط به 120120ادامهٔ فرمول را افقی ببین میلیون سال پیش است یافت شده است. در لایه بالایی آن، فسیل راهنمای گونه YYادامهٔ فرمول را افقی ببین با سن 9090ادامهٔ فرمول را افقی ببین میلیون سال و در لایه پایینی، فسیل راهنمای گونه ZZادامهٔ فرمول را افقی ببین با سن 150150ادامهٔ فرمول را افقی ببین میلیون سال وجود دارد. اگر لایه‌ها دست‌نخورده باشند، کدام گزینه درباره ترتیب سنی لایه‌ها صحیح است؟

  • لایه XXادامهٔ فرمول را افقی ببین قدیمی‌ترین، لایه YYادامهٔ فرمول را افقی ببین جوان‌ترین و لایه ZZادامهٔ فرمول را افقی ببین میانی است.
  • لایه ZZادامهٔ فرمول را افقی ببین قدیمی‌ترین، لایه XXادامهٔ فرمول را افقی ببین میانی و لایه YYادامهٔ فرمول را افقی ببین جوان‌ترین است.
  • لایه YYادامهٔ فرمول را افقی ببین قدیمی‌ترین، لایه XXادامهٔ فرمول را افقی ببین میانی و لایه ZZادامهٔ فرمول را افقی ببین جوان‌ترین است.
  • لایه XXادامهٔ فرمول را افقی ببین قدیمی‌ترین، لایه ZZادامهٔ فرمول را افقی ببین میانی و لایه YYادامهٔ فرمول را افقی ببین جوان‌ترین است.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

سن هر لایه با سن فسیل راهنمای همان لایه مشخص می‌شود. گونهٔ ZZادامهٔ فرمول را افقی ببین (در لایهٔ پایینی نسبت به لایهٔ XXادامهٔ فرمول را افقی ببین) سن 150150ادامهٔ فرمول را افقی ببین میلیون سال دارد؛ گونهٔ XXادامهٔ فرمول را افقی ببین سن 120120ادامهٔ فرمول را افقی ببین میلیون سال دارد؛ گونهٔ YYادامهٔ فرمول را افقی ببین (در لایهٔ بالایی نسبت به لایهٔ XXادامهٔ فرمول را افقی ببین) سن 9090ادامهٔ فرمول را افقی ببین میلیون سال دارد. چون در توالی دست‌نخورده لایهٔ پایین‌تر همیشه قدیمی‌تر است، ترتیب از قدیم به جدید دقیقاً با ترتیب فیزیکی از پایین به بالا (ZZادامهٔ فرمول را افقی ببین، سپس XXادامهٔ فرمول را افقی ببین، سپس YYادامهٔ فرمول را افقی ببین) و با کاهش سن (150150ادامهٔ فرمول را افقی ببین، 120120ادامهٔ فرمول را افقی ببین، 9090ادامهٔ فرمول را افقی ببین) کاملاً هم‌خوانی دارد. بنابراین «لایه ZZادامهٔ فرمول را افقی ببین قدیمی‌ترین، لایه XXادامهٔ فرمول را افقی ببین میانی و لایه YYادامهٔ فرمول را افقی ببین جوان‌ترین است.» درست است. رد گزینه‌های نادرست: «لایه XXادامهٔ فرمول را افقی ببین قدیمی‌ترین، لایه YYادامهٔ فرمول را افقی ببین جوان‌ترین و لایه ZZادامهٔ فرمول را افقی ببین میانی است» نادرست است چون جایگاه لایهٔ ZZادامهٔ فرمول را افقی ببین (که در واقع قدیمی‌ترین است) را با XXادامهٔ فرمول را افقی ببین اشتباه گرفته است. «لایه YYادامهٔ فرمول را افقی ببین قدیمی‌ترین، لایه XXادامهٔ فرمول را افقی ببین میانی و لایه ZZادامهٔ فرمول را افقی ببین جوان‌ترین است» نادرست است چون کاملاً ترتیب سنی را وارونه بیان کرده است. «لایه XXادامهٔ فرمول را افقی ببین قدیمی‌ترین، لایه ZZادامهٔ فرمول را افقی ببین میانی و لایه YYادامهٔ فرمول را افقی ببین جوان‌ترین است» نادرست است چون بین XXادامهٔ فرمول را افقی ببین و ZZادامهٔ فرمول را افقی ببین جابه‌جایی رخ داده، در حالی که ZZادامهٔ فرمول را افقی ببین (با سن 150150ادامهٔ فرمول را افقی ببین) قدیمی‌تر از XXادامهٔ فرمول را افقی ببین (با سن 120120ادامهٔ فرمول را افقی ببین) است. تلهٔ تستی: تلهٔ اصلی این سؤال، خلط موقعیت فیزیکی نسبی («لایهٔ بالایی» و «لایهٔ پایینی» نسبت به لایهٔ مرجع XXادامهٔ فرمول را افقی ببین) با اعداد سنی واقعی است؛ باید هر دو نوع اطلاعات هم‌زمان و به‌درستی با هم ترکیب شوند.

4. دقت کنید: در یک گودال معدنی، لایه‌ای از ماسه‌سنگ حاوی فسیل مرجان مشاهده می‌شود. دقیقاً در زیر آن، یک لایه زغال‌سنگ قرار دارد. کدام گزینه به‌ترین تفسیر را از این توالی لایه‌ها ارائه می‌دهد؟

  • هر دو لایه در یک محیط تشکیل شده‌اند، زیرا مرجان و گیاهان هر دو به آب گرم نیاز دارند.
  • ابتدا یک دریای کم‌عمق و گرم بوده، سپس منطقه به خشکی تبدیل و پوشیده از جنگل شده است.
  • زغال‌سنگ نشانه آب‌وهوای سرد است و مرجان نشانه گرم؛ بنابراین این توالی نشان‌دهنده تغییر اقلیم از سرد به گرم است.
  • ابتدا یک جنگل انبوه در آب‌وهوای گرم و مرطوب وجود داشته، سپس منطقه به یک دریای کم‌عمق و گرم تبدیل شده است.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

طبق قانون توالی لایه‌ها، لایهٔ زغال‌سنگ (که پایین‌تر است) قدیمی‌تر از لایهٔ ماسه‌سنگ حاوی فسیل مرجان (که بالاتر است) است. زغال‌سنگ نشانهٔ جنگل انبوه با آب‌وهوای گرم و مرطوب است؛ فسیل مرجان نشانهٔ دریای کم‌عمق و گرم است. پس ترتیب زمانی درست این است: ابتدا جنگل انبوه گرم و مرطوب (لایهٔ پایینی، قدیمی‌تر)، سپس دریای کم‌عمق و گرم (لایهٔ بالایی، جدیدتر). بنابراین «ابتدا یک جنگل انبوه در آب‌وهوای گرم و مرطوب وجود داشته، سپس منطقه به یک دریای کم‌عمق و گرم تبدیل شده است.» درست است. رد گزینه‌های نادرست: «هر دو لایه در یک محیط تشکیل شده‌اند، زیرا مرجان و گیاهان هر دو به آب گرم نیاز دارند» نادرست است چون جنگل یک محیط خشکی و دریای مرجانی یک محیط کاملاً متفاوت (دریایی) است؛ نیاز مشترک به گرما به معنای یک‌محیط‌بودن نیست. «ابتدا یک دریای کم‌عمق و گرم بوده، سپس منطقه به خشکی تبدیل و پوشیده از جنگل شده است» نادرست است چون ترتیب زمانی را کاملاً برعکس بیان می‌کند؛ طبق توالی لایه‌ها، زغال‌سنگ (جنگل) قدیمی‌تر از مرجان (دریا) است. «زغال‌سنگ نشانه آب‌وهوای سرد است و مرجان نشانه گرم» نادرست است چون زغال‌سنگ نشانهٔ آب‌وهوای گرم و مرطوب است، نه سرد. تلهٔ تستی: تلهٔ اصلی این سؤال، ترکیب دو مهارت هم‌زمان است: اول تشخیص ترتیب زمانی از موقعیت فیزیکی لایه‌ها (پایین=قدیمی‌تر)، دوم تفسیر درست هر فسیل به‌عنوان نشانهٔ محیطی؛ یک اشتباه در هرکدام کل نتیجه را عوض می‌کند.

5. در یک لایه رسوبی دست‌نخورده، فسیل دوکفه‌ایی با صدف آهکی یافت شده است. در لایه بالایی، همان فسیل با حفظ کامل (شامل بافت نرم) دیده می‌شود. کدام گزینه می‌تواند علت این تفاوت را توضیح دهد؟

  • لایه بالایی در یک محیط مردابی با اکسیژن بسیار کم و رسوب‌گذاری سریع تشکیل شده است.
  • صدف لایهٔ پایینی آهکی و صدف لایهٔ بالایی کاملاً سیلیسی بوده است.
  • لایهٔ پایینی در یک محیط یخچالی و لایهٔ بالایی در یک محیط گرم تشکیل شده است.
  • لایهٔ بالایی در یک محیط دریایی کاملاً پراکسیژن تشکیل شده است.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

حفظ کامل جسد (شامل بافت نرم) فقط در محیطی با اکسیژن بسیار کم و رسوب‌گذاری سریع رخ می‌دهد؛ اگر چنین شرایطی نباشد، فقط قسمت‌های سخت (مانند صدف آهکی) شانس حفظ‌شدن دارند و حتی ممکن است تنها قالب داخلی از آن‌ها باقی بماند. چون فسیل لایهٔ بالایی حتی بافت نرم را هم حفظ کرده، لایهٔ بالایی باید محیطی با اکسیژن بسیار کم و دفن سریع (مانند یک مرداب) داشته باشد. بنابراین «لایه بالایی در یک محیط مردابی با اکسیژن بسیار کم و رسوب‌گذاری سریع تشکیل شده است.» درست است. رد گزینه‌های نادرست: «لایهٔ بالایی در یک محیط دریایی کاملاً پراکسیژن تشکیل شده است» نادرست است چون اکسیژن زیاد دقیقاً عاملی است که بافت نرم را تجزیه می‌کند، نه حفظ. «صدف لایهٔ پایینی آهکی و صدف لایهٔ بالایی کاملاً سیلیسی بوده است» نادرست است چون نوع مادهٔ صدف (آهکی یا سیلیسی) هیچ ارتباطی به حفظ‌شدن یا نشدن بافت نرم ندارد. «لایهٔ پایینی در یک محیط یخچالی و لایهٔ بالایی در یک محیط گرم تشکیل شده است» نادرست است چون محیط یخچالی خودش یکی از بهترین محیط‌ها برای حفظ کامل جسد است، نه محیطی که باعث از دست رفتن بافت نرم شود. تلهٔ تستی: تلهٔ اصلی این سؤال، غفلت از این نکته است که تفاوت در نحوهٔ فسیل‌شدن یک گونهٔ یکسان در دو لایه، به شرایط محیطیِ دفن (اکسیژن و سرعت رسوب‌گذاری) مربوط است، نه به نوع خود جاندار یا صدف.

نمونه سؤال تشریحی

۳ سؤال امتحانی با پاسخ نمونه — برای دیدن بزن

۱. در لایه‌ای از سنگ رسوبی، اثر برگ و صدف قدیمی پیدا شده است. الف) فسیل را تعریف کنید. ب) توضیح دهید چرا بیشتر فسیل‌ها در سنگ‌های رسوبی حفظ می‌شوند.

پاسخ نمونه

پاسخ کامل:
الف) فسیل اثر یا بقایای جانداران قدیمی است که میان رسوبات و سنگ‌های رسوبی پوستهٔ زمین حفظ شده است.
ب) بقایای جاندار هم‌زمان با رسوبات دفن می‌شوند و لایه‌های تازه آن‌ها را می‌پوشانند؛ این پوشیده‌شدن می‌تواند تماس با عوامل تجزیه را کاهش دهد. با فشرده و سنگ‌شدن رسوبات، آثار در لایه‌ها باقی می‌مانند؛ بنابراین محیط رسوبی برای حفظ فسیل مناسب‌تر از سنگ مذاب است.

کجا بخوانم:
درسنامهٔ «علوم تجربی نهم _ فصل هفتم» — بخشِ «تعریف»
درسنامهٔ «علوم تجربی نهم _ فصل هفتم» — بخشِ «چرا سنگ‌های رسوبی؟»

نکته مهم:
فسیل‌ها معمولاً در میان لایه‌های رسوبی حفظ می‌شوند.

۲. دو جسد در یک محیط دفن می‌شوند؛ یکی صدف سخت دارد و دیگری نرم‌تن است. الف) کدام‌یک شانس بیشتری برای فسیل‌شدن دارد؟ ب) نقش دورماندن از اکسیژن، آب و باکتری‌ها را در هر دو مورد توضیح دهید.

پاسخ نمونه

پاسخ کامل:
الف) جاندار دارای صدف سخت معمولاً شانس بیشتری دارد، زیرا قسمت‌های سخت در برابر تجزیه مقاوم‌تر از بافت‌های نرم‌اند.
ب) اگر هر جسد سریع از اکسیژن، آب، گرما، باکتری‌ها و جانداران تجزیه‌کننده دور بماند، احتمال حفظ‌شدن آن بیشتر می‌شود؛ حتی بخش‌های نرم نیز در شرایط ویژه ممکن است سالم بمانند. داشتن قسمت سخت و دورماندن از عوامل تجزیه دو راه مهم برای افزایش احتمال فسیل‌شدن هستند.

کجا بخوانم:
درسنامهٔ «علوم تجربی نهم _ فصل هفتم» — بخشِ «شرط اول: داشتن قسمت‌های سخت»
درسنامهٔ «علوم تجربی نهم _ فصل هفتم» — بخشِ «شرط دوم: دور ماندن از عوامل تجزیه»

نکته مهم:
فسیل‌شدن نادر است، چون شرایط حفظ بقایا هم‌زمان به‌ندرت فراهم می‌شود.

۳. فسیل‌های زیادی در رسوبات دریایی پیدا می‌شوند و ماموتی نیز در یخ محفوظ مانده است. الف) چرا دریا محیط مناسبی برای فسیل‌شدن است؟ ب) برای ماموت یخ‌زده توضیح دهید چگونه محیط غیردریایی می‌تواند بقایا را حفظ کند.

پاسخ نمونه

پاسخ کامل:
الف) در دریاها بقایا می‌توانند سریع با رسوبات پوشانده شوند و از تماس با اکسیژن و بسیاری از عوامل تجزیه دور بمانند؛ رسوبات لایه‌لایه نیز در گذر زمان سنگ رسوبی می‌سازند.
ب) یخچال طبیعی جسد را در دمای پایین نگه می‌دارد و فعالیت عوامل تجزیه را محدود می‌کند؛ بنابراین ممکن است حتی قسمت‌های نرم بدن هم حفظ شوند. پس دریا محیط رایج و مناسب است، اما صمغ، یخ یا خاکستر آتشفشانی نیز در شرایط خاص امکان حفظ بقایا را فراهم می‌کنند.

کجا بخوانم:
درسنامهٔ «علوم تجربی نهم _ فصل هفتم» — بخشِ «چرا محیط دریا بهتر است؟»
درسنامهٔ «علوم تجربی نهم _ فصل هفتم» — بخشِ «۳. محیط‌های تشکیل فسیل»

نکته مهم:
فسیل‌ها فقط در محیط دریایی تشکیل نمی‌شوند.

مباحث مرتبط

ادامه‌ی این مبحث رو ببین

با ثبت‌نام رایگان، به بانک کامل سؤال، شبیه‌ساز کنکور و تحلیل پیشرفت دسترسی داری

ثبت‌نام رایگان