پرش به محتوای اصلی

اصل شمارش، جایگشت و ترکیب (ریاضی ۱)

خلاصه‌ای از درسنامه‌ی این مبحث در کوئیز سنتر — رایگان و بدون نیاز به ثبت‌نام

خلاصه‌ی درسنامه

این خلاصه‌ای از درسنامه‌ی کامل است. متن کامل با همه‌ی نکته‌ها، مثال‌های حل‌شده و جمع‌بندی، با ثبت‌نام رایگان در دسترست قرار می‌گیرد.

شمارش، بدون شمردن

تقریباً هر مسئلهٔ این فصل با دو پرسش ساده رام می‌شود:

۱. آیا کار با انجام همهٔ مرحله‌ها تمام می‌شود، یا با انتخاب یکی از راه‌ها؟ پاسخ اول یعنی اصل ضرب، پاسخ دوم یعنی اصل جمع.
۲. آیا ترتیب مهم است؟ اگر بله، با جایگشت سروکار داری؛ اگر نه، با ترکیب.

هرچه در ادامه می‌آید — فاکتوریل، P(n,r)P(n,r)ادامهٔ فرمول را افقی ببین، (nr)\binom{n}{r}ادامهٔ فرمول را افقی ببین، بسط دوجمله‌ای — فقط ابزارهایی برای پاسخ‌دادن دقیق به همین دو پرسش است.

اصل ضرب

اگر انجام کاری چند مرحله داشته باشد و مرحلهٔ اول به mmادامهٔ فرمول را افقی ببین روش و مرحلهٔ دوم (به ازای هر حالت مرحلهٔ اول) به nnادامهٔ فرمول را افقی ببین روش انجام شود، کل کار m×nm\times nادامهٔ فرمول را افقی ببین روش دارد.

تعمیمش به kkادامهٔ فرمول را افقی ببین مرحله:

m1×m2×⋯×mkm_1\times m_2\times\cdots\times m_kادامهٔ فرمول را افقی ببین

شرط کلیدی این است که همهٔ مرحله‌ها باید انجام شوند. اگر این کار را با نمودار درختی بکشی، دلیلش را می‌بینی: زیر هر شاخهٔ سطح اول، تمام شاخه‌های سطح دوم دوباره از نو تکرار می‌شوند؛ پس تعداد برگ‌ها حاصل‌ضرب است نه حاصل‌جمع.

اصل جمع

اگر کاری را بتوان به دو روش مستقل انجام داد که هم‌زمان رخ نمی‌دهند و روش اول mmادامهٔ فرمول را افقی ببین و روش دوم nnادامهٔ فرمول را افقی ببین انتخاب داشته باشد، در مجموع m+nm+nادامهٔ فرمول را افقی ببین روش وجود دارد.

تعمیمش: m1+m2+⋯+mkm_1+m_2+\cdots+m_kادامهٔ فرمول را افقی ببین. اینجا کار فقط با یکی از روش‌ها تمام می‌شود (یا این، یا آن). قاعدهٔ سرانگشتی برای تشخیص: واژهٔ «یا» معمولاً نشانهٔ اصل جمع و واژهٔ «و» نشانهٔ اصل ضرب است.

وقتی هر دو اصل با هم لازم‌اند

بیشتر مسائل واقعی ترکیبی‌اند: اول مسئله را به چند حالت جدا از هم می‌شکنی (اصل جمع)، بعد درون هر حالت مرحله‌ها را در هم ضرب می‌کنی (اصل ضرب). مثلاً اگر بخواهیم رمزی سه‌حرفی بسازیم که هر حرفش فارسی (3232ادامهٔ فرمول را افقی ببین حرف) یا انگلیسی (2626ادامهٔ فرمول را افقی ببین حرف) باشد و دو حرف کنار هم هرگز هم‌زبان نباشند، فقط دو الگو ممکن است: فارسی-انگلیسی-فارسی با 32×26×32=2662432\times26\times32=26624ادامهٔ فرمول را افقی ببین حالت و انگلیسی-فارسی-انگلیسی با 26×32×26=2163226\times32\times26=21632ادامهٔ فرمول را افقی ببین حالت؛ چون این دو الگو با هم رخ نمی‌دهند، پاسخ 4825648256ادامهٔ فرمول را افقی ببین است.

شمارش توابع و پاسخ‌نامهٔ تستی

یکی از پرکاربردترین نتیجه‌های مستقیم اصل ضرب، شمارش تابع است:

اگر AAادامهٔ فرمول را افقی ببین دارای nnادامهٔ فرمول را افقی ببین عضو و BBادامهٔ فرمول را افقی ببین دارای mmادامهٔ فرمول را افقی ببین عضو باشد، تعداد توابعی که می‌توان از AAادامهٔ فرمول را افقی ببین به BBادامهٔ فرمول را افقی ببین تعریف کرد برابر mnm^{n}ادامهٔ فرمول را افقی ببین است.

دلیلش ساده است: هر یک از nnادامهٔ فرمول را افقی ببین عضو AAادامهٔ فرمول را افقی ببین باید دقیقاً یک تصویر بگیرد و برای هرکدام مستقلاً mmادامهٔ فرمول را افقی ببین انتخاب داریم. اما اگر تابع را یک‌به‌یک بخواهیم، دیگر انتخاب‌ها مستقل نیستند و هر عضو تازه باید تصویری متفاوت از قبلی‌ها بگیرد؛ آن‌وقت جواب دقیقاً همان جایگشت می‌شود:

تعداد توابع یک‌به‌یک=P(m,n)=m!(m−n)!(n≤m)\text{تعداد توابع یک‌به‌یک}=P(m,n)=\frac{m!}{(m-n)!}\qquad(n\le m)ادامهٔ فرمول را افقی ببین

هر مسئله‌ای که در آن چند جایگاه مستقل داریم و هر جایگاه چند گزینه دارد، از همین خانواده است. نمونه‌اش پرکردن پاسخ‌نامهٔ تستی: در آزمونی ۵ سؤالی که هر سؤال ۴ گزینه دارد، اگر «نزدن» هم مجاز باشد هر سؤال 55ادامهٔ فرمول را افقی ببین حالت دارد و کل پاسخ‌نامه 55=31255^{5}=3125ادامهٔ فرمول را افقی ببین حالت؛ اگر پاسخ به همه اجباری باشد، 45=10244^{5}=1024ادامهٔ فرمول را افقی ببین. دام رایج این است که «نزده» را یک حالت کلی برای کل پاسخ‌نامه حساب کنی، درحالی‌که برای هر سؤال یک حالت جداگانه است.

ساخت عددهای چندرقمی

در این مسائل هر رقم یک جایگاه است و دو قاعده کار را پیش می‌برد: رقم صفر اجازه ندارد در باارزش‌ترین جایگاه (مثلاً صدگان) بنشیند، و جایگاه‌های دارای شرط را باید اول پر کرد. مثلاً با ارقام {0,2,3,7}\{0,2,3,7\}ادامهٔ فرمول را افقی ببین تعداد عددهای سه‌رقمی برابر 3×4×4=483\times4\times4=48ادامهٔ فرمول را افقی ببین است (صدگان فقط 33ادامهٔ فرمول را افقی ببین حالت دارد) و اگر تکرار رقم ممنوع باشد 3×3×2=183\times3\times2=18ادامهٔ فرمول را افقی ببین. برای عددهای زوجِ بدون تکرار باید یکان 00ادامهٔ فرمول را افقی ببین یا 22ادامهٔ فرمول را افقی ببین باشد و چون این دو حالت پیامد متفاوتی برای صدگان دارند، باید جدا شمرده و جمع شوند.

اصل متمم: وقتی شمردن مستقیم سخت است

گاهی شمردن مستقیمِ حالت‌های مطلوب چنان شاخه‌شاخه می‌شود که بهتر است سراغ حالت‌های نامطلوب بروی:

حالت‌های خواسته=کل حالت‌ها−حالت‌های ناخواسته\text{حالت‌های خواسته}=\text{کل حالت‌ها}-\text{حالت‌های ناخواسته}ادامهٔ فرمول را افقی ببین

نشانهٔ روشن این روش، دیدن عبارت «حداقل یکی» در صورت سؤال است. برای نمونه، با ارقام {1,2,3,4,5}\{1,2,3,4,5\}ادامهٔ فرمول را افقی ببین و بدون تکرار، تعداد عددهای چهاررقمی که حداقل یکی از رقم‌هایشان 55ادامهٔ فرمول را افقی ببین باشد از این راه به‌دست می‌آید: کل حالت‌ها P(5,4)=120P(5,4)=120ادامهٔ فرمول را افقی ببین و حالت‌هایی که اصلاً رقم 55ادامهٔ فرمول را افقی ببین ندارند P(4,4)=24P(4,4)=24ادامهٔ فرمول را افقی ببین، پس پاسخ 120−24=96120-24=96ادامهٔ فرمول را افقی ببین. اگر می‌خواستی مستقیم بشماری، باید جای رقم 55ادامهٔ فرمول را افقی ببین را در چهار جایگاه جداگانه بررسی می‌کردی و مراقب هم‌پوشانی‌ها هم می‌بودی.

جایگشت

فاکتوریل پایهٔ همهٔ فرمول‌های این بخش است:

n!=n×(n−1)×⋯×2×1,0!=1n!=n\times(n-1)\times\cdots\times2\times1,\qquad 0!=1ادامهٔ فرمول را افقی ببین

دو ویژگی که در ساده‌سازی‌ها مدام به کار می‌آیند: n!=n×(n−1)!n!=n\times(n-1)!ادامهٔ فرمول را افقی ببین و

n!(n−r)!=n(n−1)(n−2)⋯(n−r+1)\frac{n!}{(n-r)!}=n(n-1)(n-2)\cdots(n-r+1)ادامهٔ فرمول را افقی ببین

جایگشت کامل یعنی چیدن nnادامهٔ فرمول را افقی ببین شیء متمایز کنار هم که با اصل ضرب P(n,n)=n!P(n,n)=n!ادامهٔ فرمول را افقی ببین می‌شود (جایگاه اول nnادامهٔ فرمول را افقی ببین انتخاب، جایگاه دوم n−1n-1ادامهٔ فرمول را افقی ببین انتخاب و همین‌طور تا آخر). جایگشت ناقص یعنی انتخاب و چیدن rrادامهٔ فرمول را افقی ببین شیء از nnادامهٔ فرمول را افقی ببین شیء، با اهمیت‌داشتن ترتیب:

P(n,r)=n!(n−r)!=n(n−1)⋯(n−r+1)P(n,r)=\frac{n!}{(n-r)!}=n(n-1)\cdots(n-r+1)ادامهٔ فرمول را افقی ببین

چند مقدار پرکاربرد: P(n,0)=1P(n,0)=1ادامهٔ فرمول را افقی ببین، P(n,1)=nP(n,1)=nادامهٔ فرمول را افقی ببین، P(n,n)=n!P(n,n)=n!ادامهٔ فرمول را افقی ببین و نسبت مفید P(n,r)P(n,r−1)=n−r+1\dfrac{P(n,r)}{P(n,r-1)}=n-r+1ادامهٔ فرمول را افقی ببین.

دو قید همیشگی: «کنار هم» و «کنار هم نباشند»

این دو قید ظاهر شبیهی دارند ولی روش‌هایشان کاملاً فرق می‌کند:

  • کنار هم باشند: آن kkادامهٔ فرمول را افقی ببین شیء را یک واحد فرض کن، کل اشیا را در این حالت بچین، و بعد در ترتیب درونی همان واحد (k!k!ادامهٔ فرمول را افقی ببین) ضرب کن.
  • کنار هم نباشند: اول بقیهٔ اشیا را بچین، بعد اشیای ممنوع را در فاصله‌های ایجادشده جای بده؛ اگر n−kn-kادامهٔ فرمول را افقی ببین شیء دیگر چیده شده باشند، n−k+1n-k+1ادامهٔ فرمول را افقی ببین فاصله برای این کار داری.

ترتیب نسبی: وقتی فقط توالی چند شیء مهم است

گاهی مسئله می‌گوید چند عضو مشخص باید به ترتیب معینی ظاهر شوند، ولی لازم نیست کنار هم باشند:

از میان n!n!ادامهٔ فرمول را افقی ببین جایگشت nnادامهٔ فرمول را افقی ببین شیء، اگر rrادامهٔ فرمول را افقی ببین شیء مشخص فقط در یک ترتیب نسبی خاص مجاز باشند، تعداد حالت‌ها n!r!\dfrac{n!}{r!}ادامهٔ فرمول را افقی ببین است.

منطقش این است که هر r!r!ادامهٔ فرمول را افقی ببین جایگشت فقط در چیدمان نسبی همان rrادامهٔ فرمول را افقی ببین شیء با هم فرق دارند و از میانشان دقیقاً یکی مطلوب ماست. مثلاً اگر شش نفر در صف بایستند به‌شرطی که رضا جلوتر از سارا و سارا جلوتر از نیما باشد، پاسخ 6!3!=120\dfrac{6!}{3!}=120ادامهٔ فرمول را افقی ببین است. این را با قید «کنار هم» اشتباه نگیر؛ اینجا فاصلهٔ این سه نفر از هم هیچ اهمیتی ندارد.

وقتی بعضی اشیا تکراری‌اند

اگر میان nnادامهٔ فرمول را افقی ببین شیء، گروه‌هایی با n1,n2,…,nkn_1,n_2,\ldots,n_kادامهٔ فرمول را افقی ببین عضو کاملاً یکسان باشند:

تعداد جایگشت=n!n1!×n2!×⋯×nk!\text{تعداد جایگشت}=\frac{n!}{n_1!\times n_2!\times\cdots\times n_k!}ادامهٔ فرمول را افقی ببین

نکتهٔ ظریفی که کنکور رویش حساس است این است که اگر ندانیم چند شیء تکراری است، نمی‌شود همه را در یک کسر جمع کرد؛ باید حالت‌ها را جدا شمرد و با اصل جمع کنار هم گذاشت، چون مخرج فرمول در هر حالت فرق می‌کند. همین موضوع وقتی از میان حروف تکراری فقط چندتا را برمی‌داریم هم پیش می‌آید: باید بر اساس اینکه چند حرف تکراری وارد انتخاب شده حالت‌بندی کنی، و یادت باشد حالت «سه حرف یکسان» فقط برای حرفی ممکن است که واقعاً سه بار یا بیشتر تکرار شده باشد.

جایگشت دوری

در چیدن nnادامهٔ فرمول را افقی ببین شیء دور یک میز، چرخاندن کل چیدمان حالت تازه‌ای نمی‌سازد، پس تعداد حالت‌ها (n−1)!(n-1)!ادامهٔ فرمول را افقی ببین است؛ و اگر قرینه‌شدن هم حالت تازه‌ای نسازد (مثل مهره‌های یک گردنبند)، (n−1)!2\dfrac{(n-1)!}{2}ادامهٔ فرمول را افقی ببین.

ترکیب

وقتی فقط عضویت مهم است و نه ترتیب، وارد قلمرو ترکیب می‌شویم:

(nr)=C(n,r)=n!r! (n−r)!(0≤r≤n)\binom{n}{r}=C(n,r)=\frac{n!}{r!\,(n-r)!}\qquad(0\le r\le n)ادامهٔ فرمول را افقی ببین

رابطهٔ پل‌مانند میان این دو مفهوم را از یاد نبر: هر ترکیب rrادامهٔ فرمول را افقی ببینتایی، r!r!ادامهٔ فرمول را افقی ببین جایگشت متفاوت می‌سازد، پس

(nr)=P(n,r)r!⟺P(n,r)=r!⋅(nr)\binom{n}{r}=\frac{P(n,r)}{r!}\quad\Longleftrightarrow\quad P(n,r)=r!\cdot\binom{n}{r}ادامهٔ فرمول را افقی ببین

مقدارهای پرکاربرد: (n0)=(nn)=1\binom{n}{0}=\binom{n}{n}=1ادامهٔ فرمول را افقی ببین، (n1)=n\binom{n}{1}=nادامهٔ فرمول را افقی ببین و (n2)=n(n−1)2\binom{n}{2}=\dfrac{n(n-1)}{2}ادامهٔ فرمول را افقی ببین.

خواص و مثلث پاسکال

  • تقارن: (nr)=(nn−r)\binom{n}{r}=\binom{n}{n-r}ادامهٔ فرمول را افقی ببین — انتخاب rrادامهٔ فرمول را افقی ببین شیء دقیقاً معادل کنارگذاشتن n−rn-rادامهٔ فرمول را افقی ببین شیء است.
  • هویت پاسکال: (nr)=(n−1r−1)+(n−1r)\binom{n}{r}=\binom{n-1}{r-1}+\binom{n-1}{r}ادامهٔ فرمول را افقی ببین — یک عضو خاص را در نظر بگیر: یا در انتخاب هست (جملهٔ اول) یا نیست (جملهٔ دوم). مثلث پاسکال از همین هویت ساخته می‌شود و هر عدد آن مجموع دو عدد بالای خودش است.
  • (nr)=nr(n−1r−1)\binom{n}{r}=\dfrac{n}{r}\binom{n-1}{r-1}ادامهٔ فرمول را افقی ببین و ∑r=0n(nr)=2n\displaystyle\sum_{r=0}^{n}\binom{n}{r}=2^{n}ادامهٔ فرمول را افقی ببین، که همان تعداد کل زیرمجموعه‌های یک مجموعهٔ nnادامهٔ فرمول را افقی ببینعضوی است.

الگوهای پرتکرار مسائل ترکیب

صورت مسئله راه‌حل
عضو خاص حتماً انتخاب شود (n−1r−1)\binom{n-1}{r-1}ادامهٔ فرمول را افقی ببین
عضو خاص انتخاب نشود (n−1r)\binom{n-1}{r}ادامهٔ فرمول را افقی ببین
حداقل یکی از گروه kkادامهٔ فرمول را افقی ببینعضوی خاص (nr)−(n−kr)\binom{n}{r}-\binom{n-k}{r}ادامهٔ فرمول را افقی ببین

دو الگوی دیگر هم بسیار تکرار می‌شوند. نخست انتخاب و سپس چیدن: اول با ترکیب تصمیم می‌گیری چه کسانی انتخاب شوند و بعد با فاکتوریل آن‌ها را در جایگاه‌های متمایز می‌چینی، یعنی (nk)×k!\binom{n}{k}\times k!ادامهٔ فرمول را افقی ببین که عدداً همان P(n,k)P(n,k)ادامهٔ فرمول را افقی ببین است اما وقتی شرط انتخاب پیچیده باشد بسیار راحت‌تر است. دوم انتخاب یکی از هر جفت: اگر از میان nnادامهٔ فرمول را افقی ببین جفت، kkادامهٔ فرمول را افقی ببین جفت را انتخاب کنیم و از هر جفت دقیقاً یک عضو برداریم، پاسخ (nk)×2k\binom{n}{k}\times 2^{k}ادامهٔ فرمول را افقی ببین است؛ مثلاً برداشتن یک لنگه از هریک از ۳ جفت کفشِ انتخاب‌شده از میان ۷ جفت، (73)×23=280\binom{7}{3}\times2^{3}=280ادامهٔ فرمول را افقی ببین حالت دارد.

دامی که باید بشناسی

فرض کن از میان ۳ آموزگار و ۴ مربی گروهی ۳نفره می‌خواهیم که هم آموزگار داشته باشد هم مربی. راه‌حل وسوسه‌انگیز «یک آموزگار (33ادامهٔ فرمول را افقی ببین)، یک مربی (44ادامهٔ فرمول را افقی ببین)، و نفر سوم از ۵ نفر باقی‌مانده (55ادامهٔ فرمول را افقی ببین)» عدد 6060ادامهٔ فرمول را افقی ببین می‌دهد که غلط است: وقتی نفر سوم خودش آموزگار (یا مربی) باشد، همان گروه دو بار شمرده می‌شود، چون این روش به اعضا نقش مصنوعی «اصلی» و «اضافه» می‌دهد که در گروه نهایی وجود ندارد. راه درست، حالت‌بندی بر اساس ترکیب اعضا و جمع‌بستن حالت‌های مجزاست.

تقسیم به گروه‌ها

تقسیم nnادامهٔ فرمول را افقی ببین شیء به گروه‌هایی با ظرفیت k1,k2,…,kmk_1,k_2,\ldots,k_mادامهٔ فرمول را افقی ببین برابر است با

n!k1!⋅k2!⋯km!\frac{n!}{k_1!\cdot k_2!\cdots k_m!}ادامهٔ فرمول را افقی ببین

اما این فرمول وقتی درست است که گروه‌ها از هم قابل تشخیص باشند (نام یا جایگاه متفاوت داشته باشند). اگر گروه‌ها بی‌نام باشند و چند گروه هم‌اندازه میانشان باشد، جابه‌جاکردن کامل آن گروه‌ها همان تقسیم‌بندی را دوباره می‌سازد؛ پس باید بر m!m!ادامهٔ فرمول را افقی ببین (تعداد گروه‌های هم‌اندازهٔ بی‌نام) هم تقسیم کنی.

کاربردهای هندسی و شبکه‌ای

از nnادامهٔ فرمول را افقی ببین نقطه که هیچ سه‌تایشان هم‌خط نیستند، (n2)\binom{n}{2}ادامهٔ فرمول را افقی ببین خط و (n3)\binom{n}{3}ادامهٔ فرمول را افقی ببین مثلث ساخته می‌شود؛ اگر kkادامهٔ فرمول را افقی ببین نقطه از آن‌ها هم‌خط باشند، تعداد مثلث‌ها به (n3)−(k3)\binom{n}{3}-\binom{k}{3}ادامهٔ فرمول را افقی ببین کاهش می‌یابد. تعداد قطرهای یک چندضلعی nnادامهٔ فرمول را افقی ببینضلعی هم n(n−3)2=(n2)−n\dfrac{n(n-3)}{2}=\binom{n}{2}-nادامهٔ فرمول را افقی ببین است.

در یک شبکهٔ مشبک، هر مستطیل با انتخاب ۲ خط عمودی و ۲ خط افقی ساخته می‌شود، پس اگر شبکه ppادامهٔ فرمول را افقی ببین خط عمودی و qqادامهٔ فرمول را افقی ببین خط افقی داشته باشد، تعداد مستطیل‌ها (p2)×(q2)\binom{p}{2}\times\binom{q}{2}ادامهٔ فرمول را افقی ببین است. و تعداد کوتاه‌ترین مسیرها در شبکهٔ m×nm\times nادامهٔ فرمول را افقی ببین از گوشهٔ پایین-چپ به بالا-راست (با حرکت فقط به بالا یا راست) برابر (m+nm)\binom{m+n}{m}ادامهٔ فرمول را افقی ببین است، چون هر مسیر فقط ترتیبی از mmادامهٔ فرمول را افقی ببین حرکت بالا و nnادامهٔ فرمول را افقی ببین حرکت راست است.

بسط دوجمله‌ای

(a+b)n=∑r=0n(nr)an−rbr(a+b)^n=\sum_{r=0}^{n}\binom{n}{r}a^{n-r}b^{r}ادامهٔ فرمول را افقی ببین

جملهٔ (r+1)(r+1)ادامهٔ فرمول را افقی ببیناُم این بسط Tr+1=(nr)an−rbrT_{r+1}=\binom{n}{r}a^{n-r}b^{r}ادامهٔ فرمول را افقی ببین است. جای‌گذاری‌های خاص نتیجه‌های مهمی می‌دهند: با a=b=1a=b=1ادامهٔ فرمول را افقی ببین همان ∑(nr)=2n\sum\binom{n}{r}=2^{n}ادامهٔ فرمول را افقی ببین، با a=1,b=−1a=1,b=-1ادامهٔ فرمول را افقی ببین رابطهٔ ∑(−1)r(nr)=0\sum(-1)^{r}\binom{n}{r}=0ادامهٔ فرمول را افقی ببین، و با a=1,b=2a=1,b=2ادامهٔ فرمول را افقی ببین رابطهٔ ∑(nr)2r=3n\sum\binom{n}{r}2^{r}=3^{n}ادامهٔ فرمول را افقی ببین. از هویت‌های پرکاربرد دیگر: r(nr)=n(n−1r−1)r\binom{n}{r}=n\binom{n-1}{r-1}ادامهٔ فرمول را افقی ببین و اینکه مجموع جمله‌های زوج‌مرتبه و مجموع جمله‌های فردمرتبهٔ یک سطر پاسکال هر دو برابر 2n−12^{n-1}ادامهٔ فرمول را افقی ببیناند.

چند ابزار تکمیلی

ترکیب با تکرار: انتخاب rrادامهٔ فرمول را افقی ببین شیء از nnادامهٔ فرمول را افقی ببین نوع، با امکان تکرار و بدون اهمیت ترتیب، (n+r−1r)\binom{n+r-1}{r}ادامهٔ فرمول را افقی ببین حالت دارد. زیرمجموعه‌ها: یک مجموعهٔ nnادامهٔ فرمول را افقی ببینعضوی 2n2^{n}ادامهٔ فرمول را افقی ببین زیرمجموعه و 2n−12^{n}-1ادامهٔ فرمول را افقی ببین زیرمجموعهٔ غیرتهی دارد. قانون دست‌دادن: در گروهی nnادامهٔ فرمول را افقی ببیننفره که همه یک‌بار با هم دست می‌دهند، (n2)=n(n−1)2\binom{n}{2}=\dfrac{n(n-1)}{2}ادامهٔ فرمول را افقی ببین دست‌دادن رخ می‌دهد. اصل شمول و طرد: برای دو مجموعه ∣A∪B∣=∣A∣+∣B∣−∣A∩B∣|A\cup B|=|A|+|B|-|A\cap B|ادامهٔ فرمول را افقی ببین و برای سه مجموعه

∣A∪B∪C∣=∣A∣+∣B∣+∣C∣−∣A∩B∣−∣A∩C∣−∣B∩C∣+∣A∩B∩C∣|A\cup B\cup C|=|A|+|B|+|C|-|A\cap B|-|A\cap C|-|B\cap C|+|A\cap B\cap C|ادامهٔ فرمول را افقی ببین

که در شمارش، معمولاً برای حذف موارد دوباره‌شمرده‌شده به کار می‌رود.

خطاهای رایج

فراموش‌کردن ممنوعیت صفر در باارزش‌ترین رقم؛ شمردن مستقیم به‌جای متمم در سؤال‌های «حداقل»؛ به‌روزنکردن تعداد اشیا پس از یکی‌کردن اشیای «کنار هم»؛ و باور به تساوی‌های همیشه‌غلطِ 6!=3!×2!6!=3!\times2!ادامهٔ فرمول را افقی ببین یا 6!=3!+3!6!=3!+3!ادامهٔ فرمول را افقی ببین. در معادله‌های فاکتوریلی هم سه الگو بیشتر تکرار می‌شود: از n!=k (n−1)!n!=k\,(n-1)!ادامهٔ فرمول را افقی ببین نتیجه می‌گیریم n=kn=kادامهٔ فرمول را افقی ببین، از n!(n−2)!=k\dfrac{n!}{(n-2)!}=kادامهٔ فرمول را افقی ببین به n(n−1)=kn(n-1)=kادامهٔ فرمول را افقی ببین می‌رسیم، و از (nr)=(ns)\binom{n}{r}=\binom{n}{s}ادامهٔ فرمول را افقی ببین یا r=sr=sادامهٔ فرمول را افقی ببین در می‌آید یا r+s=nr+s=nادامهٔ فرمول را افقی ببین.

مباحث مرتبط

ادامه‌ی این مبحث رو ببین

با ثبت‌نام رایگان، به بانک کامل سؤال، شبیه‌ساز کنکور و تحلیل پیشرفت دسترسی داری

ثبت‌نام رایگان