پرش به محتوای اصلی

هندسه (فصل 2 ریاضی 2) (علوم تجربی)

بخشی از بانک سؤال طبقه‌بندی‌شده‌ی این مبحث در کوئیز سنتر — رایگان و بدون نیاز به ثبت‌نام

خلاصه‌ی درسنامه

این خلاصه‌ی 30 درصدی درسنامه اصلی است. متن کامل با همه‌ی نکته‌ها، مثال‌های حل‌شده و جمع‌بندی، با ثبت‌نام رایگان در دسترست قرار می‌گیرد.

درس اول: ترسیم‌های هندسی

مکان هندسی: مجموعه تمام نقاطی که یک شرط معین را برآورده می‌کنند.

شرط مکان هندسی
d(P,O)=rd(P,O)=r دایره به مرکز OO و شعاع rr
d(P,A)=d(P,B)d(P,A)=d(P,B) عمود منصف ABAB
d(P,1)=d(P,2)d(P,\ell_1)=d(P,\ell_2) نیمسازهای زاویه

دایره: C(O,r)C(O,r) مجموعه تمام نقاط PP است که d(P,O)=rd(P,O)=r. نقطهٔ داخل دایره d(P,O)<rd(P,O)<r و خارج دایره d(P,O)>rd(P,O)>r.

عمود منصف پاره‌خط: خطی عمود بر ABAB که از وسط آن می‌گذرد.

P روی عمودمنصف AB    PA=PB\boxed{P \text{ روی عمودمنصف } AB \iff PA = PB}

اثبات جهت اول (\Rightarrow): اگر WW روی عمودمنصف و MM وسط ABAB باشد، در مثلث‌های WMAWMA و WMBWMB: WM=WMWM=WM (مشترک)، MA=MBMA=MB (تعریف وسط)، WMA=WMB=90°\angle WMA=\angle WMB=90°، پس WMAWMB\triangle WMA\cong\triangle WMB (ض.ز.ض) و WA=WBWA=WB.

روش ترسیم: با مرکز AA و سپس با همان شعاع مرکز BB کمان بزن؛ دو نقطه تقاطع P,QP,Q را وصل کن — چون هر دو از AA و BB هم‌فاصله‌اند، هر دو روی عمودمنصف قرار دارند.

نیمساز زاویه: خطی که زاویه را به دو قسمت مساوی تقسیم می‌کند.

P روی نیمساز uOv    d(P,Ou)=d(P,Ov)\boxed{P \text{ روی نیمساز } \angle uOv \iff d(P, Ou) = d(P, Ov)}

روش ترسیم: با مرکز OO دو نقطه P,QP,Q روی ضلع‌های زاویه با OP=OQOP=OQ پیدا کن؛ عمودمنصف PQPQ همان نیمساز است.

خط عمود از نقطهٔ خارج خط: با مرکز PP دو نقطه A,BA,B روی خط dd پیدا کن (PA=PBPA=PB)؛ عمودمنصف ABAB از PP می‌گذرد و بر dd عمود است.

خط موازی از نقطهٔ خارج خط: از PP خطی عمود بر dd رسم کن (d1d_1)، سپس از PP خطی عمود بر d1d_1 رسم کن (d2d_2)؛ آنگاه d2dd_2\parallel d. طبق اصل اقلیدس، از هر نقطهٔ خارج یک خط، دقیقاً یک خط موازی می‌توان رسم کرد.

دایره‌های مرتبط با مثلث (فراتر از کتاب): مرکز دایرهٔ محاطی (داخلی) در تقاطع نیمسازهای سه زاویه است، با شعاع r=Ssr=\dfrac{S}{s} که s=a+b+c2s=\dfrac{a+b+c}{2}. مرکز دایرهٔ محیطی (خارجی) در تقاطع عمودمنصف‌های سه ضلع است، با شعاع R=abc4S=a2sinAR=\dfrac{abc}{4S}=\dfrac{a}{2\sin A}.


درس دوم: استدلال و قضیهٔ تالس

خواص نسبت و تناسب (فرض ab=cd\dfrac ab=\dfrac cd، b,d0b,d\neq0):

ab=cd    ad=bcab=cd    a+bb=c+ddab=cd    abb=cdd\frac{a}{b}=\frac{c}{d} \iff ad=bc \qquad \frac{a}{b}=\frac{c}{d}\implies\frac{a+b}{b}=\frac{c+d}{d} \qquad \frac{a}{b}=\frac{c}{d}\implies\frac{a-b}{b}=\frac{c-d}{d}

استدلال استقرایی و استنتاجی: استقرایی از جزء به کل (ممکن است اشتباه باشد)، استنتاجی از کل به جزء (قطعی و یقینی).

قضیهٔ تالس: اگر در مثلث ABCABC، DEBCDE\parallel BC (DD روی ABAB، EE روی ACAC)، آنگاه:

ADDB=AEEC\boxed{\frac{AD}{DB} = \frac{AE}{EC}}

اثبات: مثلث‌های DEBDEB و DECDEC قاعدهٔ مشترک DEDE دارند و بین دو خط موازی قرار دارند، پس SDEB=SDECS_{DEB}=S_{DEC}. از طرفی SADESDEB=ADDB\dfrac{S_{ADE}}{S_{DEB}}=\dfrac{AD}{DB} و SADESDEC=AEEC\dfrac{S_{ADE}}{S_{DEC}}=\dfrac{AE}{EC}؛ چون مخرج‌ها برابرند، ADDB=AEEC\dfrac{AD}{DB}=\dfrac{AE}{EC}.

تعمیم قضیهٔ تالس: با ترکیب نسبت در مخرج:

ADAB=AEAC=DEBC\frac{AD}{AB} = \frac{AE}{AC} = \frac{DE}{BC}

عکس قضیهٔ تالس (دوشرطی کامل):

DEBC    ADDB=AEECDE \parallel BC \iff \frac{AD}{DB} = \frac{AE}{EC}

برهان خلف: برای اثبات عکس، فرض می‌کنیم DEBCDE\nparallel BC؛ از DD خطی موازی BCBC رسم می‌کنیم که ACAC را در EE' قطع کند؛ طبق تالس ADDB=AEEC\dfrac{AD}{DB}=\dfrac{AE'}{E'C}، با مقایسه با فرض نتیجه می‌گیریم E=EE=E'، یعنی DEBCDE\parallel BC — تناقض با فرض خلف، پس فرض خلف باطل است.

روش‌های استدلال: برهان مستقیم (فرض ⟹ استدلال ⟹ حکم)؛ برهان خلف (فرض حکم نادرست، رسیدن به تناقض، پس حکم درست است)؛ مثال نقض (برای رد یک حکم کلی کافی است یک مثال نقض بیابیم، مثلاً «همهٔ اعداد اول فردند» با مثال نقض 22).


درس سوم: تشابه مثلث‌ها

تعریف تشابه: ABCABC\triangle ABC\sim\triangle A'B'C' هرگاه زاویه‌های نظیر برابر و اضلاع نظیر متناسب باشند، با نسبت تشابه k=ABAB=ACAC=BCBCk=\dfrac{AB}{A'B'}=\dfrac{AC}{A'C'}=\dfrac{BC}{B'C'}. ترتیب رأس‌ها در نوشتن تشابه مهم است.

قضیهٔ اساسی تشابه: اگر DEBCDE\parallel BC، آنگاه ADEABC\triangle ADE\sim\triangle ABC (چون زاویه‌های متناظر برابرند و A^\hat A مشترک است).

قضایای تشابه مثلث‌ها:

  • زاویه‌-زاویه (ZZ): دو زاویه برابر کافی است (A^=A^\hat A=\hat A' و B^=B^\hat B=\hat B').
  • ضلع‌-زاویه‌-ضلع (ZW): ABAB=ACAC\dfrac{AB}{A'B'}=\dfrac{AC}{A'C'} و A^=A^\hat A=\hat A'.
  • ضلع‌-ضلع‌-ضلع (WWW): هر سه نسبت اضلاع برابر باشند.

روابط ناشی از تشابه با نسبت kk:

محیط1محیط2=k,S1S2=k2\frac{\text{محیط}_1}{\text{محیط}_2}=k, \qquad \frac{S_1}{S_2}=k^2

اثبات نسبت مساحت: SABCSABC=12ABACsinA12ABACsinA=ABABACAC=kk=k2\dfrac{S_{ABC}}{S_{A'B'C'}}=\dfrac{\frac12\cdot AB\cdot AC\cdot\sin A}{\frac12\cdot A'B'\cdot A'C'\cdot\sin A'}=\dfrac{AB}{A'B'}\cdot\dfrac{AC}{A'C'}=k\cdot k=k^2.

روابط مثلث قائم‌الزاویه با ارتفاع وارد بر وتر: در مثلث قائم‌الزاویه ABCABC (زاویه AA قائمه) با ارتفاع AHAH، BH=mBH=m، HC=nHC=n، AH=hAH=h:

ABCHBAHAC\triangle ABC\sim\triangle HBA\sim\triangle HAC
h2=mn,c2=ma,b2=na,bc=ahh^2=m\cdot n, \qquad c^2=m\cdot a, \qquad b^2=n\cdot a, \qquad bc=ah

قضیهٔ خط میانی (مهم کنکور، فراتر از کتاب): اگر MM وسط ABAB و NN وسط ACAC باشد:

MNBC,MN=BC2MN \parallel BC, \qquad MN = \frac{BC}{2}

اثبات با تشابه: از AMAB=ANAC=12\dfrac{AM}{AB}=\dfrac{AN}{AC}=\dfrac12 و A^\hat A مشترک، AMNABC\triangle AMN\sim\triangle ABC با نسبت 12\frac12.

قضیهٔ بیسکتور (نیمساز داخلی، فراتر از کتاب): نیمساز داخلی زاویهٔ AA روی ضلع BCBC نقطهٔ DD می‌سازد:

BDDC=ABAC=cb\frac{BD}{DC}=\frac{AB}{AC}=\frac{c}{b}

نکات طلایی کنکوری

  • نیمساز داخلی و خارجی یک زاویه بر هم عمودند.
  • مرکز دایرهٔ محیطی: در مثلث تیزگوشه داخل مثلث، در مثلث قائم‌الزاویه روی وسط وتر، در مثلث منفرجه خارج مثلث است.
  • چهار شکل معادل تناسب تالس: ADDB=AEEC    ADAB=AEAC    DBAB=ECAC    DEBC=ADAB\dfrac{AD}{DB}=\dfrac{AE}{EC} \iff \dfrac{AD}{AB}=\dfrac{AE}{AC} \iff \dfrac{DB}{AB}=\dfrac{EC}{AC} \iff \dfrac{DE}{BC}=\dfrac{AD}{AB}.
  • تالس عمومی: اگر سه خط موازی دو قاطع را قطع کنند (نه لزوماً ضلع مثلث)، نسبت‌ها همچنان برابرند.
  • ترتیب رأس‌ها در تشابه حیاتی است: ABCDEF\triangle ABC\sim\triangle DEF یعنی ADA\leftrightarrow D، BEB\leftrightarrow E، CFC\leftrightarrow F.
  • اگر نسبت تشابه kk باشد: نسبت اضلاع و محیط و ارتفاع =k=k، نسبت مساحت =k2=k^2.
  • فرمول‌های h2=mnh^2=mn، b2=nab^2=na، c2=mac^2=ma، bc=ahbc=ah در کنکور مستقیم استفاده می‌شوند.
  • برای اثبات تشابه در کنکور، معمولاً قضیهٔ ZZ سریع‌ترین روش است.

نمونه‌های حل‌شده

دایرهٔ محیطی و محاطی مثلث (درس اول)

دایرهٔ محیطی: عمودمنصف‌های دو ضلع ABAB و ACAC را رسم می‌کنیم؛ محل تلاقی OO است. چون OO روی عمودمنصف ABAB است، OA=OBOA=OB؛ چون روی عمودمنصف ACAC است، OA=OCOA=OC. پس OA=OB=OC=ROA=OB=OC=R و هر سه رأس روی دایره به مرکز OO و شعاع RR قرار دارند.

دایرهٔ داخلی: نیمسازهای دو زاویه را رسم می‌کنیم؛ محل تلاقی OO است. چون OO روی نیمساز زاویهٔ AA است، d(O,AB)=d(O,AC)d(O,AB)=d(O,AC)؛ و چون روی نیمساز زاویهٔ BB است، d(O,AB)=d(O,BC)d(O,AB)=d(O,BC). پس OO از هر سه ضلع به فاصلهٔ مساوی rr است و دایره به مرکز OO و شعاع rr با هر سه ضلع مماس است.

تمرین مثلث متساوی‌الساقین با قید مساحت: نقطهٔ AA و خط dd با فاصلهٔ 44 سانتی‌متر داده شده؛ می‌خواهیم مثلث متساوی‌الساقینی با رأس AA و قاعده روی dd بسازیم که مساحتش 88 سانتی‌متر مربع باشد. چون ارتفاع همان فاصله (h=4h=4) است:

S=12qh=12q4=8    q=4 cmS=\frac12\cdot q\cdot h=\frac12\cdot q\cdot4=8 \implies q=4 \text{ cm}

تناسب و نسبت‌های تالس (درس دوم)

بررسی درستی یک تناسب: آیا 1030=721\dfrac{10}{30}=\dfrac{7}{21}؟ ضرب وسطین در طرفین: 10×21=210=30×710\times21=210=30\times7 ✓ برقرار است.

مثال محاسبهٔ پاره‌خط با تالس: در مثلثی با AP=3AP=3، PB=9PB=9 (پس AB=12AB=12AQ=2AQ=2 و PQBCPQ\parallel BC؛ از تالس:

APPB=AQQC    39=2QC    QC=6\frac{AP}{PB}=\frac{AQ}{QC} \implies \frac{3}{9}=\frac{2}{QC} \implies QC=6

و از تشابه، اگر BC=6BC=6: PQBC=APAB=312=14    PQ=1.5\dfrac{PQ}{BC}=\dfrac{AP}{AB}=\dfrac{3}{12}=\dfrac14 \implies PQ=1.5.

تمرین ذوزنقه با ABSTDCAB\parallel ST\parallel DC: می‌خواهیم ثابت کنیم ASSD=BTTC\dfrac{AS}{SD}=\dfrac{BT}{TC}. با رسم قطر ACAC که STST را در PP قطع می‌کند: در مثلث ADCADC، تالس می‌دهد ASSD=APPC\dfrac{AS}{SD}=\dfrac{AP}{PC}؛ در مثلث ABCABC، تالس می‌دهد BTTC=APPC\dfrac{BT}{TC}=\dfrac{AP}{PC}؛ پس ASSD=BTTC\dfrac{AS}{SD}=\dfrac{BT}{TC} ✓.

مثلث قائم‌الزاویه و کاربردهای تشابه (درس سوم)

مثال ارتفاع وارد بر وتر: BH=9BH=9، BC=10BC=10، پس HC=1HC=1:

AH2=BHHC=9×1=9    AH=3,AB2=BHBC=90    AB=310AH^2=BH\cdot HC=9\times1=9\implies AH=3, \qquad AB^2=BH\cdot BC=90\implies AB=3\sqrt{10}

تمرین نورافکن و چوب (کاربرد مشابه‌سازی): نورافکنی به ارتفاع ۶۰ متر و چوبی به ارتفاع ۱ متر با سایهٔ ۵ متر، مثلث‌های متشابه می‌سازند:

60d=15    d=60×5=300 متر\frac{60}{d}=\frac{1}{5} \implies d=60\times5=300 \text{ متر}

تمرین مستطیل با استفاده از رابطهٔ ارتفاع وتر: در مستطیلی با AB=12AB=12 و BH=11BH=11 (که HH پای عمود از AA بر قطر BDBD است، چون BAD=90°\angle BAD=90°):

BA2=BHBD    144=11BD    BD=1441113.09BA^2=BH\cdot BD \implies 144=11\cdot BD \implies BD=\frac{144}{11}\approx13.09

مطالب تکمیلی فراتر از کتاب

قضیهٔ استوارت: در مثلث ABCABC، اگر ADAD (میانه، نیمساز یا هر خط دیگر) با BD=mBD=m و DC=nDC=n باشد و d=ADd=AD:

b2m+c2n=a(d2+mn)b^2m+c^2n = a(d^2+mn)

رابطهٔ میانه: طول میانهٔ mam_a از رأس AA به وسط BCBC:

ma2=2b2+2c2a24m_a^2 = \frac{2b^2+2c^2-a^2}{4}

نسبت طلایی و تشابه: در پنج‌ضلعی منتظم، نسبت قطر به ضلع برابر نسبت طلایی است:

ds=φ=1+521.618\frac{d}{s} = \varphi = \frac{1+\sqrt5}{2} \approx 1.618

مثلث‌های طلایی که با قطر و دو ضلع پنج‌ضلعی ساخته می‌شوند، با یکدیگر متشابه‌اند.

قضیهٔ پاپوس (فراتر از کتاب): اگر A,B,CA,B,C روی خط 1\ell_1 و D,E,FD,E,F روی خط 2\ell_2 باشند، سه نقطهٔ تقاطع AEBDAE\cap BD، AFCDAF\cap CD و BFCEBF\cap CE هم‌خط‌اند.

تعمیم تالس با سه خط موازی: سه خط موازی 123\ell_1\parallel\ell_2\parallel\ell_3 روی هر دو خط قاطع، نسبت‌های برابر ایجاد می‌کنند — این تعمیم در مسائل کنکور بسیار پرکاربرد است، حتی وقتی خط‌ها ضلع مثلث نباشند.

نمونه تست

پاسخنامه‌ی تحلیلی سه‌بخشی برای هر سؤال

  • چرا گزینه‌ی درست، درست است
  • چرا هر گزینه‌ی دیگر غلط است
  • تله‌ی تستی‌ای که باید بشناسی

1. در مثلث ABCABC، عمودمنصف‌های اضلاع در نقطهٔ OO یکدیگر را قطع می‌کنند. اگر AB=10AB=10 و فاصلهٔ OO تا ضلع ABAB برابر 1212 باشد، شعاع دایرهٔ محیطی مثلث کدام است؟

  • 1010
  • 1212
  • 1313
  • 1414

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«1313» درست است. نقطهٔ OO محلِ تقاطعِ عمودمنصف‌ها، یعنی مرکزِ دایرهٔ محیطی است و از هر سه رأس به فاصلهٔ RR قرار دارد. گامِ ۱: پایِ عمودِ OO بر ABAB را MM بنامیم. چون OMABOM\perp AB و OO از AA و BB به یک فاصله است، MM وسطِ ABAB است، پس AM=AB2=102=5AM=\frac{AB}{2}=\frac{10}{2}=5. گامِ ۲: مثلثِ OMAOMA در MM قائمه است و OM=12OM=12، AM=5AM=5. با فیثاغورس: R2=OA2=OM2+AM2=122+52=144+25=169R=13R^2=OA^2=OM^2+AM^2=12^2+5^2=144+25=169\Rightarrow R=13 وارسیِ مستقل (مختصاتی): MM را مبدأ و ABAB را محورِ xx بگیریم؛ آنگاه A=(5,0)A=(-5,0)، B=(5,0)B=(5,0) و O=(0,12)O=(0,12). فاصلهٔ OO تا AA برابر 25+144=13\sqrt{25+144}=13 و تا BB نیز 1313 است — هر دو با R=13R=13 می‌خوانند. ردِ گزینه‌ها: «1010» همان طولِ ضلعِ ABAB است، نه شعاع. «1212» همان فاصلهٔ OO تا ضلع (OMOM) است؛ این فاصله یک ساقِ مثلثِ قائم است نه وترِ آن، پس نمی‌تواند RR باشد. «1414» از جمعِ نادرستِ 12+102312+\frac{10}{2}-3 یا از تقریب‌زدنِ 169\sqrt{169} به عددِ بزرگ‌تر می‌آید؛ فیثاغورس دقیقاً 1313 می‌دهد. تلهٔ تستی: فاصلهٔ مرکزِ دایرهٔ محیطی تا یک ضلع، *نصفِ وتر* نیست؛ باید آن را با نصفِ همان ضلع در فیثاغورس ترکیب کرد تا RR به دست آید. رابطهٔ کلیدی: R2=d2+(a2)2R^2=d^2+\left(\frac{a}{2}\right)^2.

2. در مثلث قائم‌الزاویهٔ ABCABC با A=90\angle A=90^\circ، اگر AB=6AB=6، AC=8AC=8 باشد، ارتفاع AHAH بر وتر و طول‌های BHBH و HCHC کدام‌اند؟

  • AH=2410AH=\dfrac{24}{10}، BH=3610BH=\dfrac{36}{10}، HC=4410HC=\dfrac{44}{10}
  • AH=4810AH=\dfrac{48}{10}، BH=3610BH=\dfrac{36}{10}، HC=4410HC=\dfrac{44}{10}
  • AH=4810AH=\dfrac{48}{10}، BH=3610BH=\dfrac{36}{10}، HC=6410HC=\dfrac{64}{10}
  • AH=4810AH=\dfrac{48}{10}، BH=3610BH=\dfrac{36}{10}، HC=1610HC=\dfrac{16}{10}

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«AH=4810AH=\frac{48}{10}، BH=3610BH=\frac{36}{10}، HC=6410HC=\frac{64}{10}» درست است. گامِ ۱: با فیثاغورس BC=62+82=100=10BC=\sqrt{6^2+8^2}=\sqrt{100}=10 گامِ ۲: از رابطهٔ ABAC=BCAHAB\cdot AC=BC\cdot AH داریم AH=6×810=4810=4.8AH=\frac{6\times8}{10}=\frac{48}{10}=4.8 گامِ ۳: از روابطِ طلایی AB2=BHBCAB^2=BH\cdot BC و AC2=HCBCAC^2=HC\cdot BC: BH=3610=3.6,HC=6410=6.4BH=\frac{36}{10}=3.6,\qquad HC=\frac{64}{10}=6.4 وارسیِ مستقل: باید BH+HC=BCBH+HC=BC شود: 3610+6410=10010=10=BC\frac{36}{10}+\frac{64}{10}=\frac{100}{10}=10=BC ✓. هم‌چنین AH2=BHHCAH^2=BH\cdot HC می‌دهد 4.82=23.044.8^2=23.04 و 3.6×6.4=23.043.6\times6.4=23.04 ✓. ردِ گزینه‌ها: گزینه‌های دارای HC=4410HC=\frac{44}{10} در آزمونِ جمع رد می‌شوند، چون 3610+4410=810\frac{36}{10}+\frac{44}{10}=8\neq10. گزینهٔ HC=1610HC=\frac{16}{10} نیز جمعِ 36+1610=5.210\frac{36+16}{10}=5.2\neq10 می‌دهد. گزینهٔ AH=2410AH=\frac{24}{10} حاصلِ نصف‌کردنِ نابه‌جایِ 4810\frac{48}{10} است (خلطِ ارتفاع با نصفِ آن). تلهٔ تستی: سریع‌ترین راهِ ردِ گزینه‌ها در این تست، آزمونِ BH+HC=BCBH+HC=BC است؛ پیش از هر محاسبهٔ دیگری این جمع را چک کنید تا سه گزینه در چند ثانیه حذف شوند.

3. برای ردِ گزارهٔ «هر چهارضلعی که دو ضلعِ موازی دارد، متوازی‌الاضلاع است»، کدام مثالِ نقض درست است؟

  • چهارضلعی‌ای که هیچ دو ضلعِ موازی ندارد.
  • متوازی‌الاضلاعی که هر دو زوجِ ضلعِ روبه‌رویش موازی‌اند.
  • ذوزنقه‌ای که ADBCAD\parallel BC است ولی ABAB و DCDC موازی نیستند.
  • لوزی‌ای که هر چهار ضلعش برابرند.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«ذوزنقه‌ای که ADBCAD\parallel BC است ولی ABAB و DCDC موازی نیستند.» درست است. گامِ ۱: مثالِ نقض برای گزارهٔ «اگر pp آنگاه qq» باید شکلی باشد که pp را *دارد* ولی qq را *ندارد*. اینجا pp یعنی «دو ضلعِ موازی دارد» و qq یعنی «متوازی‌الاضلاع است». گامِ ۲: ذوزنقهٔ غیرمتوازی‌الاضلاع دقیقاً همین است: یک زوجِ ضلعِ موازی دارد (فرض برقرار)، اما زوجِ دیگر موازی نیست، پس متوازی‌الاضلاع نیست (نتیجه نقض شد). وارسیِ مستقل (مختصاتی): چهارضلعیِ A(0,0)A(0,0)، B(6,0)B(6,0)، C(4,3)C(4,3)، D(1,3)D(1,3) را در نظر بگیرید. AB=(6,0)\vec{AB}=(6,0) و DC=(3,0)\vec{DC}=(3,0) هم‌جهت‌اند پس ABDCAB\parallel DC؛ اما AD=(1,3)\vec{AD}=(1,3) و BC=(2,3)\vec{BC}=(-2,3) مضربِ هم نیستند، پس ADBCAD\nparallel BC. این شکل واقعاً وجود دارد و گزاره را نقض می‌کند. ردِ گزینه‌ها: «چهارضلعی‌ای که هیچ دو ضلعِ موازی ندارد» اصلاً فرضِ گزاره را ندارد، پس نمی‌تواند نقضش کند. «متوازی‌الاضلاعی که هر دو زوج موازی‌اند» هم فرض و هم نتیجه را دارد، یعنی *مثالِ موافق* است نه نقض. «لوزی» نوعی متوازی‌الاضلاع است و باز نتیجه را برآورده می‌کند. تلهٔ تستی: مثالِ نقض باید فرض را نگه دارد و فقط نتیجه را بشکند؛ انتخابِ شکلی که *فرض* را هم ندارد (مثلِ چهارضلعیِ بدونِ ضلعِ موازی) رایج‌ترین خطای این نوع سؤال است.

4. در مثلث ABCABC، اگر AB=13AB=13، AC=14AC=14 و BC=15BC=15 باشد، شعاع دایرهٔ محیطی با استفاده از فرمول R=abc4SR=\frac{abc}{4S} کدام است؟

  • $ \dfrac{65}{8}$
  • $ \dfrac{65}{4}$
  • $ \dfrac{65}{2}$
  • 44

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«658\dfrac{65}{8}» درست است. گامِ ۱: با فرمولِ هرون، s=13+14+152=21s=\frac{13+14+15}{2}=21 و S=21×8×7×6=7056=84S=\sqrt{21\times8\times7\times6}=\sqrt{7056}=84 گامِ ۲: abc=13×14×15=2730abc=13\times14\times15=2730 پس R=abc4S=27304×84=2730336=658=8.125R=\frac{abc}{4S}=\frac{2730}{4\times84}=\frac{2730}{336}=\frac{65}{8}=8.125 (ساده‌سازی: هر دو بر 4242 بخش‌پذیرند.) وارسیِ مستقل: مثلثِ ۱۳-۱۴-۱۵ از دو مثلثِ قائمِ ۵-۱۲-۱۳ و ۹-۱۲-۱۵ ساخته می‌شود که ارتفاعِ مشترکشان ۱۲ است؛ پس S=15×...S=\frac{15\times... }{} یا ساده‌تر S=14×122=84S=\frac{14\times12}{2}=84 ✓. هم‌چنین از قانونِ سینوس‌ها R=a2sinAR=\frac{a}{2\sin A}: با cosA=142+1521322×14×15=196+225169420=252420=0.6\cos A=\frac{14^2+15^2-13^2}{2\times14\times15}=\frac{196+225-169}{420}=\frac{252}{420}=0.6، پس sinA=0.8\sin A=0.8 و R=132×0.8=131.6=8.125R=\frac{13}{2\times0.8}=\frac{13}{1.6}=8.125 ✓. ردِ گزینه‌ها: «654\frac{65}{4}» از گذاشتنِ 2S2S به‌جایِ 4S4S در مخرج می‌آید. «652\frac{65}{2}» از فراموش‌کردنِ کاملِ ضریبِ 44 (یعنی abcS\frac{abc}{S}) ناشی می‌شود. «44» شعاعِ دایرهٔ *محاطی* است (r=Ss=8421=4r=\frac{S}{s}=\frac{84}{21}=4)، نه محیطی. تلهٔ تستی: یک وارسیِ سریع، نامساویِ Ramax2R\geq\frac{a_{\max}}{2} است: بزرگ‌ترین ضلع 1515 است، پس RR باید دستِ‌کم 7.57.5 باشد — این بی‌درنگ گزینهٔ 44 را رد می‌کند.

5. در مثلث ABCABC، نیمساز خارجی زاویهٔ A\angle A روی امتداد BCBC نقطهٔ DD' را قطع کرده است. اگر AB=8AB=8، AC=6AC=6 و BC=10BC=10 باشد، طول BDBD' نسبت به DCD'C چگونه است؟

  • BD>DCBD'>D'C و BDDC=86\dfrac{BD'}{D'C}=\dfrac{8}{6}
  • BD<DCBD'<D'C و BDDC=86\dfrac{BD'}{D'C}=\dfrac{8}{6}
  • BD>DCBD'>D'C و BDDC=68\dfrac{BD'}{D'C}=\dfrac{6}{8}
  • BD<DCBD'<D'C و BDDC=68\dfrac{BD'}{D'C}=\dfrac{6}{8}

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«BD>DCBD'>D'C و BDDC=86\dfrac{BD'}{D'C}=\dfrac{8}{6}» درست است. طبقِ قضیهٔ نیمسازِ خارجی: BDDC=ABAC=86\dfrac{BD'}{D'C}=\dfrac{AB}{AC}=\dfrac{8}{6}. چون AB>ACAB>AC، نقطهٔ DD' به‌گونه‌ای روی امتدادِ BCBC قرار می‌گیرد که BD>DCBD'>D'C. گزینهٔ «BD<DCBD'<D'C و BDDC=86\dfrac{BD'}{D'C}=\dfrac{8}{6}» نسبتِ عددی را درست گرفته اما ترتیبِ نامساوی را وارونه بیان می‌کند. گزینه‌های «BD>DCBD'>D'C و BDDC=68\dfrac{BD'}{D'C}=\dfrac{6}{8}» و «BD<DCBD'<D'C و BDDC=68\dfrac{BD'}{D'C}=\dfrac{6}{8}» خودِ نسبت را وارونه (AC/ABAC/AB به‌جایِ AB/ACAB/AC) گرفته‌اند. تلهٔ تستی: در قضیهٔ نیمسازِ خارجی، BDBD' (فاصلهٔ DD' از رأسِ متناظر با ضلعِ *بزرگ‌تر*) همیشه بزرگ‌تر است — نیمسازِ خارجی نقطهٔ DD' را همیشه در سمتِ رأسِ ضلعِ کوچک‌تر (اینجا CC) به بیرون می‌فرستد.

6. در یک مسئلهٔ مکان هندسی، شرط «فاصلهٔ نقطهٔ PP از نقطهٔ ثابت OO و خط ثابت \ell برابر است» کدام شکل را توصیف می‌کند؟

  • نیمساز داخلی زاویهٔ بین پاره‌خط OPOP و خط \ell
  • عمودمنصف پاره‌خطی که انتهایش روی \ell و OO است
  • دایره‌ای با مرکز OO و شعاع برابر فاصلهٔ OO تا \ell
  • سهمی‌ای که OO کانون و \ell خطِ هادیِ آن است

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«سهمی‌ای که OO کانون و \ell خطِ هادیِ آن است» درست است. گامِ ۱: شرطِ مسئله d(P,O)=d(P,)d(P,O)=d(P,\ell) است؛ یعنی فاصلهٔ PP تا یک نقطهٔ ثابت با فاصلهٔ آن تا یک خطِ ثابت برابر باشد. این دقیقاً *تعریفِ* سهمی است: نقطهٔ ثابت کانون و خطِ ثابت خطِ هادی نام دارد. گامِ ۲ (وارسیِ مختصاتی): \ell را محورِ xx و O=(0,c)O=(0,c) با c>0c>0 بگیریم. آنگاه x2+(yc)2=yx2+y22cy+c2=y2y=x2+c22c\sqrt{x^2+(y-c)^2}=|y|\Rightarrow x^2+y^2-2cy+c^2=y^2\Rightarrow y=\frac{x^2+c^2}{2c} که معادلهٔ یک سهمی است. رأسِ آن در x=0x=0 یعنی y=c2y=\frac{c}{2} قرار دارد — درستِ وسطِ OO و \ell، نه روی خودِ \ell. ردِ گزینه‌ها: «دایره‌ای به مرکز OO» شرطِ فاصله تا خط را کاملاً نادیده می‌گیرد و فقط d(P,O)d(P,O) را ثابت می‌گیرد، در حالی که اینجا این فاصله متغیر است. «عمودمنصف» مکانِ نقاطِ هم‌فاصله از دو *نقطه* است، نه از یک نقطه و یک خط. «نیمساز» مکانِ نقاطِ هم‌فاصله از دو *خط* است. تلهٔ تستی: سه مکانِ هندسیِ پایه را از هم تفکیک کنید: هم‌فاصله از دو نقطه ← عمودمنصف؛ هم‌فاصله از دو خط ← نیمساز؛ هم‌فاصله از یک نقطه و یک خط ← سهمی. هم‌چنین رأسِ این سهمی *وسطِ* عمودِ OO بر \ell است، نه روی \ell.

7. در اثبات عکس قضیهٔ تالس، چرا از روش برهان خلف استفاده می‌کنیم؟

  • چون اثبات مستقیم مستلزم استفاده از مساحت و ارتفاع‌هاست که همیشه ممکن نیست.
  • چون فرض مستقیم DEBCDE\parallel BC را نمی‌توان از تناسب‌ها استنتاج کرد.
  • چون می‌توان با فرض DEBCDE\nparallel BC به تناقض با یکتایی محل تقاطع خطوط موازی رسید.
  • چون مثال نقض برای قضیهٔ اصلی کافی است.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

در عکس تالس، فرض می‌شود نسبت‌ها برقرارند و باید نشان داد خطوط موازی‌اند. اثبات مستقیم معمولاً با ساخت مثلث‌های مشابه و استفاده از زوایا انجام می‌شود؛ اما رویکرد کتاب از برهان خلف استفاده می‌کند: فرض می‌کنیم DEDE با BCBC موازی نیست (DEBCDE\nparallel BC) و از DD خطی موازی با BCBC می‌کشیم که ACAC را در EE' قطع کند. با استفاده از تالس در مثلث جدید، همان نسبت‌ها را برای AE/ECAE'/E'C به‌دست می‌آوریم؛ سپس با ترکیب نسبت‌ها نتیجه می‌شود E=EE=E'. این تناقض با فرض DEBCDE\nparallel BC است؛ بنابراین خطوط موازی‌اند. گزینهٔ ۳ این فرآیند را خلاصه می‌کند. تلهٔ تستی: برهانِ خلف زمانی به‌کار می‌رود که نتیجه به‌شکلِ منفی یا «یکتایی» باشد (مثلِ «فقط یک خط موازی وجود دارد») که اثباتِ مستقیمِ آن دشوار است — تشخیصِ این الگو، پیش‌نیازِ انتخابِ درستِ روشِ اثبات است.

8. در قضیهٔ استوارت، برای مثلث ABCABC و نقطهٔ DD روی BCBC با BD=mBD=m و DC=nDC=n و AD=dAD=d، رابطهٔ b2m+c2n=a(d2+mn)b^2m+c^2n=a(d^2+mn) برقرار است. اگر a=10, b=8, c=6, m=4, n=6a=10,\ b=8,\ c=6,\ m=4,\ n=6 باشد، مقدار d2d^2 کدام است؟

  • 23.223.2
  • 28.828.8
  • 47.247.2
  • 71.271.2

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«23.223.2» درست است. گامِ ۱: بررسیِ سازگاریِ داده‌ها: m+n=4+6=10=am+n=4+6=10=a ✓ پس DD واقعاً روی BCBC است. گامِ ۲: در رابطهٔ استوارت، b=ACb=AC رو‌به‌روی رأسِ BB است و با m=BDm=BD ضرب می‌شود؛ c=ABc=AB رو‌به‌روی CC است و با n=DCn=DC ضرب می‌شود: b2m=82×4=256,c2n=62×6=216b^2m=8^2\times4=256,\qquad c^2n=6^2\times6=216 پس b2m+c2n=472b^2m+c^2n=472 گامِ ۳: d2=47210mn=47.224=23.2d^2=\frac{472}{10}-mn=47.2-24=23.2 وارسیِ مستقل (مختصاتی): چون 62+82=1026^2+8^2=10^2، مثلث در AA قائمه است. B=(0,0)B=(0,0)، C=(10,0)C=(10,0) و A=(3.6,4.8)A=(3.6,4.8) (زیرا AB=6AB=6 و AC=8AC=8). نقطهٔ D=(4,0)D=(4,0) است، پس AD2=(43.6)2+(04.8)2=0.16+23.04=23.2AD^2=(4-3.6)^2+(0-4.8)^2=0.16+23.04=23.2 ✓ ردِ گزینه‌ها: «47.247.2» یعنی فراموش‌کردنِ کسرِ mnmn در انتها. «71.271.2» یعنی *جمع‌کردنِ* mnmn به‌جایِ کم‌کردن. «28.828.8» از جابه‌جاکردنِ mm و nn می‌آید (b2n+c2m=384+144=528b^2n+c^2m=384+144=528، 5281024=28.8\frac{528}{10}-24=28.8). تلهٔ تستی: در استوارت، هر ضلع با پاره‌خطِ *دورتر* از خودش ضرب می‌شود (bb با m=BDm=BD)؛ جابه‌جاییِ این تناظر جوابی می‌دهد که هنوز «معقول» به نظر می‌رسد و به همین دلیل خطرناک‌ترین گزینهٔ انحرافی است.

9. در یک مثال نقض برای گزارهٔ «در هر مثلث، هر ضلع از هر ارتفاع بزرگ‌تر است»، کدام مثلث مناسب‌تر است؟

  • مثلث متساوی‌الاضلاع با ضلع ۲
  • مثلث قائم با اضلاع ۳،۴،۵
  • مثلث منفرجه با اضلاع 5،5،9
  • مثلث متساوی‌الساقین با اضلاع 2،2،3

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«مثلث قائم با اضلاع ۳،۴،۵» درست است. گامِ ۱: گزاره می‌گوید «در هر مثلث، هر ضلع از هر ارتفاع بزرگ‌تر است». برای نقضِ آن باید مثلثی بیابیم که در آن دستِ‌کم یک ارتفاع از دستِ‌کم یک ضلع بزرگ‌تر (یا مساوی) باشد. گامِ ۲: در مثلثِ قائمِ ۳-۴-۵ مساحت S=3×42=6S=\frac{3\times4}{2}=6 است، پس ارتفاع‌ها: h3=2S3=4,h4=2S4=3,h5=2S5=2.4h_3=\frac{2S}{3}=4,\qquad h_4=\frac{2S}{4}=3,\qquad h_5=\frac{2S}{5}=2.4 اینجا h3=4h_3=4 است که از ضلعِ ۳ *بزرگ‌تر* است؛ گزاره نقض شد. وارسیِ مستقل: در مثلثِ قائم، دو ساق خودشان ارتفاعِ یکدیگرند؛ پس ارتفاعِ وارد بر ساقِ ۳ همان ساقِ ۴ است — بدونِ هیچ محاسبه‌ای معلوم است که 4>34>3. ردِ گزینه‌ها: در متساوی‌الاضلاعِ ضلعِ ۲ داریم h=31.73h=\sqrt{3}\approx1.73 که از ۲ کوچک‌تر است، پس گزاره را *تأیید* می‌کند نه نقض. در مثلثِ ۵،۵،۹ مساحت 9.81\approx9.81 و بزرگ‌ترین ارتفاع 2×9.8153.92\frac{2\times9.81}{5}\approx3.92 است که از هر دو ضلعِ ۵ و ۹ کوچک‌تر است. در مثلثِ ۲،۲،۳ مساحت 1.98\approx1.98 و بزرگ‌ترین ارتفاع 1.98\approx1.98 است که باز از ۲ کوچک‌تر است. تلهٔ تستی: مثلثِ قائم‌الزاویه سریع‌ترین ابزارِ نقضِ چنین گزاره‌هایی است، چون در آن هر ساق هم‌زمان ضلع و ارتفاعِ ساقِ دیگر است؛ مثلث‌های «کشیده» یا متساوی‌الاضلاع معمولاً گزاره را تأیید می‌کنند نه نقض.

10. در یک مثلث، اگر گفته شود «هر ارتفاع از رأس، کوتاه‌ترین خط از آن رأس تا ضلع مقابل است»، این حکم چگونه می‌تواند با روش مثال نقض مورد بررسی قرار گیرد؟

  • با تلاش برای یافتنِ خطی غیرعمود از رأس به ضلعِ مقابل که از ارتفاع کوتاه‌تر باشد.
  • با اثبات استنتاجی مستقیم از تعریف فاصله تا خط.
  • با استفاده از تشابه مثلث‌های کوچک و بزرگ در مثلث قائم.
  • این حکم نیازی به بررسی ندارد چون یک اصلِ اقلیدسی است.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«با تلاش برای یافتنِ خطی غیرعمود از رأس به ضلعِ مقابل که از ارتفاع کوتاه‌تر باشد.» درست است. گامِ ۱: روشِ مثالِ نقض یعنی جست‌وجوی نمونه‌ای که حکم را بشکند. حکم می‌گوید «ارتفاع کوتاه‌ترین پاره‌خط از رأس تا ضلعِ مقابل است»، پس مثالِ نقض باید پاره‌خطی *غیرعمود* و کوتاه‌تر از ارتفاع باشد. گامِ ۲ (نتیجهٔ جست‌وجو): چنین پاره‌خطی وجود ندارد. اگر AHAH ارتفاع و APAP پاره‌خطی دلخواه با PHP\neq H روی ضلع باشد، مثلثِ AHPAHP در HH قائمه است و APAP وترِ آن؛ پس AP2=AH2+HP2>AH2AP>AHAP^2=AH^2+HP^2>AH^2\Rightarrow AP>AH یعنی هر جست‌وجویی برای مثالِ نقض شکست می‌خورد و حکم تأیید می‌شود. وارسیِ مستقل (مختصاتی): ضلع را محورِ xx و A=(0,h)A=(0,h) بگیرید. فاصلهٔ AA تا نقطهٔ (t,0)(t,0) برابر t2+h2\sqrt{t^2+h^2} است که تنها در t=0t=0 (یعنی همان پایِ عمود) کمینه و برابرِ hh می‌شود. ردِ گزینه‌ها: «اثباتِ استنتاجیِ مستقیم» روشِ درستی برای این حکم است، اما سؤال صراحتاً روشِ *مثالِ نقض* را می‌خواهد. «تشابهِ مثلث‌ها در مثلثِ قائم» ابزارِ روابطِ طلایی است و به کمینه‌بودنِ فاصله ربطی ندارد. گزینهٔ آخر حکم را «اصل» می‌نامد، در حالی که این یک قضیهٔ اثبات‌پذیر (از فیثاغورس) است. تلهٔ تستی: شکست‌خوردنِ جست‌وجوی مثالِ نقض، خودش دلیلِ اثباتی نیست؛ اما وقتی بتوان *نشان داد* چرا هیچ مثالِ نقضی ممکن نیست (اینجا با نامساویِ وتر)، همان استدلال به اثباتِ کامل تبدیل می‌شود.

مباحث مرتبط

ادامه‌ی این مبحث رو ببین

با ثبت‌نام رایگان، به بانک کامل سؤال، شبیه‌ساز کنکور و تحلیل پیشرفت دسترسی داری

ثبت‌نام رایگان