پرش به محتوای اصلی

آمار و احتمال(فصل 7 ریاضی 2) (علوم تجربی)

بخشی از بانک سؤال طبقه‌بندی‌شده‌ی این مبحث در کوئیز سنتر — رایگان و بدون نیاز به ثبت‌نام

خلاصه‌ی درسنامه

این خلاصه‌ی 30 درصدی درسنامه اصلی است. متن کامل با همه‌ی نکته‌ها، مثال‌های حل‌شده و جمع‌بندی، با ثبت‌نام رایگان در دسترست قرار می‌گیرد.

درس اول: احتمال شرطی و پیشامدهای مستقل

مرور مفاهیم پایه

فضای نمونه (SS): مجموعه همه نتایج ممکن یک آزمایش تصادفی. پیشامد: هر زیرمجموعه از SS. دو پیشامد AA و BB ناسازگارند اگر AB=A \cap B = \emptyset.

P(A)=n(A)n(S),P(AB)=P(A)+P(B)P(AB)P(A) = \frac{n(A)}{n(S)}, \qquad P(A \cup B) = P(A) + P(B) - P(A \cap B)

برای پیشامدهای ناسازگار: P(AB)=P(A)+P(B)P(A \cup B) = P(A) + P(B).

احتمال شرطی

P(AB)=P(AB)P(B),P(B)0\boxed{P(A|B) = \frac{P(A \cap B)}{P(B)}, \quad P(B) \neq 0}

یعنی احتمال رخ‌دادن AA با فرض اینکه می‌دانیم BB رخ داده — دانستن این اطلاعه، فضای نمونه را به BB محدود می‌کند.

مثال: در مسابقه رانندگی، AA: عدم نقص فنی با P(A)=0.8P(A)=0.8، BB: رسیدن به خط پایان، P(AB)=0.7P(A\cap B)=0.7:

P(BA)=P(AB)P(A)=0.70.8=0.875P(B|A) = \frac{P(A \cap B)}{P(A)} = \frac{0.7}{0.8} = 0.875

مثال دیگر: P(A)=14P(A)=\frac14، P(B)=16P(B)=\frac16، P(AB)=13P(A|B)=\frac13. ابتدا:

P(AB)=P(AB)P(B)=13×16=118P(A \cap B) = P(A|B)\cdot P(B) = \frac13\times\frac16=\frac1{18}
P(AB)=14+16118=1336P(A \cup B) = \frac14+\frac16-\frac1{18} = \frac{13}{36}

نکات کنکوری: P(AB)+P(AB)=1P(A|B)+P(A'|B)=1؛ P(AB)P(A|B) لزوماً با P(BA)P(B|A) برابر نیست؛ اگر ABA\subset B آنگاه P(AB)=P(A)P(B)P(A|B)=\dfrac{P(A)}{P(B)}؛ قانون ضرب: P(AB)=P(B)P(AB)=P(A)P(BA)P(A \cap B) = P(B)\cdot P(A|B) = P(A)\cdot P(B|A).

پیشامدهای مستقل

دو پیشامد AA و BB مستقلند هرگاه وقوع یکی بر احتمال دیگری اثر نگذارد؛ شرط معادل:

P(AB)=P(A)P(B)\boxed{P(A \cap B) = P(A) \cdot P(B)}

اگر این تساوی برقرار نباشد، AA و BB وابستهاند. استقلال متقارن است.

مثال — پرتاب دو تاس: BB: عدد ۲ در تاس اول، P(B)=16P(B)=\frac16.

  • مجموع = ۷: P(A)=16P(A)=\frac16، AB={(2,5)}P(AB)=136=P(A)P(B)A\cap B=\{(2,5)\}\Rightarrow P(A\cap B)=\frac1{36}=P(A)P(B)مستقل
  • مجموع = ۱۰: P(A)=112P(A)=\frac1{12}، AB=P(AB)=0P(A)P(B)A\cap B=\emptyset\Rightarrow P(A\cap B)=0\neq P(A)P(B)وابسته

نکته کنکوری مهم: ناسازگاری و استقلال دو مفهوم متفاوتند! دو پیشامد ناسازگار با احتمال غیرصفر هرگز مستقل نیستند، چون P(AB)=0P(A)P(B)P(A\cap B)=0\neq P(A)\cdot P(B).

کاربردهای پرتکرار:

P(حداقل یکی)=1P(A)P(B)P(فقط یکی)=P(A)P(B)+P(A)P(B)P(\text{حداقل یکی}) = 1-P(A')\cdot P(B') \qquad P(\text{فقط یکی}) = P(A)P(B')+P(A')P(B)

مثال (احمد): P(مدرسه)=0.7P(\text{مدرسه})=0.7، P(ملی)=0.8P(\text{ملی})=0.8، مستقل: هر دو =0.56=0.56؛ هیچ‌کدام =0.06=0.06؛ فقط یکی =0.38=0.38؛ حداقل یکی =0.94=0.94.


درس دوم: آمار توصیفی

معیارهای گرایش به مرکز

xˉ=i=1NxiN\boxed{\bar{x} = \frac{\sum_{i=1}^{N} x_i}{N}}

اگر به همه داده‌ها عدد cc اضافه شود: x+c=xˉ+c\overline{x+c}=\bar{x}+c؛ اگر در cc ضرب شوند: cx=cxˉ\overline{cx}=c\bar{x}.

میانه: داده‌ها را مرتب می‌کنیم؛ اگر NN فرد باشد میانه داده وسطی است، اگر زوج باشد میانگین دو داده وسطی. میانه برخلاف میانگین به داده‌های دورافتاده حساس نیست.

معیارهای پراکندگی

R=xmaxxminσ2=i=1N(xixˉ)2Nσ=σ2R = x_{\max}-x_{\min} \qquad \sigma^2 = \frac{\sum_{i=1}^{N}(x_i-\bar{x})^2}{N} \qquad \sigma=\sqrt{\sigma^2}

فرمول کوتاه‌تر: σ2=x2xˉ2\sigma^2 = \overline{x^2}-\bar{x}^2.

مثال: نمرات 8,9,10,11,128,9,10,11,12 با میانگین 1010:

σ2=4+1+0+1+45=2    σ=21.41\sigma^2 = \frac{4+1+0+1+4}{5}=2 \implies \sigma=\sqrt2\approx1.41

ویژگی‌های واریانس و انحراف معیار: افزودن ثابت cc به داده‌ها آن‌ها را تغییر نمی‌دهد (σx+c2=σx2\sigma^2_{x+c}=\sigma^2_x)؛ ضرب در cc: σcx2=c2σx2\sigma^2_{cx}=c^2\sigma^2_x و σcx=cσx\sigma_{cx}=c\cdot\sigma_x.

ضریب تغییرات

CV=σxˉ×100%\boxed{CV = \frac{\sigma}{\bar{x}} \times 100\%}

برای مقایسهٔ پراکندگی مجموعه‌هایی با مقیاس‌های متفاوت به کار می‌رود. افزودن ثابت مثبت، CVCV را کاهش می‌دهد؛ ضرب در ثابت مثبت، CVCV را ثابت نگه می‌دارد.

مثال: نوزادان با جرم‌های 1.51.5 و 2.52.5: xˉ=2\bar x=2، σ=0.5\sigma=0.5، CV=25%CV=25\%. افراد ۴۰ساله با جرم‌های 8080 و 8181: yˉ=80.5\bar y=80.5، σ=0.5\sigma=0.5، CV0.62%CV\approx0.62\% — با اینکه اختلاف خام یکسان است، پراکندگی نسبی خیلی متفاوت است.

چارک‌ها

داده‌های مرتب‌شده به چهار قسمت مساوی تقسیم می‌شوند: Q1Q_1 (۲۵٪)، Q2Q_2=میانه (۵۰٪)، Q3Q_3 (۷۵٪). دامنه میان‌چارکی IQR=Q3Q1IQR=Q_3-Q_1 به دورافتاده‌ها حساس نیست؛ داده xx دورافتاده است اگر x<Q11.5IQRx<Q_1-1.5\,IQR یا x>Q3+1.5IQRx>Q_3+1.5\,IQR.

نکات کنکوری کلیدی: افزودن ثابت میانگین را تغییر می‌دهد ولی انحراف معیار را نه؛ ضرب در ثابت هر دو را در آن ثابت ضرب می‌کند؛ برای «حداقل یکی» از 1P(AB)1-P(A'\cap B') استفاده کن.

مثال دیگر احتمال شرطی (انتخاب کارت): از اعداد ۱ تا ۹ سه کارت انتخاب می‌شود. AA: هر سه زوج، n(A)=(43)=4n(A)=\binom43=4. BB: مجموع زوج (سه زوج یا دو فرد و یک زوج)، n(B)=(43)+(52)(41)=4+40=44n(B)=\binom43+\binom52\binom41=4+40=44. چون ABA\subset B:

P(AB)=n(AB)n(B)=444=111P(A|B)=\frac{n(A\cap B)}{n(B)}=\frac{4}{44}=\frac1{11}

قضیه استقلال (فراتر از کتاب): اگر AA و BB مستقل باشند، آنگاه AA و BB' هم مستقلند:

P(AB)=P(A)P(AB)=P(A)P(A)P(B)=P(A)(1P(B))=P(A)P(B)P(A\cap B') = P(A)-P(A\cap B) = P(A)-P(A)P(B) = P(A)\big(1-P(B)\big) = P(A)\cdot P(B')

نکته: اگر P(A)=0P(A)=0 یا P(A)=1P(A)=1، آنگاه AA با هر پیشامدی مستقل است.

استقلال چند پیشامد: پیشامدهای A1,,AnA_1,\dots,A_n مستقل‌اند اگر برای هر زیرمجموعه‌ای از آن‌ها احتمال اشتراک برابر حاصل‌ضرب احتمال‌ها باشد؛ برای سه پیشامد مستقل: P(ABC)=P(A)P(B)P(C)P(A\cap B\cap C)=P(A)P(B)P(C).

مثال کاربردی ضریب تغییرات (مقایسه دو شرکت): شرکت AA: حقوق‌های ۱٬۲۰۰٬۰۰۰ و ۱٬۶۰۰٬۰۰۰ تومان، xˉA=1,400,000\bar x_A=1{,}400{,}000، σA=200,000\sigma_A=200{,}000، CVA14.3%CV_A\approx14.3\%. شرکت BB: حقوق‌های ۲٬۵۰۰٬۰۰۰ و ۳٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان، xˉB=2,750,000\bar x_B=2{,}750{,}000، σB=250,000\sigma_B=250{,}000، CVB9.1%CV_B\approx9.1\%. چون CVA>CVBCV_A>CV_B، در شرکت AA بی‌عدالتی نسبی بیشتری در پرداخت حقوق وجود دارد؛ با اینکه انحراف معیار شرکت BB خام بیشتر است.

دهک‌ها و صدک‌ها (خواندنی): چارک داده‌ها را به ۴ قسمت، دهک به ۱۰ قسمت (D1,,D9D_1,\dots,D_9) و صدک به ۱۰۰ قسمت (P1,,P99P_1,\dots,P_{99}) تقسیم می‌کند. رابطه‌های مهم: Q2=D5=P50Q_2=D_5=P_{50} (میانه)، Q1=P25Q_1=P_{25}، Q3=P75Q_3=P_{75}.

مثال محاسبه چارک (تصادف‌های ۱۵ روز): داده‌های مرتب‌شده: 10,12,14,15,16,18,19,23,25,27,31,32,34,41,4310,12,14,15,16,18,\mathbf{19},23,25,27,31,32,34,41,43. میانه (Q2Q_2) داده هشتم یعنی 1919 است. برای شش داده قبل از میانه، Q1Q_1 میانگین داده سوم و چهارم است:

Q1=14+152=14.5,Q3=27+312=29Q_1=\frac{14+15}{2}=14.5, \qquad Q_3=\frac{27+31}{2}=29

نکات کنکوری پایانی: میانگین به داده‌های دورافتاده حساس است اما میانه نه؛ برای سؤال‌های «حداقل یکی» همیشه از 1P(AB)1-P(A'\cap B') استفاده کن که سریع‌تر از محاسبه مستقیم P(AB)P(A\cup B) است؛ ضریب تغییرات فقط برای داده‌های مثبت معنادار است و تنها برای مقایسهٔ مجموعه‌هایی با مقیاس‌های متفاوت به کار می‌رود، نه برای یک مجموعهٔ تنها.

نمونه تست

پاسخنامه‌ی تحلیلی سه‌بخشی برای هر سؤال

  • چرا گزینه‌ی درست، درست است
  • چرا هر گزینه‌ی دیگر غلط است
  • تله‌ی تستی‌ای که باید بشناسی

1. در یک آزمایش تصادفی، دو پیشامد AA و BB ناسازگارند و P(A)=0.35P(A)=0.35 و P(B)=0.2P(B)=0.2. مقدار P(AB)P(A \cup B) کدام است؟

  • 0.070.07
  • 0.550.55
  • 0.350.35
  • 0.200.20

پاسخنامه‌ی تحلیلی

چون AA و BB ناسازگارند، P(AB)=0P(A\cap B)=0 و طبق فرمول اجتماع P(AB)=P(A)+P(B)=0.35+0.20=0.55P(A\cup B)=P(A)+P(B)=0.35+0.20=0.55. در نتیجه پاسخ برابر «0.550.55» است. سایر گزینه‌ها («0.070.07»، «0.350.35»، «0.200.20») از ضرب دو احتمال یا بازنویسی نادرست یکی از دو مقدار به دست می‌آیند، نه از فرمول درست اجتماع. تلهٔ تستی: برای پیشامدهای ناسازگار نیازی به کم‌کردن P(AB)P(A\cap B) نیست چون خودش صفر است؛ اما فراموش‌کردن همین فرض (و به‌اشتباه اعمال فرمول عمومی با یک P(AB)P(A\cap B) ناصفر) خطای رایج این سؤال است.

2. در یک جامعه آماری، اگر همه داده‌ها را به اندازه 55 واحد افزایش دهیم، میانگین جدید چه تغییری می‌کند؟

  • 55 واحد کاهش می‌یابد
  • مقدارش تغییری نمی‌کند
  • 55 واحد افزایش می‌یابد
  • 2525 واحد افزایش می‌یابد

پاسخنامه‌ی تحلیلی

طبق ویژگی میانگین، اگر عدد ثابت cc به همهٔ داده‌ها اضافه شود، میانگین هم دقیقاً به همان اندازه افزایش می‌یابد (x+c=xˉ+c\overline{x+c}=\bar{x}+c)؛ پس با افزودن 55 واحد، میانگین 55 واحد افزایش می‌یابد. سایر گزینه‌ها («55 واحد کاهش می‌یابد»، «تغییری نمی‌کند»، «2525 واحد افزایش می‌یابد») این ویژگی را یا برعکس یا با ویژگی واریانس/انحراف معیار (که نسبت به جمع ثابت بدون تغییر می‌مانند) قاطی می‌کنند. پاسخِ درست «55 واحد افزایش می‌یابد» است. تلهٔ تستی: تغییرِ میانگین با جمعِ ثابت را با تغییرِ واریانس (که نسبت به جمعِ ثابت اصلاً تغییر نمی‌کند) اشتباه نگیرید.

3. اگر انحراف معیار داده‌های اصلی σ\sigma باشد، پس از افزودن cc به همه داده‌ها، انحراف معیار برابر است با:

  • σ+c\sigma+c
  • σ\sigma
  • cσc\sigma
  • σ2\sigma^2

پاسخنامه‌ی تحلیلی

طبق ویژگی انحراف معیار، افزودن مقدار ثابت cc به همهٔ داده‌ها هیچ تأثیری بر پراکندگی ندارد، پس σx+c=σx=σ\sigma_{x+c}=\sigma_x=\sigma. سایر گزینه‌ها («σ+c\sigma+c»، «cσc\sigma»، «σ2\sigma^2») یا رفتار جمعِ ثابت را با رفتار ضربِ ثابت قاطی می‌کنند یا واریانس را به‌جای انحراف معیار می‌نویسند. پاسخِ درست «σ\sigma» است. تلهٔ تستی: جمعِ ثابت هیچ‌کدام از معیارهای پراکندگی (واریانس، انحراف معیار، دامنه، IQRIQR) را تغییر نمی‌دهد؛ فقط ضربِ ثابت این معیارها را تغییر می‌دهد.

4. اگر یک داده بسیار بزرگ به مجموعه‌ای افزوده شود، کدام معیار بیشترین حساسیت را نشان می‌دهد؟

  • میانهٔ داده‌ها
  • دامنهٔ داده‌ها
  • چارک اول داده‌ها
  • ضریب تغییرات

پاسخنامه‌ی تحلیلی

دامنه فقط به دو دادهٔ کمینه و بیشینه وابسته است؛ افزودنِ یک دادهٔ بسیار بزرگ بی‌درنگ آن را به بیشینهٔ جدید تبدیل می‌کند و دامنه را به همان اندازه (بدون هیچ اثرِ میرایی از تعدادِ داده‌ها) افزایش می‌دهد. میانه تقریباً بی‌تفاوت می‌ماند، چارک اول حتی کمتر تحتِ تأثیر است، و ضریبِ تغییرات هرچند تغییر می‌کند اما به‌دلیلِ تقسیم بر میانگین، اثرش میراتر از دامنه است. تلهٔ تستی: واریانس و انحراف معیار هم به دورافتاده حساس‌اند، اما چون بر NN تقسیم می‌شوند اثرشان میراتر از تغییرِ مستقیمِ دامنه است؛ دامنه بدونِ هیچ میانگین‌گیری، مستقیماً بیشینه را منعکس می‌کند.

5. کدام معیار به داده‌های دورافتاده کمترین حساسیت را دارد؟

  • میانگین
  • دامنه
  • میانه
  • واریانس

پاسخنامه‌ی تحلیلی

میانه فقط به رتبهٔ داده‌ها وابسته است، نه مقدار دقیق آن‌ها؛ به همین دلیل نسبت به داده‌های دورافتاده کمترین حساسیت را دارد. میانگین و دامنه مستقیماً از مقدار عددی داده‌ها (از جمله دورافتاده‌ها) استفاده می‌کنند و بسیار حساس‌اند؛ واریانس با به‌توان‌رساندن انحراف‌ها، این حساسیت را حتی تشدید می‌کند. پاسخِ درست «میانه» است. تلهٔ تستی: «دامنه» بیشترین حساسیت را به دورافتاده دارد (چون فقط به دو داده‌ی انتها وابسته است)، نه کمترین؛ این دو را با هم اشتباه نگیرید.

6. برای داده‌های مثبت، ضریب تغییرات بیانگر چیست؟

  • میانگین مطلق داده‌ها
  • پراکندگی نسبی
  • فاصله میان چارکی
  • نسبت بیشینه به کمینه

پاسخنامه‌ی تحلیلی

ضریب تغییرات (CV=σ/xˉCV=\sigma/\bar{x}) پراکندگی را نسبت به میانگین می‌سنجد و به همین دلیل «پراکندگی نسبی» داده‌ها را نشان می‌دهد؛ کاربرد اصلی‌اش مقایسهٔ پراکندگی مجموعه‌هایی با میانگین‌های متفاوت است. سایر گزینه‌ها به تعریف میانگین مطلق، فاصلهٔ میان‌چارکی، یا نسبت بیشینه‌به‌کمینه اشاره دارند که هیچ‌کدام تعریف CVCV نیستند. تلهٔ تستی: CVCV را با دامنه یا IQRIQR اشتباه نگیرید؛ تفاوت کلیدی CVCV این است که یک عدد بی‌بعد (نسبی) است، نه یک فاصلهٔ خام.

7. اگر xˉ=20\bar{x}=20 و σ=4\sigma=4 باشد، ضریب تغییرات برابر است با:

  • 5%5\%
  • 20%20\%
  • 25%25\%
  • 80%80\%

پاسخنامه‌ی تحلیلی

ضریب تغییرات از فرمول CV=σ/xˉCV=\sigma/\bar{x} به دست می‌آید: CV=4/20=0.2=20%CV=4/20=0.2=20\%. سایر گزینه‌ها («5%5\%»، «25%25\%»، «80%80\%») از معکوس‌کردنِ کسر یا محاسبهٔ نادرستِ نسبت ناشی می‌شوند. پاسخِ درست «20%20\%» است. تلهٔ تستی: CVCV همیشه انحراف معیار تقسیم‌بر میانگین است (σ/xˉ\sigma/\bar{x})، نه میانگین تقسیم‌بر انحراف معیار؛ معکوس‌کردنِ این نسبت خطای رایج است.

8. اگر P(A)=0.4P(A)=0.4 و P(B)=0.7P(B)=0.7 و AA و BB مستقل باشند، P(AB)P(A \cap B) برابر است با:

  • 0.280.28
  • 0.110.11
  • 0.30.3
  • 0.70.7

پاسخنامه‌ی تحلیلی

چون AA و BB مستقل‌اند، P(AB)=P(A)×P(B)=0.4×0.7=0.28P(A\cap B)=P(A)\times P(B)=0.4\times0.7=0.28. سایر گزینه‌ها («0.110.11»، «0.30.3»، «0.70.7») از تفریق یا جمعِ نادرستِ دو احتمال، یا تکرار یکی از مقادیرِ داده‌شده، به دست می‌آیند. پاسخِ درست «0.280.28» است. تلهٔ تستی: استقلال یعنی ضربِ مستقیمِ دو احتمال، نه جمع یا تفریق آن‌ها با هم.

9. اگر Q1=12Q_1=12 و Q3=20Q_3=20 باشد، دامنه میان‌چارکی برابر است با:

  • 3232
  • 88
  • 1010
  • 1212

پاسخنامه‌ی تحلیلی

دامنهٔ میان‌چارکی از تفاضل مستقیم دو چارک به دست می‌آید: IQR=Q3Q1=2012=8IQR=Q_3-Q_1=20-12=8. سایر گزینه‌ها («3232»، «1010»، «1212») از جمعِ دو چارک یا نوشتنِ نادرستِ یکی از آن‌ها ناشی می‌شوند. پاسخِ درست «88» است. تلهٔ تستی: IQRIQR همیشه تفاضل Q3Q1Q_3-Q_1 است، نه مجموع آن‌ها؛ جمع‌کردن به‌جای تفریق، خطای رایج این سؤال است.

10. اگر برای داده‌ای CVCV برابر 10%10\% باشد و میانگین 5050، انحراف معیار برابر است با:

  • 55
  • 1010
  • 0.50.5
  • 1515

پاسخنامه‌ی تحلیلی

از فرمولِ CV=σ/xˉCV=\sigma/\bar{x}، داریم σ=CV×xˉ=0.10×50=5\sigma=CV\times\bar{x}=0.10\times50=5. سایر گزینه‌ها («1010»، «0.50.5»، «1515») از جای‌گذاریِ نادرست در فرمول یا اشتباه در تبدیلِ درصد به کسر ناشی می‌شوند. پاسخِ درست «55» است. تلهٔ تستی: هنگامِ حل‌کردنِ فرمولِ CVCV برایِ σ\sigma، باید CVCV را ابتدا از درصد به کسر تبدیل کرد (10%=0.1010\%=0.10)، نه عددِ 1010 را مستقیماً در میانگین ضرب کرد.

مباحث مرتبط

ادامه‌ی این مبحث رو ببین

با ثبت‌نام رایگان، به بانک کامل سؤال، شبیه‌ساز کنکور و تحلیل پیشرفت دسترسی داری

ثبت‌نام رایگان