پرش به محتوای اصلی

تابع (فصل 1 ریاضی 3) (علوم تجربی)

بخشی از بانک سؤال طبقه‌بندی‌شده‌ی این مبحث در کوئیز سنتر — رایگان و بدون نیاز به ثبت‌نام

خلاصه‌ی درسنامه

این خلاصه‌ی 30 درصدی درسنامه اصلی است. متن کامل با همه‌ی نکته‌ها، مثال‌های حل‌شده و جمع‌بندی، با ثبت‌نام رایگان در دسترست قرار می‌گیرد.

تابع — خلاصهٔ فصل ۱

توابع چند جمله‌ای

هر تابع به صورت f(x)=anxn+an1xn1++a1x+a0f(x)=a_nx^n+a_{n-1}x^{n-1}+\cdots+a_1x+a_0 که در آن aia_iها حقیقی، nn عدد صحیح نامنفی و an0a_n\neq0 باشد، تابع چند جمله‌ای از درجهٔ nn نامیده می‌شود. تابع ثابت (f(x)=bf(x)=b)، خطی (f(x)=ax+bf(x)=ax+b)، درجهٔ دوم (ax2+bx+cax^2+bx+c) و درجهٔ سوم (ax3+bx2+cx+dax^3+bx^2+cx+d) همه از این خانواده‌اند. دامنهٔ همهٔ توابع چند جمله‌ای R\mathbb{R} است. نکتهٔ کنکوری: توابعی مثل x\sqrt{x} یا 1x\frac{1}{x} چند جمله‌ای نیستند چون توان xx باید عدد صحیح نامنفی باشد.

تابع درجهٔ دوم (سهمی)

فرم کانونی (تکمیل مربع): f(x)=a(x+b2a)2+cb24a=a(xh)2+kf(x)=a\left(x+\frac{b}{2a}\right)^2+c-\frac{b^2}{4a} = a(x-h)^2+k که h=b2ah=-\frac{b}{2a} رأس سهمی و محور تقارن است. اگر a>0a>0 سهمی رو به بالاست (کمینه در x=hx=h)؛ اگر a<0a<0 رو به پایین (بیشینه در x=hx=h). با Δ=b24ac\Delta=b^2-4ac: Δ>0\Delta>0 دو ریشهٔ متمایز، Δ=0\Delta=0 یک ریشهٔ مضاعف، Δ<0\Delta<0 بدون ریشهٔ حقیقی.

تابع درجهٔ سوم (مکعبی)

f(x)=ax3+bx2+cx+d(a0)f(x) = ax^3+bx^2+cx+d \quad (a\neq0)

دامنه و برد هر دو R\mathbb{R} هستند. تابع f(x)=x3f(x)=x^3 اکیداً صعودی روی کل R\mathbb{R} است و نمودارش نقطهٔ عطف در مبدأ دارد. مثال: نمودار y=(x1)31y=(x-1)^3-1 همان نمودار y=x3y=x^3 است که یک واحد به راست و یک واحد به پایین منتقل شده.

توابع صعودی و نزولی

فرض ADfA\subseteq D_f و x1,x2Ax_1,x_2\in A با x1<x2x_1<x_2:

نوع شرط
صعودی f(x1)f(x2)f(x_1)\le f(x_2)
نزولی f(x1)f(x2)f(x_1)\ge f(x_2)
اکیداً صعودی f(x1)<f(x2)f(x_1)<f(x_2)
اکیداً نزولی f(x1)>f(x2)f(x_1)>f(x_2)

قضیه: هر تابع اکیداً یکنوا، یکنواست؛ اما عکس آن لزوماً درست نیست (مثال نقض: تابع ثابت هم صعودی و هم نزولی است اما نه اکیداً). f(x)=xf(x)=|x| در (,0)(-\infty,0) اکیداً نزولی و در [0,+)[0,+\infty) اکیداً صعودی است، ولی در کل R\mathbb{R} نه صعودی و نه نزولی.

قضیهٔ بسیار مهم: هر تابع اکیداً یکنوا روی یک بازه، یک‌به‌یک است روی آن بازه. (اثبات: اگر f(x1)=f(x2)f(x_1)=f(x_2) با ff اکیداً صعودی، نه x1<x2x_1<x_2 ممکن است نه x1>x2x_1>x_2، پس x1=x2x_1=x_2.) عکس این قضیه لزوماً درست نیست — تابع می‌تواند یک‌به‌یک باشد بدون یکنوا بودن.

یکنوایی sinx\sin x: در [π2+2kπ,π2+2kπ]\left[-\frac{\pi}{2}+2k\pi,\frac{\pi}{2}+2k\pi\right] صعودی و در [π2+2kπ,3π2+2kπ]\left[\frac{\pi}{2}+2k\pi,\frac{3\pi}{2}+2k\pi\right] نزولی است.

ترکیب توابع

(gf)(x)=g(f(x))\boxed{(g \circ f)(x) = g(f(x))}
Dgf={xDff(x)Dg}\boxed{D_{g \circ f} = \{x \in D_f \mid f(x) \in D_g\}}

قانون طلایی: دامنهٔ تابع مرکب را همیشه از تعریف محاسبه کن، نه از ضابطهٔ نهایی — ممکن است سادگی ضابطه دامنهٔ واقعی را پنهان کند.

مثال: f(x)=x1f(x)=\sqrt{x-1}، g(x)=2x21g(x)=2x^2-1. برای gfg\circ f: Df=[1,+)D_f=[1,+\infty) و (gf)(x)=2(x1)1=2x3(g\circ f)(x)=2(x-1)-1=2x-3 با دامنهٔ [1,+)[1,+\infty) — با اینکه ضابطهٔ نهایی 2x32x-3 در R\mathbb{R} تعریف‌شده است. برای fgf\circ g: باید 2x2112x^2-1\ge1 باشد، پس Dfg=(,1][1,+)D_{f\circ g}=(-\infty,-1]\cup[1,+\infty).

خواص ترکیب (فراتر از کتاب): شرکت‌پذیری (hg)f=h(gf)(h\circ g)\circ f = h\circ(g\circ f)؛ عموماً gffgg\circ f \neq f\circ g؛ اگر I(x)=xI(x)=x آنگاه fI=If=ff\circ I = I\circ f = f؛ برد gfg\circ f زیرمجموعه‌ای از برد gg است.

ترکیب با دامنهٔ گسسته: اگر f={(0,1),(5,2),(3,5),(2,4)}f=\{(0,-1),(5,2),(3,5),(-2,4)\} و g={(7,8),(5,3),(9,8),(11,4)}g=\{(7,8),(5,3),(9,8),(11,4)\}، برای محاسبهٔ (gf)(x)(g\circ f)(x) باید f(x)f(x) عضو دامنهٔ gg باشد؛ فقط برای x=3x=3 داریم f(3)=5Dgf(3)=5\in D_g و g(5)=3g(5)=3، پس gf={(3,3)}g\circ f=\{(3,3)\} — بقیهٔ مقادیر تعریف‌نشده‌اند.

مثال کاربردی ترکیب (تخفیف الناز): اگر قیمت اصلی xx تومان باشد، تابع تخفیف ۲۰٪۲۰٪: f(x)=0.8xf(x)=0.8x و تابع تخفیف نقدی: g(x)=x200,000g(x)=x-200{,}000. حالت «اول ۲۰٪ سپس نقدی»: (gf)(x)=0.8x200,000(g\circ f)(x)=0.8x-200{,}000. حالت «اول نقدی سپس ۲۰٪»: (fg)(x)=0.8x160,000(f\circ g)(x)=0.8x-160{,}000. چون 0.8x200,000<0.8x160,0000.8x-200{,}000 < 0.8x-160{,}000، حالت اول (اول تخفیف درصدی) برای خریدار بهتر است.

تبدیل نمودار توابع

ضابطه تبدیل
y=f(x)+cy=f(x)+c / c-c انتقال بالا/پایین به اندازهٔ cc
y=f(xc)y=f(x-c) / f(x+c)f(x+c) انتقال راست/چپ به اندازهٔ cc
y=kf(x)y=kf(x) کشش عمودی با ضریب kk
y=f(kx)y=f(kx) کشش افقی با ضریب 1k\frac{1}{k}
y=f(x)y=-f(x) قرینه نسبت به محور xx
y=f(x)y=f(-x) قرینه نسبت به محور yy
$y= f(x)

برای y=kf(x)y=kf(x): k>1k>1 انبساط عمودی، 0<k<10<k<1 انقباض عمودی. برای y=f(kx)y=f(kx): k>1k>1 انقباض افقی، 0<k<10<k<1 انبساط افقی. مثال: y=sin(2x)y=\sin(2x) انقباض افقی با ضریب 12\frac12 دارد و دورهٔ تناوب جدیدش π\pi است.

تابع وارون

تابع ff یک‌به‌یک است اگر x1x2f(x1)f(x2)x_1\neq x_2 \Rightarrow f(x_1)\neq f(x_2) (آزمون خط افقی). اگر ff یک‌به‌یک باشد:

(a,b)f(b,a)f1,Df1=Rf,Rf1=Df\boxed{(a,b) \in f \Leftrightarrow (b,a) \in f^{-1}}, \qquad D_{f^{-1}}=R_f, \quad R_{f^{-1}}=D_f

روش یافتن ضابطهٔ وارون: ۱) y=f(x)y=f(x) را بنویس؛ ۲) xx را برحسب yy بیاب؛ ۳) xx و yy را جابجا کن.

مثال: f(x)=x+3f(x)=\sqrt{x+3}، Df=[3,+)D_f=[-3,+\infty)، Rf=[0,+)R_f=[0,+\infty)؛ از y2=x+3y^2=x+3 نتیجه می‌شود f1(x)=x23f^{-1}(x)=x^2-3 با Df1=[0,+)D_{f^{-1}}=[0,+\infty).

ارتباط هندسی: نمودار ff و f1f^{-1} نسبت به خط y=xy=x قرینه‌اند، چون جابجایی (a,b)(b,a)(a,b)\to(b,a) معادل این قرینگی است.

(ff1)(x)=x  xDf1,(f1f)(x)=x  xDf\boxed{(f \circ f^{-1})(x) = x \ \ \forall x \in D_{f^{-1}}}, \qquad \boxed{(f^{-1} \circ f)(x) = x \ \ \forall x \in D_f}

محدود کردن دامنه برای یافتن وارون: برای h(x)=x22x+2=(x1)2+1h(x)=x^2-2x+2=(x-1)^2+1 (رأس (1,1)(1,1))، با محدود کردن به [1,+)[1,+\infty): h1(x)=x1+1h^{-1}(x)=\sqrt{x-1}+1؛ با محدود کردن به (,1](-\infty,1]: h1(x)=x1+1h^{-1}(x)=-\sqrt{x-1}+1.

خواص وارون (فراتر از کتاب): (f1)1=f(f^{-1})^{-1}=f؛ اگر ff اکیداً صعودی باشد f1f^{-1} نیز اکیداً صعودی است (مشابه برای نزولی)؛ (gf)1=f1g1(g\circ f)^{-1} = f^{-1}\circ g^{-1} (ترتیب معکوس می‌شود). توابع متناوب مانند sin\sin روی کل دامنه‌شان وارون ندارند، اما با محدودسازی دامنه می‌توان تعریف کرد: sin1:[1,1][π2,π2]\sin^{-1}:[-1,1]\to\left[-\frac{\pi}{2},\frac{\pi}{2}\right].

نکتهٔ کنکوری: برای f(x)=ax2+bx+cf(x)=ax^2+bx+c، بازهٔ یک‌به‌یک‌شدن باید شامل یا سمت راست یا سمت چپ رأس x=b2ax=-\frac{b}{2a} باشد. اگر f(a)=bf(a)=b آنگاه f1(b)=af^{-1}(b)=a — ساده‌ترین روش محاسبهٔ مقادیر وارون. نقاط روی خط y=xy=x (مانند (a,a)(a,a)) در ff و f1f^{-1} مشترک‌اند.

جدول وارون توابع مهم:

تابع f(x)f(x) دامنه f1(x)f^{-1}(x) دامنهٔ وارون
ax+bax+b R\mathbb{R} xba\dfrac{x-b}{a} R\mathbb{R}
x3x^3 R\mathbb{R} x3\sqrt[3]{x} R\mathbb{R}
x\sqrt{x} [0,+)[0,+\infty) x2x^2 [0,+)[0,+\infty)
x2x^2 [0,+)[0,+\infty) x\sqrt{x} [0,+)[0,+\infty)

مثال کاربردی (تبدیل دما): f(x)=95x+32f(x)=\frac{9}{5}x+32 (سانتیگراد به فارنهایت)؛ وارونش f1(x)=5(x32)9f^{-1}(x)=\frac{5(x-32)}{9} دمای فارنهایت را به سانتیگراد برمی‌گرداند.

جدول خلاصهٔ کل فصل

مفهوم تعریف/فرمول شرط مهم
تابع چند جمله‌ای f(x)=anxn++a0f(x)=a_nx^n+\cdots+a_0 an0a_n\neq0، توان صحیح نامنفی
تابع اکیداً صعودی x1<x2f(x1)<f(x2)x_1<x_2\Rightarrow f(x_1)<f(x_2) روی بازهٔ AA
ترکیب توابع (gf)(x)=g(f(x))(g\circ f)(x)=g(f(x)) RfDgR_f\cap D_g\neq\emptyset
دامنهٔ مرکب Dgf={xDff(x)Dg}D_{g\circ f}=\{x\in D_f\mid f(x)\in D_g\} محاسبه از تعریف
تابع وارون f(a)=bf1(b)=af(a)=b \Leftrightarrow f^{-1}(b)=a ff باید یک‌به‌یک باشد
وارون ترکیب (gf)1=f1g1(g\circ f)^{-1}=f^{-1}\circ g^{-1} هر دو وارون‌پذیر

نمونه تست

پاسخنامه‌ی تحلیلی سه‌بخشی برای هر سؤال

  • چرا گزینه‌ی درست، درست است
  • چرا هر گزینه‌ی دیگر غلط است
  • تله‌ی تستی‌ای که باید بشناسی

1. اگر f(x)=2x43x2+7f(x)=2x^4-3x^2+7 باشد، کدام گزینه درست است؟

  • تابع چندجمله‌ای درجهٔ ۴ است و دامنهٔ آن [0,+)[0,+\infty) است.
  • تابع چندجمله‌ای درجهٔ ۴ است و دامنهٔ آن R\mathbb{R} است.
  • تابع چندجمله‌ای درجهٔ ۴ است و دامنهٔ آن R{0}\mathbb{R}\setminus\{0\} است.
  • تابع چندجمله‌ای درجهٔ ۳ است و دامنهٔ آن R\mathbb{R} است.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

بالاترین توانِ xx برابر 44 و صحیح نامنفی است، پس تابع چندجمله‌ای درجهٔ ۴ است؛ دامنهٔ هر تابعِ چندجمله‌ای بدونِ استثنا R\mathbb{R} است. سایر گزینه‌ها درجه یا دامنه را نادرست بیان کرده‌اند. تلهٔ تستی: توابعِ چندجمله‌ای هرگز دامنه‌شان محدود نمی‌شود؛ نباید حضورِ توان‌های زوج را با نیازِ به دامنهٔ محدود (مثلِ رادیکال) اشتباه گرفت.

2. کدام تابع چندجمله‌ای نیست؟

  • p(x)=7p(x)=-7
  • f(x)=x52x+1f(x)=x^5-2x+1
  • g(x)=3x2+12g(x)=3x^2+\dfrac{1}{2}
  • h(x)=x1/2+4h(x)=x^{1/2}+4

پاسخنامه‌ی تحلیلی

در h(x)=x1/2+4h(x)=x^{1/2}+4 توانِ xx برابرِ 12\frac12 است که نه صحیح است و نه نامنفیِ صحیح، پس چندجمله‌ای نیست؛ سایر گزینه‌ها همگی توان‌های صحیح نامنفی دارند. تلهٔ تستی: توانِ کسری یا منفی، صرف‌نظر از سادگیِ ظاهریِ ضابطه، بلافاصله تابع را از ردهٔ چندجمله‌ای خارج می‌کند.

3. رأس سهمی f(x)=x26x+5f(x)=x^2-6x+5 کدام است؟

  • (3,5)(3,5)
  • (3,4)(3,-4)
  • (6,5)(6,5)
  • (3,4)(-3,-4)

پاسخنامه‌ی تحلیلی

با تکمیل مربع f(x)=(x3)24f(x)=(x-3)^2-4، رأس در (3,4)(3,-4) است. سایر گزینه‌ها یا مختصات را جابجا کرده‌اند یا از فرمولِ نادرست استفاده کرده‌اند. تلهٔ تستی: رأس (h,k)(h,k) از h=b2ah=-\frac{b}{2a} و k=f(h)k=f(h) به دست می‌آید؛ نباید ضرایبِ bb و cc را مستقیماً به‌عنوانِ مختصاتِ رأس در نظر گرفت.

4. معادلهٔ x22x+5=0x^2-2x+5=0 چند ریشهٔ حقیقی دارد؟

  • هیچ ریشهٔ حقیقی
  • بی‌نهایت ریشهٔ حقیقی
  • دو ریشهٔ حقیقی متمایز
  • یک ریشهٔ حقیقی مضاعف

پاسخنامه‌ی تحلیلی

Δ=(2)24(1)(5)=420=16<0\Delta=(-2)^2-4(1)(5)=4-20=-16<0، پس معادله هیچ ریشهٔ حقیقی‌ای ندارد. تلهٔ تستی: علامتِ منفیِ ممیز مستقیماً یعنی نمودارِ سهمی محورِ xxها را قطع نمی‌کند؛ نباید آن را با «یک ریشهٔ مضاعف» (Δ=0\Delta=0) اشتباه گرفت.

5. اگر Δ=0\Delta=0 برای یک تابع درجهٔ دوم برقرار باشد، کدام نتیجه درست است؟

  • تابع یک ریشهٔ حقیقی مضاعف دارد.
  • تابع هیچ ریشهٔ حقیقی ندارد.
  • تابع لزوماً خطی است.
  • تابع دو ریشهٔ حقیقی متمایز دارد.

پاسخنامه‌ی تحلیلی

وقتی Δ=b24ac=0\Delta=b^2-4ac=0 باشد، دو ریشهٔ معادلهٔ درجهٔ دوم با هم برابر می‌شوند و به یک ریشهٔ حقیقیِ مضاعف تبدیل می‌گردند؛ این ریشه برابر x=b2ax=-\dfrac{b}{2a} است. «دو ریشهٔ متمایز» مربوط به Δ>0\Delta>0 است؛ «هیچ ریشه‌ای» مربوط به Δ<0\Delta<0 است؛ خطی‌بودنِ تابع هیچ ربطی به علامتِ Δ\Delta ندارد. تلهٔ تستی: Δ=0\Delta=0 یعنی نمودارِ سهمی دقیقاً بر محورِ xxها مماس می‌شود (رأس روی محور xx قرار می‌گیرد)، نه اینکه اصلاً محور را قطع نکند.

6. دامنهٔ تابع f(x)=x3f(x)=\sqrt{x-3} کدام است؟

  • [3,+)[3,+\infty)
  • (,3](-\infty,3]
  • R\mathbb{R}
  • (3,+)(3,+\infty)

پاسخنامه‌ی تحلیلی

برایِ تعریفِ رادیکال باید x30x-3\ge0 باشد، پس دامنه [3,+)[3,+\infty) است. سایر گزینه‌ها جهتِ نامساوی یا مرزِ آن را اشتباه گرفته‌اند. تلهٔ تستی: علامتِ داخلِ رادیکال باید نامنفی باشد (شاملِ صفر)، نه فقط مثبتِ اکید؛ نقطهٔ x=3x=3 باید در دامنه بماند.

7. کدام گزینه **همهٔ** بازه‌های فهرست‌شده‌ای را نام می‌برد که تابعِ f(x)=x2f(x)=x^2 روی هر یک از آن‌ها (به‌تنهایی) یک‌به‌یک است؟

  • R\mathbb{R}
  • فقط (,0](-\infty,0]
  • فقط [0,+)[0,+\infty)
  • هر دو بازهٔ (,0](-\infty,0] و [0,+)[0,+\infty) (هرکدام به‌تنهایی)

پاسخنامه‌ی تحلیلی

رأسِ سهمیِ f(x)=x2f(x)=x^2 در x=0x=0 است. روی (,0](-\infty,0] تابع اکیداً نزولی و روی [0,+)[0,+\infty) اکیداً صعودی است؛ پس روی هر یک از این دو بازه به‌تنهایی یک‌به‌یک است. چون سؤال *همهٔ* بازه‌های مناسب را می‌خواهد، پاسخِ کامل «هر دو بازه» است. وارسیِ مستقل: روی (,0](-\infty,0] اگر x1<x20x_1<x_2\le0 آنگاه x12>x22x_1^2>x_2^2 (چون هر دو نامثبت‌اند و قدرمطلقِ x1x_1 بزرگ‌تر است) — پس مقادیر متمایزند. روی [0,+)[0,+\infty) اگر 0x1<x20\le x_1<x_2 آنگاه x12<x22x_1^2<x_2^2 — باز هم متمایز. ردِ سایر گزینه‌ها: R\mathbb{R} نادرست است چون f(1)=f(1)=1f(-1)=f(1)=1. «فقط (,0](-\infty,0]» و «فقط [0,+)[0,+\infty)» هرکدام درست‌اند اما ناقص‌اند و واژهٔ «فقط» ادعای انحصاری‌ای می‌کند که برقرار نیست. تلهٔ تستی: توجه کنید که *اجتماعِ* این دو بازه (R\mathbb{R}) یک‌به‌یکی را از بین می‌برد؛ گزینهٔ درست به «هرکدام به‌تنهایی» اشاره دارد نه به اجتماعشان.

8. اگر f(x)=x2f(x)=x-2 و g(x)=x2+1g(x)=x^2+1، آنگاه (gf)(x)(g\circ f)(x) کدام است؟

  • x22x+1x^2-2x+1
  • x24x+1x^2-4x+1
  • x2+4x+5x^2+4x+5
  • x24x+5x^2-4x+5

پاسخنامه‌ی تحلیلی

(gf)(x)=g(x2)=(x2)2+1=x24x+4+1=x24x+5(g\circ f)(x)=g(x-2)=(x-2)^2+1=x^2-4x+4+1=x^2-4x+5. سایر گزینه‌ها از گسترشِ نادرستِ (x2)2(x-2)^2 یا فراموش‌کردنِ عددِ ثابت ناشی می‌شوند. تلهٔ تستی: (x2)2(x-2)^2 باید کامل به x24x+4x^2-4x+4 گسترده شود، نه به‌اشتباه به x22x+4x^2-2x+4 یا مشابه.

9. اگر f(x)=x1f(x)=\sqrt{x-1} و g(x)=x2+2g(x)=x^2+2، آنگاه دامنهٔ fgf\circ g کدام است؟

  • [1,+)[ -1,+\infty)
  • R\mathbb{R}
  • (,1](-\infty,1]
  • [1,+)[1,+\infty)

پاسخنامه‌ی تحلیلی

دامنهٔ fgf\circ g برابر {xDgg(x)Df}\{x\in D_g \mid g(x)\in D_f\} است. چون Dg=RD_g=\mathbb{R} و شرط g(x)Df=[1,+)g(x)\in D_f=[1,+\infty) یعنی x2+21x^2+2\ge1 که برای همهٔ xx برقرار است (چون x2+22x^2+2\ge2)، دامنه کل R\mathbb{R} است. سایر گزینه‌ها یعنی «[1,+)[-1,+\infty)»، «[1,+)[1,+\infty)» و «(,1](-\infty,1]» هر سه دامنه را ناقص می‌گیرند و شرط «برای همهٔ xx برقرار است» را نادیده می‌گیرند. تلهٔ تستی: چون ضابطهٔ نهایی x2+1\sqrt{x^2+1} شبیه رادیکال‌های محدودکننده به‌نظر می‌رسد، دانش‌آموز اشتباهاً دامنه را محدود می‌کند؛ باید حتماً شرط g(x)Dfg(x)\in D_f را مستقیماً بررسی کرد، نه فقط ظاهر ضابطهٔ نهایی را.

10. اگر f(x)=1x2f(x)=\dfrac{1}{x-2} و g(x)=x+2g(x)=x+2، آنگاه دامنهٔ fgf\circ g کدام است؟

  • R{2}\mathbb{R}\setminus\{-2\}
  • R\mathbb{R}
  • R{0}\mathbb{R}\setminus\{0\}
  • R{2}\mathbb{R}\setminus\{2\}

پاسخنامه‌ی تحلیلی

چون (fg)(x)=1(x+2)2=1x(f\circ g)(x)=\dfrac{1}{(x+2)-2}=\dfrac1x، باید x0x\neq0 باشد؛ پس دامنه R{0}\mathbb{R}\setminus\{0\} است. گزینهٔ «R{2}\mathbb{R}\setminus\{2\}» و «R{2}\mathbb{R}\setminus\{-2\}» محدودیتِ دامنهٔ ff یا gg را به‌جای دامنهٔ واقعیِ ترکیب اعمال می‌کنند؛ «R\mathbb{R}» اصلاً محدودیت مخرج را نادیده می‌گیرد. تلهٔ تستی: محدودیتِ x2x\neq2 مربوط به ضابطهٔ اصلیِ ff است، نه ترکیب؛ باید همیشه ضابطهٔ نهاییِ ترکیب را ساده و سپس محدودیتش را جداگانه بررسی کرد.

مباحث مرتبط

ادامه‌ی این مبحث رو ببین

با ثبت‌نام رایگان، به بانک کامل سؤال، شبیه‌ساز کنکور و تحلیل پیشرفت دسترسی داری

ثبت‌نام رایگان