بخشی از بانک سؤال طبقهبندیشدهی این مبحث در کوئیز سنتر — رایگان و بدون نیاز به ثبتنام
خلاصهی درسنامه
این خلاصهی 30 درصدی درسنامه اصلی است. متن کامل با همهی نکتهها، مثالهای حلشده و جمعبندی، با ثبتنام رایگان در دسترست قرار میگیرد.
کاربرد مشتق — خلاصهٔ فصل ۵
یکنوایی تابع و ارتباط آن با مشتق
قضیهٔ اساسی: فرض کنیم f در یک بازه مشتقپذیر باشد:
f′(x)>0 در بازه⟹f اکیداً صعودی است
f′(x)<0 در بازه⟹f اکیداً نزولی است
f′(x)=0 در بازه⟹f تابع ثابت است
مثال:f(x)=x3−3x؛ f′(x)=3x2−3=0⇒x=±1.
بازه
(−∞,−1)
−1
(−1,1)
1
(1,+∞)
f′(x)
+
0
−
0
+
f(x)
صعودی
—
نزولی
—
صعودی
اکسترممهای نسبی و نقاط بحرانی
تابع f در cماکزیمم نسبی دارد اگر همسایگی I از c باشد که ∀x∈I:f(c)≥f(x) (مشابه برای مینیمم با ≤). نقطهٔ c از دامنهٔ f را نقطهٔ بحرانی مینامیم هرگاه:
f′(c)=0یاf′(c) موجود نباشد
قضیه: اگر f در c اکسترمم نسبی داشته باشد و f′(c) موجود باشد، آنگاه f′(c)=0؛ یعنی هر نقطهٔ اکسترمم نسبی، نقطهٔ بحرانی است. توجه: عکس این قضیه درست نیست! مثال نقض: f(x)=(x−1)3، f′(1)=0 اما x=1 اکسترمم نسبی نیست چون f′(x)≥0 همهجا (تابع همواره صعودی است).
آزمون مشتق اول
فرض کنیم c نقطهٔ بحرانی f باشد که f در c پیوسته و در همسایگی محذوف c مشتقپذیر است:
تغییر علامت f′ در c
نتیجه
از + به −
x=cماکزیمم نسبی است
از − به +
x=cمینیمم نسبی است
بدون تغییر علامت
اکسترمم ندارد
مثال:g(x)=x3−3x2؛ g′(x)=3x(x−2)=0⇒x=0,2. جدول تغییرات نشان میدهد x=0 ماکزیمم نسبی (g(0)=0) و x=2 مینیمم نسبی (g(2)=−4) است.
اکسترممهای مطلق
نقطهٔ (c,f(c))ماکزیمم مطلق است اگر ∀x∈Df:f(c)≥f(x) (مشابه برای مینیمم مطلق). تفاوت با نسبی: اکسترمم نسبی در یک همسایگی (محلی) و مطلق در کل دامنه (سراسری) است. قضیهٔ وایرشتراس: اگر f در بازهٔ بستهٔ [a,b] پیوسته باشد، هم ماکزیمم مطلق و هم مینیمم مطلق دارد.
الگوریتم یافتن اکسترمم مطلق در [a,b]: ۱) نقاط بحرانی را بیاب؛ ۲) مقدار تابع را در نقاط بحرانی داخل (a,b) و در a، b محاسبه کن؛ ۳) بزرگترین = ماکزیمم مطلق، کوچکترین = مینیمم مطلق.
مثال:f(x)=2x3+3x2−12x در [−1,3]؛ f′(x)=6(x+2)(x−1)، نقطهٔ بحرانی داخل بازه فقط x=1. مقایسهٔ f(−1)=13، f(1)=−7، f(3)=45: ماکزیمم مطلق 45 در x=3، مینیمم مطلق −7 در x=1.
آزمون مشتق دوم و نقطهٔ عطف (فراتر از کتاب)
اگر f′(c)=0 و f′′(c) موجود باشد: f′′(c)<0⇒ ماکزیمم نسبی؛ f′′(c)>0⇒ مینیمم نسبی؛ f′′(c)=0⇒ آزمون ناتوان است، از آزمون مشتق اول استفاده کن. نقطهٔ عطف: نقطهای که f′′(c)=0 (یا موجود نیست) و f′′ در آن تغییر علامت دهد. f′′(x)>0 یعنی نمودار محدب رو به بالاست؛ f′′(x)<0 یعنی رو به پایین.
نکات کنکوری: برای یکنوایی کافی است علامت f′ را در هر بازه با یک نقطهٔ آزمایشی بررسی کنی؛ اگر f′ موجود نباشد اما تابع پیوسته باشد (مثل ∣x∣ در 0)، آن نقطه هم بحرانی است؛ تابع درجهٔ فرد بدون ضریب x2 (مثل x3، x5) معمولاً هیچ اکسترمم نسبی ندارد؛ برای یافتن اکسترمم مطلق در [a,b]، مقدار تابع را در نقاط بحرانی و انتهاهای بازه مقایسه کن.
نمونهٔ حل تمرین (یافتن ضرایب از روی اکسترمم): برای f(x)=x3+bx2+d با اکسترمم نسبی در نقطهٔ (2,1): از f(2)=1 داریم 4b+d=−7؛ از f′(2)=0 داریم 12+4b=0⇒b=−3؛ جایگذاری میدهد d=5. تأیید: f′(x)=3x(x−2) در x=2 از منفی به مثبت تغییر علامت میدهد، پس x=2 مینیمم نسبی است.
مثال یکنوایی تابع کسری: برای g(x)=x2+11: g′(x)=(x2+1)2−2x؛ چون مخرج همیشه مثبت است، علامت g′ با علامت −2x یکی است — g در (−∞,0) صعودی و در (0,+∞) نزولی است، با ماکزیمم نسبی g(0)=1.
درس دوم: بهینهسازی
الگوریتم کلی
بهینهسازی یعنی یافتن مقدار بیشینه/کمینهٔ کمیتی وابسته به متغیر دیگر (ماکزیمم مساحت/حجم/سود، مینیمم هزینه/فاصله/زمان). مراحل: ۱) تعریف متغیر؛ ۲) نوشتن تابع هدف؛ ۳) تعیین دامنهٔ معتبر از قیود فیزیکی؛ ۴) مشتقگیری و یافتن نقاط بحرانی؛ ۵) جدول تغییرات یا آزمون مشتق؛ ۶) تفسیر فیزیکی پاسخ.
مثال ۱ — ماکزیمم مساحت مستطیل با محیط ثابت
با ابعاد x و l=7−x (از محیط 14): S(x)=x(7−x)=−x2+7x، x∈[0,7]. S′(x)=−2x+7=0⇒x=3.5. جدول تغییرات نشان میدهد ماکزیمم 12.25cm2 در x=l=3.5 (مربع) است.
اصل کلی: در بین همهٔ مستطیلهای با محیط ثابت، مربع بیشترین مساحت را دارد.
مثال ۲ — ماکزیمم حجم جعبه
از ورق مربع به ضلع 30cm، با برش گوشهای به ضلع x: V(x)=x(30−2x)2=4x3−120x2+900x، x∈[0,15]. V′(x)=12(x−5)(x−15)=0؛ نقطهٔ بحرانی داخلی x=5 میدهد Vmax=2000cm3.
قاعدهٔ کلی: برای جعبهٔ بدون درپوش از ورق مربع به ضلع a، همیشه x=6a جواب بهینه است و Vmax=272a3.
مثال ۳ — مینیمم هزینهٔ مخزن
مخزن با حجم ثابت 10m3، عرض x، طول 2x: از قید حجم h=x25، تابع هزینه C(x)=200x2+x1800. C′(x)=400x−x21800=0⇒x=329≈1.65m، با هزینهٔ کمینهٔ حدود 1635 هزار تومان.
مثال ۴ و ۵ — غلظت دارو و زمان بهینه
برای C(t)=t3+273t، بیشینه در t=3227≈2.38 ساعت رخ میدهد. برای مسئلهٔ کلاسیک قایق/پیادهروی با PD=x2+9 و t(x)=2x2+9+48−x، نقطهٔ بهینه x=3≈1.73km با کمترین زمان ≈3.23 ساعت.
قوطی استوانهای درباز — مینیمم مساحت
با حجم 1000cm3: πr2h=1000، تابع هدف S(r)=πr2+r2000. S′(r)=2πr−r22000=0⇒r=3π1000≈6.83cm، که در آن h=r.
نتیجهٔ مهم: برای قوطی استوانهای درباز با حداقل مساحت: ارتفاع = شعاع.
سرعت بهینهٔ قطار
C(v)=v800000+320v؛ C′(v)=0⇒v2=2500⇒v=50km/h، با هزینهٔ کمینهٔ 32000 تومان بر کیلومتر.
نمونههای بیشتر حل تمرین
مزرعهٔ با حداقل هزینه: مساحت 10000m2 با ابعاد x و y=x10000؛ تابع هزینهٔ نرده C(x)=4x+x160000؛ C′(x)=0⇒x=200m، y=50m، با هزینهٔ کمینهٔ 1600 میلیون تومان.
مستطیل زیر سهمی: برای سهمی y=12−x2 با رأسهای (±x,0) روی محور و دو رأس روی سهمی: A(x)=2x(12−x2)=24x−2x3؛ A′(x)=24−6x2=0⇒x=2، y=8، مساحت بیشینه Amax=32 با ابعاد 4×8.
ابعاد صفحهٔ کتاب: مساحت متن 32cm2 با حاشیهٔ بالا/پایین 2 و کناری 1: (w−2)(h−4)=32؛ تابع مساحت کل S(w)=4w+w−232w؛ S′(w)=0⇒(w−2)2=16⇒w=6cm، h=12cm، مساحت کمینه 72cm2.
پنجرهٔ با بیشترین نوردهی: برای مستطیل با نیمدایره روی آن، محیط ثابت 4.5m؛ با قید 2h+2r+πr=4.5 و تابع مساحت S(r)=29r−(2+2π)r2؛ S′(r)=0⇒r=8+2π9≈0.63m — نکتهٔ جالب اینکه در این مسئله نیز h≈r میشود.
دو عدد با تفاضل ثابت و کمینه حاصلضرب: با x و y=x−10: P(x)=x2−10x؛ P′(x)=2x−10=0⇒x=5، y=−5؛ چون P′′(x)=2>0 مینیمم است، با Pmin=−25.
محوطهٔ مثلثی کنار رودخانه: مثلث متساویالساقین با قاعدهٔ a روی رودخانه (بدون نرده) و دو ساق s با 2s=100⇒s=50m. با تعریف u=a2/4، مساحت بهتواندو A2=u(2500−u) در u=1250 بیشینه میشود، پس a=502m و Amax=1250m2.
مسیر بهینهٔ ورود به پارک: برای مسیری با بخشی پیاده (سرعت 3) و بخشی قطری داخل پارک به عرض 60m (سرعت 2): t(x)=3200−x+2x2+3600؛ از t′(x)=0 به 5x2=14400⇒x=245≈53.7m میرسیم، با زمان بهینهٔ تقریبی 89 ثانیه.
مینیمم فاصله از نقطه (فراتر از کتاب): نزدیکترین نقطهٔ سهمی y=x2 به نقطهٔ (3,0): با f(x)=(x−3)2+x4، از f′(x)=4x3+2x−6=0 فقط ریشهٔ حقیقی x=1 است، پس نقطه (1,1) با فاصلهٔ d=5.
اصول کلی بهینهسازی (فراتر از کتاب)
اصل ۱: در مسائل دومتغیره، از قید برای حذف یک متغیر استفاده کن. اصل ۲ (نامساوی AM-GM):2a+b≥ab (تساوی وقتی a=b). اصل ۳: در بین مستطیلهای با محیط ثابت، مربع بیشترین مساحت را دارد. اصل ۴: در بین اشکال بسته با محیط ثابت، دایره بیشترین مساحت را دارد.
نکات کنکوری: همیشه تابع هدف را تکمتغیره بنویس؛ بازهٔ معتبر متغیر (محدودیتهای فیزیکی) را حتماً پیدا کن؛ اگر f′′(c)>0 مینیمم، اگر f′′(c)<0 ماکزیمم — سریعترین راه تأیید؛ در «هزینهٔ کل» با «هزینهٔ هر واحد» دقت کن که اشتباه نشوند؛ اگر از دو روش حرکتی (پیاده/سوار) استفاده میشود، زمان کل مجموع زمانهاست (t=d/v).
جمعبندی فرمولهای کلیدی فصل
مفهوم
فرمول
آزمون یکنوایی
f′>0⇒ صعودی، f′<0⇒ نزولی
نقطهٔ بحرانی
f′(c)=0 یا f′(c) موجود نیست
آزمون مشتق اول
تغییر علامت f′ در c
آزمون مشتق دوم
f′(c)=0 و f′′(c)≶0
اکسترمم مطلق در [a,b]
مقایسهٔ مقادیر در نقاط بحرانی + انتهاها
جریان حل بهینهسازی:متغیر→تابع هدف→قید→تکمتغیره→f′(x)=0→جدول تغییرات→تفسیر
نمونه تست
پاسخنامهی تحلیلی سهبخشی برای هر سؤال
۱چرا گزینهی درست، درست است
۲چرا هر گزینهی دیگر غلط است
۳تلهی تستیای که باید بشناسی
1. تابع f(x)=x3−6x2+9x+1 در کدام بازه اکیداً صعودی است؟
(−∞,1)∪(3,+∞)
(−∞,−3)∪(−1,+∞)
(1,3)
(−∞,3)
پاسخنامهی تحلیلی
مشتق را میگیریم: f′(x)=3x2−12x+9=3(x−1)(x−3). ریشههای مشتق ۱ و ۳ هستند و جدولِ علامت با نقاطِ آزمایشی چنین میشود: f′(0)=9>0، f′(2)=−3<0، f′(4)=9>0. پس تابع روی (−∞,1) و (3,+∞) اکیداً صعودی و روی (1,3) اکیداً نزولی است.
وارسیِ مستقل با خودِ مقادیرِ تابع: f(0)=1، f(1)=5 (صعود)، f(2)=3 (نزول)، f(3)=1، f(4)=5 (صعودِ دوباره) — دقیقاً همان الگو.
ردِ گزینههای دیگر: گزینهٔ ۲ از تجزیهٔ نادرستِ 3(x+1)(x+3) میآید، حال آنکه f′(−1)=24=0 و f′(−3)=72=0، پس −1 و −3 اصلاً ریشهٔ مشتق نیستند. گزینهٔ ۳ همان بازهای است که مشتق در آن منفی است، یعنی بازهٔ نزولی نه صعودی. گزینهٔ ۴ بازهٔ (1,3) را در خود دارد که تابع در آن نزولی است، پس نمیتواند بازهٔ صعود باشد.
تلهٔ تستی: صفرهای f′ فقط مرزهای بازهها را میسازند؛ علامتِ هر بازه باید با یک نقطهٔ آزمایشیِ داخلِ همان بازه در f′ (نه در خودِ f) تعیین شود.
2. اگر f′(x)=(x−2)2(x+1) باشد، کدام گزاره درست است؟
x=2 نقطه مینیمم نسبی است
x=−1 و x=2 هر دو ماکزیمم نسبیاند
x=−1 نقطه مینیمم نسبی و x=2 بدون اکسترمم است
تابع در (2,+∞) نزولی است
پاسخنامهی تحلیلی
چون (x−2)2≥0 و فقط در x=2 صفر میشود، علامت f′(x) همان علامت x+1 است؛ یعنی برای x<−1 منفی و برای x>−1 مثبت. در x=−1 تغییر علامت از منفی به مثبت داریم، پس مینیمم نسبی است. در x=2 مشتق صفر میشود اما چون تغییر علامت رخ نمیدهد، اکسترمم نسبی نداریم. تلهٔ تستی: صفرشدنِ f′ در یک نقطه فقط آن نقطه را «بحرانی» میکند؛ نوعِ دقیقِ نقطه (ماکزیمم، مینیمم، یا نههیچکدام) فقط با بررسیِ تغییرِ علامتِ f′ یا علامتِ f′′ در همان نقطه تعیین میشود، نه با حدس.
3. برای تابع f(x)=x2−4x+51، بازههای یکنوایی کداماند؟
صعودی در (−∞,2) و نزولی در (2,+∞)
نزولی در (−∞,2) و صعودی در (2,+∞)
در کل R صعودی
در کل R نزولی
پاسخنامهی تحلیلی
مینویسیم f(x)=((x−2)2+1)−1. مشتق: f′(x)=−((x−2)2+1)22(x−2). مخرج همیشه مثبت است، پس علامت مشتق خلاف علامت x−2 است. بنابراین برای x<2، f′(x)>0 و برای x>2، f′(x)<0. تلهٔ تستی: صفرهای f′ فقط مرزهای بازهها را میسازند؛ برای تعیینِ علامتِ هر بازه باید یک نقطهٔ آزمایشی داخلِ همان بازه در f′ (نه در خودِ f) جایگذاری شود.
4. اگر f روی R مشتقپذیر باشد و f′(x)≤0 برای همه x، کدام نتیجه حتماً درست است؟
f اکیداً نزولی است
f نزولی است ولی لزوماً اکیداً نزولی نیست
f ثابت است
f هیچ نقطه بحرانی ندارد
پاسخنامهی تحلیلی
از f′(x)≤0 نتیجه میگیریم تابع نزولی است، اما ممکن است روی بعضی بازهها ثابت باشد؛ پس اکیداً نزولی بودن الزامی نیست. مثال: تابع ثابت یا تابعی که در بخشی مشتق صفر داشته باشد. تلهٔ تستی: در اینگونه سؤالات فقط باید دقیقاً به شرطهایی که در صورتِ سؤال دربارهٔ علامتِ f′ داده شده تکیه کرد؛ فرضکردنِ رفتاری که در صورتِ سؤال نیامده (هرچند برایِ توابعِ «معمول» رایج باشد) مجاز نیست.
5. برای f(x)=x3−3x2+2، نوع اکسترممهای نسبی کدام است؟
در x=0 مینیمم و در x=2 ماکزیمم
در x=0 ماکزیمم و در x=2 مینیمم
فقط در x=0 ماکزیمم نسبی دارد
هیچ اکسترمم نسبی ندارد
پاسخنامهی تحلیلی
f′(x)=3x2−6x=3x(x−2). جدول علامت: برای x<0 مثبت، برای 0<x<2 منفی، و برای x>2 مثبت. پس در x=0 تغییر +→− داریم و ماکزیمم نسبی است؛ در x=2 تغییر −→+ داریم و مینیمم نسبی است. تلهٔ تستی: صفرشدنِ f′ در یک نقطه فقط آن نقطه را «بحرانی» میکند؛ نوعِ دقیقِ نقطه (ماکزیمم، مینیمم، یا نههیچکدام) فقط با بررسیِ تغییرِ علامتِ f′ یا علامتِ f′′ در همان نقطه تعیین میشود، نه با حدس.
6. تابع f(x)=4−x2 چند نقطه بحرانی دارد؟
1
2
3
4
پاسخنامهی تحلیلی
دامنه تابع [−2,2] است. مشتق در نقاط داخلی: f′(x)=4−x2−x. مشتق در x=0 صفر میشود و در x=±2 موجود نیست، در حالیکه این دو نقطه در دامنهاند. پس سه نقطه بحرانی −2,0,2 داریم. تلهٔ تستی: نقطهٔ بحرانی یعنی جایی که f′=0 یا f′ موجود نیست؛ اما اکسترممبودن نیازمندِ تغییرِ علامتِ f′ در همان نقطه است — این دو مفهوم را نباید یکی گرفت.
7. کدام تابع در کل دامنهاش هیچ اکسترمم نسبی ندارد؟
f(x)=x3−3x
g(x)=−x3−3x+2
h(x)=x4−2x2
u(x)=x2+11
پاسخنامهی تحلیلی
برای g(x)=−x3−3x+2 داریم g′(x)=−3x2−3=−3(x2+1)<0 برای همه x. پس تابع در کل R اکیداً نزولی است و هیچ نقطه بحرانیِ مشتقصفر یا تغییر علامتی ندارد، بنابراین اکسترمم نسبی ندارد. تلهٔ تستی: در سؤالاتی که چند تابعِ متفاوت گزینهاند، هرکدام باید جداگانه بررسی (مشتقگیری و تحلیل) شود؛ نمیتوان از رفتارِ یک تابع دربارهٔ بقیهٔ گزینهها نتیجه گرفت.
8. اگر f′(x)=x(x−1)2(x+2)، تعداد نقاطی که در آنها اکسترمم نسبی رخ میدهد چند تاست؟
1
2
3
4
پاسخنامهی تحلیلی
نقاط بحرانی: −2,0,1. چون (x−1)2 توان زوج دارد، در x=1 علامت مشتق عوض نمیشود. علامت f′(x) عملاً همان علامت x(x+2) است: برای x<−2 مثبت، بین −2 و 0 منفی، و برای x>0 مثبت. پس در −2 تغییر +→− و در 0 تغییر −→+ داریم؛ در 1 اکسترمم نداریم. بنابراین دو اکسترمم نسبی رخ میدهد. تلهٔ تستی: نقطهٔ بحرانی یعنی جایی که f′=0 یا f′ موجود نیست؛ اما اکسترممبودن نیازمندِ تغییرِ علامتِ f′ در همان نقطه است — این دو مفهوم را نباید یکی گرفت.
9. اگر f در [a,b] پیوسته باشد، برای یافتن اکسترمم مطلق آن در این بازه کدام روش صحیح است؟
فقط مقدار تابع را در نقاطی که f′(x)=0 است حساب میکنیم
فقط نقاط انتهایی را بررسی میکنیم
مقدار تابع را در نقاط بحرانی داخل بازه و دو سر بازه مقایسه میکنیم
صرفاً از علامت f′′ استفاده میکنیم
پاسخنامهی تحلیلی
طبق قضیه وایرشتراس، تابع پیوسته روی بازه بسته اکسترمم مطلق دارد. برای یافتن آن باید تمام نقاط بحرانی داخل (a,b) و نیز نقاط انتهایی a,b را بررسی و مقادیر تابع را مقایسه کنیم. تلهٔ تستی: قضیهٔ فرما فقط میگوید در نقطهٔ اکسترممِ داخلی با مشتقِ موجود، f′(c)=0 است؛ عکسِ این قضیه درست نیست — یعنی f′(c)=0 بهتنهایی اکسترممبودن را تضمین نمیکند.
10. برای تابع f(x)=2x3+3x2−12x روی [−1,3]، مینیمم مطلق برابر است با
−12
−7
−4
−1
پاسخنامهی تحلیلی
f′(x)=6(x+2)(x−1). تنها نقطه بحرانی داخل بازه x=1 است. مقادیر: f(−1)=13، f(1)=−7، f(3)=45. کوچکترین مقدار −7 است؛ پس مینیمم مطلق در x=1 رخ میدهد. تلهٔ تستی: برایِ اکسترممِ مطلق روی بازهٔ بسته، همیشه همهٔ کاندیداها — نقاطِ بحرانیِ داخلِ بازه و هر دو سرِ بازه — باید محاسبه و مقایسه شوند؛ توقفِ زودهنگام روی نقاطِ بحرانی بهتنهایی خطای رایجی است.