پرش به محتوای اصلی

بردار و مختصات — ریاضی تیزهوشان هشتم (استعداد درخشان)

بخشی از بانک سؤال طبقه‌بندی‌شده‌ی این مبحث در کوئیز سنتر — رایگان و بدون نیاز به ثبت‌نام

خلاصه‌ی درسنامه

این خلاصه‌ی 30 درصدی درسنامه اصلی است. متن کامل با همه‌ی نکته‌ها، مثال‌های حل‌شده و جمع‌بندی، با ثبت‌نام رایگان در دسترست قرار می‌گیرد.

بردار و مختصات (ریاضی تیزهوشان هشتم)

بردار یعنی «جابه‌جایی با اندازه و جهت». هر جا نیرو، سرعت یا مسیر هست، بردار هست: ربات، قایق در رودخانه، طناب تاب و حتی شکستن تخم‌مرغ. در این فصل دستورهای ربات را به بردار تبدیل می‌کنی، بردارها را جمع می‌کنی، نیرو را به مؤلفه‌ها تجزیه می‌کنی و مسئلهٔ غواص در رودخانه را با جمع بردارها حل می‌کنی.

بازی نخ و قلم

سه نفر هر کدام یک نخ به کمرشان بسته‌اند و سر دیگر هر سه نخ به یک قلم گره خورده است. هر نفر روی یک رأس مثلث متساوی‌الاضلاع می‌ایستد و باید قلم را بدون دست زدن به درون بطری وسط مثلث ببرد. ریاضی بازی: برآیند سه نیرو، یعنی جمع سه بردار، باید قلم را به مرکز ببرد. چون زاویهٔ بین نخ‌ها 120∘120^\circادامهٔ فرمول را افقی ببین است، اگر هر سه نفر یکسان بکشند برآیند صفر می‌شود؛ پس باید اندازهٔ نیروها هماهنگ شود.

مسیر مستقیم و مسیر پله‌ای

دستور ربات (100E)(48N)(100E)(48N)ادامهٔ فرمول را افقی ببین یعنی اول ۱۰۰ واحد شرق و بعد ۴۸ واحد شمال. اگر موتورها هم‌زمان کار کنند، ربات مورب حرکت می‌کند و دستور را می‌شود یک‌جا نوشت:

(100, 48),length=1002+482≈110.9(100,\,48),\qquad \text{length}=\sqrt{100^2+48^2}\approx110.9ادامهٔ فرمول را افقی ببین

یعنی حدود ۱۱ درصد کوتاه‌تر از مسیر پله‌ای ۱۴۸ واحدی. دلیل کلی: وتر مثلث قائم‌الزاویه از مجموع دو ضلع کمتر است، چون

a2+b2<a2+2ab+b2 ⇒ a2+b2<a+b(a,b>0)a^2+b^2<a^2+2ab+b^2\ \Rightarrow\ \sqrt{a^2+b^2}<a+b\qquad (a,b>0)ادامهٔ فرمول را افقی ببین

نماد برداری

به‌جای EEادامهٔ فرمول را افقی ببین و NNادامهٔ فرمول را افقی ببین می‌شود از i\mathbf iادامهٔ فرمول را افقی ببین (یک واحد شرق) و j\mathbf jادامهٔ فرمول را افقی ببین (یک واحد شمال) استفاده کرد؛ پس 3i−j3\mathbf i-\mathbf jادامهٔ فرمول را افقی ببین یعنی سه واحد شرق و یک واحد جنوب هم‌زمان. دستور (3,−1)(2,7)(−5,−4)(3,-1)(2,7)(-5,-4)ادامهٔ فرمول را افقی ببین را با جمع مؤلفه‌ها ساده می‌کنیم:

(3+2−5, −1+7−4)=(0, 2)(3+2-5,\ -1+7-4)=(0,\,2)ادامهٔ فرمول را افقی ببین

یعنی ربات در پایان ۲ واحد بالاتر از نقطهٔ شروع است.

قاعده‌های جمع بردارها:

(a,b)+(c,d)=(a+c, b+d),k(a,b)=(ka,kb),−(a,b)=(−a,−b)(a,b)+(c,d)=(a+c,\,b+d),\qquad k(a,b)=(ka,kb),\qquad -(a,b)=(-a,-b)ادامهٔ فرمول را افقی ببین

اندازهٔ بردار (a,b)(a,b)ادامهٔ فرمول را افقی ببین برابر a2+b2\sqrt{a^2+b^2}ادامهٔ فرمول را افقی ببین است؛ مثلاً اندازهٔ (5,12)(5,12)ادامهٔ فرمول را افقی ببین برابر ۱۳ است، نه ۱۷. و نقطهٔ پایان = نقطهٔ شروع + بردار.

نیرو هم بردار است

نیرو اندازه و جهت دارد و مثل جابه‌جایی با جمع بردارها ترکیب می‌شود: F⃗=F⃗1+F⃗2\vec F=\vec F_1+\vec F_2ادامهٔ فرمول را افقی ببین. هر نیرو را می‌شود به دو مؤلفهٔ افقی و عمودی تجزیه کرد؛ اگر نیرو با افق زاویهٔ θ\thetaادامهٔ فرمول را افقی ببین بسازد:

Fx=Fcos⁡θ,Fy=Fsin⁡θF_x=F\cos\theta,\qquad F_y=F\sin\thetaادامهٔ فرمول را افقی ببین

تاب کودک: دو طناب تاب باید با وزن کودک در تعادل باشند. اگر هر طناب با راستای قائم زاویهٔ θ\thetaادامهٔ فرمول را افقی ببین بسازد:

2Tcos⁡θ=W ⇒ T=W2cos⁡θ2T\cos\theta=W\ \Rightarrow\ T=\frac{W}{2\cos\theta}ادامهٔ فرمول را افقی ببین

وقتی طناب‌ها تقریباً عمودی‌اند، هر طناب حدود نصف وزن را تحمل می‌کند؛ اما هرچه زاویه بزرگ‌تر شود، کشش هر طناب بیشتر می‌شود و برای زاویه‌های نزدیک 90∘90^\circادامهٔ فرمول را افقی ببین بی‌نهایت میل می‌کند. به همین دلیل طنابی که بازوهای گسترده را تحمل نکند، پاره می‌شود، حتی اگر وزن ثابت باشد.

کشتی بادبانی: حتی با باد مخالف، ناخدا با زاویه دادن به بادبان نیروی باد را به دو مؤلفه تجزیه می‌کند: یکی عمود بر بادبان و یکی موازی آن. شکل پهلوی کشتی از حرکت جانبی جلوگیری می‌کند و فقط مؤلفهٔ رو به جلو اثر می‌کند. با مسیر زیگزاگ (تاک کردن) کشتی به مقصد می‌رسد.

غواص و رودخانه

اگر آب راکد باشد، غواص برای رسیدن به نقطهٔ روبه‌رو مستقیم شنا می‌کند. اگر رودخانه جریان داشته باشد، جریان غواص را با بردار b⃗\vec bادامهٔ فرمول را افقی ببین می‌برد و حرکت واقعی او مجموع دو بردار است:

v⃗total=a⃗+b⃗\vec v_{\text{total}}=\vec a+\vec bادامهٔ فرمول را افقی ببین

برای رسیدن به نقطهٔ مقابل باید مقداری بالادست شروع کند؛ جابه‌جایی جریان در مدت عبور برابر b tb\,tادامهٔ فرمول را افقی ببین است که ttادامهٔ فرمول را افقی ببین زمان عبور از عرض رود است. اگر جریان یکنواخت نباشد (وسط رود تندتر از کنار)، باید میانگین جریان در طول مسیر را حساب کرد، و اگر توان غواص در طول مسیر کم شود، زمان عبور بیشتر و نقطهٔ شروع بالاتر لازم است.

درس مدل‌سازی: این مدل فرض‌های ساده دارد (جریان ساده، قدرت ثابت، بدون گرداب و باد)؛ پیش از استفادهٔ واقعی باید با داده‌های واقعی سنجیده شود.

ریاضیات تخم‌مرغ

یک تخم‌مرغ را بین سر و ته با قاشق بزن: نمی‌شکند؛ از کناره بزن: راحت‌تر می‌شکند. توضیح بر پایهٔ تجزیهٔ نیرو: پوستهٔ سر و ته ضخیم‌تر و بسیار خمیده است و ضربه به‌صورت مؤلفهٔ مماس در امتداد پوسته پخش می‌شود و قطعه‌های پوسته مثل طاق به هم فشرده می‌شوند. در کناره پوسته کم‌خم‌تر و نازک‌تر است و مؤلفهٔ عمود بر پوسته بزرگ می‌شود و قطعه‌ها را از هم جدا می‌کند. اگر نیرو با مماس زاویهٔ α\alphaادامهٔ فرمول را افقی ببین بسازد، مؤلفهٔ مماس Fcos⁡αF\cos\alphaادامهٔ فرمول را افقی ببین و مؤلفهٔ عمود Fsin⁡αF\sin\alphaادامهٔ فرمول را افقی ببین است.

اشتباه‌های رایج

اشتباه درست
(3,4)+(1,2)=(3,8)(3,4)+(1,2)=(3,8)ادامهٔ فرمول را افقی ببین جمع مؤلفه‌به‌مؤلفه: (4,6)(4,6)ادامهٔ فرمول را افقی ببین
اندازهٔ (3,4)(3,4)ادامهٔ فرمول را افقی ببین برابر ۷ است. 32+42=5\sqrt{3^2+4^2}=5ادامهٔ فرمول را افقی ببین
مسیر پله‌ای و مورب هم‌طول‌اند. مورب کوتاه‌تر است.
هرچه زاویهٔ دو طناب بیشتر باشد، کشش کمتر است. کشش بیشتر می‌شود.

سؤال تستی

۵ تست با پاسخنامه‌ی تحلیلی — برای دیدن بزن

پاسخنامه‌ی تحلیلی سه‌بخشی برای هر سؤال

  • چرا گزینه‌ی درست، درست است
  • چرا هر گزینه‌ی دیگر غلط است
  • تله‌ی تستی‌ای که باید بشناسی

1. ربات دستورهای جابه‌جایی (1,2)(1, 2)ادامهٔ فرمول را افقی ببین و سپس (3,4)(3, 4)ادامهٔ فرمول را افقی ببین را اجرا می‌کند؛ بردار کل؟

  • (−2,6)(-2, 6)ادامهٔ فرمول را افقی ببین
  • (5,6)(5, 6)ادامهٔ فرمول را افقی ببین
  • (4,6)(4, 6)ادامهٔ فرمول را افقی ببین
  • (4,−2)(4, -2)ادامهٔ فرمول را افقی ببین

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«(4,6)(4, 6)ادامهٔ فرمول را افقی ببین» درست است، چون جمع مؤلفه‌ها برابر (1+3،2+4)=<spanclass="math−formulamath−display"dir="ltr"><spanclass="math−scroll"dir="ltr"><spanclass="math−content"><spanclass="katex−display"><spanclass="katex"><spanclass="katex−mathml"><mathxmlns="http://www.w3.org/1998/Math/MathML"display="block"><semantics><mrow><mostretchy="false">(</mo><mn>4</mn><moseparator="true">,</mo><mn>6</mn><mostretchy="false">)</mo></mrow><annotationencoding="application/x−tex">(4,6)</annotation></semantics></math></span><spanclass="katex−html"aria−hidden="true"><spanclass="base"><spanclass="strut"style="height:1em;vertical−align:−0.25em;"></span><spanclass="mopen">(</span><spanclass="mord">4</span><spanclass="mpunct">,</span><spanclass="mspace"style="margin−right:0.1667em;"></span><spanclass="mord">6</span><spanclass="mclose">)</span></span></span></span></span></span></span><spanclass="math−tools"dir="rtl"><span>ادامهٔفرمولراافقیببین</span><buttontype="button"class="math−expand"data−math−expandaria−label="بزرگ‌نماییفرمول">بزرگ‌نمایی</button></span></span>(1+3، 2+4)=<span class="math-formula math-display" dir="ltr"><span class="math-scroll" dir="ltr"><span class="math-content"><span class="katex-display"><span class="katex"><span class="katex-mathml"><math xmlns="http://www.w3.org/1998/Math/MathML" display="block"><semantics><mrow><mo stretchy="false">(</mo><mn>4</mn><mo separator="true">,</mo><mn>6</mn><mo stretchy="false">)</mo></mrow><annotation encoding="application/x-tex">(4, 6)</annotation></semantics></math></span><span class="katex-html" aria-hidden="true"><span class="base"><span class="strut" style="height:1em;vertical-align:-0.25em;"></span><span class="mopen">(</span><span class="mord">4</span><span class="mpunct">,</span><span class="mspace" style="margin-right:0.1667em;"></span><span class="mord">6</span><span class="mclose">)</span></span></span></span></span></span></span><span class="math-tools" dir="rtl"><span>ادامهٔ فرمول را افقی ببین</span><button type="button" class="math-expand" data-math-expand aria-label="بزرگ‌نمایی فرمول">بزرگ‌نمایی</button></span></span>ادامهٔ فرمول را افقی ببین می‌شود. «(4,−2)(4, -2)ادامهٔ فرمول را افقی ببین» از جمع‌کردنِ مؤلفه‌ها با علامت نادرست به‌دست می‌آید. «(−2,6)(-2, 6)ادامهٔ فرمول را افقی ببین» فقط یکی از دو مؤلفه را درست نگه می‌دارد. «(5,6)(5, 6)ادامهٔ فرمول را افقی ببین» با جابه‌جایی داده‌ها سازگار نیست. تلهٔ تستی: مختصات افقی و عمودی را ضرب یا تفریق می‌کنی. گزینهٔ درست «(4,6)(4, 6)ادامهٔ فرمول را افقی ببین» است.

2. جمع مؤلفه‌به‌مؤلفهٔ (2,3)+(4,5)(2,3)+(4,5)ادامهٔ فرمول را افقی ببین را پیدا کن.

  • (6,−2)(6, -2)ادامهٔ فرمول را افقی ببین
  • (−2,8)(-2, 8)ادامهٔ فرمول را افقی ببین
  • (7,8)(7, 8)ادامهٔ فرمول را افقی ببین
  • (6,8)(6, 8)ادامهٔ فرمول را افقی ببین

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«(6,8)(6, 8)ادامهٔ فرمول را افقی ببین» درست است، چون جمع مؤلفه‌ها برابر (2+4،3+5)=<spanclass="math−formulamath−display"dir="ltr"><spanclass="math−scroll"dir="ltr"><spanclass="math−content"><spanclass="katex−display"><spanclass="katex"><spanclass="katex−mathml"><mathxmlns="http://www.w3.org/1998/Math/MathML"display="block"><semantics><mrow><mostretchy="false">(</mo><mn>6</mn><moseparator="true">,</mo><mn>8</mn><mostretchy="false">)</mo></mrow><annotationencoding="application/x−tex">(6,8)</annotation></semantics></math></span><spanclass="katex−html"aria−hidden="true"><spanclass="base"><spanclass="strut"style="height:1em;vertical−align:−0.25em;"></span><spanclass="mopen">(</span><spanclass="mord">6</span><spanclass="mpunct">,</span><spanclass="mspace"style="margin−right:0.1667em;"></span><spanclass="mord">8</span><spanclass="mclose">)</span></span></span></span></span></span></span><spanclass="math−tools"dir="rtl"><span>ادامهٔفرمولراافقیببین</span><buttontype="button"class="math−expand"data−math−expandaria−label="بزرگ‌نماییفرمول">بزرگ‌نمایی</button></span></span>(2+4، 3+5)=<span class="math-formula math-display" dir="ltr"><span class="math-scroll" dir="ltr"><span class="math-content"><span class="katex-display"><span class="katex"><span class="katex-mathml"><math xmlns="http://www.w3.org/1998/Math/MathML" display="block"><semantics><mrow><mo stretchy="false">(</mo><mn>6</mn><mo separator="true">,</mo><mn>8</mn><mo stretchy="false">)</mo></mrow><annotation encoding="application/x-tex">(6, 8)</annotation></semantics></math></span><span class="katex-html" aria-hidden="true"><span class="base"><span class="strut" style="height:1em;vertical-align:-0.25em;"></span><span class="mopen">(</span><span class="mord">6</span><span class="mpunct">,</span><span class="mspace" style="margin-right:0.1667em;"></span><span class="mord">8</span><span class="mclose">)</span></span></span></span></span></span></span><span class="math-tools" dir="rtl"><span>ادامهٔ فرمول را افقی ببین</span><button type="button" class="math-expand" data-math-expand aria-label="بزرگ‌نمایی فرمول">بزرگ‌نمایی</button></span></span>ادامهٔ فرمول را افقی ببین می‌شود. «(6,−2)(6, -2)ادامهٔ فرمول را افقی ببین» از جمع‌کردنِ مؤلفه‌ها با علامت نادرست به‌دست می‌آید. «(−2,8)(-2, 8)ادامهٔ فرمول را افقی ببین» فقط یکی از دو مؤلفه را درست نگه می‌دارد. «(7,8)(7, 8)ادامهٔ فرمول را افقی ببین» با جابه‌جایی داده‌ها سازگار نیست. تلهٔ تستی: مختصات افقی و عمودی را ضرب یا تفریق می‌کنی. گزینهٔ درست «(6,8)(6, 8)ادامهٔ فرمول را افقی ببین» است.

3. قایق ۳ واحد شرق و ۴ شمال می‌رود، سپس ۵ شرق و ۶ شمال؛ جابه‌جایی نهایی؟

  • (9,10)(9, 10)ادامهٔ فرمول را افقی ببین
  • (8,10)(8, 10)ادامهٔ فرمول را افقی ببین
  • (8,−2)(8, -2)ادامهٔ فرمول را افقی ببین
  • (−2,10)(-2, 10)ادامهٔ فرمول را افقی ببین

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«(8,10)(8, 10)ادامهٔ فرمول را افقی ببین» درست است، چون جمع مؤلفه‌ها برابر (3+5،4+6)=<spanclass="math−formulamath−display"dir="ltr"><spanclass="math−scroll"dir="ltr"><spanclass="math−content"><spanclass="katex−display"><spanclass="katex"><spanclass="katex−mathml"><mathxmlns="http://www.w3.org/1998/Math/MathML"display="block"><semantics><mrow><mostretchy="false">(</mo><mn>8</mn><moseparator="true">,</mo><mn>10</mn><mostretchy="false">)</mo></mrow><annotationencoding="application/x−tex">(8,10)</annotation></semantics></math></span><spanclass="katex−html"aria−hidden="true"><spanclass="base"><spanclass="strut"style="height:1em;vertical−align:−0.25em;"></span><spanclass="mopen">(</span><spanclass="mord">8</span><spanclass="mpunct">,</span><spanclass="mspace"style="margin−right:0.1667em;"></span><spanclass="mord">10</span><spanclass="mclose">)</span></span></span></span></span></span></span><spanclass="math−tools"dir="rtl"><span>ادامهٔفرمولراافقیببین</span><buttontype="button"class="math−expand"data−math−expandaria−label="بزرگ‌نماییفرمول">بزرگ‌نمایی</button></span></span>(3+5، 4+6)=<span class="math-formula math-display" dir="ltr"><span class="math-scroll" dir="ltr"><span class="math-content"><span class="katex-display"><span class="katex"><span class="katex-mathml"><math xmlns="http://www.w3.org/1998/Math/MathML" display="block"><semantics><mrow><mo stretchy="false">(</mo><mn>8</mn><mo separator="true">,</mo><mn>10</mn><mo stretchy="false">)</mo></mrow><annotation encoding="application/x-tex">(8, 10)</annotation></semantics></math></span><span class="katex-html" aria-hidden="true"><span class="base"><span class="strut" style="height:1em;vertical-align:-0.25em;"></span><span class="mopen">(</span><span class="mord">8</span><span class="mpunct">,</span><span class="mspace" style="margin-right:0.1667em;"></span><span class="mord">10</span><span class="mclose">)</span></span></span></span></span></span></span><span class="math-tools" dir="rtl"><span>ادامهٔ فرمول را افقی ببین</span><button type="button" class="math-expand" data-math-expand aria-label="بزرگ‌نمایی فرمول">بزرگ‌نمایی</button></span></span>ادامهٔ فرمول را افقی ببین می‌شود. «(8,−2)(8, -2)ادامهٔ فرمول را افقی ببین» از جمع‌کردنِ مؤلفه‌ها با علامت نادرست به‌دست می‌آید. «(−2,10)(-2, 10)ادامهٔ فرمول را افقی ببین» فقط یکی از دو مؤلفه را درست نگه می‌دارد. «(9,10)(9, 10)ادامهٔ فرمول را افقی ببین» با جابه‌جایی داده‌ها سازگار نیست. تلهٔ تستی: مختصات افقی و عمودی را ضرب یا تفریق می‌کنی. گزینهٔ درست «(8,10)(8, 10)ادامهٔ فرمول را افقی ببین» است.

4. در محاسبهٔ (4,5)+(6,7)(4,5)+(6,7)ادامهٔ فرمول را افقی ببین، بردار برآیند چیست؟

  • (10,−2)(10, -2)ادامهٔ فرمول را افقی ببین
  • (−2,12)(-2, 12)ادامهٔ فرمول را افقی ببین
  • (11,12)(11, 12)ادامهٔ فرمول را افقی ببین
  • (10,12)(10, 12)ادامهٔ فرمول را افقی ببین

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«(10,12)(10, 12)ادامهٔ فرمول را افقی ببین» درست است، چون جمع مؤلفه‌ها برابر (4+6،5+7)=<spanclass="math−formulamath−display"dir="ltr"><spanclass="math−scroll"dir="ltr"><spanclass="math−content"><spanclass="katex−display"><spanclass="katex"><spanclass="katex−mathml"><mathxmlns="http://www.w3.org/1998/Math/MathML"display="block"><semantics><mrow><mostretchy="false">(</mo><mn>10</mn><moseparator="true">,</mo><mn>12</mn><mostretchy="false">)</mo></mrow><annotationencoding="application/x−tex">(10,12)</annotation></semantics></math></span><spanclass="katex−html"aria−hidden="true"><spanclass="base"><spanclass="strut"style="height:1em;vertical−align:−0.25em;"></span><spanclass="mopen">(</span><spanclass="mord">10</span><spanclass="mpunct">,</span><spanclass="mspace"style="margin−right:0.1667em;"></span><spanclass="mord">12</span><spanclass="mclose">)</span></span></span></span></span></span></span><spanclass="math−tools"dir="rtl"><span>ادامهٔفرمولراافقیببین</span><buttontype="button"class="math−expand"data−math−expandaria−label="بزرگ‌نماییفرمول">بزرگ‌نمایی</button></span></span>(4+6، 5+7)=<span class="math-formula math-display" dir="ltr"><span class="math-scroll" dir="ltr"><span class="math-content"><span class="katex-display"><span class="katex"><span class="katex-mathml"><math xmlns="http://www.w3.org/1998/Math/MathML" display="block"><semantics><mrow><mo stretchy="false">(</mo><mn>10</mn><mo separator="true">,</mo><mn>12</mn><mo stretchy="false">)</mo></mrow><annotation encoding="application/x-tex">(10, 12)</annotation></semantics></math></span><span class="katex-html" aria-hidden="true"><span class="base"><span class="strut" style="height:1em;vertical-align:-0.25em;"></span><span class="mopen">(</span><span class="mord">10</span><span class="mpunct">,</span><span class="mspace" style="margin-right:0.1667em;"></span><span class="mord">12</span><span class="mclose">)</span></span></span></span></span></span></span><span class="math-tools" dir="rtl"><span>ادامهٔ فرمول را افقی ببین</span><button type="button" class="math-expand" data-math-expand aria-label="بزرگ‌نمایی فرمول">بزرگ‌نمایی</button></span></span>ادامهٔ فرمول را افقی ببین می‌شود. «(10,−2)(10, -2)ادامهٔ فرمول را افقی ببین» از جمع‌کردنِ مؤلفه‌ها با علامت نادرست به‌دست می‌آید. «(−2,12)(-2, 12)ادامهٔ فرمول را افقی ببین» فقط یکی از دو مؤلفه را درست نگه می‌دارد. «(11,12)(11, 12)ادامهٔ فرمول را افقی ببین» با جابه‌جایی داده‌ها سازگار نیست. تلهٔ تستی: مختصات افقی و عمودی را ضرب یا تفریق می‌کنی. گزینهٔ درست «(10,12)(10, 12)ادامهٔ فرمول را افقی ببین» است.

5. دو نیروی هم‌جهت با مؤلفه‌های (5,6)(5, 6)ادامهٔ فرمول را افقی ببین و (7,8)(7, 8)ادامهٔ فرمول را افقی ببین برآیندشان چه برداری است؟

  • (13,14)(13, 14)ادامهٔ فرمول را افقی ببین
  • (12,14)(12, 14)ادامهٔ فرمول را افقی ببین
  • (12,−2)(12, -2)ادامهٔ فرمول را افقی ببین
  • (−2,14)(-2, 14)ادامهٔ فرمول را افقی ببین

پاسخنامه‌ی تحلیلی

«(12,14)(12, 14)ادامهٔ فرمول را افقی ببین» درست است، چون جمع مؤلفه‌ها برابر (5+7،6+8)=<spanclass="math−formulamath−display"dir="ltr"><spanclass="math−scroll"dir="ltr"><spanclass="math−content"><spanclass="katex−display"><spanclass="katex"><spanclass="katex−mathml"><mathxmlns="http://www.w3.org/1998/Math/MathML"display="block"><semantics><mrow><mostretchy="false">(</mo><mn>12</mn><moseparator="true">,</mo><mn>14</mn><mostretchy="false">)</mo></mrow><annotationencoding="application/x−tex">(12,14)</annotation></semantics></math></span><spanclass="katex−html"aria−hidden="true"><spanclass="base"><spanclass="strut"style="height:1em;vertical−align:−0.25em;"></span><spanclass="mopen">(</span><spanclass="mord">12</span><spanclass="mpunct">,</span><spanclass="mspace"style="margin−right:0.1667em;"></span><spanclass="mord">14</span><spanclass="mclose">)</span></span></span></span></span></span></span><spanclass="math−tools"dir="rtl"><span>ادامهٔفرمولراافقیببین</span><buttontype="button"class="math−expand"data−math−expandaria−label="بزرگ‌نماییفرمول">بزرگ‌نمایی</button></span></span>(5+7، 6+8)=<span class="math-formula math-display" dir="ltr"><span class="math-scroll" dir="ltr"><span class="math-content"><span class="katex-display"><span class="katex"><span class="katex-mathml"><math xmlns="http://www.w3.org/1998/Math/MathML" display="block"><semantics><mrow><mo stretchy="false">(</mo><mn>12</mn><mo separator="true">,</mo><mn>14</mn><mo stretchy="false">)</mo></mrow><annotation encoding="application/x-tex">(12, 14)</annotation></semantics></math></span><span class="katex-html" aria-hidden="true"><span class="base"><span class="strut" style="height:1em;vertical-align:-0.25em;"></span><span class="mopen">(</span><span class="mord">12</span><span class="mpunct">,</span><span class="mspace" style="margin-right:0.1667em;"></span><span class="mord">14</span><span class="mclose">)</span></span></span></span></span></span></span><span class="math-tools" dir="rtl"><span>ادامهٔ فرمول را افقی ببین</span><button type="button" class="math-expand" data-math-expand aria-label="بزرگ‌نمایی فرمول">بزرگ‌نمایی</button></span></span>ادامهٔ فرمول را افقی ببین می‌شود. «(12,−2)(12, -2)ادامهٔ فرمول را افقی ببین» از جمع‌کردنِ مؤلفه‌ها با علامت نادرست به‌دست می‌آید. «(−2,14)(-2, 14)ادامهٔ فرمول را افقی ببین» فقط یکی از دو مؤلفه را درست نگه می‌دارد. «(13,14)(13, 14)ادامهٔ فرمول را افقی ببین» با جابه‌جایی داده‌ها سازگار نیست. تلهٔ تستی: مختصات افقی و عمودی را ضرب یا تفریق می‌کنی. گزینهٔ درست «(12,14)(12, 14)ادامهٔ فرمول را افقی ببین» است.

نمونه سؤال تشریحی

۳ سؤال امتحانی با پاسخ نمونه — برای دیدن بزن

۱. ربات از نقطهٔ (1,1)(1,1)ادامهٔ فرمول را افقی ببین شروع می‌کند و دستورهای (2,3)(2,3)ادامهٔ فرمول را افقی ببین و (−4,0)(-4,0)ادامهٔ فرمول را افقی ببین و (0,−6)(0,-6)ادامهٔ فرمول را افقی ببین را اجرا می‌کند. نقطهٔ پایانی و اندازهٔ جابه‌جایی کل را بیابید.

پاسخ نمونه

بردارها را مؤلفه‌به‌مؤلفه جمع می‌کنیم:

(2−4+0, 3+0−6)=(−2, −3)(2-4+0,\ 3+0-6)=(-2,\,-3)ادامهٔ فرمول را افقی ببین

نقطهٔ پایان برابر نقطهٔ شروع به‌علاوهٔ بردار است:

(1,1)+(−2,−3)=(−1, −2)(1,1)+(-2,-3)=(-1,\,-2)ادامهٔ فرمول را افقی ببین

اندازهٔ جابه‌جایی کل:

(−2)2+(−3)2=13≈3.6\sqrt{(-2)^2+(-3)^2}=\sqrt{13}\approx3.6ادامهٔ فرمول را افقی ببین

۲. نشان دهید مسیر مستقیم بین دو نقطه کوتاه‌تر از مسیر پله‌ای (یک پاره‌خط افقی و بعد یک پاره‌خط عمودی) است.

پاسخ نمونه

فرض کنید طول پاره‌خط افقی aaادامهٔ فرمول را افقی ببین و طول پاره‌خط عمودی bbادامهٔ فرمول را افقی ببین باشد (هر دو مثبت). مسیر مستقیم وتر مثلث قائم‌الزاویه است و طولش a2+b2\sqrt{a^2+b^2}ادامهٔ فرمول را افقی ببین و مسیر پله‌ای a+ba+bادامهٔ فرمول را افقی ببین است.

مربع هر دو طرف را مقایسه می‌کنیم:

a2+b2<a2+2ab+b2a^2+b^2<a^2+2ab+b^2ادامهٔ فرمول را افقی ببین

چون ab>0ab>0ادامهٔ فرمول را افقی ببین است. چون هر دو طرف مثبت‌اند، می‌توان جذر گرفت و a2+b2<a+b\sqrt{a^2+b^2}<a+bادامهٔ فرمول را افقی ببین را نتیجه گرفت. این همان نامساوی مثلث است.

۳. کودکی روی تابی نشسته که با دو طناب به یک شاخه بسته شده است و هر طناب با راستای قائم زاویهٔ θ\thetaادامهٔ فرمول را افقی ببین می‌سازد. کشش هر طناب را بر حسب وزن WWادامهٔ فرمول را افقی ببین بنویسید و توضیح دهید چرا با بزرگ‌تر شدن زاویه کشش بیشتر می‌شود.

پاسخ نمونه

مؤلفهٔ قائم کشش هر طناب Tcos⁡θT\cos\thetaادامهٔ فرمول را افقی ببین است. دو طناب باید با وزن در تعادل باشند:

2Tcos⁡θ=W ⇒ T=W2cos⁡θ2T\cos\theta=W\ \Rightarrow\ T=\frac{W}{2\cos\theta}ادامهٔ فرمول را افقی ببین

وقتی زاویهٔ θ\thetaادامهٔ فرمول را افقی ببین بزرگ‌تر می‌شود، cos⁡θ\cos\thetaادامهٔ فرمول را افقی ببین کوچک‌تر می‌شود و در نتیجه TTادامهٔ فرمول را افقی ببین بیشتر می‌شود. برای زاویه‌های نزدیک 90∘90^\circادامهٔ فرمول را افقی ببین مقدار cos⁡θ\cos\thetaادامهٔ فرمول را افقی ببین نزدیک صفر است و کشش بسیار زیاد می‌شود؛ پس طناب‌های عمودی‌تر ایمن‌ترند.

مباحث مرتبط

ادامه‌ی این مبحث رو ببین

با ثبت‌نام رایگان، به بانک کامل سؤال، شبیه‌ساز کنکور و تحلیل پیشرفت دسترسی داری

ثبت‌نام رایگان