اندازه گیری (هنر)
وقتی ماکتی میسازی، گچ و خاکِ رس را وزن میکنی، یا مقیاسِ یک طرح را از کاغذ به فضا میبری، در حالِ اندازهگیری هستی. فیزیک از همینجا شروع میشود: شناختِ طبیعت با عدد و یکا.
فیزیک، مدل و سادهسازی
فیزیک علمی تجربی است؛ قانونها باید از آزمایش تأیید شوند و نظریهها با شواهدِ تازه بازنگری میشوند — سیرِ مدلهای اتمی نمونهٔ روشنِ آن است. این بازنگریپذیری ضعفِ فیزیک نیست، قوتِ آن است.
مدلسازی یعنی پدیده را آنقدر ساده و آرمانی کنیم که بررسیاش ممکن شود. اصلِ طلایی: اثرهای جزئی را نادیده بگیر، نه اثرهای تعیینکننده. مثلاً در مسیرِ یک توپ، مقاومتِ هوا، چرخشِ توپ و تغییرِ وزن با ارتفاع کنار گذاشته میشوند و جرم در یک نقطه متمرکز فرض میشود.
کمیت: نردهای یا برداری
هر چیزی که بتوان اندازه گرفت و با عدد و یکا بیان کرد، کمیتِ فیزیکی است. روی نمادِ کمیتِ برداری پیکان میگذاریم:
ادامهٔ فرمول را افقی ببینبدونِ پیکان فقط اندازهٔ آن کمیت منظور است: ادامهٔ فرمول را افقی ببین.
مسافت و زمان نردهایاند؛ جابهجایی و سرعت برداری.
یکاها و پیشوندها
دستگاهِ SI هفت کمیتِ پایه دارد. کیلوگرم تنها یکای پایهای است که خودش پیشوند دارد؛ برای ساختنِ یکاهای فرعیِ جرم به گرم پیشوند میدهیم (mg، نه mkg).
یکاهای فرعیِ پرکاربرد:
ادامهٔ فرمول را افقی ببینترتیبِ پیشوندها از بزرگ به کوچک: G، M، k، (یکا)، c، m، μ، n، p، f.
تبدیلِ یکا
کمیت را در ضریبِ تبدیل — کسری که برابرِ ۱ است — ضرب کن:
ادامهٔ فرمول را افقی ببینمیانبُرِ پرتکرار:
ادامهٔ فرمول را افقی ببیندر یکاهای تواندار، ضریبِ تبدیل هم توان میگیرد:
ادامهٔ فرمول را افقی ببینسازگاریِ یکاها: در هر معادلهٔ فیزیکی یکای دو طرف باید یکی باشد؛ همین سنجش، نادرستیِ یک فرمول را لو میدهد. در قانونِ دومِ نیوتون هم یکاها جور درمیآیند: ادامهٔ فرمول را افقی ببین. از همین راه گاهی میتوان شکلِ یک رابطهٔ ناشناخته را حدس زد؛ مثلاً برای دورهٔ تناوبِ آونگ به ادامهٔ فرمول را افقی ببین میرسیم.
نمادگذاری علمی و ارقامِ بامعنا
ادامهٔ فرمول را افقی ببینعددِ بزرگ ← ممیز به چپ ← توانِ مثبت؛ عددِ کوچک ← ممیز به راست ← توانِ منفی.
در ارقامِ بامعنا، همهٔ رقمهای غیرصفر و صفرهای میانی بامعنا هستند؛ صفرهای سمتِ چپ بامعنا نیستند و صفرهای سمتِ راستِ ممیز هستند (پس ادامهٔ فرمول را افقی ببین سه رقمِ بامعنا دارد). در ضرب و تقسیم، نتیجه به اندازهٔ کمرقمترین عامل رقمِ بامعنا میگیرد؛ در جمع و تفریق، از دقیقترین جایگاهِ ممیز فراتر نمیرود.
دقت، درستی و چگالی
دقتِ یک ابزار برابرِ کوچکترین تقسیمبندیِ آن است (در ابزارِ رقمی: یک واحدِ آخرین رقم). خطای اختلافِ منظر وقتی رخ میدهد که چشم درست روبهروی نشانه نباشد. «دقت» و «درستی» دو چیزِ متفاوتاند.
چگالی خاصیتِ ماده است نه جسم؛ تکهای طلا با هر جرمی همان چگالیِ طلا را دارد:
ادامهٔ فرمول را افقی ببینادامهٔ فرمول را افقی ببیناگر چگالیِ جسم از مایع بیشتر باشد، غرق میشود — همان چیزی که تفاوتِ رفتارِ چوب و برنز را در آب توضیح میدهد.
تلههای رایج
- بیانِ کمیت بدونِ یکا معنا ندارد: «طولِ ۵» غلط است، «طولِ ۵ m» درست.
- در نمادگذاری علمی ضریب باید بین ۱ و ۱۰ باشد؛ ادامهٔ فرمول را افقی ببین غلط است، درستش ادامهٔ فرمول را افقی ببین.
- مرتبهٔ بزرگی یعنی نزدیکترین توانِ ۱۰ به یک عدد و برای تخمینِ سریع به کار میآید؛ اگر ضریب ادامهٔ فرمول را افقی ببین بود، توان را یک واحد بالا ببر.