دینامیک (هنر)
مجسمه چرا نمیافتد؟ سنباده چرا روی چوب میگیرد و روی شیشه سُر میخورد؟ فنرِ یک ماکتِ متحرک چرا برمیگردد؟ پاسخِ هر سه یک چیز است: نیرو.
نیرو، برهمکنشِ دو جسم
نیرو حاصلِ برهمکنشِ دو جسم بر یکدیگر است؛ کمیتی برداری با اندازه، جهت و نقطهٔ اثر، و یکای نیوتون (N). اثرِ نیرو میتواند تغییرِ اندازهٔ سرعت، تغییرِ جهتِ سرعت، تغییرِ شکلِ جسم یا شروع و توقفِ حرکت باشد. نیرو را با نیروسنج میسنجند و با پارهخطِ جهتدار و مقیاسِ مناسب رسم میکنند.
نیروهایی که هر روز با آنها سروکار داری
وزن: ادامهٔ فرمول را افقی ببین، همیشه رو به مرکزِ زمین. جرم ثابت است ولی وزن با مکان عوض میشود (ادامهٔ فرمول را افقی ببین روی زمین ۹.۸، ماه ۱.۶ و مریخ ۳.۷ نیوتون بر کیلوگرم).
نیروی عمودیِ سطح (ادامهٔ فرمول را افقی ببین): از سطح، عمود بر آن و رو به بیرون. روی سطحِ افقیِ ساکن ادامهٔ فرمول را افقی ببین؛ در آسانسورِ شتابدار به بالا ادامهٔ فرمول را افقی ببین و به پایین ادامهٔ فرمول را افقی ببین؛ در سقوطِ آزاد ادامهٔ فرمول را افقی ببین یعنی بیوزنی — که به معنیِ نبودِ وزن نیست، بلکه احساسنکردنِ آن است.
اصطکاک: ایستایی تا آستانهٔ حرکت متغیر است، ادامهٔ فرمول را افقی ببین؛ و جنبشی هنگامِ لغزش تقریباً ثابت است، ادامهٔ فرمول را افقی ببین، همیشه با ادامهٔ فرمول را افقی ببین. نکتهٔ خلافِ شهود: اصطکاک به مساحتِ سطحِ تماس بستگی ندارد، به جنسِ سطح و نیروی عمودی بستگی دارد.
کششِ طناب: طناب فقط میکشد، نمیفشارد؛ در طنابِ سبک کشش در همهٔ نقاط یکسان است.
فنر (قانونِ هوک): ادامهٔ فرمول را افقی ببین، همیشه رو به نقطهٔ تعادل. شیبِ نمودارِ ادامهٔ فرمول را افقی ببین برحسب ادامهٔ فرمول را افقی ببین همان ادامهٔ فرمول را افقی ببین است؛ هرچه بزرگتر، فنر سختتر. فنرهای موازی سختتر میشوند (ادامهٔ فرمول را افقی ببین) و فنرهای سری نرمتر.
مقاومتِ شاره: نیرویی که سیال در خلافِ جهتِ حرکت وارد میکند و به تندی، شکل و اندازهٔ جسم و چگالیِ سیال بستگی دارد. وقتی این نیرو با وزن برابر شود، شتاب صفر میشود و جسم با تندیِ حدی پیش میرود.
سه قانونِ نیوتون
قانونِ اول (لختی): اگر نیروی خالص صفر باشد، جسمِ ساکن ساکن میماند و جسمِ متحرک با همان سرعت و در همان جهت ادامه میدهد:
ادامهٔ فرمول را افقی ببین«نیروهای متوازن» یعنی برایندِ صفر، نه نبودِ نیرو. لختی هم مقاومتِ جسم در برابرِ تغییرِ حالتِ حرکت است و با جرم بیشتر میشود.
قانونِ دوم:
ادامهٔ فرمول را افقی ببینادامهٔ فرمول را افقی ببین برایندِ برداریِ همهٔ نیروهاست، نه یکی از آنها؛ و شتاب همیشه همجهتِ نیروی خالص است.
قانونِ سوم (کنش و واکنش):
ادامهٔ فرمول را افقی ببینهماندازه، همراستا، خلافِ جهت، از یک نوع، و — مهمتر از همه — بر دو جسمِ متفاوت. پس هرگز با هم جمع نمیشوند و نمیتوانند یکدیگر را خنثی کنند.
تکانه و ضربه
ادامهٔ فرمول را افقی ببینهمین رابطه توضیح میدهد چرا کیسهٔ هوا جان میرهاند: با بزرگشدنِ ادامهٔ فرمول را افقی ببین، نیروی وارد بر سرنشین کوچک میشود. اگر نیروی خالصِ خارجیِ سامانه صفر باشد، تکانهٔ کل پایسته است.
حرکتِ دایرهای یکنواخت
اندازهٔ سرعت ثابت است ولی جهتش پیوسته عوض میشود؛ پس شتاب وجود دارد و رو به مرکز است:
ادامهٔ فرمول را افقی ببیننیروی مرکزگرا نوعِ تازهای از نیرو نیست؛ نقشی است که نیروهای موجود بازی میکنند: گرانش برای ماه، اصطکاکِ ایستایی برای خودرو در پیچ، و کششِ نخ برای توپی که به نخ بسته شده است.
گرانشِ عمومی
ادامهٔ فرمول را افقی ببیناگر فاصله دو برابر شود، نیروی گرانشی چهار برابر کم میشود. برای ماهواره در مدارِ دایرهای، گرانش همان نقشِ مرکزگرا را دارد و به ادامهٔ فرمول را افقی ببین میرسیم.
وقتی سطح شیب دارد
روی شیبی به زاویهٔ ادامهٔ فرمول را افقی ببین، وزن به دو مؤلفه تجزیه میشود: ادامهٔ فرمول را افقی ببین در راستای شیب و ادامهٔ فرمول را افقی ببین عمود بر آن. پس ادامهٔ فرمول را افقی ببین و برای جسمی که با اصطکاکِ جنبشی رو به پایین میلغزد:
ادامهٔ فرمول را افقی ببینهرچه شیب تندتر باشد سهمِ ادامهٔ فرمول را افقی ببین بیشتر و سهمِ اصطکاک کمتر میشود — همان چیزی که تصمیم میگیرد یک قطعه روی تختهٔ کج بماند یا سُر بخورد.
تلههای رایج
- روی سطحِ شیبدار ادامهٔ فرمول را افقی ببین است، نه ادامهٔ فرمول را افقی ببین.
- ادامهٔ فرمول را افقی ببین سقفِ اصطکاکِ ایستایی است، نه مقدارِ همیشگیِ آن.
- در حرکتِ دایرهایِ یکنواخت کارِ نیروی مرکزگرا صفر است، چون بر جابهجایی عمود است.
- اگر A با نیروی ادامهٔ فرمول را افقی ببین به B نیرو وارد کند، B هم با همان ادامهٔ فرمول را افقی ببین (نه ادامهٔ فرمول را افقی ببین) به A نیرو وارد میکند.