پرش به محتوای اصلی

03_نوسان و موج (علوم ریاضی)

بخشی از بانک سؤال طبقه‌بندی‌شده‌ی این مبحث در کوئیز سنتر — رایگان و بدون نیاز به ثبت‌نام

خلاصه‌ی درسنامه

این خلاصه‌ی 30 درصدی درسنامه اصلی است. متن کامل با همه‌ی نکته‌ها، مثال‌های حل‌شده و جمع‌بندی، با ثبت‌نام رایگان در دسترست قرار می‌گیرد.

نوسان و موج

نوسان دوره‌ای

نوسان، حرکتی است که جسم حول یک نقطهٔ تعادل تکرار می‌کند. نوسان دوره‌ای هر چرخه را دقیقاً مثل قبلی تکرار می‌کند؛ نوسان غیردوره‌ای الگوی ثابتی ندارد.

کمیت نماد تعریف
دورهٔ تناوب TT زمان یک نوسان کامل
بسامد ff تعداد نوسان در ثانیه
دامنه AA بیشینه فاصله از تعادل
f=1T\boxed{f=\frac{1}{T}}

نکته: دامنه نصف فاصلهٔ دو انتهای مسیر نوسان است، نه کل آن.

حرکت هماهنگ ساده (SHM)

حرکتی که نمودار مکان-زمانش سینوسی باشد، حرکت هماهنگ ساده نام دارد. با انتخاب t=0t=0 در نقطهٔ x=+Ax=+A:

x(t)=Acos(ωt),ω=2πT=2πf\boxed{x(t)=A\cos(\omega t)},\qquad \omega=\frac{2\pi}{T}=2\pi f

در نقاط بازگشتی (x=±Ax=\pm A) سرعت صفر و شتاب بیشینه است؛ در نقطهٔ تعادل (x=0x=0) سرعت بیشینه و شتاب صفر است. رابطهٔ شتاب و مکان، a=ω2xa=-\omega^2x، نشان می‌دهد شتاب همیشه به سمت تعادل است (نیروی بازگرداننده).

فنر-جرم و آونگ ساده

Tفنر=2πmkTآونگ=2πLg\boxed{T_{\text{فنر}}=2\pi\sqrt{\frac{m}{k}}}\qquad \boxed{T_{\text{آونگ}}=2\pi\sqrt{\frac{L}{g}}}

دورهٔ فنر-جرم به دامنه بستگی ندارد (ایزوکرونی)؛ دورهٔ آونگ ساده هم به دامنه (برای زوایای کوچک) و هم به جرم وزنه بستگی ندارد، فقط به طول نخ و شتاب گرانش. نکتهٔ کنکوری: در آسانسور با شتاب aa رو به بالا، T=2πL/(g+a)T=2\pi\sqrt{L/(g+a)} (دوره کمتر)؛ در سقوط آزاد (a=ga=g)، آونگ اصلاً نوسان نمی‌کند.

انرژی در SHM

E=K+U=12kA2=ثابت,vmax=AωE=K+U=\frac{1}{2}kA^2=\text{ثابت},\qquad v_{max}=A\omega

انرژی مکانیکی با مربع دامنه و مربع بسامد متناسب است. در x=A/2x=A/2، انرژی پتانسیل یک‌چهارم و جنبشی سه‌چهارم کل انرژی است.

نکتهٔ فراتر از کتاب — فنر قائم: وقتی فنر عمودی است و وزنه به آن آویزان می‌شود، نقطهٔ تعادل جابجا می‌شود (x0=mg/kx_0=mg/k) اما دورهٔ تناوب دقیقاً همان رابطهٔ افقی باقی می‌ماند؛ وزن در معادلهٔ حرکت حذف می‌شود.

ویژگی فنر-جرم آونگ ساده
نیروی بازگرداننده F=kxF=-kx FmgLxF\approx -\frac{mg}{L}x
بسامد زاویه‌ای ω=k/m\omega=\sqrt{k/m} ω=g/L\omega=\sqrt{g/L}
وابستگی به جرم دارد ندارد
وابستگی به دامنه ندارد ندارد (زوایای کوچک)

تشدید

هر نوسانگر بدون نیروی خارجی، با بسامد طبیعی f0f_0 نوسان می‌کند. وقتی بسامد نیروی واداشته با f0f_0 برابر شود، تشدید رخ می‌دهد و دامنهٔ نوسان به بیشینه می‌رسد.

مثال توضیح
سقوط پل تاکوما (۱۹۴۰) باد با بسامد طبیعی پل تشدید ایجاد کرد
زلزلهٔ مکزیکوسیتی (۱۹۸۵) ساختمان‌های ده تا چهارده طبقه با بسامد زمین‌لرزه تشدید یافتند
اجاق مایکروویو امواج با بسامدی هم‌خوان با مولکول‌های آب تشدید ایجاد می‌کنند

نکتهٔ کنکوری: تشدید همیشه مضر نیست؛ در تنظیم رادیو، MRI و لیزر کاملاً مفید و ضروری است.

موج و انواع آن

موج، انتقال انرژی بدون انتقال ماده است. در موج عرضی (مثل نور، موج روی ریسمان)، ارتعاش ذرات عمود بر جهت انتشار است؛ در موج طولی (مثل صوت)، ارتعاش موازی با انتشار است.

v=fλ\boxed{v=f\lambda}

نکتهٔ کنکوری کلیدی: تندی موج فقط به محیط بستگی دارد. وقتی موج از محیطی به محیط دیگر می‌رود، بسامد ثابت می‌ماند اما طول موج و تندی تغییر می‌کنند. توان انتقالی موج با مربع دامنه و مربع بسامد متناسب است.

تندی موج عرضی در ریسمان کشیده:

v=Fμ\boxed{v=\sqrt{\frac{F}{\mu}}}

که FF نیروی کشش و μ=m/L\mu=m/L چگالی خطی ریسمان است. نکتهٔ کنکوری: اگر کشش چهار برابر شود، تندی فقط دو برابر می‌شود؛ اگر چگالی خطی چهار برابر شود، تندی نصف می‌شود.

محیط فرمول تندی
ریسمان v=F/μv=\sqrt{F/\mu}
مایع v=B/ρv=\sqrt{B/\rho}
جامد (طولی) v=Y/ρv=\sqrt{Y/\rho}
گاز (صوت) v=γRT/Mv=\sqrt{\gamma RT/M}

امواج الکترومغناطیسی

طبق نظریهٔ ماکسول، تغییرات متقابل میدان الکتریکی و مغناطیسی موج الکترومغناطیسی می‌آفرینند. این امواج همیشه عرضی‌اند، به محیط نیاز ندارند و در خلأ با تندی

c3.00×108m/sc\approx 3.00\times10^8\,\text{m/s}

منتشر می‌شوند.

ناحیه طیف طول موج کاربرد
امواج رادیویی بزرگ‌تر از 1m1\,\text{m} رادیو، تلویزیون
میکروموج 1mm1\,\text{mm} تا 1m1\,\text{m} ماکروویو، رادار
مرئی 400400 تا 700nm700\,\text{nm} دید انسان
فرابنفش 1010 تا 400nm400\,\text{nm} ضدعفونی
پرتو X و گاما کمتر از 10nm10\,\text{nm} رادیولوژی، هسته‌ای

در تمام این طیف، تندی امواج در خلأ یکسان است و تنها بسامد (یا طول موج) تفاوت می‌کند. در محیط مادی، تندی نور v=c/nv=c/n است که nn ضریب شکست محیط است.

موج صوتی

صوت موجی طولی مکانیکی است. شدت صوت،

I=PavA,β=(10dB)log(II0)I=\frac{P_{av}}{A},\qquad \beta=(10\,\text{dB})\log\left(\frac{I}{I_0}\right)

هر بار شدت ۱۰ برابر شود، تراز دسی‌بل دقیقاً ۱۰ واحد بالا می‌رود. برای منبع نقطه‌ای، I1/r2I\propto 1/r^2؛ اگر فاصله دو برابر شود، شدت چهار برابر کاهش می‌یابد.

صوت تراز (dB) شدت (W/m2\text{W/m}^2)
آستانهٔ شنوایی 00 101210^{-12}
صحبت معمولی 6060 10610^{-6}
جارو برقی 8080 10410^{-4}
آستانهٔ درد 120120 11

گسترهٔ شنوایی انسان 2020 تا 20000Hz20000\,\text{Hz} است؛ زیر آن زیرصوت و بالای آن فراصوت نام دارد.

نمونه: سه منبع صوتی یکسان هر کدام تراز 70dB70\,\text{dB} دارند. وقتی هر سه روشن باشند، چون شدت‌ها جمع می‌شوند (نه ترازها):

βtotal=70+10log(3)74.8dB\beta_{total}=70+10\log(3)\approx 74.8\,\text{dB}

اثر دوپلر

تغییر بسامد دریافتی به دلیل حرکت نسبی چشمه و شنونده:

fobs=fsv+vovvsf_{obs}=f_s\cdot\frac{v+v_o}{v-v_s}

وقتی چشمه و ناظر به هم نزدیک می‌شوند، fobs>fsf_{obs}>f_s؛ هنگام دور شدن، برعکس.

کاربرد توضیح
رادار سرعت‌سنج پلیس موج رادیویی بازتاب‌یافته از خودروی متحرک
سونوگرافی داپلر اندازه‌گیری جریان خون
اخترشناسی تعیین سرعت ستارگان و کهکشان‌ها از انتقال به سرخ یا آبی
رادار هواشناسی پیش‌بینی توفان

برای امواج زمین‌لرزه، دو نوع موج با تندی متفاوت داریم: موج طولی P (سریع‌تر، حدود 8km/s8\,\text{km/s}) و موج عرضی S (کندتر، حدود 4.5km/s4.5\,\text{km/s}). از اختلاف زمان رسیدن آن‌ها می‌توان فاصلهٔ کانون زمین‌لرزه را محاسبه کرد.

نمونه حل‌شده

نوسانگری با A=10cmA=10\,\text{cm} و k=50N/mk=50\,\text{N/m} نوسان می‌کند. در چه مکانی انرژی جنبشی با پتانسیل برابر است؟ چون U=E/2=14kA2U=E/2=\frac{1}{4}kA^2:

12kx2=14kA2x=A27.07cm\frac{1}{2}kx^2=\frac{1}{4}kA^2 \Rightarrow x=\frac{A}{\sqrt{2}}\approx 7.07\,\text{cm}

نمونه تست

پاسخنامه‌ی تحلیلی سه‌بخشی برای هر سؤال

  • چرا گزینه‌ی درست، درست است
  • چرا هر گزینه‌ی دیگر غلط است
  • تله‌ی تستی‌ای که باید بشناسی

1. نوسانگری هماهنگ ساده داریم که انرژی مکانیکی کل آن EE است. اگر دامنه نوسان 50%50\% افزایش یابد و جرم نوسان‌کننده نیز 20%20\% کاهش یابد، انرژی مکانیکی کل جدید چند برابر EE می‌شود؟

  • 1.801.80
  • 2.252.25
  • 3.753.75
  • 4.504.50

پاسخنامه‌ی تحلیلی

گزینهٔ «2.252.25» درست است. انرژیِ مکانیکیِ کلِ نوسان‌گرِ هماهنگِ ساده E=12kA2E=\frac{1}{2}kA^2 است که تنها به ثابتِ فنر kk و دامنه AA بستگی دارد، نه به جرم. با افزایشِ دامنه به A=1.5AA'=1.5A: E=12k(1.5A)2=(1.5)2×12kA2=2.25EE'=\frac{1}{2}k(1.5A)^2=(1.5)^2\times\frac{1}{2}kA^2=2.25E. گزینهٔ «1.801.80» رد می‌شود چون از ضربِ نادرستِ ضریبِ دامنه (1.51.5) در ضریبِ کاهشِ جرم (0.80.8) بدونِ به‌توان‌دو رساندنِ دامنه حاصل می‌شود. گزینهٔ «3.753.75» رد می‌شود چون از جمعِ نادرستِ اثراتِ دامنه و جرم (به‌جایِ ضربِ صحیحِ آن‌ها) ناشی می‌شود. گزینهٔ «4.504.50» رد می‌شود چون دامنه را به‌جایِ به‌توان‌دو رساندن، در ضریبی دیگر ضرب کرده است. تلهٔ تستی این سؤال، دادنِ کاهشِ ۲۰٪ در جرم است که چون EE به جرم وابسته نیست، هیچ تأثیری در پاسخ ندارد و صرفاً برایِ گمراه‌کردن آمده است.

2. نوسان‌گری روی خط راست انجام می‌دهد. در لحظه‌ای که انرژی جنبشی آن 13\frac{1}{3} انرژی پتانسیلش است، مکان نوسان‌گر چند برابر دامنهٔ نوسان است؟

  • 32A\frac{\sqrt{3}}{2}A
  • 22A\frac{\sqrt{2}}{2}A
  • 23A\frac{2}{3}A
  • 64A\frac{\sqrt{6}}{4}A

پاسخنامه‌ی تحلیلی

**الف) چرا «32A\frac{\sqrt{3}}{2}A» درست است:** «K=13UK=\frac13U» یعنی U=3KU=3K، پس K/E=1/4K/E=1/4 و U/E=3/4U/E=3/4. چون U/E=(x/A)2U/E=(x/A)^2: x/A=3/4=32x/A=\sqrt{3/4}=\dfrac{\sqrt3}{2}. **ب) رد گزینه‌های غلط:** - «22A\frac{\sqrt{2}}{2}A»: این مقدار متناظرِ K=UK=U (نه K=U/3K=U/3) است. - «23A\frac{2}{3}A»: این عدد فاقدِ جذر است؛ رابطهٔ درست شاملِ جذرگرفتن از U/EU/E است. - «64A\frac{\sqrt{6}}{4}A»: این عدد با هیچ‌کدام از نسبت‌های سادهٔ K/UK/U سازگار نیست. **ج) تلهٔ تستی:** باید همیشه ابتدا U/EU/E محاسبه شود، سپس جذر گرفته شود تا x/Ax/A به دست آید؛ فراموش‌کردنِ جذر یا نسبتِ نادرست، رایج‌ترین خطاهای این خانواده از سؤالات‌اند.

3. یک نوسان‌گر هماهنگ ساده در لحظهٔ t=0t = 0 در نقطهٔ x=+A2x = +\frac{A}{2} قرار دارد و در همین لحظه سرعت آن مثبت است. اگر دامنهٔ نوسان AA و بسامد زاویه‌ای ω\omega باشد، معادلهٔ مکان-زمان این نوسان‌گر کدام است؟

  • x(t)=Acos(ωt+π3)x(t) = A \cos\left(\omega t + \frac{\pi}{3}\right)
  • x(t)=Acos(ωt2π3)x(t) = A \cos\left(\omega t - \frac{2\pi}{3}\right)
  • x(t)=Acos(ωt+2π3)x(t) = A \cos\left(\omega t + \frac{2\pi}{3}\right)
  • x(t)=Acos(ωtπ3)x(t) = A \cos\left(\omega t - \frac{\pi}{3}\right)

پاسخنامه‌ی تحلیلی

گزینهٔ «x(t)=Acos(ωtπ3)x(t) = A \cos\left(\omega t - \frac{\pi}{3}\right)» درست است. با فرضِ x(t)=Acos(ωt+φ)x(t)=A\cos(\omega t+\varphi)، از شرطِ x(0)=A2x(0)=\frac{A}{2} داریم cosφ=12\cos\varphi=\frac{1}{2} که دو جواب φ=+π3\varphi=+\frac{\pi}{3} یا φ=π3\varphi=-\frac{\pi}{3} دارد. سرعت v(t)=Aωsin(ωt+φ)v(t)=-A\omega\sin(\omega t+\varphi) و در t=0t=0: v(0)=Aωsinφv(0)=-A\omega\sin\varphi. برای آنکه v(0)>0v(0)>0 باشد باید sinφ<0\sin\varphi<0 باشد که تنها با φ=π3\varphi=-\frac{\pi}{3} برقرار است (چون sin(π/3)=32<0\sin(-\pi/3)=-\frac{\sqrt3}{2}<0)؛ در نتیجه x(t)=Acos(ωtπ3)x(t)=A\cos\left(\omega t-\frac{\pi}{3}\right). گزینهٔ «x(t)=Acos(ωt+π3)x(t) = A \cos\left(\omega t + \frac{\pi}{3}\right)» رد می‌شود چون با اینکه x(0)=A2x(0)=\frac{A}{2} را برآورده می‌کند، سرعتِ آن در t=0t=0 منفی است (sin(π/3)>0\sin(\pi/3)>0)، نه مثبت. گزینهٔ «x(t)=Acos(ωt2π3)x(t) = A \cos\left(\omega t - \frac{2\pi}{3}\right)» رد می‌شود چون در آن x(0)=Acos(2π/3)=A2x(0)=A\cos(-2\pi/3)=-\frac{A}{2} است، نه +A2+\frac{A}{2}. گزینهٔ «x(t)=Acos(ωt+2π3)x(t) = A \cos\left(\omega t + \frac{2\pi}{3}\right)» رد می‌شود چون در آن نیز x(0)=Acos(2π/3)=A2x(0)=A\cos(2\pi/3)=-\frac{A}{2} است، نه +A2+\frac{A}{2}. تلهٔ تستی این سؤال، وجودِ دو جوابِ ریاضیِ ممکن برای cosφ=12\cos\varphi=\frac{1}{2} (یعنی ±π3\pm\frac{\pi}{3}) است که فقط یکی از آن‌ها با شرطِ علامتِ سرعت سازگار است؛ باید هر دو شرطِ مکان و سرعت را هم‌زمان بررسی کرد.

4. دو منبع صوتی نقطه‌ای و ناهمدوس با توان یکسان، در دو سرِ پاره‌خطی به طول rr قرار دارند و شنونده دقیقاً در وسط این پاره‌خط ایستاده است. او صدایی با تراز شدت β=70dB\beta = 70\,\text{dB} می‌شنود. اگر یکی از منابع را خاموش کنیم، تراز شدت دریافتی در همان نقطه چند دسی‌بل خواهد بود؟ (I0=1012W/m2I_0 = 10^{-12}\,\text{W/m}^2 و log20.30\log 2 \approx 0.30)

  • 70dB70\,\text{dB}
  • 67dB67\,\text{dB}
  • 35dB35\,\text{dB}
  • 140dB140\,\text{dB}

پاسخنامه‌ی تحلیلی

**الف) چرا «67dB67\,\text{dB}» درست است:** از β=10log(II0)=70\beta=10\log\left(\frac{I}{I_0}\right)=70 داریم I=1012×107=105W/m2I=10^{-12}\times10^{7}=10^{-5}\,\text{W/m}^2؛ این شدتِ حاصل از هر دو منبع است. چون منابع ناهمدوس‌اند شدت‌هایشان ساده جمع می‌شود، و چون شنونده از هر دو به یک فاصله است سهمِ هرکدام برابر است: I1=I2=5×106W/m2I_1=\frac{I}{2}=5\times10^{-6}\,\text{W/m}^2. با خاموش‌شدنِ یکی: β=10log(5×1061012)=10log(5×106)=10(6+log5)=10(6+0.70)=67dB\beta'=10\log\left(\frac{5\times10^{-6}}{10^{-12}}\right)=10\log(5\times10^{6})=10(6+\log5)=10(6+0.70)=67\,\text{dB}. **وارسیِ مستقل:** نصف‌شدنِ شدت همیشه 10log23dB10\log2\approx3\,\text{dB} کاهشِ تراز می‌دهد؛ 703=67dB70-3=67\,\text{dB} — همان نتیجه، بدونِ نیاز به محاسبهٔ مقدارِ مطلقِ شدت. **ب) رد گزینه‌های غلط:** - «70dB70\,\text{dB}»: فرض می‌کند خاموش‌کردنِ یک منبع اثری ندارد، در حالی‌که شدت دقیقاً نصف می‌شود. - «35dB35\,\text{dB}»: از تقسیمِ خودِ تراز (7070) بر 22 به دست می‌آید؛ تراز کمیتی لگاریتمی است و هرگز مستقیماً بر تعدادِ منابع تقسیم نمی‌شود. - «140dB140\,\text{dB}»: از دوبرابرکردنِ نادرستِ تراز حاصل می‌شود؛ ضمناً جهتِ تغییر هم غلط است، چون با خاموش‌شدنِ یک منبع تراز باید کاهش یابد. **ج) تلهٔ تستی:** «ناهمدوس‌بودن» منابع شرطِ لازم برای جمعِ سادهٔ شدت‌هاست؛ اگر منابع همدوس (هم‌فاز) بودند، در آن نقطه تداخل رخ می‌داد و شدتِ برایند دیگر برابرِ مجموعِ شدت‌ها نبود.

5. یک نوسان‌گر هماهنگ ساده با دامنه AA و بسامد زاویه‌ای ω=km\omega = \sqrt{\frac{k}{m}} در حال نوسان است. اگر در لحظه t=0t = 0، جسم در نقطه x=A2x = -\frac{A}{2} قرار داشته باشد و با سرعت مثبت (به سمت راست) حرکت کند، معادله مکان-زمان نوسان کدام است؟ (ω\omega ثابت فرض می‌شود)

  • x(t)=Acos(ωt+π3)x(t) = A \cos\left(\omega t + \frac{\pi}{3}\right)
  • x(t)=Acos(ωt2π3)x(t) = A \cos\left(\omega t - \frac{2\pi}{3}\right)
  • x(t)=Acos(ωt+2π3)x(t) = A \cos\left(\omega t + \frac{2\pi}{3}\right)
  • x(t)=Acos(ωtπ3)x(t) = A \cos\left(\omega t - \frac{\pi}{3}\right)

پاسخنامه‌ی تحلیلی

گزینهٔ «x(t)=Acos(ωt2π3)x(t) = A \cos\left(\omega t - \frac{2\pi}{3}\right)» درست است. با فرضِ x(t)=Acos(ωt+φ)x(t)=A\cos(\omega t+\varphi)، از شرطِ x(0)=A2x(0)=-\frac{A}{2} داریم cosφ=12\cos\varphi=-\frac{1}{2} که دو جوابِ φ=2π3\varphi=\frac{2\pi}{3} یا φ=2π3\varphi=-\frac{2\pi}{3} دارد. سرعت v(t)=Aωsin(ωt+φ)v(t)=-A\omega\sin(\omega t+\varphi)؛ در t=0t=0: v(0)=Aωsinφv(0)=-A\omega\sin\varphi. برایِ آنکه v(0)>0v(0)>0 باشد، باید sinφ<0\sin\varphi<0 باشد که تنها با φ=2π3\varphi=-\frac{2\pi}{3} برقرار است (چون sin(2π/3)=32<0\sin(-2\pi/3)=-\frac{\sqrt3}{2}<0)؛ در نتیجه x(t)=Acos(ωt2π3)x(t)=A\cos\left(\omega t-\frac{2\pi}{3}\right). گزینهٔ «x(t)=Acos(ωt+π3)x(t) = A \cos\left(\omega t + \frac{\pi}{3}\right)» رد می‌شود چون در آن x(0)=Acos(π/3)=+A2x(0)=A\cos(\pi/3)=+\frac{A}{2} است، نه A2-\frac{A}{2}. گزینهٔ «x(t)=Acos(ωt+2π3)x(t) = A \cos\left(\omega t + \frac{2\pi}{3}\right)» رد می‌شود چون با اینکه x(0)=A2x(0)=-\frac{A}{2} را برآورده می‌کند، سرعتِ آن در t=0t=0 منفی است، نه مثبت. گزینهٔ «x(t)=Acos(ωtπ3)x(t) = A \cos\left(\omega t - \frac{\pi}{3}\right)» رد می‌شود چون در آن x(0)=Acos(π/3)=+A2x(0)=A\cos(-\pi/3)=+\frac{A}{2} است، نه A2-\frac{A}{2}. تلهٔ تستی این سؤال، وجودِ دو جوابِ ریاضیِ ممکن برایِ cosφ=12\cos\varphi=-\frac{1}{2} (یعنی ±2π3\pm\frac{2\pi}{3}) است که فقط یکی از آن‌ها با شرطِ علامتِ سرعت سازگار است.

6. یک نوسان‌گر هماهنگ ساده از نقطه تعادل شروع به حرکت می‌کند و پس از 0.2s0.2\,\text{s} برای اولین بار به x=+A/2x = +A/2 می‌رسد. دوره تناوب این نوسان‌گر چند ثانیه است؟

  • 1.21.2
  • 2.42.4
  • 0.80.8
  • 0.60.6

پاسخنامه‌ی تحلیلی

گزینهٔ «2.42.4» درست است. نوسان‌گر از نقطهٔ تعادل با معادلهٔ x(t)=Asin(ωt)x(t)=A\sin(\omega t) شروع می‌شود. شرطِ x=A2x=\frac{A}{2} می‌دهد sin(ωt)=12\sin(\omega t)=\frac{1}{2} که اولین جواب ωt=π6\omega t=\frac{\pi}{6} است. با t=0.2st=0.2\,\text{s}: ω=π/60.2=π1.2rad/s\omega=\frac{\pi/6}{0.2}=\frac{\pi}{1.2}\,\text{rad/s}، پس T=2πω=2π×1.2π=2.4sT=\frac{2\pi}{\omega}=2\pi\times\frac{1.2}{\pi}=2.4\,\text{s}. گزینهٔ «1.21.2» رد می‌شود چون نیمِ دورهٔ تناوبِ درست است، نه خودِ دوره. گزینهٔ «0.80.8» رد می‌شود چون با فرضِ نادرستِ T=4×0.2sT=4\times0.2\,\text{s} به دست می‌آید. گزینهٔ «0.60.6» رد می‌شود چون با فرضِ نادرستِ T=3×0.2sT=3\times0.2\,\text{s} به دست می‌آید. تلهٔ تستی این سؤال، حلِ درستِ معادلهٔ sin(ωt)=12\sin(\omega t)=\frac{1}{2} برایِ نخستین‌بار (یعنی ωt=π6\omega t=\frac{\pi}{6}، نه زاویه‌هایِ دیگر) است؛ اشتباه در این زاویه مستقیماً TT را غلط می‌کند.

7. در یک آزمایش، نوسان‌گر هماهنگ ساده‌ای با جرم m=0.5kgm = 0.5\,\text{kg} و ثابت فنر k=200N/mk = 200\,\text{N/m} روی سطح افقی بدون اصطکاک نوسان می‌کند. اگر دامنه نوسان A=0.1mA = 0.1\,\text{m} باشد، در لحظه‌ای که انرژی جنبشی نوسان‌گر با انرژی پتانسیل کشسانی آن برابر است، تندی نوسان‌گر چقدر است؟ (ω\omega بسامد زاویه‌ای نوسان است.)

  • 32Aω\frac{\sqrt{3}}{2} A \omega
  • 22Aω\frac{\sqrt{2}}{2} A \omega
  • 12Aω\frac{1}{2} A \omega
  • 14Aω\frac{1}{4} A \omega

پاسخنامه‌ی تحلیلی

**الف) چرا «22Aω\frac{\sqrt{2}}{2} A \omega» درست است:** شرطِ K=UK=U یعنی x=A/2x=A/\sqrt2. تندی: v=ωA2x2=ωA2A2/2=ωA2=22Aωv=\omega\sqrt{A^2-x^2}=\omega\sqrt{A^2-A^2/2}=\omega\dfrac{A}{\sqrt2}=\dfrac{\sqrt2}{2}A\omega. **ب) رد گزینه‌های غلط:** - «32Aω\frac{\sqrt{3}}{2} A \omega»: این مقدار متناظرِ K=3UK=3U (نه K=UK=U) است. - «12Aω\frac{1}{2} A \omega»: این عدد از محاسبهٔ نادرستِ A2x2\sqrt{A^2-x^2} (بدونِ جذرِ صحیح) به دست می‌آید. - «14Aω\frac{1}{4} A \omega»: این عدد با هیچ‌کدام از نسبت‌های استانداردِ این خانواده سازگار نیست. **ج) تلهٔ تستی:** برایِ K=UK=U (تساویِ کامل)، همیشه x=A/2x=A/\sqrt2 و v=Aω/2v=A\omega/\sqrt2؛ این یکی از پرکاربردترین حالت‌های خاصِ SHM است و باید حفظ شود.

8. یک نوسان‌گر هماهنگ ساده، انرژی جنبشی KK و انرژی پتانسیل UU دارد. اگر دامنه نوسان AA باشد، در چه مختصه‌هایی نسبت KU\frac{K}{U} برابر با 22 است؟

  • x=±A3x = \pm\frac{A}{\sqrt{3}}
  • x=±A2x = \pm\frac{A}{\sqrt{2}}
  • x=±A6x = \pm\frac{A}{\sqrt{6}}
  • x=±A23x = \pm A\sqrt{\frac{2}{3}}

پاسخنامه‌ی تحلیلی

**الف) چرا «x=±A3x = \pm\frac{A}{\sqrt{3}}» درست است:** «K/U=2K/U=2» یعنی K=2UK=2U، پس K+U=3U=EK+U=3U=E، یعنی U/E=1/3U/E=1/3. چون U/E=(x/A)2U/E=(x/A)^2: x/A=1/3x/A=1/\sqrt3. **ب) رد گزینه‌های غلط:** - «x=±A2x = \pm\frac{A}{\sqrt{2}}»: این مقدار متناظرِ K=UK=U (نه K=2UK=2U) است. - «x=±A6x = \pm\frac{A}{\sqrt{6}}»: این عدد از یک خطایِ محاسباتی در ترکیبِ ضرایب ناشی می‌شود. - «x=±A23x = \pm A\sqrt{\frac{2}{3}}»: این مقدار متناظرِ U/E=2/3U/E=2/3 (یعنی U=2KU=2K، **معکوسِ** شرطِ این سؤال) است. **ج) تلهٔ تستی:** «K/U=2K/U=2» به‌معنایِ U/E=1/3U/E=1/3 است، نه 2/32/3؛ خلطِ جهتِ نسبت رایج‌ترین خطای این سؤال است.

9. یک منبع صوتی نقطه‌ای، توان PP را به صورت یکنواخت در همه جهات گسیل می‌کند. در فاصله r1=2mr_1 = 2\,\text{m} از منبع، تراز شدت صوت β1=60dB\beta_1 = 60\,\text{dB} است. اگر فاصله از منبع به r2=20mr_2 = 20\,\text{m} افزایش یابد، تراز شدت صوت در r2r_2 (β2\beta_2) چند دسی‌بل خواهد بود؟ (I0=1012W/m2I_0 = 10^{-12}\,\text{W/m}^2 و log20.30\log 2 \approx 0.30)

  • 60dB60\,\text{dB}
  • 50dB50\,\text{dB}
  • 40dB40\,\text{dB}
  • 55dB55\,\text{dB}

پاسخنامه‌ی تحلیلی

گزینهٔ «40dB40\,\text{dB}» درست است. شدتِ صوت با عکسِ مجذورِ فاصله تغییر می‌کند: I2I1=(r1r2)2=(220)2=1100\frac{I_2}{I_1}=\left(\frac{r_1}{r_2}\right)^2=\left(\frac{2}{20}\right)^2=\frac{1}{100}. تغییرِ تراز: Δβ=10log(1100)=20dB\Delta\beta=10\log\left(\frac{1}{100}\right)=-20\,\text{dB}، پس β2=6020=40dB\beta_2=60-20=40\,\text{dB}. گزینهٔ «60dB60\,\text{dB}» رد می‌شود چون فرض می‌کند تراز با تغییرِ فاصله ثابت می‌ماند. گزینهٔ «50dB50\,\text{dB}» رد می‌شود چون از کاهشِ نادرستِ فقط 10dB10\,\text{dB} (نیمِ مقدارِ درست) حاصل می‌شود. گزینهٔ «55dB55\,\text{dB}» رد می‌شود چون از محاسبهٔ ناقصِ لگاریتمِ نسبتِ فاصله‌ها به دست می‌آید. تلهٔ تستی این سؤال، به‌کاربردنِ ضریبِ 2020 (نه 1010) در Δβ=20log(r1/r2)\Delta\beta=20\log(r_1/r_2) است، چون شدت با توانِ دومِ فاصله نسبتِ معکوس دارد.

10. یک نوسان‌گر هماهنگ ساده به جرم m با دامنه A و بسامد زاویه‌ای ω در حال نوسان است. اگر جرم نوسان‌گر 4 برابر شود و دامنه نصف گردد، انرژی مکانیکی کل آن چند برابر می‌شود؟

  • 14\frac{1}{4}
  • 11
  • 22
  • 12\frac{1}{2}

پاسخنامه‌ی تحلیلی

گزینهٔ «14\frac{1}{4}» درست است. انرژیِ مکانیکیِ کلِ نوسان‌گرِ هماهنگِ ساده E=12kA2E=\frac{1}{2}kA^2 است که تنها به ثابتِ فنر kk و دامنه AA بستگی دارد، نه به جرم (ثابتِ فنر ویژگیِ خودِ فنر است و با تغییرِ جرمِ آویزان‌شده تغییر نمی‌کند). با ثابت‌ماندنِ kk و کاهشِ دامنه به A=A2A'=\frac{A}{2}: E=12k(A2)2=14×12kA2=14EE'=\frac{1}{2}k\left(\frac{A}{2}\right)^2=\frac{1}{4}\times\frac{1}{2}kA^2=\frac{1}{4}E. گزینهٔ «11» رد می‌شود چون فرض می‌کند انرژی به هیچ‌کدام از تغییراتِ جرم یا دامنه واکنش نشان نمی‌دهد، در حالی‌که کاهشِ دامنه انرژی را کاهش می‌دهد. گزینهٔ «22» رد می‌شود چون جهتِ تغییر را برعکس گرفته است؛ کاهشِ دامنه باید انرژی را کاهش دهد، نه افزایش. گزینهٔ «12\frac{1}{2}» رد می‌شود چون نسبتِ دامنه (12\frac{1}{2}) را بدونِ به‌توان‌دو رساندن مستقیماً به‌عنوانِ نسبتِ انرژی در نظر گرفته است. تلهٔ تستی این سؤال، دادنِ اطلاعاتِ «۴ برابر شدنِ جرم» است که چون ثابتِ فنر مستقل از جرم است، در محاسبهٔ انرژی هیچ نقشی ندارد و صرفاً برایِ گمراه‌کردنِ دانش‌آموز به سمتِ رابطهٔ نادرستِ k=mω2k=m\omega^2 (که در آن ω\omega را ثابت فرض می‌کند) آمده است.

مباحث مرتبط

ادامه‌ی این مبحث رو ببین

با ثبت‌نام رایگان، به بانک کامل سؤال، شبیه‌ساز کنکور و تحلیل پیشرفت دسترسی داری

ثبت‌نام رایگان